7675 resultaten.
Eva
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.413 Als voor de derde straks haar vliezen breken,
houdt ze nog steeds, tegen de zwaarste wee,
haar handen in de schoot gebald tot vuisten,
denkend aan toen de wolf sliep naast de ree
en god nog als God in de bomen ruiste.…
DE CEDER
gedicht
3.9 met 63 stemmen
19.755 Een binnenplaats, meesmuilt ge, sintels, schillen,
en schimmel die een blinde muur aanrandt,
er is geen boom, alleen een grauwe wand.
Hij is er, zeg ik, en mijn stem gaat trillen,
Ik heb een ceder in mijn tuin geplant,
gij kunt hem zien, gij schijnt het niet te willen.…
De dood
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.856 het niet meer samen zijn
Ben je nu een gelukkig mens
Is de pijn niet meer zo intens
Ik zal het pas weten als ik er ook ben
Als ik je terug zie waar je nu bent
Hoelang moet ik nog wachten
Gaat het nu door mijn gedachten
Is er nog iets na de dood
Zie ik je terug als vertrekt, mijn boot
Als mijn tijd is gekomen
Vlieg ik over de hoge bomen…
Kerstzwerven
netgedicht
2.8 met 30 stemmen
4.933 liggen weer in etalages te glanzen
zie mij bol gespiegeld in vele kleuren
hoor me de inwendige kou betreuren
voel de afkeer voor het gebrek aan nuancen
kerstliedjes klinken door de volle straten
gejaagd lijkt men de gladheid niet te merken
de drukte verschijnt opnieuw in de kerken
en ik glijd mezelf naar mijn stil verlaten
ik heb geen boom…
Sprookje
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.077 we alles deelden
De sleutel past op alle sloten
van ‘t huis van peperkoek gemaakt
‘n spreuk die zoet naar sesam smaakt
de schatkamer voor ons ontsloten
We speelden dat we samen speelden
‘n heks die toverdrank creëert
‘n prins die zich vergaloppeert
en dat we ons dan nooit verveelden
De broodjes mogen uit de oven
de appel van de boom…
Beaumont du Lac
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.448 De bomen van het bergdorp
voeden zich met het water uit het meer
onbarmhartig stenigt de zon
d'eenzame wandelaar
die kuiert tussen de verdwenen schaduw
van de huizen
het dampen van de stoffige straat
wordt af en toe verlicht
door een vlaag van koele bergwind
een seconde opluchting wordt luid gezongen
door een vermoeide krekel
die huist in…
IK DOE ÉCHT NIETS, HOOR!
gedicht
4.0 met 167 stemmen
37.124 Aan bomen was een fris, jong groen ontsproten,
een prille lentezon gaf alles kleur.
Daar stond opeens een hondje aan mijn voeten,
een pluizig, vrolijk diertje, nog heel klein.
Het kwispelde, als om mij te begroeten,
en had een vriend’lijk baasje aan de lijn.…
Winter
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.718 Bomen pronken met hun witte winterbloei ,
Op het raam kleeft een schitterende kristallen ruiker
en de slapende weiden zijn bestrooid met poedersuiker.…
Weet je nog (Herman van Veen)
hartenkreet
4.3 met 16 stemmen
14.659 Weet je nog, toen de wind, de bomen tergde
en hen de mantels, van het lichaam trok.
Dat wij samen,
de regen kletterde bij stromen,
schuilden en jij zo schrok.
Toen ik je zei, dat dit het eind was
en voorgoed onze wegen zouden scheiden,
m'n arme kind 't is droevig maar het moet,
beter is het heen te gaan.…
Een vriend
hartenkreet
4.3 met 19 stemmen
4.410 Hij is de boom waaronder je kunt zitten,
je voelt je daar begrepen en gekend.
Een vriend is als een spiegel in je leven,
hij laat je zien wat goed is en verkeerd.
Hij is niet bang om jou kritiek te geven,
en zegt je ook wat hij in je waardeert.
Een vriend toont als een prisma alle kleuren,
je leven lijkt opeens veel minder grauw.…
HERFST
gedicht
3.7 met 136 stemmen
33.320 De bomen roesten in het zieke licht
langs somber in zichzelf gekeerde grachten.
In wilde, stormdoorvlaagde regennachten
vertoont de maan een bleek, behuild gezicht
boven de lege straten, smalle schachten
waar in een onverbiddelijk gericht
de zomer langzaam voor het najaar zwicht,
terwijl de huizen op het einde wachten.…
De stilte sprak tot mij in beelden.
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
861 Als ik eens met mijn deur
in huis zou mogen vallen
Mijn leven rond de tafel
uit zou mogen stallen
Een boom zou mogen planten
uit mijn zieletuin
Wat zou het water van
mijn zee glashelder zijn.…
Oude schaduwen
gedicht
3.7 met 86 stemmen
34.242 De schaduw van een boom in Frankrijk,
Een vleermuisschaduw uit Zuid-Limburg,
Een grote vliegtuigschaduw uit de oorlog.
Vergeten schaduwen in een lade,
Voel maar, koel als tafelzijde,
Sommige zo fijn als spinrag.…
Geen luid geluid
poëzie
4.7 met 6 stemmen
2.048 Maakt grond en sneeuw en harten hard
en al de bomen zwart
De hutten staan zo kil en stil
alsof haar elk gesloten wil
daarbinnen dringt de koude maar,
daar uit de dodenbaar
Gebogen hoofds, vereenzaamd droef
Een moeder die haar kind begroef
Sluipt wanhoop d' aarden straten door
en glimlacht als te voor
en glimlacht of zij hoop nog hiet
dat…
Pauze
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.265 In de luwte van de bomen
met je rug leunend tegen een hek
en je ogen gesloten
dwaalt milde herfstzon
over je gezicht.
Zo moeiteloos als dit licht
te kunnen bewegen. Overal te zijn.
Langs en vallend over het water.…
Dag mooi goud blaadje
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.069 Het is lang geleden
Maar vandaag opeens
op een prachtige warme
herfstdag
Moest ik zomaar even aan je denken
Je deed me denken aan de
mooie goudkleurige blaadjes
aan de boom
Denkt mama nog wel eens aan jou?…
Barbarisme
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.624 zwart-wit standaard rukt dreigend op
cultuurverworvenheden als verdraagzaamheid
vreedzaam samen leven wederzijds begrip
worden razendsnel vervangen door varkenskop
bomaanslag brandstichting een horrorstrip
gegooide eieren naar een Turkse supermarkt
zijn ridicuul slecht getekende zelfportretten
van zwijnen op een moskee idioot maar
de nachtelijke bom…
Het actuele en het ongelooflijke
gedicht
3.3 met 12 stemmen
9.459 Spreid en sluit en opgelucht
herboren, beentje gelicht door boom of steen.
Wat maalde ik erom dat ik even bleef zitten
met de handen geheven, dat passanten
uit hoofde van de legende een scheve blik lieten vallen.…
Lichtfeest
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
4.165 Ik zag een opstoot
mensen scholen samen, zonder schietlood
tussen felle bomen op het marktplein
Helderheid liep over uit de dakgoot
spande samen met een schelle waslijn
om het feest te maken voor ons welzijn
aardedonker snelde weg in tijdnood
In het duister straalde witte heimwee
mijn geloof en hoop verraste slimheid
onverwacht deed licht…
stil ontwaken
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.365 schuchter zonlicht streelt het oude
park, dommelend onder nevel en
dauw tot ‘n zacht en stil ontwaken
in wazig ochtendrood verzonken
staren bomen nog roerloos voor
zich uit
aarde hult zich al in lichter kleuren
veegt de dag weer gaande weg
de morgen geurend tegemoet
in de vijver hapt een vis nog loom
naar lucht, begluurt een reiger…
M
hartenkreet
4.5 met 25 stemmen
1.641 Geen dag is meer dezelfde zonder jou
Het licht is anders nu jij bent gekomen
Een and’re wind waait door dezelfde bomen
De lucht is blauwer dan het diepste blauw
De nachten zijn niet langer zonder dromen
De warmte staat niet langer in de kou
De vogels vliegen tussen mij en jou
Met woorden op hun wieken zonder schromen
Jij opende een deur…
Zweven
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.174 Als een veer die dwarrelt door de lucht
tussen bomen, planten en bloemen
gedragen op de wind met een zucht
voorbij enkele bijen die zoemen
langs een vlinder zo kleurrijk en broos
zijn vleugels voor de eerste maal gespreidt
ze laat drogen in de zon, bovenop een donkerrode roos
genietend van het nieuwe leven dat hij nu leidt
lichtjes strelend…
de liefde in ons
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.020 op een berg in mijn verbeelding
reik ik met jou naar de lucht
we kunnen de wolken bijna raken
er is geen wind vandaag die zucht
zij ligt stil en diep verscholen
in het dal tussen al het groen
van de bomen waarop wij neerzien
dit hadden we eerder moeten doen
op de berg van mijn verbeelding
waar de tijd haar eigen ritme kent
warmt de zon…
Vol ontzag
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
651 wolken
breken het blauw uit de lucht
De doldrieste wind jaagt
vogels uit hun nazomer vlucht
Schuimkoppende golven beuken de kust
Het ziedende water kent geen moment rust
Boten worden op de kade gesmeten
vernielzuchtig, compleet opengereten
Slagregens slaan de oevers aan gort
Hemelse toorn in volle kracht uitgestort
Daken worden gelicht, bomen…
Afscheid van de zomer
netgedicht
2.6 met 18 stemmen
1.297 De bomen schrijven nu gedichten
waarin de woorden niet meer op muziek
te zetten zijn;
ze jammeren en klagen over 't leven
dat ergens diep geborgen nu moet onderduiken
tot weer een nieuwe lente komt
die alles juichend doet verrijzen...
Wie kan de treurnis meten?
Een groet aan de zomer die nu wordt vergeten.…
sneeuw in de zomer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
575 morgen valt de sneeuw in de zomer
is de ochtend het laatste moment voor
ik ga slapen de wereld draait door en
verder zelfs op zijn kop lijkt alles dichtbij
door perspectief vertekend braakt de uil
haar maaginhoud in chaos sneller
dan ik denken kan volgt de dag de nacht
de nacht de dag wordt
eikel boom waaronder kinderen
nietsvermoedend blindemannetje…
Oktober 1
gedicht
4.6 met 129 stemmen
12.126 Oktober tovert in de bomen,
strooit gouden zonlicht op het plein
waar kinderen druk bezig zijn
de tijd te vullen met hun dromen.
Oktober en het deert hen niet
dat weer de zomer is vervlogen,
gaaf is hun spel en ingetogen.
Geen kind dat reeds de winter ziet.…
mijn tuinman
netgedicht
3.5 met 28 stemmen
1.171 stilte
hij laat zelfs regen dansen
op onwillig, gesnoeide
struiken
en zwiepende bloemen
dwingt hij tot vroege slaap
zonder woorden en met regelmaat
bouwt hij schoonheid
uit de grond
ruw maar met twinkelende
ogen
en wanneer het werk eindelijk is volbracht
springt mijn tuinman de hoogte in
en hangt zijn geblaf
in de bomen…
Herfst
poëzie
2.7 met 21 stemmen
5.422 Zo louterde de pracht zich van de lange
En luide lichttijd en de brede schaar
Van groengedoste bomen, tot die bange
En tere lichtkleur van het late jaar.
Die blaadren schenen mij een vreemd gezicht
Van schone zielen uit veel enge pijn
En godgelijk genot alhaast gevlucht.…
Oktober
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
810 Oktober tovert in de bomen,
strooit gouden zonlicht op het plein
waar kinderen druk bezig zijn
de tijd te vullen met hun dromen.
Oktober en het deert hen niet
dat weer de zomer is vervlogen,
gaaf is hun spel en ingetogen.
Geen kind dat reeds de winter ziet.…