Alle inzendingen over woestijn

662 resultaten.

Sorteren op:

Uniform

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 567
ijking van besef of waarachtigheid, niets ontgaat mij, en toch ontgaat mij, alles, in schetsen, in oppervlakte, in nieuwe lijnen, ik word mij getekend, door noeste lengte, en ijselijke breedte, tot hopende hoogte, ik ben mij een nieuw getal, en ik verblijf mij in oude woorden, vlakkende vlakte, koude bevriezing, te warme woestijn…
Pim Eliam3 februari 2023Lees meer >

Verhuizing

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 47
We gingen door woestijnen en overzee, sliepen onder treinen, hadden geen wc. Ik wist geen weg meer. Die liet ik achter me net als de echo van duizend angsten. Is het nog ver, vroeg ik om het uur. Uren werden dagen, weken en maanden. De wereld was wreed in alle seizoenen, ik onthield de kleuren van miljoenen bloemen. Waar gaan we heen.…
Wout Joling21 oktober 2026Lees meer >

de stille kracht van machteloosheid

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 471
naar ego’s die slecht hun spiegelbeeld zien toch groeit er iets, klein maar hardnekkig een vonkje, een druppel in dorstige woestijn want zelfs in de schaduw van reuzen kan zacht gefluister een donderslag worden…

De torenklok in het dorp die altijd op 12 uur bleef staan in het dorp

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 368
Met elke tik die bleef uitstaan, Gingen de dagen voorbij in een dromerige woestijn. De mensen liepen in cirkels, keer op keer, Vergeten hoe de tijd ons met zich mee kan zijn. De klokken zonder enig geluid, als een echo van het vergaan, Verweven met herinneringen, als een oud verhaal.…
Henk Dekkers24 november 2025Lees meer >

Nu ben ik hier

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 33
Mijn adem wijd open, de blik op de top, ik eis de woestijn en de wildernis op. Laat het donderend rollen, het noodlot, het tij— het gevaar is mijn gids, en de leegte is vrij.…

Clown

netgedicht
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 927
Vertrokken weer uit zijn woestijn met mijn applaus als zijn oase, blijf ik me mijmerend verbazen wat hem beweegt een clown te zijn.…
Porter7 oktober 2008Lees meer >

" Handdoek in de ring ? "

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 593
Stranden hulplozen in hun barensnood, hun tranen vrijelijk te laten lopen in dorre woestijnen van een overschillig genot om zich in die stroom te scharen in de oasis van hun dromen? Te ontsnappen aan een karig lot, een afspiegeling van de vele valkuilen tussen altaar en schavot.…
pama25 augustus 2008Lees meer >

Geluk, zo zedig en zo zeker

poëzie
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.626
Was ik de dorst'ge der woestijnen? Want zag mijn angst uw peerlen schijnen, 't verblijde hunkren slurpte ze op. - Thans, moe van lusteloos genieten, laat ik uw vliede' onachtzaam vlieten en wíl niet meer gelukkig zijn.…

Arno Vlooswijk : deskundige milieu

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 751
door trilling van licht verbeelden een verscheidenheid aan sterkte van hetgeen wordt waargenomen en zodanig aan energiegebruik kan worden toegedicht hij, die waarneemt een beschouwer met visie zoekt contrasten in alles wat bestaat toont op eigen wijze aan hoe natuur van dier tot vegetatie onze leefomgeving niet bezwaart en in woestijnen…

Cynische terugblik

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 599
Ik zoog maar wat op mijn witte pepermuntjes, ging in mijn fantasie onder de rokken van jongedames tekeer, die nietsvermoedend strak voor zich uitkeken als domme sfinxen in een gortdroge woestijn.…
Joanan Rutgers29 september 2011Lees meer >

jihad

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 618
toeristen zijn er nog amper, maar het oude vrouwtje zit waar ze al jaren zit op een grote steen aan de voorpoort van de tempel van Baal in Tadmur, het antieke Palmyra, bruid der woestijn, stad der duizend zuilen, ver van het strijdtoneel haar krakkemikkige kraampje heeft niet veel te bieden: enkele zakjes gekonfijte dadels en andere…

Charlie Hebdo

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 627
Dit gaat over vertekeningen in onze optiek Die zich over lijken in afrekeningen uitrazen Zij geven patronen aan ons snedig repliek Wij zeggen slechts: "Blijf ons verbazen" En indien ik tot zondebok word In hun woestijn waar alles schraal is en verdord En de hemel aan mij doet verschijnen…

In halfslaap

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.830
Het ontwaken in een al oplossende droom waarin sprake was van een vergeefse reddingsactie een lange tocht door de woestijn en een zee die op het punt stond open te breken. Het kale licht van een dag vol gemis. Later worden de koffers teruggevonden in een verlaten schuur.…
Bernlef17 januari 2018Lees meer >

HET NIEUWE ABNORMAAL

netgedicht
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 592
bergen worden woestijnen opa's worden jonge goden geld stroomt uit de kraan meisjes kijken je aan niemand hoeft te slapen dus haalt meer uit z'n bestaan zonder naar de kloten te gaan gebraden duiven vliegen druipend van het vet over de daken belanden in mondjes op de juiste temperatuur geluk wordt gewoon bijgedrukt indien nodig en…

Verwantschap

netgedicht
5.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 582
thans is mijn ademen nog gelijk aan de kracht van een woestijn die aan mij zuigt doorheen het uitgestrekte hete zand om de weg te volgen die naar verluidt naar een verleidelijke oase leidt .…

Footprince

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 331
Bescheiden kwakers en roepers in woestijnen van Veluwe en omgeving, waar wij bij het oversteken enkel op onze tellen passen van wilde wolvenstreken, zijn blij met de footprints van die prins onder de ganzen. Moge zijn witte winterkleed permanent blijven glanzen!…

Liever dwaas

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 458
Eens heb ik gehoord van bloeiende bloemen midden in onze wereld-woestijn de aarde verdroogt bloemen verdwijnen bloeien lijkt schijn daar sta je dan met lege handen en leegheid is duizendmaal erger dan pijn.…
Anke J.13 december 2025Lees meer >

Oerboek van de mens

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 839
Door de eeuwen waren klanken Als het oerboek van de mens Die, gestold in vaste vorm Voertuig werden van de geest Meer 'inhoud' kregen dan het beest Waar hij zich tegen moest verweren Om bij naderend tempeest Het nut van klank der stem te leren De habitat der primitieven Was continu met klank gevuld Van gutturaal tot labiaal Van chimpansee…

zonder titel

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 10.377
Zet het licht op verzengend en open het gordijn Voor dit dodelijk dorre drama: éénakter in de woestijn. Uitzichtloos bedrijf, het publiek klapt zich tot zand Voel hoe de hete adem door de droge kelen brandt.…

Zonder titel

netgedicht
2.7 met 131 stemmen aantal keer bekeken 28.525
Zet het licht op verzengend en open het gordijn Voor dit dodelijk dorre drama: éénakter in de woestijn. Uitzichtloos bedrijf, het publiek klapt zich tot zand Voel hoe de hete adem door de droge kelen brandt.…

AFSLUITDIJK

gedicht
3.2 met 105 stemmen aantal keer bekeken 36.170
. -------------------------------------------- uit: Parken en Woestijnen (1940)…
M. Vasalis2 augustus 2025Lees meer >

Lezen of dichten

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 482
een gedicht Imaginair is met allerhande geestvullend, -verruimende verhandelingen diepzinnig metafysische beschouwingen betoverende voorstellingen van mens in ruimte en tijd verbijsterende situaties onverwachte wendingen onvoorziene situaties hilarische dialogen soms ondoordringbaar als ravijnen woestijnen…
Maxim24 januari 2020Lees meer >

Droogte

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 978
De dorst draalt Langs de weke wanden van het verhemelte We wanen ons in woestijn En in een luchtspiegel Vind ik de waterval, jouw wellend speeksel Het loon voor een verbeten geduld. Genoeg geluld Want mijn maag is verwend En pruilt na de magere oogst.…
Wimper16 april 2004Lees meer >

Egypte is een bloem

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.296
De Nijl spiegelt een eeuwig ritme De zon volgt in haar boogbaan Een wieg die slijt en rolt naar de kuil Jaarlijks zwellend voedt ze de oevers In het westen slaapt de farao In een onherbergzaam vlak Diep doorsneden Tussen woestijn zit vruchtbaar land ingeklemd.…

EKSTERS EN RINGEN IN JE STEM

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 703
jouw stem is een donker water, waarin zilveren spiegels boten met gehesen zeilen, de belofte van verre eilanden je stem is de dood die ik vergeef, de klok aan de hals van een kruis naar de stad loopt een woestijn, straten herinneren zich niet zichzelf in je stem worden zonen overhoop gestoken, en huilen alle moeders je stem is het…

Lezen

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 807
strijdend, verwijtend, in dialoog, vertrouwend, je laten richten, je laten aansporen, wijzen, maar vrij in je antwoord; In elke tekst is iemand aanwezig, is er een wereld van betekenissen, een verhaal, een vraag, een uitdaging, inspiratie, bemoediging, verwijt, correctie, is er tederheid en vervulling naast leegte en duisternis, naast woestijn…
Adeleyd18 november 2008Lees meer >

Haar natuur,

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 706
werveling universeel, ze betreedt met beide voeten elk werelddeel en de sterren - en de zonnestralen, op alle windstromen wordt haar beweging waargenomen, ze draalt niet in haar zinnelijke vlucht, in de wenteling wordt de aardse zwaartekracht vermeden en deelt zij met mensen haar serene vrucht, zaait de liefde uit een heilige natuur, woestijnen…
pama3 november 2010Lees meer >

Hemelse nacht

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 776
Verlangend maar eenzaam in de woestijn. Een uitgestrekt landschap voorbij alle schijn. Durf ik te blijven nu het image verdwijnt, in diep verlangen, om helemaal bij jou te zijn? Ontdaan van alle drukte voel ik de pijn en de angst voor dit uiterst zijn. Ik ben bang om afgewezen eenzaam te zijn.…

Fanfare-corps

gedicht
2.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 14.512
. ---------------------------------- uit: Parken en woestijnen (1977)…
M. Vasalis24 februari 2013Lees meer >

In Jezus' voetspoor

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 523
Veertig dagen, veertig nachten eenzaam dwalen door de woestijn op zoek naar een spoor van Jezus die daar nog moet te vinden zijn harde stappen liet Hij voor ons staan vereeuwigd in de zandwoestijn als wij de nacht van het leven ingaan voelen wij hoe zwaar die tocht kan zijn moeizaam wordt het winters ontwaken tot ’t nieuwe licht ons weer…