6197 resultaten.
Beethoven drinkt thee in Bonn
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
460 Van wat toen nog de Duitse hoofdstad was
Zich eindelijk te rusten begeeft,
En anonieme mensen weer gewoon
Mensen worden met misschien wel
Een heel gewone naam die tot dusver
Nog nooit iemand was opgevallen,
Bepaalt het gebeier van de zware
Klokken het einde van de chaos
Van de dag, de waan van wezens
Die de hele dag achter zichzelf…
Over de steile heuvels
gedicht
2.5 met 2 stemmen
3.085 Over de steile heuvels vlokken schapen
een colonne koeien probeert een wolk voor te blijven
die zijn reusachtige schaduw op het gras achter zich aan trekt
over een slobberweggetje klim ik, een emmer
in zichzelf klotsend water, de heuvel op
het land afduwend zoals vanuit een vliegtuig
de wereld langs een diagonaal wegdrupt
een slinkend stuk…
De bezielde mens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 Wat schuilt er in de bezielde mens,
dat tussen werkelijkheid en dromen,
men zich voorneemt voort te gaan met
waarmee een grens wordt verlegd;
met al waarmee men zichzelf ontzegt,
en waar de twijfel niet lijkt over te
gaan; hetgeen leidt tot wat niet meer
kan worden voorkomen; door hen van wie
het hart klopt voor het onderhuidse
hersengespin…
'Dertien'
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
664 Het lot bepaalt zichzelf met 'Dertien'
onder mijn hoede.
'Dertien'in een dozijn.
Zo wil ik dat mijn meisje zal zijn.
Voor het twaalftal is zij te veel.
Maar 'Dertien'maakt mij meer gelukkig
dan het geheel. 'Dertien'is voor mij
heel bijzonder. Ik tel voorbij twaalf om
te weten waarom ik 'Dertien' bewonder.…
Tussen hemel en hel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 Gelijk 'die mens' in het tegenspel
balanceert een ieder soms tussen
hemel en hel in een drang om gewetens-
vol voort te gaan; iets van zichzelf
met anderen voort te laten bestaan.…
Alleen in een bootje
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
514 't Bootje ging richting zee,
helemaal uit zichzelf,
niemand ging er met me mee
als alleen, het water, de boot
en de wind....
Dus als je ooit een bootje vindt, net als ik
stap gewoon in, wie weet:
wat je al dan niet ondervindt.…
Tom
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
506 Tom had zichzelf in een
hotelkamer in Antwerpen doodgeschoten.
Zo'n mooie jongeman met zo'n mooie,
roodharige vriendin. Ik zakte ineen
en ik herinnerde mij zijn glimlach,
die ik verkeerd heb geïnterpreteerd.…
De Lage Landen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
635 dijkdelvers naderhand lukken
Een aan overstroming onderhavige delta
Met haar slempige kwelders te onderdrukken
En uit de elementen een bonanza
Van handel te putten
Bij Tacitus heetten de Bataven de dappersten
Van al Ceasar's slaven wegens hun krijgstucht
Waar andere volken verbolgen vochten
Volgden zij verbeten de strijdzucht
Zichzelf…
Wie is morgen de loser
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.121 man om van te dromen
Nu:
Dezelfde man is een loser
met een brokkelbruin gebit
Hij zuigt nog steeds aan sigaretten
en is al lang niet meer topfit
Toen:
Hij is een gezellige dikkerd
Bourgondisch type zogezegd
Een flinke biefstuk in roomsaus
is zijn lievelingsgerecht
Nu:
Hij is een domme vetzak
Eentje die je liever mijdt
Vreet zichzelf…
Vrede, al zouden we willen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Het spreekt alles behalve voor zichzelf,
er zijn dagen en ook nachten die we niet
kunnen doorbreken, hun boodschappen
niet kunnen volgen als duisternis nog actief
hij het nog triomfantelijk even niet opgeeft.
Er zijn nog steeds ergens oorlogen, nog haat
in de wereld, nog steeds onverdraagzaamheid.…
Alcoholverslaafd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.076 Hij zat bij zichzelf te prakkiseren,
en mijmerde dat hij het wel nooit zou leren,
toegegeven, hij lustte wel een glas nobele wijn, of bitterbier, goed gegist,
maar al snel kreeg je daarmee het stempel van een alcoholist,
het abdijbier was fruitig en hoppig en smaakte hem vanavond opperbest,
maar hij moest oppassen dat het niet zo afliep als…
KWEEN *
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
533 hij is geen M zij is geen V
zij beiden voelen zich een X
en doen het er graag mee
laat maar weten wat je bent
de mens heeft een gereserveerd hokje
voor kleur uiterlijk gedrag
voor elke vrouw en vent
hij schept zichzelf een aanwijsstokje
om zo de bokken van de geiten te scheiden
en wijst aan in welk jij mag
duidelijkheid dus geen verwijten…
Slobberwijn
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
630 onder regenlaarzen
achtergelaten in de hal;
Hij betreedt regels der heimwee
denkt weer aan gebeurtenissen
in geloof van eigen ongelijk
voelt telkens innerlijke pijn
het is hier ook niet veilig meer
onschuld uitgehongerd op straat
illustere zombies, dansende kinderen
onwetend in nieuwsgierigheid
huisdieren al even desolaat
laten zichzelf…
DAT ECHTE GEDICHT
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
426 dat echte gedicht maakt je niets wijs
het geeft zichzelf met liefde prijs
als ik mijn ervaren blik op jouw ogen richt
dat echte gedicht lees ik
‘s nachts kijkend naar de volle maan
en ik het getoonde zonder woord begrijp
en ten diepste kan verstaan
je ziet haar in de wuivende wind
‘t is echt waar in de meest eerlijke
ontwapenende lach…
Gestileerd marmer?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
427 Voor haar als beeldhouwster
stileerde was zij zichzelf als
eerste vrouw uit gehamerd
marmer, alsof je iets ziet van
haar deemoed uit de aderen van
de eeuwigheid die ze creëerde
uit de spiegel van de schoonheid
die zij schiep, de trots, de rouw,
nagestaard door iedereen, trots waaruit
een uitdrukking verscheen, de ogen
en gezicht kijken…
Moeder de gans; ( een scabreus ganzengedicht )
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
746 Die zit in ’t café zichzelf te beschenken.
Porto, jenever, wijn of karmeliet ..
Zo verdrinkt vader zijn ganzenverdriet.
Moeder de gans is thans schielijk overleden,
die miserabele hoedster van haar kroost
het ging best wel snel, ze heeft niet geleden,
nu eet ik haar lever op een stukje toast.…
functionele dieren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
681 zonder al te veel emotionele schade
aan te richten, ’t afkatten tot kunst verheffen
’t is het waard een beetje slaaf te zijn
van het uitmesten, denk ik dan
de investering verdient zichzelf terug
de glunder nog een uurtje of wat op mijn lippen
de kriebel aan mijn brein puur uit gein
het is nu zaak nog wat dieren in huis te halen
die een…
AFGHANISTAN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 gevreesde weekdier
trachten het tot rede te brengen
maar hun adem wordt terug geduwd
draait rond in vragende spiralen
het boze schepsel in 't brullende water
wil het lichaamsgif overal heen zenden
van de vrolijk rijzende zon
tot het verre vage avondrood
de kwalijke stof wentelt voortdurend
binnen eigen huid en innerlijk
mocht het zichzelf…
nieuw leven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
598 eerst nog trok zij zich stiekem terug
om zekerheid stilletje voor zichzelf
het plastic van het pakket openend
dat de toekomst voorspellen moet
zou ze het zijn en zou het er wezen
het wachten duurt monsterlijk lang
minuten zijn eerder dagen dan uren
haar adem ingehouden stokt de tijd
als hoop en verwachting wakkeren
in wat de boodschap haar…
Droomlicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
586 uitgescheurd,
Zijn handschoenen missen drie vingers,
Een paar eurootjes gebeurt,
En duizenden lege gezichten,
De opbrengst van een dag,
Striemen in de snijdende kou,
Zichtbare tekening in grauw gezicht,
Vol honger warmen aan neonreclame,
Koud rood-wit lokkend licht,
Een dans van blind gezicht,
Licht dat licht doet versperren,
Licht dat zichzelf…
Diepe vijver
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
412 Een diepe vijver met groengrijs water,
in zichzelf rustend, bewegingsloos,
bladeren van een overhangende tak
drijven op het donkere oppervlak,
er is wat zwerfvuil ingewaaid.…
Diepe vijver
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
463 Een diepe vijver met groengrijs water,
in zichzelf rustend, bewegingsloos,
bladeren van een overhangende tak
drijven op het donkere oppervlak,
er is wat zwerfvuil ingewaaid.…
PROLOOG
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
534 het begon. ’t beloofde einde, liefde en de hoop:
verval viel uit van punt naar punt, nog heel fragiel,
en tijd werd cyclus, tel die van zichzelf beviel.
het licht werd lichaam voor gebeurtenis, geluid
begon te golven eerst, en barstte luid in razen uit.…
Stukjes van het venster
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
519 Hij vindt iets anders
van zichzelf dan wij.
Dit is mijn blinde veld waarin jullie mij zien
en ik naar mijn ongrijpbare zelf tast.
Ik Ares weet dat jullie niet alles van me weten
in deze stad van mooie paarden
geef ik een deel van mezelf bloot
kleine stukjes slechts laat ik zien.…
Als de dageraad straalt
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
592 Het goddelijke fresco, een lust voor elke
zintuig, waarin de glimlach van het ochtendgloren zijn
handtekening aanbiedt om te beminnen en koesteren tegelijk bij uitstek
de plek waar mijn blik zichzelf verliest in de mooi- en schoonheid van hemel; elke keer weer.…
Wilde bloemen
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
806 Zelfs vind ik dat ze verzorgd ogen
daar je kunt zien dat ze heel veel aandacht aan
zichzelf hebben besteed terwijl ze vrij leven in een ontspannen
en relaxte omgeving opdat ik hen zal koesteren in een bad vol liefde en warmte;
Elke keer word ik verrast door hun
bijzonder karakter, persoonlijkheid, temperament
doordat ze iets hebben waardoor…
Omvallen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
571 De bolle aarde is van zichzelf
zonder strepen zonder grenzen
in het oneindig niets ontstaan
zo spontaan op eigen kracht
uit chaotisch gas dat was
nergens stonden ook de lijnen
die men later had bedacht
materie klonterde wolkend samen
en nam vervolgens vormen aan
bollen draaiden in het rond
voor verzet in totale tijd
zonder streep…
Tijdloze bloei
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
502 Zo eenvoudig in vorm, maar complex in hun wezen,
zijn ze een spiegel van de ziel die zichzelf zoekt.
Chrysanten, wevers van tijd, leren ons om stil te staan.
Niet alles moet bloeien om eeuwig te blijven bestaan.
In elke bloem schuilt een boodschap: verlies is geen einde,
maar de poort naar een nieuw begin, verborgen in het verval.…
De buhne 2
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
492 letsel
op de bühne belanden
en de gewone loop
in zijn en haar
natuurlijkheid een
komische vertoning werd
ook de verlichting en
het geluid zullen een
positieve bijdrage
gaan leveren
aan deze vorm van
ALL-Theater omdat
de spelers ook
kiezen gaan we
de coulissen
een rol aanbieden
omdat ook zij
in verbinding de
sfeer zover boven
zichzelf…
De kunst van eenvoud
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
554 Ik hoef geen
richting als ik verbonden ben met dit moment, waar zelfs adem zichzelf doet begrijpen.…