1224 resultaten.
Liefde maakt kleurenblind
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.414 Ik ontneem je met ‘n diepe kleur
de louter van het maagdelijk wit
koortsachtig door de drang verhit
geconcentreerd op naakt primeur
ik streel je houding in verlangen
schets je weelderig lijf bevlogen
haal al wat ligt in mijn vermogen
naar boven om je pracht te vangen
zorgvuldig glans ik je ogen fel
maar verstijf in de intense streek…
Nooit tevreden.
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.101 Toch heeft ieder seizoen
zijn eigen pracht en praal
ook ik heb van die dagen
dat ik zeg: het weer ? ik baal!…
witte iris
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
673 Ze geven haar de pracht,
die men niet voor mogelijk acht.
In mijn tuin staat ze in een groen bed,
daar komt ze nog beter tot haar recht.
Ik zou haar willen bij mij hebben,
haar zoete geur ruiken,
maar ik doe haar dat niet aan
ik laat haar verder
in de open natuur ontluiken.…
Geleend licht
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
953 Hoe later het uur, hoe breder de deken
en hoe talrijker de beelden die spreken
van een glimp van zijn, een tel in 't leven
van een mij, een jou, een hem of haar verweven
in een keten van kristallen kralen
die hun pracht niet danken aan het eigen pralen
maar aan het blootgaan voor een hemelschicht
die onze staat vereeuwigt: het geleende licht…
Nauwelijkse maan
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.301 Zichtbaar verstopt in alle ruimte van de dag
Mijn kind dat haar ontdekt, en opgetogen
Haar naam noemt, roemt, verrast, met mededogen
Haar hoopt tot ooit weer groter pracht
Ik zag haar pas verscholen in de nacht
Ik ken haar, maar herken haar amper:
Een haar, haast niets, een sikkel, schamper
Als een achteloze schildersstreek
Ik veeg mijn…
Zonnebloem.
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.823 goden vlam op mijn balkon
in jouw bloem zingt de zon
in jouw hart weent de nacht
velden vol met gele pracht
stengel als een wachter
met kostbaar bloemenschild
reuzen hoog van den akker
in de hemel opgetild
daar de zon nog was verbleekt
bent gij in een kas gekweekt
kijk naar mij en ik naar jou
als je einde komen zou
bewaar ik je…
Als mijn hart kleppert in schelpen
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
656 onverklaarbaar welig je billen je voorhoofd beweegt
kun je dan ratio uitschakelen een harp horend
weer aan wal stappen zonder hersenschimmen
is je denken je ziel dan even ouderwets jarretel,
jouw hart een babbelkous mantel of een nylon panty
zeepaardje vis of ster compleet naaktheid in bestaan
zonder rede en radeloosheid
domweg pracht…
HARD EN TOCH ZACHT
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.051 De hele dag maar èèn gedachte
ik wil er niet meer aan denken
maar dat beeld raak ik niet kwijt
het is een herhaling in zichzelf
een dubbeltelling
altijd naast elkaar
in volle harmonie
van vlees en bloed
mooi in hun pracht
hard en toch zacht
worden met liefde omkleed
gestreeld. geaaid
baby in verrukking
zuigt, trekt en smult
groei…
de rust van september
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 nu komt de natuur tot rust
lage zon verlengt schaduwen
avondnevels verdoven dagen
dempen het goud van afscheid
bomen verliezen hun pracht
kale takken buigen in de storm
daar is hoopvol leven verborgen
in de kille en donkere grond
maanden van felle verstijving
en sluipende dood trotserend
kiemend in de levenswarmte
van de klimmende lentezon…
Oprecht samen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
811 Er samen voor willen gaan
dat is mijn grootste pracht
Net als de zon en de maan
samen de dag en de nacht
De natuur heeft het voor mekaar
die is zo puur en oprecht
Gelijk die zon en de maan
want samen zijn ze er echt
De mens is een ander verhaal
ook zij zijn puur en oprecht
Alleen is dat vaak slechts verbaal
te vaak zijn ze samen niet…
Bekleurenswaardige herfst..
netgedicht
4.3 met 67 stemmen
1.858 Oneindige kleuren komen in beeld,
pracht glinstering door ochtenddauw,
roodbruine warmte dat wijds aanbeveelt,
tegen de horizon in hemels lichtblauw.
Fraaie beelden in zoete vlammen gestoken,
eekhoorns heilzaam druk naar proviand,
schaarste nakend, onzichtbaar omgebogen,
deugdelijk is onze wandel aan de bosrand.…
MIJN ABRIKOOS
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
603 je bent mijn abrikoos
ontsproten uit een boom,
die in de lente uitbundig bloeit
in een oogverblindende pracht.…
Vader-Moeder-God
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
637 We vullen en omhullen ons met de pracht,
nectar en honing na de queeste, beloning bij
de thuiskomst in het veilig nest, een warm cocon
van zacht-omhullende armen, lieve Moeder-God.…
Mijn liefde
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.465 Mijn liefde ging in weemoed over,
Voorbij is de pracht, het licht, de tover,
Gedoofd zijn de vlammen, geblust het licht,
Nu ga en sta ik met blind gezicht.
Mijn ziel werd zeer zwaar beproefd,
Mijn hart ziek en diep bedroefd;
Mijn gemoed heel somber, kil en koud,
Mijn trekken vaal, moe en oud.…
Ik heb de herfst gevangen ( en in 'n potje gestopt)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
489 met aan 't eind de pot vol goud
prikkelbare kastanjes
eikels die me om de oren vlogen
paddenstoelen in alle soorten en maten
rode bladeren zij fluisterden
over de wind die toenemen zou
zwaluwen die voor even hun heil
zochten in de schoonheid
van onze beeldschone natuur
bewaar deze totdat de tijd daar is
om me opnieuw te laven aan al de pracht…
Glans
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
794 Saffier noch diamant, laat staan smaragd,
of welke edelsteen je maar verzint,
met ik weet niet wat voor toverkracht
die bij de eerste aanblik elkeen verblindt,
ik ontken hiervan geenszins de pracht
die zich natuurlijk daarin bevindt,
maar die ik toch zoveel minder acht
dan de vrouw, door mij bemind.
In waarde overtreft zij ieder ding.…
Precursor
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
484 Ik besta in het uur dat wacht
Handpalmen wuiven mij van verre toe
Mijn ogen reiken duizend ramen tegemoet
Schampen langs heuvels van gebalde pracht
Er ritselt water
in kleuren van gesmolten lood
Een deining smoort
tegen de veilige oeverrand
Het gouden licht
getuigt van een afwezige dood
Ik mompel duizend namen op voorhand
Rollende kiezels…
Verstild
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
453 In vlagen van bezieling,
verliest de pracht zich in zichzelf.
Als vanzelf..
-
Het water slaapt.
En ik,
ik droom alleen maar,
met haar mee..…
herfstparade
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
716 wanneer de nevel zal verdwijnen
en de zon piept door de bomen
dan is de tijd gekomen
dat herfstkleuren zullen verschijnen
het bos wordt stilaan kaal
de vele bladeren op de grond
kleuren schilderachtig in het rond
in een tafereel van pracht en praal
voor de dieren wordt het even wennen
aan een omgeving zonder lover
ze moeten oppassen voor…
Fresco en inferno
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
874 de wereld lijkt een flat
voor iedereen een raam
met uitzicht op
vandaag en morgen
gisteren bepaalt hoe
meubels er zijn neergezet
ramen zijn naar
buiten openslaand
lichtend dag en nacht
maar ieder ziet
de eigen pracht die hij
in zijn gedachten had
ik zag er paradijzen
fresco's en inferno's
naar de hemel rijzen
catacomben en de hel…
Koor
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
508 De oudste taal ter wereld
Klinkt sinds mensenheugenis
Met pasen noch met kerstmis
Wat op zich geen leugen is
Het gemis aan kerklatijn
Doet velen terugverlangen
Naar pracht en praal der kanseltaal
Gregoriaanse zangen
Het zijn de opgezette kelen
Die zoetgevooisde klanken kwelen
Van blauwborst nachtegaal en merel
Wijsjes die geen mens vervelen…
Zeeboezem
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.021 Op een goed moment zwachtelde zij mijn hartenpijn
orgaan, op 't moment, vlak voor 't dood
dan bloedt
haar pracht-naakte huid prikkelt mijn speerdozen
haar tepels figureren zon en maan
in allesbehalve ballen
licht.…
lente
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
548 De lentebloesems schitteren in het licht en tonen exhibitionistisch hun pracht.
En misschien is het allermooiste, fijnste, meest bijzondere gevoel door haar
nu in m'n hart gebracht...…
Geluk
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
507 Geluk is als een tere bloem
Met kleur-en-pracht en bij-gezoem
Die dagenlang bekoring brengt
Maar dan opeens, alsof verzengd
Dof, droog en slap gebogen staat
Haar blaadjes eenzaam vallen laat
Om snel tot humus te vergaan
Te wachten op een nieuwe maan
Te wachten op een nieuw seizoen
En alles dan weer overdoen
Eerst maar die winter…
ZO DOODS, ZO DOOD!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
711 Ik waande mij in het dodenrijk
En naar ik er langer was
Werd mijn waan meer werkelijkheid
Er stond een familiegraf open
Er zou een kist aan worden toegevoegd
De vierde, de laatste; vol
Ik keek in dat keldergraf
Ik keek te diep in de diepte
Het roerde de diepste dood in mij
De bloemstukken vierde het leven
In al haar pracht en uitbundigheid…
roert diep in hun schoot
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.052 hoor ze kakelen
hun oude vetes
weer oprakelen
ze snavelen macht
krabben aan normen
pronken met pracht
een glimpje bloot
roert diep in de schoot
kwijlt al bij voorbaat hormonen
ze eisen hun deel
van het genetisch geluk
willen een vrouwelijk stuk
ze kraaien plezier als
haar lach hen iets geeft
zijn bezig met eigen vertier
zij…
PAUS FRANCISCUS, WAAROM, WAAROM, WAAROM
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
528 De bakermatten van uw Rooms Katholicisme
het land van Jezus, de VredesVorst; Koning van de Vrede
Waarom wijdt u zich wel aan pracht en praal
aan prachtige nieuwe gewaden; made in Belgium
Maar waarom niet aan de vrede?; Godverdomme Vrede!
dat is wat we willen of bent u soms ook een Pipo?…
PEINZEN EN GEVEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 Gedachten en vragen
over Godsdienst
mogen steeds opspringen
antwoord voortschuiven
om het te omhullen
met geheime nevel
het Bijbelboek Openbaring
wil allerlei tonen
voor weldra of veel later
ziekten rampen en onweer
opgevolgd door Hemelse pracht
en eeuwig geluk
staat alle ruimtes van
beschouwen en verklaren toe
waarin tegenspraak…
Cyclisch
netgedicht
4.8 met 23 stemmen
490 waar is mijn stad
met haar kloppend
warme hart dat
overslaat en met
pulserende energie
de avond en nacht
extra pracht geeft
zeker als de meiden
losbollig en hooggehakt
op pad gaan dan
dan voel ik het losse
gruizelsteen eroderen
zie in ongebruikte tijd
het opgesloten onkruid
razendsnel opschieten
omdat het vrij wil zijn
uitschieter…
Godin van de nacht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.075 Haar huid glanst duister als de nacht
ogen fonkelen geslepen granaten
en sluiten zich brandend verlegen
lippen welven in perfecte pracht
als een bloedrode stempel gelaten
vochtig als de prille ochtendregen
Het lichaam wervelt in slangentaal
trekt onweerstaanbaar blikken staar
brengt harten acuut in levensgevaar
en bindt de zwakken aan…