Alle inzendingen over stille duisternis

5775 resultaten.

Sorteren op:

Als geen drift of blind begeren...

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.398
'k Ben gezeten voor mijn raam, veilig in mijn stille woning en mijn woning staat alleen; 'k ging van alle mensen heen en mijn heengaan vond beloning; met mijn dromen bleef ik saam.…
Dop Bles14 augustus 2011Lees meer >

IN MEMORIAM

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.136
Ons eende altoos de stille bond Van die bij liefdes gunst bestaan, En weer aan haar tegronde gaan: De afspraak die nooit de kleinste schond, Om voor mekaar gereed te staan.…

HET SCHRIJVERKE

poëzie
4.2 met 60 stemmen aantal keer bekeken 8.644
Gij loopt over 't spegelend water klaar, en 't water niet méér en verroert dan of het een gladdige windje waar, dat stille over 't waterke voert. O Schrijverkes, schrijverkes, zegt mij dan, - met twintigen zijt gij en meer, en is er geen een die 't mij zeggen kan: - Wat schrijft en wat schrijft gij zo zeer?…

In de zwarte nacht is een mens aangetreden

poëzie
4.2 met 22 stemmen aantal keer bekeken 7.350
geboren boom heeft het toen geraân - en de wind en de wolken hebben stil gestaan, ze hadden het niet gedacht, anders waren ze niet gegaan en hadden haar niet hierheen gebracht, en alle zijn ze blijven staan, de wind en de bomenblaan en het wolkevolk en de zwarte golven in de kolk, en de vaders en de voorouders stonden omhoog, in stille…

Mevrouw van Dam

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.488
Een vrouw verdronken in de regen Deelt haar verlangen met de zee een stille schreeuw uit het verleden Neem me mee Neem me mee Neem me mee Is het 'De Vrijheid' waar u hier op wacht, Of ís het soms de zee? Wat is het waar u naar verlangt Mevrouw van Dam waar gaat u heen?…

DE NAVOND KOMT ZO STIL

poëzie
4.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 6.297
‘t Is avond, stille... en, mij omtrent, is iets, of iemand, onbekend, die, zachtjes mij beroerend, zegt: '‘t Is avond en ‘t is rustens recht.' De bomen dragen gans de locht vol groen, nog onbestoven; en ‘k zie, zo dicht hun blaren staan, nog nauwlijks deur de hoven; ‘k en hore niets, al om end om, van ‘t zoetgekeelde vogelendom, ‘t en…
Guido Gezelle16 februari 2006Lees meer >

KARREKIET

poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 863
Hadden zorgen, droeve dromen, Mij het zoet der rust benomen, En gezweept naar 't open land, Aan de stille waterkant, Groeten mij luidruchte galmen Uit de nat bedauwde halmen, Helder klinkt in 't jonggroen riet Karre-karre, kiet, kiet, kiet!…

Luiheid

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.332
De opmerkzamen van de stille geheime nacht. Luiheid is goed behalve bij het woordje te. Dan wordt het te Die heeft zwabbers van handen. En die,de luie heeft handen als tere bloemen. Maar hij heeft een leeg gat in zijn hart. Zonder levenservaringen. Een beetje liefde doet pijn. En kost moeite. De luie wil niet vegen.…
cornil23 oktober 2012Lees meer >

Heimwee (naar iets dat nog staat te gebeuren)

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 573
stromen het water dat dan dromen gaat en wind die klimt in de bomen zij is een slang in verzengende hitte wachtend op de sterrenloze nacht: roerloos zwoele woorden fluisterend wevend een lome zonsondergang een bloedrode gloed, als een jurk uitwaaierend over alles dat ademt of dat misschien zou willen ademen in haar nabijheid, haar stille…

Afscheid

poëzie
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.629
Als u God in 't stille klooster Tot zijn bruid verkiezen zal, Zoek mij soms in uwe dromen; Maar in uw gebed vooral Dat mijn naam soms uwe lippen Stil aan 't altaar Gods ontvlied', Denk aan mij, die steeds u lief heb, Liefste, neen, vergeet mij niet.…

Heimwee.

poëzie
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.043
In Limburg ligt de stille plaats, Die zo mijn hart bekoort; In Limburg stroomt de brede Maas, Niet ver van ’t dierbaar oord; En vogellied en lentepracht, En wat de ziel verheugt, Verlokken mij met wondre macht Naar ’t erfdeel mijner jeugd.…

Frits- van niks!

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 539
Hij werd volwassen, onze Frits, maar ook dat deed 'm blijkbaar niks woonde fijn bij moeder thuis vanzelf hoefde niks en deed ook niks, die stille jongen, genaamd: Frits. De jaren verliepen, z'n ouders stierven en Frits was nu alleen, niet dat ie daar erg mee zat nu zat ie namelijk nog meer op z'n gat!…

DE NAVOND KOMT ZO STIL

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.773
‘t Is avond, stille... en, mij omtrent, is iets, of iemand, onbekend, die, zachtjes mij beroerend, zegt: '‘t Is avond en ‘t is rustens recht.' De bomen dragen gans de locht vol groen, nog onbestoven; en ‘k zie, zo dicht hun blaren staan, nog nauwlijks deur de hoven; ‘k en hoore niets, al om end om, van ‘t zoetgekeelde vogelendom,…
Guido Gezelle28 september 2017Lees meer >

Lente 2022

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 521
maar, een dankjekus op beider wang, plots plaats gemaakt voor al dat geel Na de thee naar 't haventje overzagen we op het talud het stille water en de blauwe lucht Varend leek 't water wijder, opener na zolang zoveel dicht en keken w' onze ogen uit, aten wat uit onze tas 't Was kil, daar zou 't warm zijn zei ik.…

Tien JaNu- Ari(A)

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 663
wordt plat gestreken Winter terug gedreven Licht begint uit te breiden Zomergloed het onevenwicht Hitte belazerd het licht Opgewarmde uitgestorven levensaderen Wintergloed is er water genoeg Zonder dat de dijken breken Voorzienigheid ons geluk Ons be-Heren Kleurrijk leven Oratorium in Avondzon Licht aan slapen toe-komt Sprekend in stille…
arensoog10 januari 2024Lees meer >

Elke dag opnieuw

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 481
Daar woont een man met kraaien - een kleine gemeenschap van zwart gefladder en hondenkoekjes als stille taal. Hij vertelt en ik luister, en in zijn woorden ritselt iets van troost: dat alles, elke ochtend, weer kan beginnen.…

De Zucht naar Onwetendheid

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.247
De nare duisternis rond zijne troon wordt nog verdiept door 't laaien der flambouwen, en op zijn voorhoofd bloedt de Doornenkroon. April 1892…

Jesus de vriend der waarheid.

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.027
Gij, 't Licht der wereld, schijnt in de duisternis: De neevlen zwichten; klaarheid en zuiverheid , Straalt om U henen. Leugen en dwaling Smelten voor U. ’t Heelal veroudert, alles verandert ééns: Uw woord is eeuwig, vast uw getuigenis; 't Woeden der eeuwen spilt op dien rotssteen Al zijn geweld.…

hoe zij.......

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 839
Higgs het is een kwestie van hormonen kom, zegt zij, blijf bij me vannacht het licht is doodmoe, mijn bloed te traag je mag niet gaan maar hoe kraait 's nachts een zatte haan hoe wij duisternis met tong en lippen sprakeloos aten en de gaten die wij sloegen in de nachten dat wij zwichtten al tastend met fluisteringen dichtten hoe zij…
Kees Visser20 december 2021Lees meer >

Op een pauw-oog vlinder

poëzie
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.129
Wijl spreken zij doen tot het hart Mijn vleugels als avond bestard; Wijl uit hun stille vlam Een lonken plotseling kwam Als wijn-gloei, knoppen van rozen: Dat 's mijn metamorfose.…

Ik lag te slapen op mijn bed

poëzie
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.235
Ik legde mij neder op mijn bed wachtende achterover, met mijn voeten schuif ik de stille sneeuw waarin ik lig, de fonklende sneeuw, die vult rondom mij zijn kristal mijn hals, mijn armen en het dal tussen mijn borsten, als ik blaas sneeuwt over mij een jachtsneeuwgaas, kristalletjesspel, mijn adem rust, ze dooien als het vel ze kust…

O 'T RUISEN VAN HET RANKE RIET

poëzie
4.2 met 65 stemmen aantal keer bekeken 6.617
hoe dikwijls dikwijls zat ik niet nabij de stille waterboord alleen en van geen mens gestoord, en lonkte 't rimplend water na, en sloeg uw zwakke stafjes ga, en luisterde op het lieve lied, dat gij mij zong, o ruisend riet! O! 't ruisen van het ranke riet!…

Ik lag te slapen op mijn bed

poëzie
3.4 met 41 stemmen aantal keer bekeken 4.496
Ik legde mij neder op mijn bed wachtende achterover, met mijn voeten schuif ik de stille sneeuw waarin ik lig, de fonklende sneeuw, die vult rondom mij zijn kristal mijn hals, mijn armen en het dal tussen mijn borsten, als ik blaas sneeuwt over mij een jachtsneeuwgaas, kristalletjesspel, mijn adem rust, ze dooien als het vel ze kust…
Herman Gorter18 november 2022Lees meer >

Voorheen en Thans

poëzie
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.987
De torenspits, met mos omkleed, Die 't nesteke van 't vooglenpaar (Zacht bruilofstbed, zoet echtaltaar) Een stille wijkplaats vinden deed, Helaas! die spits is naar de maan En 't vooglenpaar heeft broekjes aan.…

BRUILOFTSLIED

poëzie
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.483
Jij komt en kust mij en wil met mij rusten, Je late' omhelzen in de veilge nacht, In 't stille huis dat je zelf hebt gekozen Voor 't samenleven en gestaag liefkozen.…

Het huilen van een pasgeboren wolf

netgedicht
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.530
wolf Ik ontbloot aarzelend mijn tanden grom tegen ‘t angstig vuur maar het blijft smeulend branden dat ligt in mijn natuur De zon gaat langzaam onder de waarheid wreed noch hard het licht van `t stervend rood kleurt mijn bloeden bijna zwart Overspel En ik wacht op vlagen regen gedonder volgt op flitsend blauw `k denk niet aan de stille…
WOLF23 januari 2004Lees meer >

Psalm 23

poëzie
3.6 met 29 stemmen aantal keer bekeken 9.078
End sal my voorts aent stille water leyden. 3. Hy stelt myn siel gerust; end uyt genaden, Om syns naems wil voert my op- rechte paden. 4. Dies vreesd' ick niet, al moest ick daer beneden Int doncker dal van sdoodes schaedwe treden: Want du by my bist altoos Heer genadich. Dyn raed end staf vertroosten mij gestadich 5.…

De zon.

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 666
Het is een stille ster. Ver van alles wat we kunnen begrijpen. Deze vreemde ster heeft geen bed noch een kussen voor haar hoofd. Ze moet dag en nacht werken en verhitten, branden en schijnen. En haar stralen bereiken de verste vertes van onze planeet. Ze dwaalt door miljoenen witte sterren waardoor ze klein en ook wit wordt onder hen.…
cornil17 februari 2011Lees meer >

BESPIEGELING BIJ ENE AVONDSTOND.

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.708
Aan ene stille vliet gezeten Waar 't avondrood mij zacht omschijnt, En langzaam aan de effen hemel In telkens bleker stralen kwijnt, Denk ik de jaren, die verdwenen Als de eeuwig voortgestuwde baar En tranen zwellen in mijne ogen, En treurig eenzaam zit ik daar.…

Bruiloftslied

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.699
Jij komt en kust mij en wil met mij rusten, Je late' omhelzen in de veilge nacht, In 't stille huis dat je zelf hebt gekozen Voor 't samenleven en gestaag liefkozen.…