6467 resultaten.
herfstdilemma
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
582 allemaal zacht getrapt
ik doe mijn best maar soms loopt ze sneller
en dan plant ze haar poot op zo’n namaakegel
maakt een sprongetje en kijkt me verwijtend aan
de zon speelt mee en tovert bladgoud
stiekeme schaduwen
en diamantjes na een regenbui
midden in de paddenstoelen vormen zich mini badjes
een vlieg neemt een duik en is nat
gewoon zo herfst…
Arcen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
580 De herfst is alom.
De Hamert
---------
De kudde schapen
Graast onverstoorbaar verder.
Ons bestaan telt niet.
Ruïne Bleyenbeek
----------------
Bouwval Bleyenbeek
Vol ijver gerestaureerd.
Verlangen naar toen.
Het Lange Ven
-------------
De bossen gerooid,
De slenk van het Lange Ven:
Herschep het landschap.…
perfecte bloesem
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
681 De herfst breekt aan, de bladeren vallen en een boom wordt kaal.
Voordat je het weet is het winter en blijf je eenzaam, alleen en kaal weer staan.
Maar het wordt altijd weer lente.
Je moet er alleen voor open staan
En voor echte liefde moeten twee mensen er echt voor gaan.
In elkaar vertrouwen, achter elkaar staan.…
liefde voor later
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.109 lenteregens
een lange zomer kondigde
waarin verfrissende zomerbuien
noch geselende stormen
het plukken van de bloemen belemmerde
met de rijke oogst van die genegenheid
ontloken aan het geluk in elkaar
op de dorsvloer van jullie verbond
stengelt zich de wortel van affectie
tot nieuwe bodes van lente
die als welluidend klokkenspel
een gouden herfst…
Theatervoorstelling 'De Vader', bezoekersverslag
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
664 "Ik heb het gevoel dat ik al mijn blaadjes verlies"
sprak de oude boom
waar men het allerbeste mee voor had
waar alles goed mee zou komen
maar die niet wist of hij de herfst zou doorkomen
met ongekende stormen en zure regens
laat staan de winter
met sneeuw, ijs en bittere vrieskou
Maar uiteindelijk zou alles goed komen
ondanks de ontkenning…
Zielenrust
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
524 Wolken zullen ook deze maand regen
buien vol windvlagen laten striemen
dagen lang doen alsof het geen winter
maar herfst is met weemoed als troost
nu de hemel weer een mens omarmt.…
GENIETEN
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
533 ik geniet van ons
tot misschien slechts morgen
wie weet geef je mij dan wel de bons
ik heb genoten van de opkomende zon
tot het moment waarop de nacht begon
van de zomer winter lente herfst
geniet van vakanties – de krokus
tot en met die rondom kerst
van alle wekelijkse dagen
ook al kunnen die van het weekend
mij het meest behagen
ik geniet…
Een, twee en drie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 We hebben allemaal de leeftijd van een mistige herfst,
wel nog opgefleurd met sterke tinten,
maar het gezwaai van de stokkendans zal verstillen,
dat is nog het ergst!
Chiquita, het ga je goed, ook in zuidelijk Afrika.
Agatha en ik zoeken nog even verder tussen de oogst.
Wij dansen als een kind, Chiquita, como una chiquitita.…
Herfstbladeren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
499 Kleurrijk geritsel
op de tonen van de wind
klaar om te zweven
Hoe heerlijk het is om kennis
te maken met de pracht van een herfst vol
onverwachtheden en verrassingen waarbij ik onder meer
luister naar de bladeren die al geruime tijd ratelen of ritselen in het blauw.…
OCTOBERRUST
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
753 De feeeërieke herfst lokt ons naar het bos
kinderen met plastic zak gaan er op los
eikels , kastanjes en beukennootjes zoeken
en plataanblaren om te drogen tussen boeken.…
Vijf-Luik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
495 Vijfde Seizoen
Als de zomer te vol is
de winter te leeg
de herfst niet wil kleuren
lente beloftes niet vervult
Dan zoek ik
dan zoek ik
dan zoek ik
dan zoek ik
naar het vijfde seizoen
Aardbeving
Toen mijn aarde beefde
werd dit
op de schaal van Richter
niet geregistreerd
stonden er geen koppen in de kranten
werd er niet…
verdwaald, ergens tussen toen en het Nu
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 in het korten van dagen
waar schaduwen mijn
silhouet verkleinen
het duister verkilt
luisteren mijn stappen
naar het geluid dat
mij ter gehore valt
in het overpeinzen naar
een tijd die voor mij
geen lente of zomer
bracht waren dan
tóch de herfst en de
winter de zolen
die me verder brachten
dan de educatieve
momenten die ik…
Bloemen schreeuwen je naam
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
516 Wij, die herfst
noemen wat moord heet.
Rust zacht? Nee—brand voort,
tuinier, met zon in je haar
als vlammen aan onze schuld.
Je stapjes—messcherp
in ons vlees geëtst. Bloemen
schreeuwen je naam terwijl
Gods lach vergif wordt. Wij ademen
jouw stuifmeel—gif voor wie
niet meer durft bloeien.
Geen einde. Geen genade.…
Het taalbolwerk van Adrianus
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
408 De nacht ademt herfst en natte bladeren,
wanneer hij zijn intrek neemt in de taal.
Adrianus bouwt uit lettergrepen
zijn eigen, overkoepelend verhaal.
Vanuit het bolwerk van de filosofie
kijkt hij naar de binnentuinen van de geest,
waar de gedachten als schimmen dwalen,
alsof er nooit een grens is geweest.…
Snoepen van ’t komende
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
153 enfin, soo tellen de daghen
haer selven door den herfst
naer de verkoelinghe
van eenen witten vorst
ick soude mij moghen verheughen
op de feestdaghen,
en daermede lessen
dien vereensaemden dorst
hoe ’t oock sij,
mijne maghen sullen
heerlyckheden draghen…
Het eerste gouden blad
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
48 bleef staan
Deze tuin scheen echter nergens heen te gaan,
in haar wens liep iedereen met haar
mee
niemand wist, zocht, of
keek
wat zij werkelijk ontweek
tussen het goud, daar siste oud
gefluister,
herinneringen aan dat donkere
duister
ze luisterde, liet de woorden
gaan
terwijl haar eigen dagen bleven
staan
hoeveel herfst…
ze doen ‘het’ in oktober….
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.051 Toen z’uit Shang Hai per boot eertijds vertrokken
naar Europa’s lage landen aan de Noordzee
waren we slechts bekend met Chinese thee
al waarden ook daar spaanse griep en waterpokken
Nu bij herfst ziet men hen echter steevast verkassen
gaan geil op trek voor paai zeg bijtjes bloemen
om later op hun hom en kuit te kunnen roemen
gaan voor zout…
Seizoenen Haiku
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
558 Moeder Natuur zucht
Vier seizoenen in één week
Dat is wel wat veel
Libellen paren
Terwijl de paddestoel groeit
Bomen kleuren geel
De struik aarzelt nog
Krokus weet het ook niet meer
Wordt het koud of warm
Nieuw blad in de knop
Naast het vallende blaadje
Vivaldi fronst diep
Dan speelt de viool
Klanken van alle kleuren…
Zonnebloem
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.205 Wiegend in een gouden zon,
de blik half naar binnen gericht
op een smaragd groen veld
groeit een zeldzaam schone bloem
Zachte conturen vormen haar lijf,
welk aanvoelt als zijde zacht fluweel
Doch zelfs de schoonheid van haar basis
is niets vergeleken met de eigenlijke kroon
Een krans van talloze lichtgele donsjes
de eigenlijke kern zo wonderbaarlijk…
waar blauw de Here is
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.524 dwingend bijten tanden
in het vlees dat zonder
vrees en schaamteloos
voor donker koos om zich
met passie te gaan openen
de hitte lijkt
een stukje hel
zonde is het vuur dat
wiegt en loeit en op
den duur verslavend is
hemel wordt zo geen gemis
torens spitsen
raken in de ijlte
aan het leeg waar
blauw de Here is en
kou in schoonheid…
Jij bent elke hoofdletter waard
netgedicht
1.5 met 11 stemmen
1.467 door jou ben ik overtuigd
dat het leven geen pretje
geen feestje of gespreid bedje
met donzen Schoonheid overstelpt
door jou realiseer ik me weer
dat het niet altijd even plezierig
Aangenaam nieuws of nieuwsgierig
dat het pad niet vanzelf wordt gelegd
schema`s zijn Charmant overbodig
nu ik Ronduit vertel waar je me laat
als ik je zelfs…
Mijn Drenthe
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
4.223 Ik min de eenvoud in uw schoonheid.
'k Heb u mijn hart verpand.
Mijn taak vervulde ik blijde
Waarheen ook plicht mij riep
Uw geest was 't die mij leidde;
Daarom vergeet 'k u niet.
'k Hoor nog de lieve, hel're klokjes
Bij zinkend avondzon
Als schaapjes keerden van de heide,
En moeder met ons zong.…
Jij aan het woord
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.368 je bent
ik ben het vraagteken waarop jij het antwoord kent
omdat je me zacht maar onpeilbaar diep doorgrondt
zo groeit een vrede in mijn gedachten die me bindt
aan je woorden die ik lees en zie in je ogen, je lach
waar een niet te noemen zinderend mysterie begint
want wat ik zie is meer dan zien, is niet te benoemen
al wat naar die schoonheid…
verleden, heden en toekomst
hartenkreet
3.0 met 14 stemmen
15.002 In het verleden miste ik jouw stralende schoonheid
Die mij in het heden weet te bereiken met vurig verlangen
En wij in de toekomst door elkanders warme liefde zijn bevangen.
In het verleden miste ik immense trots
Zoals ik die in het heden voel met jou aan mijn zij
En die we in de toekomst zullen uiten, want dat gaat nimmer voorbij.…
AAN EEN WIJSGEER
poëzie
3.4 met 16 stemmen
4.311 U heeft geen jonge schoonheid,
Met tederlachende oogjes,
De boezem ooit doen gloeien.
Van de allerzoetste vreugde:
Beminnen en bemind te zijn,
Had nooit uw ziel een denkbeeld.
Ai, zwijg toch stugge Wijsgeer,
Of - 'k zweer 't bij Fillis ogen -!…
Voor H. Gouda
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
1.203 op TV
Nooit meer zag zij hem
Haar ogen keken in huiskamers
Ze vond hem niet
-Als Vergeving een gezicht zou hebben
Dan zou het de hare zijn
Wanneer Oprecht geïnterviewd zou worden
Zou het er zo uitzien
Wanneer Eerlijkheid zou antwoorden
Dan zouden het haar woorden zijn-
Jaren van pijn maakt zelfs grilligheid natuurlijk
Ze is een schoonheid…
Boom voor mijn raam
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
999 De vorm van de boom
met de grillige schoonheid
van een kathedraal van zand
of van een
geniaal schelpensculptuur
uit een kinderbrein gevloeid
en met de vormen van een wolk
die misschien enige verkoeling biedt.
De kracht van de boom
in een gierende storm.…
Contact
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
2.347 Z'n stoute schoenen zitten boordevol
met vrijersvoeten, wat de schoonheid voelt.
Hij raakt aan 't voetjevrijen bij de kreeft
en is kapot van deze lieve stoot.
Hij heeft nog nooit zo 'n fijn contact beleefd.
Een innig samenzijn blijft echter uit.
Slechts in gedachten ziet de vent 'r bloot.…
Prachtig oud
netgedicht
3.6 met 98 stemmen
33.716 glimlach om haar mond
wandelt statig, doch licht gebogen
door de tijd met haar rollator rond
ineens kan zij indringend kijken
dan voelt men zich weer even klein
andermans ogen moeten dan wijken
bevangen door onschuldig schuldig zijn
Nog steeds schuifelt zij door de tijd
loopt langs haar laatste levensdagen
bezit een sterke innerlijke schoonheid…
Jouw gedachten
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.845 'k Zie jouw schoonheid
Hoor jouw zucht. Voel verlangen
Verbonden met elkaar. Verstrengeld tot
Eén. Kussend, vrijend, beminnend;
Lijf-aan/tegen/op-lijf...…