10226 resultaten.
wit uitgelicht in zwart
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
566 je mocht me zien
een scherp profiel
wit uitgelicht
in zwart
zonder schaduw
zachte naaktheid
strelen donker vullen
met jouw gloed
ik kon jou velen
waar anderen
mij dichten
zonder hart
jij maakte mij
weer lichaam
gaf mijn
vingers tast
ik wil vandaag
eens echt omarmen
en niet alleen
als gast…
Verdwénen tijd
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.005 In zwart-wit
Is alles kleurloos
Lét-ter-lijk
Welteverstaan
In zwart-wit
Het huis. De meubels
Feestjes. Taart
Voorbij. Gegaan
In zwart-wit
Vakantie vieren
Binnenland
Met soms die vaan
In zwart-wit
Uit het buitenland
Memorie
Zwart-wit. In kleur
In zwart-wit
De nachten dagen
Herin'ring
Mooi. Zoet.…
fatum
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
427 hij wilde witte
wilde
schoonheid scheppen
en
graven in zijn zwartste dromen
maar verder dan wat grijs gebazel
vermocht hij niet te komen
hendrik…
Wit geteerd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
465 spreken we de verwachting uit om
de lente te vertragen, de winter
floot zich door het leven heen,
de hoop wordt in stilte gedragen
op de vleugels van voorjaarwinden
in het eeuwig spoor van versmaden en
onze teer beminden, de bekomst van
een gemist getij, en na elke verandering,
lijkt het seizoen voorbij, waarna bloesems
de stenen wit…
Witte ravenliefde
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
502 hem meenemen
naar jouw dromenzee
en eindeloos beminnen
je mag tekeer gaan
tegen al het onrecht
en hem de les lezen
en terecht wijzen
om alles
wat hij verkeerd heeft gedaan
voordat het tot de
witte ravenliefde kwam.…
familie
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
1.953 jaloers op
ekster
trekt zich nergens iets van aan
glimmend oogt hij slim
naar alle kanten
bling-blingt zich carpe diemend een weg
pikt alles en niets van
vlaamse gaai
de fraai getooide
te lief voor z'n omgeving
kraai rooft soms z'n jongen
blijft over mijn eigen soort
als we samen zijn
kraaien we het vaak uit van plezier
behalve
witte…
Sneeuw
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
1.437 Zo heeft elk seizoen zijn bekoorlijkheid
Alleen sneeuw zien we niet heel vaak
Maar toch, zo nu en dan is het goed raak
En wordt er een mooie witte deken gespreid.…
Omdat het zo koud is
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
607 Als witte dagen langer duren
en langzaam grijzer worden, grauwer,
het buitenwit keihard en kouwer,
bouw ik mij warme binnenmuren.…
Zonder aftiteling
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
490 het ijsmoeras, wat
maant tot stilte, bewegingen
verstillen in kilte, warme harten
ademen alert op elk gebaar en
blaast kapok uit neus en ogen,
kool van transparante inkt maar
even zichtbaar, onhoorbaar in de
slag van snelle vleugels afgeworpen,
verdwijnen schaduwen op het
parelscherm van de avondwind, zonder
aftiteling, in zwart en wit…
Sneeuw
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
988 Ik kan wel blijven kijken
Naar de prachtige sneeuw
Het is en blijft hemels
Sprookjesachtig wit
En als het uit de hemel valt
Lijken het allemaal glittertjes
Die zachtjes op de aarde gaan liggen
Sneeuw roept iets op bij mensen
Zo zag ik een man op de slee zitten
Zijn dochters renden voor hem uit
Hij schaterde als een kind
Het is dan grappig…
kleur op kleur
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
749 onderdoor tussen
bomen die als omlijsting
van een natuurlijk
schilderij diepte
suggereren wit landschap
ton sur ton schimmen
't zijn schaapjes op het droge…
Dezelfde sierlijke lijnen
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
522 in een vlucht
witte vogels
cirkelde zwart
ze doken en
bogen dezelfde
sierlijke lijnen
het enige
dat hinderde
het wit ontbrak
maar in de lucht
en op de grond
staken ze af
vervlogen in de tijd
de vlucht was
kleur en charme kwijt…
Warme Kerst
hartenkreet
2.1 met 18 stemmen
2.525 De warme Kerst in ons aldaar,
onder een witte deken, ieder jaar.…
Een treffen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
712 Ongemerkt wil ik mij
op het roestbruine herfstbed
naast je schikken
om de pijn van het breken
de angst bij het vallen
met je te delen
Je slaapt hier om te sterven
een ijle lijn scheidt je
van onzichtbaarheid
draden van wit
zuigen toverachtig
het houten hart weg
Ik laat je hier stil achter
– in de verademing –
gun je weer terug te…
Witte linnen lakens
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
597 Ferme droombezorger kwam
een gondel vol
nachtelijke arabesken aan haar schenken
Immense bonte vlinders
hielden wake aan houten baldakijnen
van het hemelbed
Witte linnen lakens
ontvingen het blijk van mijn genegenheid
met een tere zucht…
zwart-wit
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.201 naar je ogen
ik zie je hart en ziel
ik leer je te begrijpen
langzaam krijg je kleur
je laat me nadenken
mijn zwart-wit bril verdwijnt
de wereld krijgt weer kleur
een witte waas
onzichtbaar voor zo velen
voor mij zo speciaal
want mijn leven
heeft weer kleur gekregen
voor jezelf en de wereld
blijf je een witte waas
niemand ziet je…
Een middag in mei
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
722 laat in de middag
rust
de kat in de vensterbank
rekt zich een tijger
en spint
in behaaglijkheid
laat in die middag
rust
het licht op haar gezicht
de wangen
wit als seringen
kus ik
in ondraaglijkheid…
Visuele handicap
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
573 Ze blijken beide geel te zijn,
de groene zeep en witte wijn.
Zo lapt men kleuren aan z'n laars.
De rode kool is waarlijk paars.
Ik zeg je eerlijk, wat ik vind:
de consument is kleurenblind.
Toe mensen, help me uit de droom:
wat is de kleur van groene stroom?…
tombe la neige
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
653 het valt maar
met de tederheid
van zacht vallend blad
langzaam bleekt het land
tot het wit ziet…
steenvrouwe
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
528 ze gaf me Engeland en meer nog
kreeg ik paarse prikkels
in een rode lach en voelde ze
de maan
-ik bladerde-
vond warme steen -en zag
het alziend oog zomaar langs de weg
wit water zuiverde een klankschaal
tot haar schone toon
me toezong van haar elfenwoon
ze glimlacht
rond mijn kaken
in de tussenwereld woont
mijn hart en ook mijn…
BLOEMEN
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
555 Witte krokussen
wiegen losjes bovenop
de stugge molshoop.
Hoge lavendel
geurt fijntjes in de klanken
van het hommelkoor.
Bloemen, zuiver wit;
hier beleven kevertjes
hun reine liefde.
Hoort: "Witte lente."
Een woud van krentenboompjes
of late sneeuwbui?…
Een waas van witte wijn
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
663 Beloftes die ik deed
In een waas van witte wijn -
Op dat moment oprecht gemeend
Maar nu al lang vergeten -
Tot ik eraan gehouden word
En liggen ze bij deze
Rauw op mijn bord, en zijn
Ze te zwaar om te worden opgegeten
Vrij naar Rosa Timmer, DvhN, 22 november 2012…
VERDER GAAN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
401 Telkens genieten
van hoge spookgestalten:
bomen in de mist.…
mistig spinsel...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
503 terwijl de mist
over het land en
tussen de bomen
hangt
probeer ik de
spinnenwebben
in mijn hoofd
te verdrijven
de zorgen
niet te laten beklijven
de witte wieven
niet te gerieven
door hen daar
een stalling
te bezorgen
maar voor het einde
van deze morgen
ver weg te worden
geborgen.…
WINTERSTILTE
poëzie
3.5 met 2 stemmen
3.952 De grond is wit, de nevel wit,
De wolken, waar nog sneeuw in zit,
Zijn wit, dat zacht vergrijzelt.
Het fijngetakt geboomte zit
Met witte rijp beijzeld.
De boom houdt zich behoedzaam stil,
Dat niet het minste takgetril
't Kristallen kunstwerk breke,
De klank zelfs van mijn schreden wil
Zich in de sneeuw versteken.…
Zwart aller evenknie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
442 ode u aan de niet kleur
als geen licht wordt teruggekaatst
alleen de nacht
welke zich bekleden laat
zwart gedragen wordt
geraadpleegd past in alle tijden
veelzijdig zijn de blikken
zie rondom verheugenis
daarna de dood in rouw gekleed
hoe trouw tooit
het huwelijksfeest
in onderscheid naast wit…
Witte poes
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
760 Zij maakt haar witte haren schoon
Met haar zachte tong.
Ze ligt op haar rug
Vol vertrouwen.
Ze lijkt te slapen
Maar is altijd waakzaam.
Als ik haar naam noem
Miauwt zij en kijkt naar mij.
Na een uitgebreid maal
Gaat ze voldaan naar buiten.
Een wit licht
In de donkere nacht.…
Samen rouwen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.032 Jij in hemels wit,
ik in het antraciet zwart
rouwen we samen.…
FLITSJE
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
481 (tanka)
Berken op een rij
glanzen in de morgenzon,
ontvangen telkens
een vluchtige penseelstreek:
die pimpelmees kringelt rond.…
Sneeuwklokje
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.157 De winterwolken zwellen aan
met de herfst is het voor nu gedaan
sneeuw valt langzaam naar beneden
een witte kerst is lang geleden
het sneeuwklokje laat zich weer eens zien
dit schouwspel is iets van toen
we hebben het lang niet gezien
dat alles was bijna iets van dien
maar witte kerst is toch gekomen
al komt het sneeuwklokje uit mijn verre…