48278 resultaten.
Ik weet niet, lief, hoe 't leven ons zal leiën
poëzie
3.2 met 9 stemmen
1.288 Al reikt verlangen ook naar 't hoogste heen,
We kunnen alles van de toekomst beiën;
Want onzer voeten wankelbare schreên,
En onzer zielen zonderbaar gedijen
Waar dat ons brengen zal in later tijën,
Weet, sedert God ons stierf, mijn lief, niet één!....…
Koor van ongehoorde waaibomen
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.495 Zelfs nu we tafel zijn
waar ze aan eten met onze
poten tussen hun benen
en onder hun blote handen
ons hout, zijn we vergeten:
gesprekken voeren ze aan ons
en kinderen die van geen
witlof willen weten.
Maar allemaal hebben we
blad gedragen, tegen
wilde luchten de wind
in ons tekeer voelen
gaan.…
Zwarte lelie
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.415 Schimmen verdwijnen in het schemeruur van
de dood, ze staren ons aan, veel eerder en
verder dan we begrijpen, als het boek
wordt gesloten over de klopjacht naar het
ware bestaan, ontsproten in onze geest, te
berusten in haar reis dicht bij mij vandaan.…
Barbertje
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
494 Maar waar moet hij naartoe om zich te verstoppen?
We hebben vluchtelingenkampen voor toeristen.
Maar die zijn onveilig en beladen met cynisme.…
Vaak was zijn drift groter...
gedicht
3.2 met 6 stemmen
5.767 Er was geen gedachte die een kind niet kon verstaan
totdat zijn idioom de spraakkunst kraakte
en zijn l a r g o het doofste oor bereikte,
het zijne, soms het onze.
Wat waar is en wat niet
zijn wij ook in een reeks idioot ongelovige gewoonten
overeengekomen.…
Het leven is vallen en opstaan
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.774 en weer door gaan
Accepteren, loslaten en een plaats geven
Zolang we maar van onze fouten leren
Want degene die valt en weer opstaat is zoveel sterker,
Dan iemand die nog nooit gevallen is...…
Door onze zachte, licht-ontroerde lijven
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.328 Leugen lijkt die ons voorwaarts joeg, die drang:
wij zijn niet thuis waar scherpe wapens dreunen,
in 't stil-omslotene, daar zijn wij thuis.…
Innerlijk
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.310 Het was al lente in je ogen
de eerste kusjes bloeiden, na een lach
je zachte hand die mij als eerste raakte
het kleine compliment dat vleugels gaf
gevleugeld gingen onze harten mee
en leerden hoe geluk door tweeën was te delen
beiden genietend van het grootste deel
dat is, waarover vogels in de zomer zingen
woorden heb je nooit verkwist…
als het dromen voorgoed begint
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
761 ademtocht
soms als een koers
van de wind die gorgelt in de keel van tijd
om langzaam uit te wijken naar dat
waar we vaak niet naar durven kijken:
het sterven
en toch, met het oog op dit grote mysterie,
is, ondanks open wonden, niets zo geheel als het leven
waarom zou er dan voor de dood geen
haast volmaakte perfectie bestaan…
Het einde
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
617 glorie
Rijke reikende spietsen puntig omhoog na
Alle gevallen sterren is niemand meer
Wat je gelooft
Heen Zullen we gaan naar nog te ontdekken wegen met
Eigen lot verweven in tijd
Om immer te strijden om onze gedachten en zielen
Blootgelegd in nodige geladen weetjes in lades…
Het wordt zwaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 De standvastigheid onder onze voeten,
heeft plaats gemaakt voor een diepe kuil,
waar wij niet meer uit kunnen.
De zoete voorsmaak van het begin,
is weg en de bittere nasmaak,
blijft bijten op de tong.
De woorden van vroeger,
zijn nog alleen stille klanken.…
hier sta ik
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
604 hier sta ik dan
een oude eik
wiens takken ooit
jong en groen nog
zich verstrengelden
met een appelboom
uit de wortels
van die omhelzing
entten zich de loten
die schuilend eerst
groter groeiend later
uit onze schaduw traden
zo is vol het leven
in het kleine woud
dat wij samen waren
tot rot op zekere dag
ziek en dodelijk
mij…
we kunnen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
502 we kunnen de hele nacht blijven
praten, het ochtendgloren ontwijken
maar wel dansend de nieuwe dag beginnen
met uitgestrekte rituelen
we kunnen onze obsessies uitvinken
en samen schreiend het bed bevlekken
met de lust die in ons nog telkens
de evenaar hervindt
we kunnen vechten tegen de grote woorden
die ons trachten uit elkaar te drijven…
Vermoeide paarden
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
398 tenminste
als men haar voortekens leest
onwetend waar de oorsprong
eindigt of opnieuw begint,
blijft onzeker
de toekomst
ligt diep verborgen
vanuit z’n sacrale middelpunt
rolt iedereen
zijn eigen loper uit, de
lengte wordt nooit vermeld.…
Mondmaskers
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 Wat een maand geleden nog waar was,
is dat vandaag niet meer.
Wat toen nog onwaarschijnlijk leek,
klinkt vandaag als de logica zelf.
Wat gisteren nog een rariteit was,
is vandaag als de logica zelf.
Wat een bron van spot was
is nu het nieuwe normaal:
Het mondmasker.…
blijven ademen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
490 Dat is waar zij voor elke dag opstaan.…
stop met vingerwijzen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
563 Waar we in het begin van
deze crisis nog solitair naast elkaar stonden,
blinken we nu vooral uit in
vingerwijzen.
Het is verloren energie.
Corona trekt zich niets aan van
wiens schuld deze tweede golf is.
Het enige dat indruk kan maken op het virus,
is dat we allemaal onze plicht doen
en zorgen dat we zelf de regels opvolgen.…
Streeltalen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
546 Als warme liefdesbalsem,
voor onze dorgesproken ziel.…
Kerstmis 2021
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 Laat ons met vreugde vieren
de komst van onze Heer,
met lied’ren Hem bedanken
vandaag en altijd weer.
Hij werd zo lang verwacht toch
maar nu straalt helder licht;
de eng’len zingen glorie
er wordt vrede bericht.
Het licht kan enkel stralen
waar wij ook vrede zijn:
de blijdschap willen delen
en troost brengen bij pijn.…
Mijn vriend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
527 de ganzen
Zie ik je nu in die wolken daar gaan ach ik weet
Van de grenzen tussen wolken, tussen beest en tussen mens
Ik weet het kost de aarde jaren de verschillen te verteren
Om onze handen weer als sneeuwval op elkaar te leggen
En ons missen te verbloemen tot een fleurig en wijds dek…
Stil onderzoek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
412 Was dat maar waar!'…
Als het stroomt
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
464 ik proef je nooit genoeg
ik voel je nooit te lang
er is iets in je armen
waar ik altijd naar verlang
je draagt me zonder moeite
de zon zegt ons gedag
duizend sterren stralen
in je ogen en je lach
je vult mijn hart met kussen
we dansen in de nacht
het gras aait onze voeten
huid op huid zo zacht
je handen strelen teder
de droom, de…
Leven en laten leven
netgedicht
5.0 met 30 stemmen
482 wij hebben
god zij dank
nog allemaal
een eigen
stukje wereld
waar wij
onze geest als
hoeder houden
over zaken die
ons leven privé
aangaan en die
niet zomaar
toegankelijk zijn
voor anderen
omdat ieder een
eigen instelling heeft
die afgeschermd kan
en mag worden
naast een bewust
deel aan te gaan
met anderen in zoveel
vormen…
De paardenbloem en de klaproos
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
589 Onze zaadjes worden verspreid,
zo gaan we nooit verloren.
Dat is waar, zegt de paardenbloem,
wat goed om dit te bespreken.
Want je hebt gelijk,
zo heb ik het nog nooit bekeken.…
Gids
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
604 schildjes
gespijkerd op bomen,
geplakt op palen, hekken,
zij lieten je ‘t begin vinden
en tussen ‘t lawaai van snelweg,
treinen,
tussen bomen en bossen
hulst, dennentakken,
kardinaalsmutsjes
op pad,
bedolven met eikenblad
over hondesporen, geen wolven
vertelde j’ over je kinderen,
hoe je roeit met de riemen,
je gevlochte manden,
waar…
vrede vraagt meer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
508 je kunt vrede vinden
in jezelf
in je huis
in de stilte van je dag
Je kunt rust ervaren
met wie je bent,
met waar je leeft
met wat je doet
maar dat is niet genoeg
want vrede in jou
brengt nog geen vrede
in de wereld om je heen
en dáár
daar kunnen en mogen we
geen vrede mee hebben
vrede vraagt actie
van jou
van mij
van ieder…
Kraaienvriend
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
423 De heldere najaarszon
slaapt achter sluimerwolken
het is middag in de herfst
het oude seizoen
kent een jonge start
een zwarte kraai zit
op een gebogen tak
bij het archaïsche graf
dat je voorzichtig bezoekt
vanwege jouw krankzinnige moeder
je ziet er tamelijk gezond uit
op het geaccrediteerde najaarskerkhof
waar je de zwijgzame…
Ode aan de ‘Eschaton-cyclus’ (pt.1)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
410 Onberispelijk
als de final act van z’n body,
is hij een bedenkelijke believer
in factories gemaakt van gold,
waar hij no struggle kende
tegen bedbugs uit z’n lazy ass.…
We noemen hem Kees X; ‘The story that has never been told’
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
367 Ik blijf in zijn zinnen zoeken
naar een betekenis,
een verbeelding,
van schoonheid
en ongeneselijke liefde,
tegen de bevelen in;
wars van de aanbevelingen
der geüniformeerde experts.…
Ik weet niet hoe ik danken moet
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
334 Ik weet niet hoe ik danken moet,
Gij, die ons overal ontmoet
veel dieper dan wij ooit maar weten:
in brood en wijn van Jezus‘ maal,
in ‘t boek van uw en ons verhaal
waarin Gij onze God wilt heten.…