Alle inzendingen over opgaan in de natuur

31781 resultaten.

Sorteren op:

Het hart van de natuur

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 451
Wind kust bladeren stromen zingen door het dal de natuur geneest Hoe verrijkend het is in het leven om een poosje af te zonderen op een plekje waar ik kan ontspannen en batterijen opladen ver weg van alle drukte en hectiek Geen enkel invloed van sociale media in de buurt, alleen maar de natuur om me heen.…
CB13 december 2024Lees meer >

De kracht van de natuur

netgedicht
2.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 472
Groen omhelst de ziel de aarde ademt stilte het hart wordt weer zacht…
CB30 december 2024Lees meer >

De ontwaking van de natuur

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 422
Natuur rekt zich uit, ontwaakt langzaam uit haar diepe winterslaap. En in dit tedere moment van overgang ontvouwt zich een symfonie, een harmonie van verandering, van stilte naar eerste geluid, de belofte van zachte, warme dagen die het koude grijs voorgoed vervangen.…
CB27 januari 2025Lees meer >

Stemmen van de natuur

netgedicht
2.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 423
Stilte in de lucht de bomen fluisteren zacht golven dragen mij Lucht ademt rust, de wind draagt een fluistering, strijkt langs mijn huid en raakt gedachten die nog dwalen. Bomen bewegen traag, hun schaduwen reiken naar mij, als handen die troosten en zoeken. Zon verwarmt, maar haar licht voelt een zachte storm, een aanraking die iets…
CB8 februari 2025Lees meer >

[ Natuurlijk kook ik ]

netgedicht
2.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 489
Natuurlijk kook ik weer, al houden we dat graag -- altijd bespreekbaar.…
Zywa29 april 2025Lees meer >

Wat de natuur me vertelt

netgedicht
2.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 712
De natuur sprak met oneindige aandacht. En dat is genoeg om weer even verder te kunnen.…
CB10 juni 2025Lees meer >

De band met de natuur

hartenkreet
2.5 met 274 stemmen aantal keer bekeken 1.284
Stil bos ademt mee zonlicht raakt mijn open hart ik word weer heel zacht Traag loop ik door het gras, de wind strijkt langs mijn huid. De bomen ademen rustig, hun takken vertellen verhalen. Vogel roept iets wat diep in mij weerklinkt, en ik word stil alsof de wereld even wacht. Zacht zonlicht valt gefilterd, vloeibaar goud door het groen…
CB4 augustus 2025Lees meer >

Rebelse natuur

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 270
Jullie dachten sterk te zijn, of slim, maar ik lach hard om jullie macht, ik slik plastiek en spuug het zacht, en keer je trots weer om in schim. Je steekt me vol met rook en troep, ik hou me stil, maar tel mijn uur, en sla terug, zo wild, zo puur, een orkaan die huilt als strijdersroep. Geen doetje ben ik, hou je vast, ik breek je stad…
Johny Donovan8 september 2025Lees meer >

De spiegel van de natuur

netgedicht
2.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 430
Waar licht water raakt ontwaakt even het leven en keert weer tot rust Het water ligt kalm, maar leeft in elk licht dat het vangt. Een blad drijft langzaam voorbij en verdwijnt zonder spoor. De stroom herinnert zich niets van wat het aanraakte - juist daarin wordt alles heel. De oude bomen buigen licht onder hun eigen gewicht. Hun schaduwen…
CB26 oktober 2025Lees meer >

Terug naar de natuur

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 307
De sterrenhemel vertoonde zich naakt aan hem Elke avond weer De nachten waren zoel of stervenskoud Het deerde hem niet Zo leefde de gesjeesde architect In een lege regenton Hij at het water dat neerdaalde als het regende En dronk het eekhoorntjesbrood dat aankoekte Aan de zijkanten van zijn ton Zo was zijn leven fel en grof gekarteld Iets…
Andras Mebius28 november 2025Lees meer >

poème nature

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 249
lessen laten het gif uit onze aderen persen, deze grond waarop wij leven teruggeven aan de aarde onder onze voeten ons heilige moeten gunnen diep tussen wortels weg te zinken in krioelende modderpoelen, om ons niet langer te bezoedelen uit die onreine bronnen te drinken, maar uit de lavende nerven van bladeren en laat ons sterven naar natuurlijke…

In de adem van de natuur

netgedicht
2.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.335
Wind in hoog gras onder zwervende wolken ademt de aarde Wandelen door een veld van hoog gras, de dauw hangt als lichte lantaarns aan de halmen. Een libel beweegt over het water van een plas, en mijn adem volgt het ritme van iets groter dan ik. Langs de bosrand strekt de mist zich uit, als een fluweelachtige deken over mos en varens. Geur…
CB1 juni 2026Lees meer >

Dankbaar

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 691
Open de vensters van je geest, En laat het leven binnen. De geuren van de lente, die buiten wacht. Met bloesems in tinten, teer en zacht. Het spelen van een kind, het laat je hart weer leven. De neiging om te zingen. Barstens vol herinneringen. Hoe heerlijk dit gevoel, dat zich ieder jaar opnieuw onthuld, het leven doet ontspruiten. Met…
Antje28 april 2021Lees meer >

Over matineus.

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.212
Ze had geen andere keus, Van nature was ze matineus. Ze was altijd vroeg uit de veren Om anderen dingen te leren, Ze was erg ambitieus. Toen dat niet meer lukte van nature, Werd het spoedig een deconfiture.…
J. Quekel27 januari 2013Lees meer >

Kerstnacht 1

gedicht
2.2 met 542 stemmen aantal keer bekeken 72.054
Kerstnacht - het eenzaam zwerven der gedachten rondom het oud verhaal, het nimmer uit te spreken verlangen naar het helder zingen in de nacht en het opgaan van de ster, een lichtend teken.…
Ida Gerhardt26 december 2018Lees meer >

Je bent er niet

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.936
Zag ik de zon in jaren niet opgaan, Zo mooi als deze, zag ik nooit. Maar je bent er niet. Over een jaar draaide ik me om En zag ik een zonsondergang. Zag ik de zon in jaren niet ondergaan Zo mooi als deze, was er nooit. Maar je bent er niet. Maar goed dat er nu wolken zijn en een zachte grijze regen.…
Fred Ha9 maart 2009Lees meer >

Mijn hemel

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 981
soms zou ik naïef uit dit keurslijf willen treden even weg van dit heden waarin geen vreugde leeft ver van de beslommeringen het voortdurend dringen opgaan in een lichter bestaan voorzien van heuse keuzes geen dwaze eisen voor een baan en druk om te presteren geen gevechten voor erkenning een volwaardig mens te zijn begiftigd weten…

Hallucineren

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 574
Maar waar ben jij als ik mij weer onzeker voel voor het slapen dat de angst overheerst en ik alleen achterblijf in mijn droom met de kilte om mij heen als een sprong in het zwarte gat met het verlies dat ik je in rook zie opgaan als een fantoom.…

Onvoltooid?

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 386
Wie nog tranen over heeft of daar tegen moet weren, zal opgaan in een wereldzee, de witste zwanen deinen met de zwartste sterren mee. Als beleven kijken is, wijkt alles voor het nietig stof, géén pakkende gelijkenis en verworden gedachten snel tot geschiedenis.…
Pama23 december 2019Lees meer >

*

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 498
Witte gele vlinders Ik zag jullie gaan van het balkon Duikel duikel ronderom Langs het waskoord bloemgazon Richting stroom en klare bron Vergleden zonder zoemgerucht Langs de rotsen en bosschages Langs elektrische tuigages Glijden glijden laat me toch Meeliften uit mijn lichaam loch En duikelend en ronderom Opgaan in gindse zomerzon…

verdwijnen

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 39
gewoon verdwijnen in de nevel waar stilte de kern is van het verlangen, zwijgen met de wetenschap dat onrust de twijfel voedt met onzinnige discussies, dialogen die in een onwetende taal worden geëtaleerd als waanzinnige waarheden opgaan in de nevel, waar iedere verte de liefde dichterbij haalt, de ware stem zich laat horen waar…
elze8 november 2026Lees meer >

De aarde

hartenkreet
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.615
Eén massa, één geheel, bestaande uit diversen Een zachte kern een mantel en een korst De natuur in evenwicht, de aarde draaiend om zijn as bovendien natuurlijk om zijn zon zo dus dag en nacht Flora en fauna, afhankelijk van licht De natuurlijke balans Planeet aarde in al zijn pracht…
Gizmo19 september 2003Lees meer >

Eb

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 451
Natuurlijk heb ik ook liever tijden van vloed, maar de natuur leg je niet aan banden, ook al toont Fortuna haar vrolijkste snoet, aan schijnvertoningen kun je je lelijk verbranden.…

Februari 2019, een zomerse

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 677
warmte, zoals Maxima die op 2-2-2, 16 trouwe warme graden, toverde milieu-transitie; Februari 2019 zal ze een poepie helpen ruiken het Klimaat akkoord, de milieu- defensie, de milieu-tafels ons Nederland staat onder elektrische hoogspanning maar de thermosstaat naar beneden, geen aardgas meer omhoog ook niet uit de Waddenzee met haar natuurlijke…

Dure tuinnatuur

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 465
Het is geen wonder dat mensen, zichzelf hebben losgezongen, van onze onverstandige natuur. De natuur luistert niet naar ons. Natuur kent nog een nadeel. Natuurbehoud schreeuwt. Is schreeuwend duur.…

Schandalig (een conservatief gedicht)

netgedicht
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.745
‘Natuurlijk is het schandalig dat er zo weinig vrouwen in topposities werken’ zegt Sigrun Vageng. Natuurlijk was het schandalig dat mijn moeder in ons gezin, in mijn leven een toppositie vervulde.…

Groene jacht

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 684
Negeren de natuur. Groene jagers. Verstaan hun vak. Produceren biologisch. Helpen de natuur.…

Als een vogel zo vrij

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 442
De natuur is zo mooi. Als een vogel zo vrij. Ik kom in de natuur. En word gelijk weer blij. Ik zie de flora, ik zie de fauna. Zo mooi in de natuur. Ik ben verwijderd van de drukte door een grote plantenmuur. Er hangt bloesem in de bomen. Er loopt een haasje vrolijk rond. 'ik wil hier nooit meer weg' komt er uit mijn mond.…

zonder groen blijft het bladstil

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.011
zie het dagen, uren komen niet tot helderheid zijn de nacht aan het vertragen de zon vervlakt in het krachteloze klimmen neigt bij opgaan al ter kimme de lucht is kil, dunnig vlaagt een koude wind, maar zonder groen blijft het bladstil nog kleurt de oogst de bodem wordt al schraler weiden zonder vee steeds kaler het leven trekt…
wil melker29 september 2003Lees meer >

De treurnis is gestorven

hartenkreet
3.5 met 21 stemmen aantal keer bekeken 3.712
Ik zag het mooie sterven Als een stervende zwaan Begaan, opgaan in een ander bestaan Door mijn verdriet heen Bleef de liefde voor het menselijke Voortbestaan De treurnis is gestorven. Er is niets meer......…