7546 resultaten.
Ochtend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 Ik laat mijn scherm spreken
De koffie dampt uit - de straten gaan aan
Het raam is tergend ver als ik het aanblik
Veel verder dan mijn scherm is
Pas als ik buiten stap komt het misschien iets dichterbij
Zwart is mijn koffie en diep
Ik heb te veel gezet en zie het dampen
Witte wervelingen maken snel vervlieg en -stervend schuim
Terwijl…
Gretig jong
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
459 je ogen
lachen bloemen
uit het verre veld
als ik je kus en
veranderen hun
kleuren verder
naar fel en lijkt
zwart-omrand
de berm te zijn
waarin licht blauw
zich warm
koestert in wit
je huid proeft
gretig jong in
de smaken brutaal
zacht en meeslepend
waarbij ik kies
voor de dubbele
regenboogkleuren
met hun aller subtielste…
NACHTELIJK ZUYLEN
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
574 Breda 's grote begraafplaats in het late zwart
wordt kleurig gestreeld door zachte handen
uit Hemels licht, die liefkozend landen
op dit oord, waar men rust na vreugde en smart.
Lampen vol glanzend groen bemoedigen hard
het verlegen roze, dat teer wil branden
naast lage schimmige loverranden.…
HANDWERK RAADT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 Meester Hocus Pas stapt in een bomenring,
waarbinnen geheimen wenken én weren,
wil steeds sterker zwarte kunst beheren:
"Almaar wijder maak ik mijn gezichtskring!"
Zijn schaduw toont een verrassende draaiing,
baart het vrouwtje Alma, dat hem zal leren
driftige plannen bedachtzaam te keren.
Haar breiwerk schept grootse verwondering.…
De oude stenen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
511 ik liet mijn
handen over de
oude stenen gaan
die met zwart
glimmende
rondingen
de strelingen
van passanten
al eeuwenlang
patineren
heb stukjes
verweerd mee
naar huis genomen
voor wat nader
onderzoek
de tijd gaf erosie en
ook sporen dna vrij
van aanrakingen in
vroeger tijd en vroeg
specialistische aanpak
tekeningen en prenten…
Hun hete tune
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
393 lichten zochten
wegen met heldere
bundels sporend
verdwenen in
de zwarte nacht
zonder elkaar
te kruizen met
een uiteindelijk
dood en verderf
zaaiende klap
de stilte was
elektrocuterend
de batterijen
branden hun
eigen hete tune
om de laatste
laadpaal werd
gevochten door
mensen die nog
verder wilden
de blinde paniek
van de…
VAN LEVEN NAAR DE DOOD
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
671 Eindeloos grauw zwarte dagen,
in een onmetelijk leed zwevend
Kan ik geen enkel mens vragen
houd ik de hoop op liefs levend
In de stilte van 't stil verlangen
dwaal ik in 't duister van de tijd
Hoef ik geen pijn nog te vangen
daar ik wandel in de eeuwigheid
Hoor ik nu opeens zacht praten
door het leven, zover achter mij
Maar de tijd vertoont…
VAN LEVEN NAAR DE DOOD
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
746 Eindeloos grauw zwarte dagen,
in een onmetelijk leed zwevend
Kan ik geen enkel mens vragen
houd ik de hoop op liefs levend
In de stilte van 't stil verlangen
dwaal ik in 't duister van de tijd
Hoef ik geen pijn nog te vangen
daar ik wandel in de eeuwigheid
Hoor ik nu opeens zacht praten
door het leven, zover achter mij
Maar de tijd…
ALTIJD
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
520 proef hoe donker, voel hoe hemels blauw,
hoor hoe geel het zwart nog houdt van haar.
en golven zee bezingen diep haar strand.
en krabben schrijven epen in haar zand.
als ’t hier verdwijnt verschijnt het ginder weer.
het wordt de beek die naast haar huisje kabbelt,
het vint gezwind als vlinder uit het ochtendrood.…
GEBED
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
533 Dit kleine zwart krijgt grootsheid in Uw haven,
dit git wordt stil en zachter dan Uw naam.…
DONKERSTE HERFSTDAGEN
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
617 In de donkerste herfstdagen
met miezerige regenvlagen
liggen landerijen verdronken
onder een hemel van loodgrijs
en zwart van kauwen gekrijs
als zij hun brood hebben gevonden
’s middags een bleke zonnestraal
dringt door het keukenraam
herfstanemonen hangen in stervenspijn
langs het drassige gazongras
staat een grote waterplas
Die…
Winter
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
640 Er zat een zwaluw in mijn tuin,
met glanzend wit zwarte veren.
Hij keek droevig voor zich uit,
De omgeving kon hem op zijn tak niet deren.
Plotseling schoten de oogjes alle kanten op,
een bekje dat ging protesteren.
Het was de wereld op zijn kop,
hij was echt boos en begon zijn tak te molesteren.…
Wandkaart
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
630 In zwarte tekst op heldergroene banen
De namen die je nog van vroeger kent
Van 't grootste rijk op 't oude continent
Het uitgestrekt Imperium Romanum
Een grote wandkaart achter in 't lokaal
Geen brugger die daarvan al 't fijne weet
Noch tweedeklassers die het ooit iets deed
Hun kennis is daarvoor nog marginaal
Ze werken met de leergang…
niet meer weten wie we zijn
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
582 wie ben je op die foto
als je hart bitter weent om
het kind op je schoot
omzwachteld in gebroken wit
laat het prille leven niet gaan
nu wanhoop uit de hemel stort
begraaf het kind niet in haar laatste slaap
we willen het wiegen in onze armen
in het open veld
onder de zwarte hemel
in het hoge gras zullen we
naar de sterren kijken…
meer dan
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
579 welke woorden willen we redden
nu de stof van puin uiteen waait
welke werpen we van ons af
in verlaten straten van de stad
welke houden de klank aan
van een viool onder de sterrennacht
welke woorden verdwijnen
in het zwarte water van de tijd
welke woorden keren terug
houden we vast
welke verwelkomen het licht
koesteren we om niet…
Rimpels
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
569 Zwart en wit worden grijs
en rood vervaagd, net zoals passie en verwondering.
En wat over blijft is bitter en zuur zoals oude yoghurt,
waarbij het laatste hapje nog maar een heel klein beetje smaakt
naar het volle, romige, rijke
van eerst.…
In jeugdig grijs
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
449 statig bewoog
het zware
verduistergordijn
op de lichte tocht
van de wind
licht speelde
met contrasten
van de veel
kleuren lokjes
in jeugdig grijs
vitaal vlot zei
de kapster passend
bij de zwart blauwe
ogen en het lichte
bruin van je huid
naast je stralende
lach met haar
plezierige intonatie
een aandachtfixer
in schoonheid…
Kwade goegemeent
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
458 En dispereert niet, kwade goegemeent
kom, 't is maar tijdelijk het kan verkeren
't zijn kwezels op de weg geen zwarte beren
met Yogi had Winnie het goed gemeend
Het kwaad komt van Moen van den Eerenbeemt
zijn braaksel van het slijk der rulle aarde
heeft voor Marie nul en generlei waarde
't is hemeltergend en gekrommeteend
Haar hof lust…
Een feeeriek lichtspel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
432 door herinneringen
te bewaren kan ik
het lijnenspel uit
het schilderbestand
beter bewaren
Iedere streek
tekent zijn eigen
contrast scheidt de
vlakken en schaduwt
zelfs wit en zwart
In het feeërieke
lichtspel van manet
bepaalt gloed de sfeer
waarin het tedere spel
zich ongezien afspeelt
omdat emoties de
weg gewezen worden
door…
Fluwelig glijden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
499 met wind tegen
boven de struiken
met diamantjes
van de pas
gevallen regen
tegenwind
ging slow
en traag terwijl
bij mee de
hoogvliegers
droog bleven
ik wist dat jij
eens zou eten
uit mijn hand
nadat jij je vleugels
glad had gestreken
en mij sprietig aankeek
koppie en kleed
in kool witte
kleuren met een
verdwaald stukje
zwart…
HET LATE GRAZEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
476 Olterterper edelwild is voldaan
bij 't nachtelijke zwart der veiligheid:
over wijdte, door struiken: vertrouwde baan.…
Ontlading
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
475 hij zag de cumulus
jagen langs de hemel
zwart van het water
dat pas later een
geweldige stortbui
met hagel zou worden
de spanning zat
al dagen in zijn kop en
eiste een snelle ontlading
die in het rennen te weinig
ruimte had gegeven in
de snelste route
die hij had gekozen
en die hij eerder al
met tal van obstakels
had verzwaard…
Hout alleen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
556 Een boom ben ik
in hout alleen
te ver van het bos
de witte port en jonge kaas
en elf rode rozen in een zwarte vaas
het stille uitzicht over de rivier
we zijn nooit uit elkaar geweest
jouw grappen leven verder, veel verder
dan in het duisteren van mijn sombere geest
de muze gloort innovatief door een lichttunnel
een oude messias heeft…
diversiteit zie je niet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
748 van iemands huid
niet in een naam die anders luidt
niet in de taal die iemand spreekt
niet hoe een stem door stilte breekt
diversiteit zit in de geest en ziel
in hoe je voelt, hoe jij beweegt
in dromen die je laten vliegen
in wat je liefhebt, wat je ziet
inclusie is de hand die reikt
die ieder welkom heet en wijkt
voor hokjes, muren, zwart…
opgeslokt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 opgeslokt door golven van gedachten
gevangen in de buik van tijd
de zee raast door mijn dagen
de storm laat mij niet vrij
controle is een schim geworden
steeds ontglipt het uit mijn hand
ik wankel op een brug van schaduwen
geen vaste grond, geen zeker land
mijn geest cirkelt als gierende vogels
boven een bodem diep en zwart
mijn adem zoekt…
In pasteltinten
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
322 Waar is uw boezem, die in mijn handen zuchtte
ik mis ze in het straatbeeld en in mijn huis
het grijs heerst, de zwarte pakken zwijgen
de schommelstoelen blijven sober bekleed.…
Het verdwijnpunt
netgedicht
3.0 met 42 stemmen
291 reikt
en daar haar
E=MCkwadraat
macht op bescheiden
wijze uitoefent
niet dat jij meteen
hoogleraar wordt. maar
je bent beïnvloedt door
de touche van wetenschep
op een heel positieve manier
jouw leven is gaan cirkelen
rond het gezegde .onderzoek
alles en behoud het goede
de energetische lijn is een
baken in het leven op aarde
zwarte…
Waarheid of macht
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
292 Getuigenissen, zwart op wit,
waar waarheid moet beklijven.
De politiek spreekt met vele tongen,
in beloftes, mist en pracht.
Woorden draaien rond belangen,
het spel van invloed en van macht.
De rechter straft de leugenaar,
de wet is streng en klaar.
Maar de politicus die de waarheid buigt,
verkrijgt applaus in een mooi gebaar.…
asla na asla
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
258 op zwarte vingers tilt hij de dag
over de grens van verwachting
de trage tijd gebrand in zijn lijf
dat altijd maar weer lucht vereist
terwijl zij naakt ligt te wachten
hopend op zijn warme woorden
valt van de maan niks te vrezen
vanonder deze deken van regen
rook kringelt slechts moeizaam
door de verstilling van de nacht
in het licht…
Migration blues
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
832 Wat ik daarnaast doe is mijn prepensioen
met minder aow, als medelander
een vetpot is het niet, dat zwarte loon
twintig was ik al, uit kameroen
maar nog steeds geen volwaardig nederlander…