Alle inzendingen over verloren

6020 resultaten.

Sorteren op:

De nacht-trein

poëzie
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.784
O, gij daverend hart der machien, en uw God-verloren vlucht, O, gij kreunende jacht van wiel na wiel, gij, gij, wroegende zucht die uit de schoorsteen viel; en de lange, angstige glijding der sporen die achter de aarde reeds het gerucht van de verre trein doen horen. De nacht-trein die gilt en loeit.…

Wetten van de liefde

hartenkreet
2.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.589
Als een heldere ster in de donkere nacht, Kwam jij in mijn leven en gaf je mij kracht Ik stond stevig op beide benen en alles wat ik wilde Was mijn leven met jou leven De verleidingen stonden op de loer Je verloor de macht over het roer Je gaf je over aan wat mij pijn deed Het begon bij alles wat je mij verweet Mijn hart is zo klein maar…

Als de herinnering rest

hartenkreet
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.769
Ik heb mijn vriend en minnaar verloren. Alles gegeven en totaal leeg. Rest mij de herinnering aan jou.…

Wetterskipdyk

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 719
wrâld om har hinne Vertaling: twee in het blauw geklede joggers joggen met hun hoofden naar de harde wind gekeerd vroeg langs de Wetterskipdyk, de grijze wolken in de lucht liggen als een winterkleed over dit voedzame, groene land ze kijken op hun horloge, dat elke vijf seconden piept, en ze weten, op de seconde precies hoeveel tijd verloren…
Tjoke26 december 2007Lees meer >

Zuidzee Godin

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.051
De wind blies hem van koers verloren naar volle eenzaamheid op de Zuidzee waar doodsangst strijdt met waanidee en de schreeuwen zich in stilte boren Het dorsten drijft in knagende nood de wijdte knelt als claustrofobie en golven beuken hun tirannie tegen de kleine ranke vissersboot De jonge man huilt en bidt zacht: och mijn Goden…
biba5 april 2004Lees meer >

Onstilbaar

poëzie
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 4.377
En peinzend, in hun zwaar bestoven vachten Rijen de dennen langs des heuvels zoom, Verloren in de winterlijke droom Waaruit zij geen ontwaken meer verwachten. Waar ik mij wendde in dezer wereld wonder Is diepe en schone rust. Mijn hart alleen, Mijn hart roept wenend door de stilte heen Om een nog dieper en nog schoner wonder.…

De palmboom.

hartenkreet
2.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.843
En toen gebeurde het moment, Het meisje verloor haar evenwicht. Plots lag ze in het water, En zo verdween haar gezicht. Langzaam zakte ze verder omlaag, Ze was totaal hulpeloos. Ze dacht dat dit het einde was, Maar haar redding was toch grandioos. Haar grote zus zag het gebeuren, En leunde op haar knie.…

Je mag van geluk spreken!

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 823
Kinderen van de Eeuwige mag je heten Gelukkig jij vervolgt of verloren, de Eeuwige is nooit van jou geweken. Je bent gewild, geliefd, uitverkoren. Daarom mag je van geluk spreken.…

Caroline

netgedicht
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 918
Hoe verloren kan een kind toch zijn? Met hinkelen of elastieken kan je niet met de besten mee, je ziet in je zwart-wit ogen dat het speelkwartier een kwelling is, en op de foto verlang je hier elke seconde naar de bevrijdende bel, om weer naar binnen te mogen, om je snel weer op je schrift en sommen toe te leggen.…
fp. tuinder17 augustus 2009Lees meer >

Elfenkind

hartenkreet
4.3 met 39 stemmen aantal keer bekeken 1.231
Nieuwsgierig keek ik rond en zag daar heel bedeesd een elfenkind; het had zijn weg naar huis verloren. De oogjes vol met tranen vroeg het angstig en heel zacht: "Ik zoek een klein warm plekje, mag ik hier zijn voor de nacht? Ik ben verdwaald en heb uren in de regen rondgevlogen.…
Katty25 november 2009Lees meer >

De gedekte dis.

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 878
Het hoofd van de tafel blijft leeg, voor altijd, maar op jouw plek, zal geen ander kunnen en mogen zitten, de stille getuigen van je verloren aanwezigheid liggen onaangeroerd, als soldaten in het gelid.…
Johanna24 juli 2010Lees meer >

De zwarte zon

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 560
Ze waren slim, deden dom Weinig mocht en alles kon Niks verloren Liegt het geraamte De zwarte zon, mijn schaamte Nee geen engeltjes Magere Hein Zit op schouders van bengeltjes Roept mijn naam Krassend geluid Huid voor faam In stilte schreeuw ik het uit Je was hier eerder, altijd geweest Het stroomt, blijft kleven Daar stonden wij in…
Jeepstar18 april 2011Lees meer >

In de regen

netgedicht
4.5 met 22 stemmen aantal keer bekeken 742
Maar geen traan vloeide ooit zo rijkelijk als de regenval in de holte van mijn verloren verdriet verscholen achter een lach, achter een masker. Ik sta even stil en blijf kijken naar het stromen van de regen. Miljarden druppels op weg naar hun laatste halte, al tranend in een file van bovenaan tot onderaan een vensterraam.…
Katty17 mei 2011Lees meer >

Afscheid..

hartenkreet
4.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.072
Maar we wisten beidden, er komt een tijd, moeilijk en zwaar, een harde tweestrijd, vlinders stierven langzaam in mijn buik, ik verloor al mijn zorgenloos kleurgebruik.…
Vos Andrea13 september 2011Lees meer >

'T IS MAAR EEN WISSEWASJE

poëzie
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.984
Verloren boel!" Riep al het volk. En Lorre koel: "'t Is maar een wissewasje." En daag'lijks hoger steeg de nood, Het schip stond op een zinken, Men had gebrek aan vlees en brood En niets meer om te drinken. De kapitein schudt droef de kop: Maar Lorre schreeuwt met lege krop: "'t Is maar een wissewasje?…

ik sta stil in de tijd

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 675
jarenlang uit het oog verloren, geen contact en de echte liefde is weggegaan. maar na lange tijd ben ik je gaan opsporen, met goed resultaat, en nu is er weer een goede klik ontstaan. we hebben samen afgesproken en bijgepraat, ik voelde meteen weer de kriebels die ik toen ook had.…
samantha m.27 augustus 2013Lees meer >

Nooit verlatend zonder groet

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 605
Niks is verloren als je niet opgeeft. Niet buigt, niet beeft. Maar door leeft. Met een lichaam vol bloed dat kleeft. Aan littekens, steeds weer beleefd. Gedachten die aan je hoofd kleven. Alles steeds opnieuw te moeten beleven. Nooit de moed op te moeten geven. Maar door, door te moeten leven.…
William11 maart 2014Lees meer >

Mijn stilte en ik .

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 478
Oh zwijgende stilte ben jij het die mij ontdekt en kijkt in diepte naar wat daar verloren, verborgen ligt... Ken jij mij in wie ik ben, vind je achter de maskers, ont-wikkel jij elk omgeslagen kleed, vind jij dan mijn mooiste naaktheid, zoek jij dan in mij mijn schaduw en ook mijn zuiverheid...…
katty21 juni 2014Lees meer >

Soms droom ik wel eens

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.379
Soms droom ik wel eens dat sommige vriendschappen al bestaan ze nog maar veertig jaar nooit verloren zullen gaan, maar ja, dromen blijven dromen en ik weet het maar al te goed wat de tijd met schepen, bloemen doet met op dat vergankelijkheidsprocedé heel weinig uitzonderingen als je ’t wilt geloven.…

Herinneringen

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 588
Herinneringen uit het leven, mensen die we hebben verloren, kinderen die worden geboren, doelen die we halen, dingen waar we in faalden. Mensen waar we onze tijd aan verspeelden, mensen die een deel waren van ons leven, mensen die we nu liever vergeten.…

Liefde langs de waterkant

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 482
neerlegt in je gezicht en als ik in je armen verlicht, valt om ons heen de avond traag en kleurt je koude wangen rood, ik voel mij verre van de dood, zo vol verlangen, zo ken ik je weer toch blijf je stil, je ogen hol heel langzaam gaat iets dagen ik vraag of je van me houdt en je stilte fluistert ja, maar het water weet dat ik je verloor…

Ons oude huis ligt plat

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 490
Plaats makerd voor de torens, lag triest en verloren, het huisje waar ik eens, was geboren.…
An Terlouw4 augustus 2015Lees meer >

De vette jaren van de vergankelijkheid

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 519
Met welke korrel verloren wij het laatste verstand? De gespleten trekken van de geest; vrezen nog het meest het lijden wat niet is geweest. Ongrijpbaar klimt daar weer een jaar. Ondankbaar denken wij, begrijpen wij ook haar? Magere oogsten gloren in het toekomstland. Vult de geldduivel nu iets minder onze hand?…

Wezembeek

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 850
Zachtlijnig glooit het veld van gouden graan naar 't luchtblauw, diep in zomergloed verloren, met ruisende aren die geleidlijk gaan, in kollen openwentlend. - Heldre koren vol klank- en kleurenspel, o eeuwig lied der moederaarde, die haar schatten giet in d' overvloed van 't wiegewagend koren.…

Bevrijding!

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 521
ons land is niet langer verloren ten dode opgeschreven" omhelzen buren en vreemden de nieuwe gastheren bevrijders van het eerste uur nu voor langere duur. Ik heb het herhaaldelijk weer opgeschreven op een blanco bladzijde elk jaar opnieuw dat op vijf mei de vrede ons land binnenviel.…

Hier geniet zij oeverloos

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
Zelfs de bladeren kraken ook nu van vrieskou ze verliezen en bewaren net als haar tijdingen maar ook verloren dagen hebben een geheugen. En inderdaad ook vandaag waar tijd en water de zon opstaande tijd weer middendoor scheurt kerst en het schaterlachen ook haar natte konen terughalen groeten riet en kruinen hier als vanouds.…

WINTERREIS

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 539
sneeuwpak met meeuwen heden reik ik vervliegende vrouw wiens uniciteit in de dromen geheim blijft de hand om samen op kadeplankieren ons voetspoor te drukken in wit eenzaam verslik mij in de portrettuur aan boord van een zeilboot geklit veegt iemand sneeuw van het dek devoot haast prudent de mast als omgekeerde slinger van een verloren…

Ken ik u

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 449
mij binnen zal komen eerst en vooral, zo meen ik schrijven u en ik veel gemeen niets is ons menselijk vreemd ook al verschillen we van aard we worden allebei door het sterfelijke allengs ontheemd waarom zou ik nog schrijven of nog sterker, mijn leven met u delen het meeste blijft toch aan onszelf beklijven omdat wij zoeken naar het verlorene…

Gelukt!

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 533
touw dat je meezeulde en nooit gebruikte, alle kuiltjes en ribbels die de wind bracht en jij die het fotograferen wou, de paarsrode heide, de klaprozen en het hotel van je 80 ste met zoveel familie en vrienden en onze euforie, de trap in Petten van het mooie uitzichtspunt waarnaar je toe wou en je na de eerste treden je gehoor verloor…
Ralameimaar22 september 2019Lees meer >

De weg naar Sippenaeken

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 662
Een enkeling steekt schuin de weg over Kwijt, verloren, zonder GPS. Uit het hooggelegen bos daal ik Af, op zachtremmende treden. En als vanzelf gaat de radio aan Een symphonie van het Geuldal. Omlijst door Duitse, Vlaamse of Franse stem. En avondzon.…
B. DiVincenzo29 augustus 2020Lees meer >