5775 resultaten.
Als geen drift of blind begeren...
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.398 'k Ben gezeten voor mijn raam,
veilig in mijn stille woning
en mijn woning staat alleen;
'k ging van alle mensen heen
en mijn heengaan vond beloning;
met mijn dromen bleef ik saam.…
IN MEMORIAM
poëzie
3.0 met 3 stemmen
3.136 Ons eende altoos de stille bond
Van die bij liefdes gunst bestaan,
En weer aan haar tegronde gaan:
De afspraak die nooit de kleinste schond,
Om voor mekaar gereed te staan.…
HET SCHRIJVERKE
poëzie
4.2 met 60 stemmen
8.644 Gij loopt over 't spegelend water klaar,
en 't water niet méér en verroert
dan of het een gladdige windje waar,
dat stille over 't waterke voert.
O Schrijverkes, schrijverkes, zegt mij dan, -
met twintigen zijt gij en meer,
en is er geen een die 't mij zeggen kan: -
Wat schrijft en wat schrijft gij zo zeer?…
In de zwarte nacht is een mens aangetreden
poëzie
4.2 met 22 stemmen
7.350 geboren boom
heeft het toen geraân -
en de wind en de wolken hebben stil gestaan,
ze hadden het niet gedacht,
anders waren ze niet gegaan
en hadden haar niet hierheen gebracht,
en alle zijn ze blijven staan,
de wind en de bomenblaan
en het wolkevolk
en de zwarte golven in de kolk,
en de vaders en de voorouders
stonden omhoog,
in stille…
Mevrouw van Dam
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.488 Een vrouw verdronken in de regen
Deelt haar verlangen met de zee
een stille schreeuw uit het verleden
Neem me mee
Neem me mee
Neem me mee
Is het 'De Vrijheid' waar u hier op wacht,
Of ís het soms de zee?
Wat is het waar u naar verlangt
Mevrouw van Dam waar gaat u heen?…
DE NAVOND KOMT ZO STIL
poëzie
4.0 met 16 stemmen
6.297 ‘t Is avond, stille... en, mij omtrent,
is iets, of iemand, onbekend,
die, zachtjes mij beroerend, zegt:
'‘t Is avond en ‘t is rustens recht.'
De bomen dragen gans de locht
vol groen, nog onbestoven;
en ‘k zie, zo dicht hun blaren staan,
nog nauwlijks deur de hoven;
‘k en hore niets, al om end om,
van ‘t zoetgekeelde vogelendom,
‘t en…
KARREKIET
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
863 Hadden zorgen, droeve dromen,
Mij het zoet der rust benomen,
En gezweept naar 't open land,
Aan de stille waterkant,
Groeten mij luidruchte galmen
Uit de nat bedauwde halmen,
Helder klinkt in 't jonggroen riet
Karre-karre, kiet, kiet, kiet!…
Luiheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.332 De opmerkzamen van de stille geheime nacht.
Luiheid is goed behalve bij het woordje te.
Dan wordt het te
Die heeft zwabbers van handen.
En die,de luie heeft handen als tere bloemen.
Maar hij heeft een leeg gat in zijn hart.
Zonder levenservaringen.
Een beetje liefde doet pijn.
En kost moeite.
De luie wil niet vegen.…
Heimwee (naar iets dat nog staat te gebeuren)
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
573 stromen
het water dat dan dromen gaat
en wind die klimt in de bomen
zij is een slang in verzengende hitte
wachtend op de sterrenloze nacht:
roerloos zwoele woorden fluisterend
wevend een lome zonsondergang
een bloedrode gloed, als een jurk
uitwaaierend over alles dat ademt
of dat misschien zou willen ademen
in haar nabijheid, haar stille…
Afscheid
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.629 Als u God in 't stille klooster
Tot zijn bruid verkiezen zal,
Zoek mij soms in uwe dromen;
Maar in uw gebed vooral
Dat mijn naam soms uwe lippen
Stil aan 't altaar Gods ontvlied',
Denk aan mij, die steeds u lief heb,
Liefste, neen, vergeet mij niet.…
Heimwee.
poëzie
4.4 met 5 stemmen
2.043 In Limburg ligt de stille plaats,
Die zo mijn hart bekoort;
In Limburg stroomt de brede Maas,
Niet ver van ’t dierbaar oord;
En vogellied en lentepracht,
En wat de ziel verheugt,
Verlokken mij met wondre macht
Naar ’t erfdeel mijner jeugd.…
Frits- van niks!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
539 Hij werd volwassen, onze Frits,
maar ook dat deed 'm blijkbaar niks
woonde fijn bij moeder thuis vanzelf
hoefde niks en deed ook niks, die stille jongen, genaamd: Frits.
De jaren verliepen, z'n ouders stierven
en Frits was nu alleen,
niet dat ie daar erg mee zat
nu zat ie namelijk nog meer op z'n gat!…
DE NAVOND KOMT ZO STIL
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.773 ‘t Is avond, stille... en, mij omtrent,
is iets, of iemand, onbekend,
die, zachtjes mij beroerend, zegt:
'‘t Is avond en ‘t is rustens recht.'
De bomen dragen gans de locht
vol groen, nog onbestoven;
en ‘k zie, zo dicht hun blaren staan,
nog nauwlijks deur de hoven;
‘k en hoore niets, al om end om,
van ‘t zoetgekeelde vogelendom,…
Lente 2022
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 maar, een dankjekus op beider wang,
plots plaats gemaakt voor al dat geel
Na de thee naar 't haventje
overzagen we op het talud
het stille water en de blauwe lucht
Varend leek 't water wijder,
opener na zolang zoveel dicht
en keken w' onze ogen uit,
aten wat uit onze tas
't Was kil, daar zou 't warm zijn zei ik.…
Tien JaNu- Ari(A)
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
663 wordt plat gestreken
Winter terug gedreven
Licht begint uit te breiden
Zomergloed het onevenwicht
Hitte belazerd het licht
Opgewarmde uitgestorven levensaderen
Wintergloed is er water genoeg
Zonder dat de dijken breken
Voorzienigheid ons geluk
Ons be-Heren
Kleurrijk leven
Oratorium in Avondzon
Licht aan slapen toe-komt
Sprekend in stille…
Elke dag opnieuw
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
481 Daar woont een man met kraaien -
een kleine gemeenschap van zwart gefladder
en hondenkoekjes als stille taal.
Hij vertelt en ik luister,
en in zijn woorden ritselt iets van troost:
dat alles, elke ochtend, weer kan beginnen.…
De Zucht naar Onwetendheid
poëzie
4.7 met 3 stemmen
2.247 De nare duisternis rond zijne troon
wordt nog verdiept door 't laaien der flambouwen,
en op zijn voorhoofd bloedt de Doornenkroon.
April 1892…
Jesus de vriend der waarheid.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.027 Gij, 't Licht der wereld, schijnt in de duisternis:
De neevlen zwichten; klaarheid en zuiverheid ,
Straalt om U henen. Leugen en dwaling
Smelten voor U.
’t Heelal veroudert, alles verandert ééns:
Uw woord is eeuwig, vast uw getuigenis;
't Woeden der eeuwen spilt op dien rotssteen
Al zijn geweld.…
hoe zij.......
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
839 Higgs
het is een kwestie van hormonen
kom, zegt zij, blijf bij me vannacht
het licht is doodmoe, mijn bloed te traag
je mag niet gaan
maar hoe kraait 's nachts een zatte haan
hoe wij duisternis met tong en lippen
sprakeloos aten en de gaten die wij sloegen
in de nachten dat wij zwichtten
al tastend met fluisteringen dichtten
hoe zij…
Op een pauw-oog vlinder
poëzie
5.0 met 4 stemmen
4.129 Wijl spreken zij doen tot het hart
Mijn vleugels als avond bestard;
Wijl uit hun stille vlam
Een lonken plotseling kwam
Als wijn-gloei, knoppen van rozen:
Dat 's mijn metamorfose.…
Ik lag te slapen op mijn bed
poëzie
2.8 met 10 stemmen
3.235 Ik legde mij neder op mijn bed
wachtende achterover, met
mijn voeten schuif ik de stille sneeuw
waarin ik lig, de fonklende sneeuw,
die vult rondom mij zijn kristal
mijn hals, mijn armen en het dal
tussen mijn borsten, als ik blaas
sneeuwt over mij een jachtsneeuwgaas,
kristalletjesspel, mijn adem rust,
ze dooien als het vel ze kust…
O 'T RUISEN VAN HET RANKE RIET
poëzie
4.2 met 65 stemmen
6.617 hoe dikwijls dikwijls zat ik niet
nabij de stille waterboord
alleen en van geen mens gestoord,
en lonkte 't rimplend water na,
en sloeg uw zwakke stafjes ga,
en luisterde op het lieve lied,
dat gij mij zong, o ruisend riet!
O! 't ruisen van het ranke riet!…
Ik lag te slapen op mijn bed
poëzie
3.4 met 41 stemmen
4.496 Ik legde mij neder op mijn bed
wachtende achterover, met
mijn voeten schuif ik de stille sneeuw
waarin ik lig, de fonklende sneeuw,
die vult rondom mij zijn kristal
mijn hals, mijn armen en het dal
tussen mijn borsten, als ik blaas
sneeuwt over mij een jachtsneeuwgaas,
kristalletjesspel, mijn adem rust,
ze dooien als het vel ze kust…
Voorheen en Thans
poëzie
3.5 met 15 stemmen
3.987 De torenspits, met mos omkleed,
Die 't nesteke van 't vooglenpaar
(Zacht bruilofstbed, zoet echtaltaar)
Een stille wijkplaats vinden deed,
Helaas! die spits is naar de maan
En 't vooglenpaar heeft broekjes aan.…
BRUILOFTSLIED
poëzie
3.5 met 8 stemmen
4.483 Jij komt en kust mij en wil met mij rusten,
Je late' omhelzen in de veilge nacht,
In 't stille huis dat je zelf hebt gekozen
Voor 't samenleven en gestaag liefkozen.…
Het huilen van een pasgeboren wolf
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.530 wolf
Ik ontbloot aarzelend mijn tanden
grom tegen ‘t angstig vuur
maar het blijft smeulend branden
dat ligt in mijn natuur
De zon gaat langzaam onder
de waarheid wreed noch hard
het licht van `t stervend rood
kleurt mijn bloeden bijna zwart
Overspel
En ik wacht op vlagen regen
gedonder volgt op flitsend blauw
`k denk niet aan de stille…
Psalm 23
poëzie
3.6 met 29 stemmen
9.078 End sal my voorts aent stille water leyden.
3. Hy stelt myn siel gerust; end uyt genaden,
Om syns naems wil voert my op- rechte paden.
4. Dies vreesd' ick niet, al moest ick daer beneden
Int doncker dal van sdoodes schaedwe treden:
Want du by my bist altoos Heer genadich.
Dyn raed end staf vertroosten mij gestadich
5.…
De zon.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
666 Het is een stille ster.
Ver van alles wat we kunnen begrijpen.
Deze vreemde ster heeft geen bed noch een kussen voor haar hoofd.
Ze moet dag en nacht werken en verhitten, branden en schijnen.
En haar stralen bereiken de verste vertes van onze planeet.
Ze dwaalt door miljoenen witte sterren waardoor ze klein en ook wit wordt onder hen.…
BESPIEGELING BIJ ENE AVONDSTOND.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.708 Aan ene stille vliet gezeten
Waar 't avondrood mij zacht omschijnt,
En langzaam aan de effen hemel
In telkens bleker stralen kwijnt,
Denk ik de jaren, die verdwenen
Als de eeuwig voortgestuwde baar
En tranen zwellen in mijne ogen,
En treurig eenzaam zit ik daar.…
Bruiloftslied
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.699 Jij komt en kust mij en wil met mij rusten,
Je late' omhelzen in de veilge nacht,
In 't stille huis dat je zelf hebt gekozen
Voor 't samenleven en gestaag liefkozen.…