2289 resultaten.
De Onthulling
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
489 als je je weg in
de eigen Melkweg
niet meer weet
als je bent verdwaald
op zoek naar de waarheid
die jou heeft achterhaald
als je het juiste pad vergeet
en niet meer weet
hoe kom ik uit dit dal
waar het toch ooit eindigen zal
nestel je dan tussen de sterren
overzie net als hun alles van verre
en ervaar samen dan de
ware bedoeling…
onbegrijpelijke dingen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
514 ik reisde
alleen met
een roestvrijstaal
vlindermes nooit
hoefde ik het
te gebruiken
onderweg zag
iedereen dat
mijn verenpak
niet bestand
tegen regen en
kwetsuren was
onder een verre
vlinderboom
begroef ik zonder
ophef het wapen
dat in mijn handen
dodelijk kon zijn
een oude graver
zal het gesloten
geërodeerde
artefact…
In cirkeltjes wind
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
455 oranje rood
boog klaproos
en voor de
indringend
zacht harige
stam stoof wind
als cirkeltjeskind
waar muziek
in lieflijke
composities
en akkoorden
van vroeger
hedendaagse
werkjes vertolkten
nog kleppen
de kerkjes
warme nostalgie
in bewierookte
ruimtes roetten
kaarsen een
eeuwig verre pilaar…
o HEER GIJ MINT IN ONS ALLEEN
poëzie
3.4 met 17 stemmen
2.921 Een beeld, hoe verre uw' heerlijkheid,
hoe eindloos verre, ontwijkend,
een beeld toch uwer godlijkheid,
en U, o God, gelijkend!
Geen vlekke en was, geen vlies op ons;
gij wildet 't ... en wij porden
ons tegen uwen wille, en zijn
bevlekt, eilaas, geworden!…
De zee was die dag
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.478 Wij zaten aan de zanddrempel
Van de lichte hemeltempel;
Wat verre schepen soms voeren
Langs de zeevloeren.
De zee zong uit blauwe monde
Heel die dag vreugdekonde:
Het was alles zo licht en blijde,
Wat de zee zeide....…
Op een bed van veren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
508 Op een bed van veren schilderen gewonde engelen
tussen droom en daad het verre licht.…
De trekvlinder
netgedicht
2.6 met 23 stemmen
109 In het stille avonduur wordt
de hemel een doorgang voor hun verre
reis. Ik kijk hoe ze oplossen boven de velden terwijl
de eerste sterren verschijnen en de nacht hun richting bewaart.…
ik vooelde je
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.114 ik voelde je
in verre zee
zacht golfde je
bij me binnen
er was al snel contact
nog voordat zij
dachten te beginnen
je kent mijn naam
in genverbondenheid
ik wist van je bestaan
omdat jouw geest
in vrijheid nog
wat verder reikt
in iedere mogelijkheid
je koos je ma
en omaat mij
het is gelukt
nog onverwacht
ik heet je welkom…
ruimte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
653 ik sta tussen
verre groene wanden
daarachter paarse golven
ik hoor niets
dan de wind fluisteren
in de eeuwige bomen
onder de wijde hemel
duizend eeuwen geleden
deden stormen en zand
hier in ijzige koude
een spel
zwevend in ruimte en tijd
voel ik de levenskracht
ik ben deel van
een grootse schepping…
varen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
865 we voeren van het grote eiland
naar het kleine
in het begrensde landschap van de boot
toe, lach nou, zei ze
vanachter de camera
sieraden bungelden onstuitbaar mee
zijn verre glimlach
wrong zich stroperig naar buiten
hij keek door het raam
opdoemende rotsen weerkaatsten
zijn blik
hij deed de ogen dicht…
anne
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.204 meeuwen krijsen hongerend
in vrijheid in de blauwe lucht
naar gerechtigheid en vrede
de kale kastanje wordt ooit groen
in een donker en koud amsterdam
na de schrille dagelijkse kreten
komen weer de zilveren nachtvogels
dreunend de verre dood aankondigen
van kinderen die net als ik verlangen
naar vrede en een betere wereld…
einder
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
896 onder veeltintige grijsheid
stroomt de zilveren breedte
schuine donkere regenstrepen
waar de hemel de einder raakt
verre kerktorens zijn versluierd
de wind brengt huivering
land en lucht vloeien ineen
in de grote eeuwige stroom
die drast en sombert
en de ruisende regen
meevoert naar kille verten…
Ontmoeting
gedicht
3.4 met 14 stemmen
11.490 In de lampbol van verre flat: man,
wachtend voor miezerige bietenfabriek.
Ik gooide mijn fiets aan de kant, wankel
en herkende een stem uit een ander vroeger.
Hij gaf mij een hand, en zei dat hij het was:
eerste pianospeler, sad septembersong.
-----------------------------------
uit: 'De fjoerbidders', 2003.…
Ondergang
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.225 Turend naar de verre einder
waar het licht al avond schijnt
houdt ze de ondergaande zon
behoedzaam in haar handen
maar als zij louter vagend
zijn liefde schimmen ziet
drijven koesterende stralen
dovend in verkilde tranen
weerloos drinkt ze stilte
uit geleegde eenzaamheid
voor ze als gewezen engel
vleugellam verzinkt…
Mijn droom
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.378 Vannacht ontmoetten wij elkaar
ik zag je al van verre
Je straalde maar
ik ben gehaat door de schrijver van de sterren
Je trok een kap over je hoofd
onttrok je aan mijn ogen
Ik voel de pijn van hoop die dooft
de pijn van onvermogen
Ik hul je in een schreeuw
wanneer wij als vreemden elkaar passeren
Het spijt me maar ik kan niet meer
jouw…
wolk en winter
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
609 nog een paar woorden
en dan zal ik gaan naar ver, verre
herfstlanden
omdat de tuin
hier niet vriest zonder winter
en het wit
onberoerd blijft liggen
in mijn hoofd
zoals het oud linnen
dat nooit tot wasdom is
gekomen
immer zwijgt
in noord, noordenwind
tot in de kleinste hoeken
van kwetsbaarheid, uiteengereten
door de…
Stemmen
gedicht
2.3 met 90 stemmen
29.781 Geef mij de stem van die ene mens,
geef mij de stem van mijn vader
in mijn oren tot mijn verre ogen
hem ontwaren tussen de tenoren
tot ik weer zijn handen voel
waarmee ik die van mij ging meten,
welpenhandjes met de vuisten van een vent.…
Chaos om te overleven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
571 het echte
was te rauw
te weinig mensen
en ik vrouw
je moest
een sprookje blijven
een verre lach
de dag voorbij
ik had mijn angst
jij de sterke handen
je mocht niet branden
aan de pijn in mij
dromen barsten
uit mijn hoofd
de vaagheid van
gebroken wezens
ik chaos
om te overleven
mijn oude wereld is kapot
het…
Vergezicht
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
665 Tijd is jouw stem, die een deken legt
van woorden, zinnen en betekenis
Wij ontmoeten, gaan uit elkaar
twee trams in de nacht passeren
Waar ben jij dat ik slechts kan reiken
mijn hand tast naar een herinnering
Jij met een dunne sluier om je heen
geeft licht als een vale, verre maan…
Lied voor onderweg
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
741 Klaprozen
langs het spoor
de trein rijdt door
het ijzer dendert
bruin grind vermaalt
bielzen, de ijzeren rails en
verre lotsbestemmingen.
Daar zal ik bloeien
tussen zand en corridor.
Klaprozen, laprozen,
rozen, prozen, proza..
roza, roza, bloemen, za, za.
Foto: Jolie Hakkert…
Passie en hooglied
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
443 Over velden wil ik je benaderen
vlak en open dat ik je van verre zie
of door heuvels en bergen
waar ik je uit dalen op kom halen
samen stijgen naar een top
van ’t volmaakte samenzijn.…
Klacht van een ongelovige dierenvriendin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
704 De vis op het droge
is verre van blij.
Hij voelt zich bedrogen
door sportvisserij.
De poes heeft gegeten
en ligt nu te spinnen.
Ze zal - zeker weten -
geen godsdienst verzinnen.
Monique eet geen dieren.
Ze is veganiste.
Geen kerst zal ze vieren
als rasatheïste.…
Bestaan
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
703 Al ben ik thuis of verre oorden
in een gedicht weet ik mij te verwoorden,
kan ik het leven aan
en bevestig mijn bestaan.…
Vriendschap
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.636 Laten we vrienden zijn
die ook als ze verre
van elkaar verblijven
verbonden zijn door zielestroom
Laten we elkaar gedenken
en gedachten zenden
die licht brengen
Licht als de stralen van de rijzende zon
Buiten is de nacht sombere regen
de kamer is gevuld
met serene klanken
en de vlam van de kaars
en ik denk aan jou…
Het hemelse moment
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
654 ik wil de tonen voelen
zij moeten in mij woelen
iets losmaken dat zweeft
mee gaat langs pilaren
gebrandschilderde ramen
in de hoogte ruimte neemt
ontkomt aan
de kleingeestigheid
op weg gaat voor een verre reis
ik heb iets verloren
maar zag in een
glimp van engelenkoren
het hemelse moment
dat in aards beleven
zijn weerga nog…
Van hot naar her
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 mijn honger naar genade
laat mij verlangen
mijn verlangen
laat mij vluchten
mijn verleden vlucht
naar verre bestemmingen
mijn vergeten
laat mij herinneren
mijn toelaten
laat mij verlaten
mijn navel
laat mij staren
mijn gedachten
laten mij dwalen
langs het gewichtloze
van mijn gewicht
en mijn luiheid
van lijf en leden
doet mij vervagen…
De bloemen van gisteren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 Bloemen die mij veel vertelden
Waren de verre gezanten met chrysanten.
Bloemen die mij veel vertelden
Waren mijn eerste kindervrienden.
Wij spelend met een bal van klei,
een pop met namaakogen
en met een plastic diertje op een voet.
Maar nu zijn die bloemen er niet meer.…
Met andere ogen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
564 ´k Mis de behoefte om
Te reizen naar verre oorden,
Onbekende vergezichten
Zeggen mij niet zo veel -
Belangrijker vind ik het
Op zoek te gaan naar de
Waarheid die ik in mij draag
Maar zich nog niet altijd
Wil laten zien -
'k Richt me voorlopig
Op bekende vergezichten -
Op 't eerste oog zo vertrouwd,
Maar zij blijken een diepere…
Dans
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
520 Mijn lijf danst ginds
aan de verre horizon,
onbereikbaar ver
van mij vandaan
Uitgestrekt reiken mijn armen
kracht huist in
diepgeworteld stil verlangen
dat mijn liefste wens versterkt
Mijn leven roept me
ginds aan de horizon
onder die grote
volle maan
Onomwonden stem ik toe
Ik roep, ik brul
ik kom er aan!…
Stil is de wind
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
558 Nevelslierten langs de bomen
Geur van vergeten dagen
Zaad van verloren bloemen
Het verre zoemen van een bij
Fluister, ruis en wapper
Door de populieren die mij laten slapen
Voor het bidden van de valk
De nesten in jouw haar
En het zout op mijn lippen
En breng mij
De dromen van de vogels
De muziek van de bomen
De woorden van de wijzen…