6348 resultaten.
Slacht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.564 Onder de ozonlaag van bedorvenheid
In een paleis, een huis van pracht en praal
In de tuin een boom van de eeuwigheid
Onder de nacht en geroep van een nachtegaal
Op een zomerse dag met een winterse bui
Door het bos zonder groen, maar grauw als de nacht
Door hemelse tranen van een pas gesneden ui
Op de gronden van Moeder Aarde, verzuren al haar…
Hoop
hartenkreet
4.3 met 17 stemmen
1.935 Dat een leven zonder haar liefde en genegenheid,
een hel is tot in de eeuwigheid.
Ergens heb ik hoop en put ik kracht,
als ik me herinner hoe ze naar me lacht.
Een lach vol liefde en vol tederheid,
een lach die straalt in zijn oneindigheid.
Alleen die hoop die geeft me kracht,
alleen die hoop geeft mij de macht.…
Geboorte
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
4.911 Nú nog even helemaal niks, maar dat verandert
snel genoeg, net als groeien, groot, groter, ach
't is nog véél te vroeg, ze is er nét, geniét en
doe 't goed en intens, ze blijft tenslotte
niet eeuwig klein, dat minieme pasgeboren
hoopje mens!…
Weer gaat het vege licht der asters bloeien
poëzie
3.7 met 20 stemmen
3.206 - Ik, in wiens hand de zoele vruchten wogen
maar wie de zoen ontzegd werd van de beet;
die, naar 'k u weet, o herfstig mededogen,
me des te allèner weet;
eeuwige maaier, ik, die sneed het koren
maar nimmer voor zich-zelf de garve bond;
eindloze vaarder in zijn vochte voren
die nooit de haven vond:
weer naêrt een herfst; en weer naêrt…
Mijn engel, laat me los
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
2.414 Jij bent mijn engel
Jij bent een gift uit de hemel
Jij bent een engel,
Met mooie, grote, witte vleugels
Waar ik me onder verschuilen kan
Jij bent mijn engel
voor in de eeuwigheid
Maar als je zoveel van me houdt
zal je me moeten loslaten
Dan krijg ik ook witte vleugels
Laat me gaan voor even
Laat me vliegen, zoals
ik nog nooit heb gedaan…
De laatste trein
netgedicht
3.0 met 22 stemmen
2.290 Annabel werd wel nerveus
en keek verschrikt naar buiten
Daar flitste Roosendaal voorbij
zag zij door de vuile ruiten
In paniek begon Annabel
door het gangpad te rennen
Maar de vreemde conducteur
was nergens meer te bekennen
Snikkend zakte ze in elkaar
terwijl ze alle hoop verloor
De laatste trein stopt namelijk nergens
die rijdt voor eeuwig…
Conte tragique
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.096 Ons wachten wolkenoceanen
ivoren sterren in het haar
en eeuwigheden samen zweven,
niet lang meer nog; een dag, een jaar...…
Ongewenst verlangen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
2.044 Turbulent tiert ‘n drift waartegen ik ten strijde trek
Zedeloze opwellingen, normen vervagen
Extatische smacht vloert hardvochtig elke zachtzinnigheid
Berusting als enig antwoord
Rationeel verzet beteugeld,
Grenzeloze moeite verdrinkt onder de geile golven van ongebreidelde drang
In het eeuwige zilte nat van de menselijke aard
Kinderlijke…
Vaag verlies
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.918 Je bent een eeuwige vriendin geworden.
Nu wens ik dat je over mijn schouder
gluurt naar de rijm op het wazig gras.…
De Noordenwind
poëzie
4.0 met 29 stemmen
5.013 Stijgend wil ik neerzien
met koude blik en onbewogen mond
op wat voor eeuwig wegzinkt onder mij.
En als de passies, die 'k heb liefgehad,
zich aan mijn kleedren hechten en 't gelaat
met schreien heffen en mij angstig vragen,
hen niet alleen te laten in den nacht ...…
Kreeftje
netgedicht
4.4 met 24 stemmen
1.572 Een eeuwigheid loog ze,
haar angst smalle lippen, haar wil een dom handje
op weg uit haar schoot naar niets in mijn hand.
De geringste zaken die ik bood, plomp lood
en uiterste schaamte, maar ik ging niet dood...
Je bent lief, zei ik. Je hebt nog het hele leven.
Nog heel even, zei ze, heel even.…
hartzeer
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.196 Dan wint de een, dan weer de ander,
voor eeuwig blijven ze elkaars tegenstander.…
Onbereikbaar
hartenkreet
3.3 met 23 stemmen
2.610 Warmte werd ijzige kou
Ik zal je nooit kunnen vergeten zoals jij mij hebt vergeten
Je zit voor nu en eeuwig diep in mijn hoofd en hart verborgen…..
Zal vanuit het diepst van mijn bestaan weer omhoog moeten klimmen
Op zoek naar een vrij hart en hopend op een nieuwe morgen…
Wasvrouw
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
4.511 Zij fantaseerde zelf het witte paard
waar ze als prinses op werd gedragen
toen hij knielde om haar trouw te vragen
leek zijn liefde binden heel wat waard
Meisjesogen glommen vertedering
toen deze prins eeuwige liefde vroeg
haar op sterke handen verder droeg.
Het feest was compleet met catering.…
Bij de Jaarverwisseling
poëzie
2.7 met 15 stemmen
2.815 Met vrezen en beven
In waarheid herleven
Voor 't Eeuwige goed!…
FINALE
poëzie
4.0 met 7 stemmen
3.315 Ons leven was een vloek, een hoon,
Het zonk te zwaar, te diep,
wat was mij weelde, wat een woon,
zo 'k eeuwig in Uw armen sliep!
Zie in mijn ogen liefdes vonken,
de zon breekt door het wimperrag…’
Gij sprak tot mij, maar dronken,
tot mij,
die dronken in Uw armen lag.…
Ik ben een man!!
hartenkreet
4.8 met 36 stemmen
2.070 en been ga klagen
dan ben ik heel erg ziek
Uren winkelen is overbodig
in kledingzaken hoor je mijn gehoon
en heb ik iets nodig
dan koop ik het gewoon
Over alles heb ik een mening
van relaties tot aan een lamp
en ben in de huishouding
een regelrechte ramp
Vrouwen die vind ik wel erg fijn
hun borsten, billen en de seks
behalve die eeuwige…
WIJ BOMEN
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.023 zijn water grond onder mij en
de vaste ankers die mijn wortels waren los heeft geweekt
en wind mij oud en stram het laatste zetje geeft
in mijn val zal ik zijn jubelruis horen
en in regen's overwinningsdronk ondergaan maar
na mijn tijd van rotting en vergaan
zullen velen vanuit mij 'geschoten' jong en fier
met buigzaam nieuw elan de eeuwige…
Het liedje mijner kindsheid
poëzie
3.4 met 10 stemmen
3.765 Wat in de kinderjaren
Het harte boeit en tooit,
Blijft eeuwig in 't geheugen,
En men vergeet het nooit.
Als men 't eenvoudig liedje
Van mijne kindsheid zingt,
Dan denk ik aan de liefde,
Waarmede ik was omringd.…
Hier, nimmer voorbij
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
2.786 hier, haar opgebaarde lichaam
hier, het huis van alle dromen vrij
hier, bloemen met vrolijke kleuren
lachen uit dat wat HIER is,
geen bestaan…
bloemen met zonnenkleuren groeten
de regenbogen van verdriet en tranen
op een hemel waar regendruppels aankondigen
HIER, de ziel van hun dochter
armen van één moeder en één vader
blijven in eeuwige…
Fietstocht I
poëzie
3.6 met 5 stemmen
3.593 Gelijk voor zoveel jaren
Wit de boodschap was, blank als de blijheid,
Dat Maria van Nazareth zou baren
Een kindeke van alle eeuwigheid.
Zo wordt het land een nieuwe lust
Bij elke nieuwe Lente, bewust:
Een lust te dragen blonde scharen
Van korenaren.…
ongelooflijk
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
796 lange rij
van tachtig mannen gearmd
een weggevaagd perspectief
we waren eens keurig begraven
gruwel onttrokken aan het zicht
na bijna een eeuw aanschouwen
onze bruine knoken het daglicht
zie eens onze versplinterde botten
die verroeste tommyhelmen
met daarin onze verwoeste hoofden
en onze modderlaarzen nog aan
zie je ook wel onze eeuwige…
Kauwtjes in Groningen
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
829 paartjes blauwzwarte kauwen,
bijeengegroept, verbonden door
een verbijsterend eeuwige trouw,
ondanks kille en kale takken,
biedt hun glanzendzwart silhouet,
een rustig en vertrouwd beeld,
vol stille troost aan deze stad
met hun eigen, puntig heldere tonen,
vertellen ze elk oud verhaal,
glimmend in glanzend zwarte veren,
vanaf een nest…
Verbonden in de lucht
hartenkreet
1.4 met 16 stemmen
1.399 hart vervulde zich met verdriet
Maar ze voelde dat hij bij haar was, ook al zag ze hem niet
In zijn gedachten vloog hij naar haar land
Ze zat bij de zee, en hij pakte haar hand
Samen vlogen ze als vogels zo vrij
'Ik hou van jou', fluisterde hij
Opeens keerde hij terug naar de werkelijkheid
Maar in de lucht was hij bij haar, tot in de eeuwigheid…
Definitief
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.247 Zo vele keren in mijn leven
heb ik steeds gezwaaid naar jou
omdat ik zeker weten zou
dat jij voor eeuwig werd verdreven
telkens weer als je beloofde
dat mijn verdriet niet nodig was
de angst van mijn gezicht aflas
dat iemand jou van mij beroofde
doofde ik mijn weemoedzang
en volgde stil de weg met jou
de lasten dragend, vol van trouw…
Voor jou
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
2.461 nestwarmte vond
Alsof zij, voordat ze weer doorvliegt
Gedag zegt, aan ’t nest in het woud
Eén vogeltje, echt heel gewoon, maar
Heel eventjes zie ik dan jou
De regenboog bindt in het zwerk
Heel kleurrijk de hemel en aarde
Verbonden in leven en dood
Laat God iedereen in zijn waarde
Zijn boog reist altijd met je mee,
Hij blijft je de eeuwigheid…
Het Lot
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
4.540 Ik zal nooit sterven zolang zij leeft
want alles wat in mij vloeit is zij
zij is de schaduw die eeuwig aan me kleeft
het wezen uit m'n rib gevormd zoals mij
gemaakt om samen te heersen over dat
niet echt wetend wat dat mag zijn
maagdelijk als een onbeschreven blad
zonder vierkantjes, zonder lijn
elke dag van ons goddelijke leven
is een…
Brachystonicum
gedicht
3.5 met 14 stemmen
8.581 Zwarte gemalen malen het zwaarste graan
Sterren verdwijnen in negatief licht
Fantomen van duisternis krijgen ruim baan
En de korenbloemen gaan eraan de
Zachte blauwe bloemen gaan eraan
Zwetend wacht hij op een uitweg
Als op de krampen die in de morgen komen
Zwanger marmer aan zijn marmelade voeten
Baart een schelp die hem voor eeuwig omsluit…
De historische tuin
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
2.188 bij mijn binnenkomst,
in hoop oplichten
dan verdwijnen de schimmen weer
naar het verleden
en blijf ik, of ik wil of niet,
in het heden
deze beelden, als een oud schilderij,
gaan, terwijl ik daar sta,
aan mijn dromend oog voorbij
dan keer ik mij om
ik moet weer gaan
ik heb hier al zo lang gestaan
deze tuin en deze aarde
laat ik in hun eeuwige…
Vriendenring
hartenkreet
2.9 met 12 stemmen
1.844 Het was nu de precies de herfst geleden,
dat we op de markt in Florence hadden stilgestaan
hadden we twee ringetjes, stevig gesmeden,
als teken van eeuwige vrienden, omgedaan.
En nu stond ze voor me, ik was bang, bijna verlegen
Ze had hem afgedaan, kwijt, daar kwam het op neer.
De nieuwe ring had ze van haar vriend gekregen.…