Alle inzendingen over in onze familie waar

48278 resultaten.

Sorteren op:

Ik weet niet, lief, hoe 't leven ons zal leiën

poëzie
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.288
Al reikt verlangen ook naar 't hoogste heen, We kunnen alles van de toekomst beiën; Want onzer voeten wankelbare schreên, En onzer zielen zonderbaar gedijen Waar dat ons brengen zal in later tijën, Weet, sedert God ons stierf, mijn lief, niet één!....…

Koor van ongehoorde waaibomen

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.495
Zelfs nu we tafel zijn waar ze aan eten met onze poten tussen hun benen en onder hun blote handen ons hout, zijn we vergeten: gesprekken voeren ze aan ons en kinderen die van geen witlof willen weten. Maar allemaal hebben we blad gedragen, tegen wilde luchten de wind in ons tekeer voelen gaan.…
Erik Menkveld15 november 2012Lees meer >

Zwarte lelie

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.415
Schimmen verdwijnen in het schemeruur van de dood, ze staren ons aan, veel eerder en verder dan we begrijpen, als het boek wordt gesloten over de klopjacht naar het ware bestaan, ontsproten in onze geest, te berusten in haar reis dicht bij mij vandaan.…
Pama25 mei 2013Lees meer >

Barbertje

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
Maar waar moet hij naartoe om zich te verstoppen? We hebben vluchtelingenkampen voor toeristen. Maar die zijn onveilig en beladen met cynisme.…

Vaak was zijn drift groter...

gedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 5.767
Er was geen gedachte die een kind niet kon verstaan totdat zijn idioom de spraakkunst kraakte en zijn l a r g o het doofste oor bereikte, het zijne, soms het onze. Wat waar is en wat niet zijn wij ook in een reeks idioot ongelovige gewoonten overeengekomen.…
Hugo Claus24 januari 2015Lees meer >

Het leven is vallen en opstaan

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.774
en weer door gaan Accepteren, loslaten en een plaats geven Zolang we maar van onze fouten leren Want degene die valt en weer opstaat is zoveel sterker, Dan iemand die nog nooit gevallen is...…

Door onze zachte, licht-ontroerde lijven

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.328
Leugen lijkt die ons voorwaarts joeg, die drang: wij zijn niet thuis waar scherpe wapens dreunen, in 't stil-omslotene, daar zijn wij thuis.…

Innerlijk

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.310
Het was al lente in je ogen de eerste kusjes bloeiden, na een lach je zachte hand die mij als eerste raakte het kleine compliment dat vleugels gaf gevleugeld gingen onze harten mee en leerden hoe geluk door tweeën was te delen beiden genietend van het grootste deel dat is, waarover vogels in de zomer zingen woorden heb je nooit verkwist…

als het dromen voorgoed begint

netgedicht
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 761
ademtocht soms als een koers van de wind die gorgelt in de keel van tijd om langzaam uit te wijken naar dat waar we vaak niet naar durven kijken: het sterven en toch, met het oog op dit grote mysterie, is, ondanks open wonden, niets zo geheel als het leven waarom zou er dan voor de dood geen haast volmaakte perfectie bestaan…

Het einde

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 617
glorie Rijke reikende spietsen puntig omhoog na Alle gevallen sterren is niemand meer Wat je gelooft Heen Zullen we gaan naar nog te ontdekken wegen met Eigen lot verweven in tijd Om immer te strijden om onze gedachten en zielen Blootgelegd in nodige geladen weetjes in lades…
Amende14 februari 2017Lees meer >

Het wordt zwaar

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 463
De standvastigheid onder onze voeten, heeft plaats gemaakt voor een diepe kuil, waar wij niet meer uit kunnen. De zoete voorsmaak van het begin, is weg en de bittere nasmaak, blijft bijten op de tong. De woorden van vroeger, zijn nog alleen stille klanken.…

hier sta ik

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 604
hier sta ik dan een oude eik wiens takken ooit jong en groen nog zich verstrengelden met een appelboom uit de wortels van die omhelzing entten zich de loten die schuilend eerst groter groeiend later uit onze schaduw traden zo is vol het leven in het kleine woud dat wij samen waren tot rot op zekere dag ziek en dodelijk mij…

we kunnen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 502
we kunnen de hele nacht blijven praten, het ochtendgloren ontwijken maar wel dansend de nieuwe dag beginnen met uitgestrekte rituelen we kunnen onze obsessies uitvinken en samen schreiend het bed bevlekken met de lust die in ons nog telkens de evenaar hervindt we kunnen vechten tegen de grote woorden die ons trachten uit elkaar te drijven…
elze17 mei 2018Lees meer >

Vermoeide paarden

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 398
tenminste als men haar voortekens leest onwetend waar de oorsprong eindigt of opnieuw begint, blijft onzeker de toekomst ligt diep verborgen vanuit z’n sacrale middelpunt rolt iedereen zijn eigen loper uit, de lengte wordt nooit vermeld.…
Pama3 maart 2020Lees meer >

Mondmaskers

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 517
Wat een maand geleden nog waar was, is dat vandaag niet meer. Wat toen nog onwaarschijnlijk leek, klinkt vandaag als de logica zelf. Wat gisteren nog een rariteit was, is vandaag als de logica zelf. Wat een bron van spot was is nu het nieuwe normaal: Het mondmasker.…

stop met vingerwijzen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 563
Waar we in het begin van deze crisis nog solitair naast elkaar stonden, blinken we nu vooral uit in vingerwijzen. Het is verloren energie. Corona trekt zich niets aan van wiens schuld deze tweede golf is. Het enige dat indruk kan maken op het virus, is dat we allemaal onze plicht doen en zorgen dat we zelf de regels opvolgen.…

Kerstmis 2021

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 577
Laat ons met vreugde vieren de komst van onze Heer, met lied’ren Hem bedanken vandaag en altijd weer. Hij werd zo lang verwacht toch maar nu straalt helder licht; de eng’len zingen glorie er wordt vrede bericht. Het licht kan enkel stralen waar wij ook vrede zijn: de blijdschap willen delen en troost brengen bij pijn.…
Adeleyd24 december 2021Lees meer >

Mijn vriend

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 527
de ganzen Zie ik je nu in die wolken daar gaan ach ik weet Van de grenzen tussen wolken, tussen beest en tussen mens Ik weet het kost de aarde jaren de verschillen te verteren Om onze handen weer als sneeuwval op elkaar te leggen En ons missen te verbloemen tot een fleurig en wijds dek…

Stil onderzoek

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 412
Was dat maar waar!'…
Zywa30 maart 2023Lees meer >

Als het stroomt

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 464
ik proef je nooit genoeg ik voel je nooit te lang er is iets in je armen waar ik altijd naar verlang je draagt me zonder moeite de zon zegt ons gedag duizend sterren stralen in je ogen en je lach je vult mijn hart met kussen we dansen in de nacht het gras aait onze voeten huid op huid zo zacht je handen strelen teder de droom, de…
Sophie11 oktober 2023Lees meer >

Leven en laten leven

netgedicht
5.0 met 30 stemmen aantal keer bekeken 482
wij hebben god zij dank nog allemaal een eigen stukje wereld waar wij onze geest als hoeder houden over zaken die ons leven privé aangaan en die niet zomaar toegankelijk zijn voor anderen omdat ieder een eigen instelling heeft die afgeschermd kan en mag worden naast een bewust deel aan te gaan met anderen in zoveel vormen…
wil melker27 februari 2024Lees meer >

De paardenbloem en de klaproos

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 589
Onze zaadjes worden verspreid, zo gaan we nooit verloren. Dat is waar, zegt de paardenbloem, wat goed om dit te bespreken. Want je hebt gelijk, zo heb ik het nog nooit bekeken.…

Gids

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 604
schildjes gespijkerd op bomen, geplakt op palen, hekken, zij lieten je ‘t begin vinden en tussen ‘t lawaai van snelweg, treinen, tussen bomen en bossen hulst, dennentakken, kardinaalsmutsjes op pad, bedolven met eikenblad over hondesporen, geen wolven vertelde j’ over je kinderen, hoe je roeit met de riemen, je gevlochte manden, waar…
Ralameimaar30 november 2024Lees meer >

vrede vraagt meer

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 508
je kunt vrede vinden in jezelf in je huis in de stilte van je dag Je kunt rust ervaren met wie je bent, met waar je leeft met wat je doet maar dat is niet genoeg want vrede in jou brengt nog geen vrede in de wereld om je heen en dáár daar kunnen en mogen we geen vrede mee hebben vrede vraagt actie van jou van mij van ieder…

Kraaienvriend

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 423
De heldere najaarszon slaapt achter sluimerwolken het is middag in de herfst het oude seizoen kent een jonge start een zwarte kraai zit op een gebogen tak bij het archaïsche graf dat je voorzichtig bezoekt vanwege jouw krankzinnige moeder je ziet er tamelijk gezond uit op het geaccrediteerde najaarskerkhof waar je de zwijgzame…
mobar26 juli 2025Lees meer >

Ode aan de ‘Eschaton-cyclus’ (pt.1)

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 410
Onberispelijk als de final act van z’n body, is hij een bedenkelijke believer in factories gemaakt van gold, waar hij no struggle kende tegen bedbugs uit z’n lazy ass.…
Stoker4 september 2025Lees meer >

We noemen hem Kees X; ‘The story that has never been told’

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 367
Ik blijf in zijn zinnen zoeken naar een betekenis, een verbeelding, van schoonheid en ongeneselijke liefde, tegen de bevelen in; wars van de aanbevelingen der geüniformeerde experts.…
Sjors Boesch21 december 2025Lees meer >

Ik weet niet hoe ik danken moet

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 334
Ik weet niet hoe ik danken moet, Gij, die ons overal ontmoet veel dieper dan wij ooit maar weten: in brood en wijn van Jezus‘ maal, in ‘t boek van uw en ons verhaal waarin Gij onze God wilt heten.…
Adeleyd31 maart 2026Lees meer >