662 resultaten.
Uniform
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
567 ijking van besef of waarachtigheid,
niets ontgaat mij,
en toch ontgaat mij, alles,
in schetsen,
in oppervlakte,
in nieuwe lijnen,
ik word mij getekend,
door noeste lengte,
en ijselijke breedte,
tot hopende hoogte,
ik ben mij een nieuw getal,
en ik verblijf mij in oude woorden,
vlakkende vlakte,
koude bevriezing,
te warme woestijn…
Verhuizing
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
47 We gingen door woestijnen en overzee,
sliepen onder treinen, hadden geen wc. Ik
wist geen weg meer. Die liet ik achter me
net als de echo van duizend angsten.
Is het nog ver, vroeg ik om het uur. Uren
werden dagen, weken en maanden.
De wereld was wreed in alle seizoenen, ik
onthield de kleuren van miljoenen bloemen.
Waar gaan we heen.…
de stille kracht van machteloosheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 naar ego’s die slecht hun spiegelbeeld zien
toch groeit er iets, klein maar hardnekkig
een vonkje, een druppel in dorstige woestijn
want zelfs in de schaduw van reuzen
kan zacht gefluister een donderslag worden…
De torenklok in het dorp die altijd op 12 uur bleef staan in het dorp
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
368 Met elke tik die bleef uitstaan,
Gingen de dagen voorbij in een dromerige woestijn.
De mensen liepen in cirkels, keer op keer,
Vergeten hoe de tijd ons met zich mee kan zijn.
De klokken zonder enig geluid, als een echo van het vergaan,
Verweven met herinneringen, als een oud verhaal.…
Nu ben ik hier
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
33 Mijn adem wijd open, de blik op de top,
ik eis de woestijn en de wildernis op.
Laat het donderend rollen, het noodlot, het tij—
het gevaar is mijn gids, en de leegte is vrij.…
Clown
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
927 Vertrokken weer uit zijn woestijn
met mijn applaus als zijn oase,
blijf ik me mijmerend verbazen
wat hem beweegt een clown te zijn.…
" Handdoek in de ring ? "
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
593 Stranden hulplozen in hun barensnood, hun
tranen vrijelijk te laten lopen in dorre
woestijnen van een overschillig genot om zich
in die stroom te scharen in de oasis van hun dromen?
Te ontsnappen aan een karig lot, een afspiegeling
van de vele valkuilen tussen altaar en schavot.…
Geluk, zo zedig en zo zeker
poëzie
3.3 met 7 stemmen
1.626 Was ik de dorst'ge der woestijnen?
Want zag mijn angst uw peerlen schijnen,
't verblijde hunkren slurpte ze op.
- Thans, moe van lusteloos genieten,
laat ik uw vliede' onachtzaam vlieten
en wíl niet meer gelukkig zijn.…
Arno Vlooswijk : deskundige milieu
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
751 door trilling van licht
verbeelden een verscheidenheid
aan sterkte van hetgeen
wordt waargenomen
en zodanig aan energiegebruik
kan worden toegedicht
hij, die waarneemt
een beschouwer met visie
zoekt contrasten
in alles wat bestaat
toont op eigen wijze aan
hoe natuur van dier tot vegetatie
onze leefomgeving niet bezwaart
en in woestijnen…
Cynische terugblik
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
599 Ik zoog maar wat op mijn witte pepermuntjes, ging
in mijn fantasie onder de rokken van jongedames tekeer,
die nietsvermoedend strak voor zich uitkeken als domme
sfinxen in een gortdroge woestijn.…
jihad
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
618 toeristen zijn er nog amper,
maar het oude vrouwtje
zit waar ze al jaren zit
op een grote steen
aan de voorpoort van de tempel
van Baal in Tadmur,
het antieke Palmyra,
bruid der woestijn,
stad der duizend zuilen,
ver van het strijdtoneel
haar krakkemikkige kraampje
heeft niet veel te bieden:
enkele zakjes gekonfijte dadels
en andere…
Charlie Hebdo
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
627 Dit gaat over vertekeningen in onze optiek
Die zich over lijken in afrekeningen uitrazen
Zij geven patronen aan ons snedig repliek
Wij zeggen slechts: "Blijf ons verbazen"
En indien ik tot zondebok word
In hun woestijn waar alles schraal is en verdord
En de hemel aan mij doet verschijnen…
In halfslaap
gedicht
3.5 met 2 stemmen
2.830 Het ontwaken in een al oplossende droom
waarin sprake was van een vergeefse reddingsactie
een lange tocht door de woestijn en een zee
die op het punt stond open te breken.
Het kale licht van een dag vol gemis.
Later worden de koffers teruggevonden in een verlaten schuur.…
HET NIEUWE ABNORMAAL
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
592 bergen worden woestijnen
opa's worden jonge goden
geld stroomt uit de kraan
meisjes kijken je aan
niemand hoeft te slapen
dus haalt meer uit z'n bestaan
zonder naar de kloten te gaan
gebraden duiven vliegen
druipend van het vet over de daken
belanden in mondjes
op de juiste temperatuur
geluk wordt gewoon bijgedrukt
indien nodig
en…
Verwantschap
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
582 thans is mijn ademen nog gelijk aan
de kracht van een woestijn die aan mij zuigt
doorheen het uitgestrekte hete zand
om de weg te volgen die naar verluidt
naar een verleidelijke oase leidt
.…
Footprince
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
331 Bescheiden kwakers en
roepers in woestijnen
van Veluwe en omgeving,
waar wij bij het oversteken
enkel op onze tellen passen
van wilde wolvenstreken,
zijn blij met de footprints
van die prins onder de ganzen.
Moge zijn witte winterkleed
permanent blijven glanzen!…
Liever dwaas
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
458 Eens heb ik gehoord van bloeiende bloemen
midden in onze wereld-woestijn
de aarde verdroogt
bloemen verdwijnen
bloeien lijkt schijn
daar sta je dan met lege handen
en leegheid is duizendmaal erger dan pijn.…
Oerboek van de mens
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
839 Door de eeuwen waren klanken
Als het oerboek van de mens
Die, gestold in vaste vorm
Voertuig werden van de geest
Meer 'inhoud' kregen dan het beest
Waar hij zich tegen moest verweren
Om bij naderend tempeest
Het nut van klank der stem te leren
De habitat der primitieven
Was continu met klank gevuld
Van gutturaal tot labiaal
Van chimpansee…
zonder titel
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
10.377 Zet het licht op verzengend en open het gordijn
Voor dit dodelijk dorre drama: éénakter in de woestijn.
Uitzichtloos bedrijf, het publiek klapt zich tot zand
Voel hoe de hete adem door de droge kelen brandt.…
Zonder titel
netgedicht
2.7 met 131 stemmen
28.525 Zet het licht op verzengend en open het gordijn
Voor dit dodelijk dorre drama: éénakter in de woestijn.
Uitzichtloos bedrijf, het publiek klapt zich tot zand
Voel hoe de hete adem door de droge kelen brandt.…
AFSLUITDIJK
gedicht
3.2 met 105 stemmen
36.170 .
--------------------------------------------
uit: Parken en Woestijnen (1940)…
Lezen of dichten
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
482 een gedicht
Imaginair is
met allerhande
geestvullend,
-verruimende
verhandelingen
diepzinnig
metafysische
beschouwingen
betoverende
voorstellingen
van mens
in ruimte
en tijd
verbijsterende
situaties
onverwachte
wendingen
onvoorziene
situaties
hilarische
dialogen
soms
ondoordringbaar
als
ravijnen
woestijnen…
Droogte
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
978 De dorst draalt
Langs de weke wanden van het verhemelte
We wanen ons in woestijn
En in een luchtspiegel
Vind ik de waterval, jouw wellend speeksel
Het loon voor een verbeten geduld.
Genoeg geluld
Want mijn maag is verwend
En pruilt na de magere oogst.…
Egypte is een bloem
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.296 De Nijl spiegelt een eeuwig ritme
De zon volgt in haar boogbaan
Een wieg die slijt en rolt naar de kuil
Jaarlijks zwellend voedt ze de oevers
In het westen slaapt de farao
In een onherbergzaam vlak
Diep doorsneden
Tussen woestijn zit vruchtbaar land ingeklemd.…
EKSTERS EN RINGEN IN JE STEM
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
703 jouw stem is een donker water, waarin
zilveren spiegels
boten met gehesen zeilen, de belofte
van verre eilanden
je stem is de dood die ik vergeef, de klok
aan de hals van een kruis
naar de stad loopt een woestijn, straten
herinneren zich niet zichzelf
in je stem worden zonen overhoop gestoken,
en huilen alle moeders
je stem is het…
Lezen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
807 strijdend, verwijtend,
in dialoog, vertrouwend, je laten richten,
je laten aansporen, wijzen, maar vrij in je antwoord;
In elke tekst is iemand aanwezig,
is er een wereld van betekenissen,
een verhaal, een vraag, een uitdaging, inspiratie,
bemoediging, verwijt, correctie,
is er tederheid en vervulling
naast leegte en duisternis, naast woestijn…
Haar natuur,
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
706 werveling
universeel, ze betreedt met beide
voeten elk werelddeel en de sterren -
en de zonnestralen, op alle windstromen
wordt haar beweging waargenomen,
ze draalt niet in haar zinnelijke vlucht,
in de wenteling wordt de aardse
zwaartekracht vermeden en deelt zij
met mensen haar serene vrucht, zaait de
liefde uit een heilige natuur, woestijnen…
Hemelse nacht
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
776 Verlangend maar eenzaam in de woestijn.
Een uitgestrekt landschap voorbij alle schijn.
Durf ik te blijven nu het image verdwijnt,
in diep verlangen, om helemaal bij jou te zijn?
Ontdaan van alle drukte voel ik de pijn
en de angst voor dit uiterst zijn. Ik ben bang
om afgewezen eenzaam te zijn.…
Fanfare-corps
gedicht
2.8 met 16 stemmen
14.512 .
----------------------------------
uit: Parken en woestijnen (1977)…
In Jezus' voetspoor
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
523 Veertig dagen, veertig nachten
eenzaam dwalen door de woestijn
op zoek naar een spoor van Jezus
die daar nog moet te vinden zijn
harde stappen liet Hij voor ons staan
vereeuwigd in de zandwoestijn
als wij de nacht van het leven ingaan
voelen wij hoe zwaar die tocht kan zijn
moeizaam wordt het winters ontwaken
tot ’t nieuwe licht ons weer…