625 resultaten.
Altijd aanwezig
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
784 In elk vallend blad hoor ik haar stap, in elk briesje haar adem,
een schaduw van nabijheid, onzichtbaar en toch niet weg.
Ik spreek in gedachten, vraag of ze luistert, of ze nog weet,
of de afstand slechts een sluier is, dunner dan de sterrennacht.…
Lentelicht
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
527 Bloesems dwarrelen
als vallende gedachten
in de ochtendlucht
De bloesems openen zich in
stil ochtendlicht, hun geur is pril, maar
draagt al het zuchtje van verdwijnen. Bloemblaadjes vallen
als ongezegde gedachten, de takken buigen terug naar hun kale oorsprong.…
Mien Dobbelsteen
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
448 Hoeveel eenzaam maar niet alleen vallende sterren
verzamel je met een lucky strike
van je driedubbelovergehaalde dobbelsteen
zijn het er meer dan
ONE-HUNDRED-AND-EIGHTY
of tweeëntwintig of twaalf maal twee?…
Sinecure
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
202 snelheid heeft weinig te maken met afstand
een vallende ster is snel,
maar komt nergens aan
mos op een steen beweegt niet
en bereikt toch de eeuwigheid
Aankomen is een vreemde sinecure.…
waterpijprokende rups
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
244 ‘Wie ben jij? vroeg de Rups.
Geen bemoedigende opening
voor een goed gesprek’
dat deze zon schijnen bleef
maar zij schreef ‘in haar nachtjapon
achter de rododendron’
da’k haar met ‘n grote/kleine/grote/grotere pil
weggoochelen kon
in de hoge hoed van ‘n ‘vallée des évanouis’
dat zij nu nie’ één van die ‘naamloze bomen’ wordt
en…
KAPOTTE KERST DOOR GAZA
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 Er vallen Engelen uit de lucht
Onthoofd, verkracht, verminkt
Geen vallende sterren
Maar vallende drones
En dan de kruisraketten
De bommen in clusters
Op 'steenworp' afstand Bethlehem
'Oh kindeke klein, oh kindeke teer'
Laat me niet lachen, schateren, schuddebuiken
Laat me huilen, jammeren, brullen van intens verdriet
Ik had…
VERMIST
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.870 Donker is de zachte regen, vallend op 'n bleek gezicht,
verandering brengt dauw, met 't vroege ochtendlicht
Sta op,j e wordt vast ziek, liggend op de natte grond,
maar jij blijkt eigenwijs, met strakke lippen om je mond
Je hebt vast iets stouts gedaan, net als zoveel kinderen,
verberg je bang in deze struik opdat ze je niet vinden
Waarom vrees…
kom mee!
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.423 die tegen de onze aanhangen
niets is open gebleven
en geen tijd om te beslissen
we zijn in een rivier gestapt
op onze rit door het maanlicht
laten we naar de maan zwemmen
laten we door het getij heen klimmen
je steekt je hand naar mij uit
om je te begeleiden
maar ik kan je gids niet zijn
ik hou van je
wanneer ik je weg zie glijden
vallend…
De Mooiste Plek
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.235 jaargetijden
Het uitzicht en alles daaromheen
Jouw warmte en kou voelen
Elke boom ontdekken, en elke steen
Alles wat jij houdt verborgen
In het diepe bos van jouw leven
Wil ik in al je pracht en glorie
Zonder voorbehoud intens beleven
Ik hoor mijn naam gegalmd door de bomen
Als jouw winters naar mijn warmte verlangen
Volop genietend van de vallende…
lichtvanger (voor V)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
553 avond gloeien de velden warm op
de boomtoppen stralen zilver
de maan, een kleine sikkel
helder genoeg om de nevel boven de bergen op te lichten
de nacht, levendiger en kleurrijker dan de dag
we vallen van het domker in het licht
voorbij de paarse velden en de groene lucht
de nacht hult zich in hallucinerende kleuren en hels kabaal
de vallende…
vrijgezel
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
758 hey vrijgezel
ben jij jezelf nog wel
elk hek dat je neemt
is steeds hoger en dicht
o ja je bent een harde
maar ik kijk dwars door die farce heen
want de gein die jij uitstraalt
belemmert je zicht
zoek maar nooit meer naar de regenboog
die krijgt jou er wel onder
want een vallende ster die ligt jou toch het best
en het lijkt me ook dat…
Altijd aanwezig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 In elk vallend blad hoor ik haar stap, in elk briesje haar adem,
een schaduw van nabijheid, onzichtbaar en toch niet weg.
Ik spreek in gedachten, vraag of ze luistert, of ze nog weet,
of de afstand slechts een sluier is, dunner dan de sterrennacht.…
Wanneer herfst ademt
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
339 Ritselend blad valt
ademt de koele herfstlucht
stilte op mijn huid
Bomen ademen in zachte
bewegingen van goud en roest, hun bladeren
ritselen neer als fluisterende herinneringen, ik zie hoe de lucht
vol tinten koper en as wordt, en mijn huid voelt de koele streling van vallend licht.…
Mijn Rotterdam
gedicht
4.2 met 4 stemmen
2.843 Er was nog alleen maar dat bonken en razen
van de zwoegende kar en het vallende blok.
Maar ver in de haven, daar wenkten de kranen,
de boegen, de bruggen en mast achter de mast,
de Maas en de meeuwen, de vlaggen en vanen
en strekkende lijnen van takels en last!
Er zwaaiden weer bakken! Er lalden weer lieren!…
nachtmerrie
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
700 vallend en schreeuwend
tuimel ik verder,
het donkere hellegat in
zwaaiend met mijn armen,
wild stampend met de benen
flitst dan die gedachte:
komt er hier ooit
een einde aan?
Plotseling schiet
het licht in brand,
en mijn naam wordt
luid geroepen,
ik ontwaak uit
helse dromen,
met een ferme buil
op mijn verstand.…
SPRANKJE
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
434 het mogelijk na een poosje
wel goed komt ……. alsnog
en daarom ga ik met jou samen door
je zegt nieuwe kansen komen weer
vandaag morgen echt waar ooit een keer
je fluistert heb nog even geduld
nee nee echt waar jou treft geen schuld
gebeurtenissen kiezen soms als
vallende sterren hun eigen baan
en jij hebt je uiterste best gedaan
in het voorkomen…
Hoogtijdagen van de herfst
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
508 Dat het vallend blad zich even losmaakt van
zijn tak en zweeft, genietend van vrijheid in een kalme afdaling.
Tegelijkertijd vullen warme kleuren en krachtige tinten het glooiend landschap,
hun ongewone schaduwen dansen op aarde als een speelse echo van vervlogen zonlicht.…
Schrik
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
733 Voor- en najaar onweer
bliksemschichten
bangelijk ontzet
noten kraken
schrikbewind
mamamia
temperatuurschommelingen
mentaal ingedrukt
foob-gedicht
Schrikbarend geboren
binnensmonds verwoorden
vallende klanken
't Evenwicht doet wankelen
eivolle krenten
schrikwekkend ontwaken
gewichtig keffen beweren
vreesachtig vleselijk beleven…
De Akelei (Dürer)
gedicht
4.4 met 5 stemmen
10.316 In 't vallend donker toefde hij
nog dralend bij zijn akelei;
dan, in het laatste licht van 't raam
schreef hij de letters van zijn naam
en 't jaartal glimlachend erbij.
------------------------------------
uit: Tijdschrift 'Tijd en taak'.…
Verzuchting...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 Je sluit het lover, je kruin in rust
en voelt in de vallende nachtelijke stilte
nog slechts verkoelende vrede!…
Vallen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
646 dan nog
Eén ding over en dat is
Die Godverdomde liefde
Die als een lichtflits
In ons leven stond en staat
Vanaf nu vijfendertig jaar geleden
En die we ’s avonds laat
Voor je vertrek in bed nog deelden
Eigenlijk zoals dat overal zo
Gaat, denk ik, in het levenrijk
De dag voordat
Ik naar je
Zoeken ging de
Trap op naar jouw
Eenzaam vallend…
Uit liefdesnat geboren...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.097 De tijd telde de jaren bij
en in jouw groei
spraken de seizoenen ware woorden,
zon, jonge knoppen en bloesems, volle bloem,
ook bliksems en donders,
de koude en vallend blad
als respons op jouw bestaan,
gingen alle onwerkelijke illusies vermoorden.…
winters verlangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 kristallen uit je knuisten eten
het gloeiende gezicht in de zon doen weten
met vriendjes spontaan 'sleetje delen'
ravotten, vallen, wat kan het schelen
schichtig snel langs anderen stuiven
voorbijgaand stoer naar iedereen wuiven
vlokken vervliegend, samen met vele
in eenvormige vrijheid de ruimte delen
zacht omfloersend de scherpe randen
vallend…
licht zijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
764 dankbaar verdrietig ook
in zonnige of regenachtige dagen
in het huis van melancholie
in het schijnsel van kaarsjes
schitteren dan de kerstballen
wit zilver of goudgeel gekleurd
als fakkels van het ervaren geluk
waarvan de spiegels ook zwaaien
naar allen die ons betekenden
of ons hen betekenen lieten
prikkelend jeuken de kerstnaalden
vallend…
De Kamers van Mijn Hart
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
288 Tranen rollen langzaam als doorzichtige parels
langs mijn verhitte, rusteloze wangen
Vallend op een kussensloop van verwaterd verdriet,
en gekoesterd in stil verlangen
Ik voel me als een lege huls in een leeg bestaan
waar het hart totaal is verwrongen
Geschapen als een sculptuur van ijs en steen,
in duisternis bedwongen
Wanneer het kloppen…
Ik durf niet meer te schrijven
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
638 Mijn bloed stolt zich in mijn keel om daarna door vormpjes en trillende buisjes van glas verder te stromen tot in de grote buizen,spoelend door de opengaande boezems en kamers,spoelend door de kleppen vallend in vormpjes en in trechtertjes als uit een bloemengieter.
Ja, schrijven kan ik voorlopig niet meer.
Ik woon in duisternis.…
Hartenpijn
hartenkreet
4.7 met 23 stemmen
558 Doodongelukkig was jij met deze man
Vallend onder de categorie tiran.
Jouw gevoelens telden niet mee
Zelfs niet in bed als je met hem vree.
Met pijn in mijn hart hoorde ik dit aan
Zo hoort het leven toch niet te gaan.
Een logeerpartij werd snel geregeld
Waar onze liefde in vrijheid werd bezegeld.…
Matthijs
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
492 van de man met de zeis
Vroeg hem hoe hij heette en sprak hem toen aan
'Matthijs,' zei hij, 'k was hier eerder geweest
Please, allow me to introduce
myself
Ik ben niemand minder dan
't copycatbeest
Heb sympathie met mij,
gij evenknie
In u en in mij zit het beest met drie zessen
De duistere machten der inktzwarte slang
De vallende…
Tour de force
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
540 geluk
verzoend met zijn muze
Zing van de man
Dennis' hybris dadendrang
en zijn pandemisch geluid
turelurosso die
op strooptocht twist,
toen de teerling
werd geworpen
was zijn sprong
een brug te ver
alea iacta est
Zing van de man
die zijn simple things
in een etude zingt
voor Jellie maanvlinder
de kunststofkoningin
Vallende…
Tussen bergen en diepte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
248 Wie weet, ooit berg ik hoop opnieuw
In een vallend woord, een klein gemis.…