10948 resultaten.
Sedona
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 sluiers onzekerheid
sta ik op mijn balkon
de stenen verschieten
vergrijzen achter een bui
en zakken weg in de schaduw
van zwarte wolken, ik wacht
op dampende opklaringen
die weer kleuren schieten
in mijn stille huis
De dag heeft veel tijd
en al die tijd sta ik hier moe
hard te werken, emoties
heen en weer te kaatsen
tussen…
Lichaamsdelen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
481 Wij volgden elkaar op de voet
Wij zaten op mekaars lippen
Wij namen de woorden uit elkaars mond
Wij waren scherp van tong
Wij hielden niet meer ons hoofd erbij
Wij tikten elkaar op de vingers
Wij werden 2 handen op 1 buik
Wij vlogen in mekaars armen
Wij hadden het niet meer in handen
Wij eindigden tussen elkaars benen…
Vlucht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
412 De rivier tussen de lakens
littekens van tochten naar de stad
zo is het leven in deze achterbuurt
omdat de mensen prettig werken
de maan rond de mondplaneet
op alle naambordjes exotische namen
via rubberen sandalen, kilometers lang
kraaien vliegen naar nieuwe werkwoorden
alleen de mensen die hun hond uitlaten
omdat er eigenlijk niets aan…
Blote voeten
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
447 je hebt even
lente gedanst
onhoorbare tonen
raakten jouw
voorjaarshormonen
waar pril
teer groende
tussen zon en kou
bloeiden juweeltjes
kleuren in grauw
danste jij
op je eerste
blote voeten
om de warmte
van zon te zoeken
je gelukzalige
lach tekende jou
stralend lief tegen
het opkomend
wolkjesoffensief
in het warme
zonnereflecteren…
Shocking Venus
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
587 duinpan zingen
de weduwe van Indië staat daar
dan laat zij Venus uit de baren springen
Blauwe Diamanten in het haar
en met een Gouden Oorring bij het swingen
speelt zij het in de USA zelfs klaar
het zindert van de beat in Haagse kringen
de samenzang bij drums en slaggitaar
- met dj's als 'Apollo' Henk Terlingen -
bij 't Kurhaus, tussen…
Anoniem?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 Op een bankje
begroeid met mos
ze zat roerloos
gefixeerd op
de stilheid van
haar natuur, haar
verloren
blik verzonken
in spiegeldelen
tussen geest
en haar frêle gestalte
in een wit geklede
wattendeken
verpakt in de kwaal
van het geleefde leven
de mond gesloten
geen zinnen zonder
eenzaamheid, toen
ik de ontmoeting
verbrak…
terugblikken en vooruitzien
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
672 jouw verjaardag
de link tussen jaren
achter en voor jou gelegen
is een goed moment
voor een welgemeende wens
niks minder of meer
wens ik jou
dan mooie herinneringen
de gedroomde toekomst
momenten die geluk brengen
aan jou en de jouwen
omhels ontmoetend de schatten
van wat was en komen gaat
koester wat het leven vrolijk tint
een glimlach…
Zelfstandig blond
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
412 onhoorbaar
dansten voeten
dichterbij op
bewegingsmuziek
van het samenspel
door spieren en pezen
die uit herinnering
van vloersegmenten
ons de ruimte wezen
een update had
de plaats gevonden
toen wij wisten waar
wij ons bevonden
niet tussen wal
en schip maar wel
als breukeling
zoekend naar een
veilige steigerkling
levensblokken…
Geknakte roze
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 'k zag een roze hangen, geknakt op haren steel
met gebroken hart, geen lust meer tot groeien
van verdriet werd haar kopje vroeg bruingeel
‘k zag een roze hangen, geknakt op haren steel
verdorde blaadjes vielen tussen het struweel
maar in Gods tuin mocht zij als mooiste bloeien
‘k zag een roze hangen, geknakt op haren steel
met gebroken hart…
In rood gedood
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
491 je hebt de zee
zien komen
steeds meer water
tussen duin en
de verte van je dromen
ze bloeide tot
schuimwitte bloemen
die in lange rijen
omsloegen met
donderend geluid
zon weerkaatste
op ontelbare botten
die de vloedlijn
markeerden als het
vroegere kruiend ijs
bizar beschreef zo
dood het sterven
der mensen in een
niets ontziende…
Ik lees jou
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Bij het nachtlampje lees ik jou
in mijn agenda’s, ik streel de deken
over jouw lichaam en lig
tussen de lakens wakker
op de harde vraag wat
had ik meer moeten
niet doen maar zijn
vandaag?…
Het blonde
netgedicht
3.9 met 138 stemmen
515 ik zag zand
tussen je vingers
verglijden in een
constante stroom
van stukjes lijden
een enkeling
glinsterde positief
vlaagde speels
in de wind het
blonde van een kind
een constante
trits boodschapte
zwaartekrachtmoedig
altijd inwisselbaar
en diepbedroevend
jouw handen
hebben teveel
leven gegeven in de
afgelopen jaren zonder…
Café de Lach
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 Ik denk aan Amerika, de droom
van het leven dat je toelacht
zo uitbundig
zingt de vrouw het uit
op het bord van Café de Lach
Eronder groeit wat mos
dat het leven neemt zoals het is
tussen de dakpannen op de stoep
Het moet wel
erg gestormd hebben vannacht
maar iedereen zat binnen
en was de wereld vergeten
die niet zo veilig is
als…
Oplichtend contrast
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
411 zij heeft de
dag bekeken
het grijs met
dat van andere
dagen vergeleken
spectaculair waren
de verschillen niet
totdat je
op het eigen
beeld stootte
waar het grijs een
ander leven speelt
in de wondere
wereld van kleur
korte plukjes
met oplichtend
contrast alsof
de zon er nog even
vat op had tussen
zwart en licht bruine
herfsttinten…
Paradijselijk verwilderen
netgedicht
4.0 met 126 stemmen
421 vluchtig
bekoren stuurde
jij mij woorden
zonder pigment
in die muziek
existeerden vorm
en melodie zonder
vloekende dissonant
zij contrasteerden
waar normaal harmonie
te ijken is aan wat
gewoon vergelijkbaar vindt
waar nu nieuw
welluidend klinkt
in geluid en beeld
kiert hemel in genezen
komt er dan toch een
nieuwe synthese tussen…
Palmar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 of Palmaer
het klooster
is er niet meer
we weten waar
ongeveer
tussen Zwaag en Tysweer
het was
Reiderwolderpolder
bij varkensboerderij
Knorrenburg opzij
naar de Dollarddijk
vandaar naar het noorden
tot de rand van de kwelder
niet verder
daar was het ongeveer
Norbertijner monniken
hebben gesmeekt, gebeden
tevergeefs gezwoegd, gedijkt…
De heuvels van Jericho baden in duisternis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 Een vorm van een telbaar oneindig aan-
tal zijden als symbool voor deze kwestie
APEIROGON tekent deze situatie
de vaak bloedige strijd tussen Christenen en
Moslims; het Vredeslied van Rabin symboliseerde
de absolute waarheid die geenszins mocht zijn
't recht van de sterkste zal zeer zeker zegevieren
maar tegelijkertijd slechts verliezers…
Stil Afscheid
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
838 Je lijkt een slapende prins
tussen witte zijde
opgebaard
in droefheid
staan wij
rond jou geschaard
het licht van kaarsen
valt op je gelaat
en handen
we voelen
de gebrokenheid
met d' aardse banden
lelies en rozen
liggen over je voeten
gespreid
als symbool
van een liefdevol
afscheid
in stilte
gaan we je volgen
op je laatste…
Stilte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
539 Zeg maar niets meer
Laat geen woorden
de ruimte tussen ons
nog als trapeze overspannen
Woorden die slechts het
reiken vorm geven
Ons samenzijn doet balanceren
op een koord van zinnen
Zeg maar niets meer
en laat de stilte
hoorbaar zijn
Laat de golven breken
op de oevers van mijn geest
Laat lijf en leden
nu rusten in het zand…
Zoekend naar idealen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
460 De zon, de witte landerijen,
De eindeloze horizon
Dat is het land waar ik ben geboren
Mijn prille leven eens begon
De ruime velden bekleed in wit tenue
Waar, als straks de seizoenen wisselen,
Het nieuwe leven weer tevoorschijn komt
Mijn hart ligt daar in kleine dorpen
Ergens verspreid over het vlakke land
Niet opgesloten tussen vele muren…
Orgel der eeuwigheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
481 Soms staat alles open en
stormt de wind de lade uit
vooronder de lege ruimte
van het schip in, trillend
tussen de banken en rondom
het altaar, de lucht leeft
in het heilige halfduister
Mijn bewustzijn zet uit
laat op oefeningen en improvisaties
gedachten zweven om ze te schikken
en op hun plaats te laten landen
tijdens de middagpauze…
Luisterend naar Joan as Police Woman no 1
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
578 Het is waar wat ze zeggen over mij,
dat ik florerend tussen dennen en sparren
een goede boswachter zou zijn.…
Vertroosting
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Mei en hagelstenen
in mijn hoed
verhinderd
storm hem op te tillen
de woeste wind schuift
donkere wolken open
herinneringen en intens verdriet
dat in vormen
en in linnen dringt
mijn steun
en vertroosting
tussen de muren die ik in die
jaren achterliet
de glibberige aarde voelend tot
onder mijn voetzolen
ik zet mijn…
Bemorst
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
469 bemorst met het vuil van de adders
strompel ik door
de polariserende straten
van mijn vaderland
het ijzeren monster
scheert rakelings boven mijn hoofd
spant de aders strakker
en strakker het bloed stolt
de luciferdoos
ligt op het witte kleed tussen de twee
kandelaars
meeuwen bouwen hun nest
in mijn haar
de olie verslapt…
Teveel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
543 Wat ooit bestond tussen zon en maan,
en wisseling der jaargetijden,
de natuur stond ons terzijde,
is dat alles ons ontgaan?
Wij worden nu nog slechts door tijd,
en domheid van een ramp gescheiden,
wie staat ons aan het eind terzijde,
als we de laatste grenzen overschrijden.
We hebben al teveel genomen,
uit welke verten we ook komen.…
Verbindingen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
672 Onvrije relaties verknellen ons,
tussen kaden en schepen.
Wie angstige kinderen blijven,
bereiken kant noch wal.
Vertrouwen verbindt ons mensen,
zoals bruggen en schepen doen.
Wanneer verlangen liefde wordt,
gaan we weer op avontuur,
door tegenwind en storm.
Willen we met trouwe schepen,
sterke waterbruggen bouwen.…
Boekenlevens
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
481 Mijn eigen bundels volgen me,
later, tussen de zes plankjes,
van mijn boekenkist.
Ze bieden me antwoorden,
wanneer ik met vragen zit.
Verlichting in problemen,
die meestal niet bestaan.
Vandaag komen Billy's van Ikea,
ons meer levensruimte bieden,
omdat papieren boeken,
geen plannen maken.…
Nachtvrouw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
385 Dromend word ik wakker
in het huis van mijn angsten
zonder gangen, gevangen
tussen hoogwanden en geesten
die zich almachtig plooien
om mijn gedachten
ze langzaam wurgen
of opblazen tot zwarte reuzen
die honger hebben en mij ruiken
op de richel van dood en leven
duisternis verzwelgt mij, pijn
wekt me in het nauwe kanaal
dat mij…
Het nieuw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 Wat in deze wereld maakt dat je loopt als gisteren, al het achter ons lag, zo verstrooid, toch ontdooid,
Spinsel zoveel groter, terwijl ik alleen
maar kleiner wil in dit verschil, wat
in deze dag maakt dat ik loop als
gisteren, de vooruit nog niet gedaan,
Als knisperend hout nog nieten moet schieten terwijl de dode allang is gevangen tussen…
Reizen per Trabant
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Snor van schuim
'k Had zeker geen idee van
het leven achter
de streep'rige horizon
lijngrens tussen hier en daar
De krant informeerde
met bewegende
beelden van an-
dere, gekleurd' media
Zoals eerder al met
Het Gordijn
dat Gorbatsjov snel deed slechten
daar ook Trabant wereld wilde kennen
Gorbatsjov gestorven
en beide Duitslanden…