711 resultaten.
Geestelijke Apocalyps
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
534 zoals ontstaan van ‘t leven
waarom van de schepping
en de zin van het bestaan
In demotiverende tendens
worden wonderen ontkend
door het arrogante weten
en van wispelturige goden
is ook niets meer te vrezen
Bij geluk hoort ontzag dat
ontstaat als men onwetend
de grote wereld gade slaat
dat weten gelukkig maakt
is niet…
Stilleven
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
901 van een man
zo toont een bescheiden deel
ik aanschouw de gekruisigde
zijn borst deels ontbloot
opdat ik zijn hart maar zie
door een schaduwrijk
getint spectrum
heelal wordt getoond
door kwetsbare schoonheid
te verbeelden
in denkbare ledematen
en een oppermachtige overgave
rode kunstrozen
sieren de aanblik
en vervolmaken
de schepping…
Zeker weten?
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
748 Nee, heel zeker weten we het allemaal niet
Toch mogen we geloven dat God bestaat
En heel de schepping daar mee is gebaat
Eens hopen we te zien wat het oog nu niet ziet.…
Zeker weten?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
690 Nee, heel zeker weten we het allemaal niet
Toch mogen we geloven dat God bestaat
En heel de schepping daar mee is gebaat
Eens hopen we te zien wat het oog nu niet ziet.…
Lente
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
727 Dit wonder der geheime kracht,
in schepping opgesloten
laat de mens verwonderd staan,
de kleinen en de groten.
Ik vraag mij af: wie heeft toch wel
dit in elkaar gezet?
Dat moet een hele Piet zijn
voor Hem licht ik mijn pet.
Psalm 8…
Wederkerig lied ?
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
479 Door de boog van de schepping
aan te spannen sluist het beeld van
gisteren door het innerlijke oog.
Raak z’n pijl de roos van het licht
waar de schaduw van de tijd de
rug recht in zijn afgesloten kooi.
We zijn een theater van geluid,
souffleurs van een glorierijk verleden
meningen en stemmingen van het heden.…
De boog van de schepper
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
516 Door de boog van de schepping
aan te spannen sluist het beeld van
gisteren door het innerlijke oog.
Raakt z’n pijl de roos van het licht
waar de schaduw van de tijd de
rug recht in zijn afgesloten kooi.
We zijn een theater van het geluid,
souffleurs van een glorierijk verleden
meningen en stemmingen uit het heden.…
Lente
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Is het voorjaar de nieuwe schepping?
Of worden wij door het voorjaar opnieuw geschapen?
Opnieuw meegenomen naar dat jonge, onbedorven frisse begin dat ons bemint en bezielt.
Waarin we zo vol zijn van de belofte die aan ons gedaan wordt, we er zelf deel aan worden.…
In beweging
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
679 legers dolen met de dood op zak
en duiken onaantastbaar op
het zicht oogt grijs en zwart
alleen klinkt er nog zwak gekrijs
de duivel glijdt door alle mazen
omarmt de broze al te graag
begoocheling ligt in zijn aard
hij weet exact onjuist de weg
gebeden vallen uit de hemel
terug van religieuze nagalm
de geest van hoop en liefde
is zijn schepping…
Meningen en stemmingen?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
391 Door de boog van de schepping
aan te spannen sluist het beeld van
gisteren door het innerlijke oog.
Raak z’n pijl de roos van het licht
waar de schaduw van de tijd de
rug recht in zijn afgesloten kooi.
We zijn een theater van geluid,
souffleurs uit een glorierijk verleden
meningen en stemmingen van het heden.…
Als dat eens kon.
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
532 balans
en stof van het laatste jaar
we volgen de zwerfstenen
tot aan de laatste
morgenstond, het aftellen
van de tijd is al begonnen,
het wist de tranen op het voorhoofd
glad in het spoor van krakende
karrenwielen van het dromennet
wordt de lente willekeurig neergevlijd
de wind spuit met zijn boodschap
de oren van de schepping…
Trots ben ik op de pauw.
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
561 Van de schepping die in
verantwoordelijkheid aan de mens
toebehoort. De mens iets geeft van een
trots dat niets verstoort zolang die
oog heeft voor de dag die na de morgen
gloort.…
Zogenaamd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
453 In de schoonheid van de schepping.
De geurende bloesem in de lente,
een tapijt van sneeuwklokjes en krokussen.
Kleurige vlinders overal
en vogels en bloemen, zonder tal.
Ja, als ik wil zien, dat zeg ik goed.
Wat moet ik ermee als ik hoor,
dat er een meisje is vermoord.
Ziek word ik ervan.…
Respectvolle wereld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
536 Of het God is of de mens
die oorlog en geweld heeft uitgevonden
laat ik in het midden van de twijfel
overal ter wereld waar oorlog is
vallen er onschuldige slachtoffers
vrouwen en mannen, kinderen en ouderen
dat kan nooit de bedoeling
van een schepping zijn geweest
dat moorden, verkrachten, vernietigen
de laatste onschuld wordt vermoord…
Waar blijft de lentezon?
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
537 de aarde zwelt al tot barstens toe
ieder zaadje dat tot kiem werd verheven
is zijn aardse verborgenheid al moe
toon u o eindelijk als verrezen -
alles wil uitbotten in groene kracht
Gij geeft aan de schepping nieuw leven
uw eeuwig licht moet breken de nacht!…
nog waart de wierook rond
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.013 je schepping erfde zonde
een hemel ging voorbij
in hoogmoed dachten zij de
evolutie in een laatste ronde
jij koos voor onderdrukten
leidde hen Egypte uit
gaf hen de tien geboden
genade als een tweede huid
je hebt hun kruis gedragen
de belofte ingelost
wij kunnen nu weer hemel vragen
omdat het paradijs ook is verlost
nog waart de wierook…
VERLANGEN EN DAAD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 Mensen werken als onderbeheerders
aan 's Heren Schepping, behoeden de maat
voor hetgeen benut wordt: vuur, gas en stroom.
De bedachtzame wijze vereerders
weten hoe 't vele en 't weinige baat:
uitbreiden mét beknotten bewaart de toom.…
zonder herfst geen bloesem
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
543 praat mij het vallen van de blaren
niet aan als ik spreek over mijn herfst
mijn denken is er op gericht
inzicht te verkrijgen
hoe de schepping zich voedt
en het Al aldoor nieuwe verbindingen werft
alles wat zwart lijkt kent ook een lichte rand
soms onzichtbaar of afwezig in je kloppend hart
laat mij toch, denk ik dan,
mijn eigen weg…
Levensdank
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
472 Ons hebt geschapen naar Uw wil en beeld
Sinds Uw schepping in ons midden woont.
Met tal van gunsten en gaven hebt bedeeld.
U vraagt van ons geen zware boetedoenimg,
U schept geen vreugde in ons leed.
U schenkt ons vergiffenis, gena en verzoening.
En bent vergeten wat de mens U misdeed.…
Een dag die komt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
300 Heer, redt Uw schepping, de mensen willen vrede
maar men geeft van alles alleen aan U de schuld
en ontkent eigen falen dat is de rede
men begrijpt en weet niet Uw eindeloos geduld.
Eens komt de dag dat U de aarde zal richten
dan begroeten wij U met zang en gedichten.…
AAN MATHILDE
poëzie
4.0 met 16 stemmen
3.422 Met uwe bloemen krans ik u de slapen,
Uw eigen schepping leg ik om uw hoofd;
Zo zij uw naam voor eeuwiglijk geloofd! -
-----------------------------
uit: Mathilde (1882)…
Alleen jij
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
514 je keek me aan
voor mij bleef
alleen jij als
schepping staan
de rest is gegaan
geboren uit
het spel der genen
waar dominant en
recessief beiden
naast elkaar bestaan
alleen in essentie
zal een van de twee
de optimalisering kans
krijgen en op eigen
gelegenheid verder gaan
ik heb je zien staan
in een vervlakkende
wereld de andere…
Mijn vluchtige vrijheid
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
537 eerste
stromen door de neuronen
van onze vingers glijden in
elkaar tintelend begroeten
ik zie zee in je ogen
proef het zilt van jouw
golven als mijn wolken
je raken aan de verre horizon
jij vliegt mijn vluchtige
vrijheid zonder vleugels
in de wind die jou krult of
als storm die zuidwester brult
in samen ervaren
gaan wij in schepping…
Zondagmorgen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
737 Verbaasd denk ik:
daar loopt een man,
terwijl ik toch,
zeldzaam natuurlijk, maar toch,
seconden tevoren had kunnen zweren,
dat de schepping was gestorven,
zó stil was het toen,
vanmorgen,
dat ik dacht: ik heb gisteren
iets belangrijks vergeten.
Te sterven misschien ...…
Aan God
poëzie
3.4 met 14 stemmen
2.739 Gij die, daar duizend wereldbollen,
Geregeld, om hunne assen rollen,
De kracht van hunne werking voedt:
Gij die, tot op de verste palen
Der schepping, waar geen zonnen stralen,
aan 't Niet uw aanzijn voelen doet:
Gij, op wiens wenk, uit 't hol der bergen,
Die met hun spits de hemel tergen…
Onbekende bestemming
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
705 zwijg ik -
na ‘n tocht door honderd wagons
ontmoet ik de oude grijze man
oud als de tijd volgens bewoners
de man zegt dat wij toe zijn
aan vragen, niet aan antwoorden -
door de impact, de verwondering
op gezichten van de treinmensen
begrijp ik en heb er vrede mee
dat wij nog niet kunnen bevatten
wat er gaande is in de schepping…
BARA
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
509 Geen schepping uit het niets dus. Het werd een compromis
Wat aardig overeenkomt met wat ik dagelijks zie.…
SLAAP EN DOOD
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.353 Maar broeder, doe mij kond,
Wat gij, gevreesd door heel de schepping doet?
'k Heb in de schemering uw vlucht bespied,
Tot ik u zag verdwijnen bij de vloed
Aan 's werelds eind, de zoom van mijn gebied;
Welk land voert gij uw kindren te gemoet?" -
Maar de ander luistert stil en antwoordt niet.…
Vier mei
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
755 Om ons te schamen
dat we mensen zijn
dat we hetgeen
ons onderscheidt van de
rest van de schepping
zo slecht hebben gebruikt
zo goed hebben gebruikt
om het eigen ik te bevoordelen?…
Er is geen tijd
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.387 Wat is me droeve scheppings-daad
en baren in 't gelaat der dood?:
een kindje dat aan 't schaatren slaat
daar 't wemelt in mijn schoot.
Welke is de krankheid die me pijnt
bij dreigend komen en vergaan?
Wij zijn, daar ze onbeweeglijk schijnt,
een sterre aan hare baan.…