6858 resultaten.
het leven.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
537 als ik om mij heen kijk,
sta dan even stil,
hoe ik het verleden ontwijk,
niets van die tijd weten wil,
mijn jeugd die herinnering duurt een seconde,
al mijn dromen gebouwd op los zand,
heel mijn leven wat een zonde,
een laatbloeier zonder verstand,
als ik om mij heen kijk,
tevreden met alles om mij heen,
voel ik mij werkelijk heel rijk…
Al buldert de wind
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 Betreft het een door de tijd gevallen beeld
vergeeld en kromgetrokken onwennigheid,
dan wel 'n herinnering uit de allervroegste jaren
uit een ooit vertrouwd toevluchtsoord bij gevaren.
Is het een slotsom, regel voor dit huidige leven
mag het toekomstgericht ons inzichten aangeven.…
Kwatrijn (-)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
607 de kleren van herinneringen verbleken
aan de waslijn van de eigentijdse wind,
in dat prisma zie ik alle kleuren breken,
berouwvol voor elk berouwvol kind.
de schors bewaart de symbolen die we
ooit in bomen hebben gekerfd, jaarringen
blijven, groeien verder, zoals mijn
gedachten vol fabels zijn geverfd.…
De juiste twist?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
385 Je lachte om mijn verwondering,
ik moest wachten tot die ene dans
van lelies tot die opengingen en de tijd
ui te stellen tot die zou vergaan, je
bleef om daaraan een naam te dopen
een herinnering die je niet mist een
huivering toen ik je bedoeling las.…
In het diepste van de rivier
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
419 Herinneringen, diep opgeborgen.
Gevoelens misvormen de rivier. De oever
loopt over en brengt ze niet naar hier.
In mijn niemandsland sta ik nog te wachten
tot het mij bereikt. Het lijkt mij niet te
vinden, omdat de rivier ze te ver verspreidt.
In het verdronken land tussen de rivieren
bevindt zich ergens mijn niemandsland.…
het houdt niet op
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
396 het is niet zo
dat in de ouderdom
het leven is geleefd
dat blijft ademen
tussen pilaren
van een slalom
het licht blijft je raken
zo er honger blijft naar verlangen
en liefde;
wat dat ook moge zijn,
en ergens naar blijft smaken
maar toch word ik vaker gevuld,
en door herinneringen ingehaald
danwel door een traagheid in
aanlengende…
Schuldig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 Mijn oom is overleden
een man naar mijn hart
hij had kanker
had ik hem toch nog maar opgezocht
een voormalig schoolvriend is uit het leven gestapt
las de advertentie even oud als ik
de schrik is het ergste
de herinnering een paar keer slikken en het is verleden tijd
Josje heeft het niet gered
mijn eerste liefje is niet meer
het was ook…
Webhof
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
423 Ik weet hoe regen smaakt
en bitter kruid in mijn tong
snijdt – alles wat eetbaar is
geproefd en vernietigend verwerkt
tot een hof van herinneringen
met paden liefde naar perken
vriendschap en bedden ondeugd
staken boosheid, vijvers verdriet
en een stinkende composthoop
van mislukkingen en verlepte idealen
het klinkt ordelijker dan de doolhof…
Zoals de dichter zijn zwarte letters grift in poëzie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
481 te verzoenen met ons lot
Zoals de dichter zijn zwarte letters grift in poëzie
iets van zijn geest voor de mensheid tracht te behouden
in liefde vertolkt
Eenzaam maar niet alleen
als allerlei drukte nabijheid verhinderen
ondanks het lichamelijk van elkander gescheiden zijn
bewust van ' t gevoel verbondenheid
Als hij allerlei herinneringen…
Een biezen hart?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
383 Het biezen hart heeft
ongepelde kamers, de
verlichting kiert door de
ontboezeming
van verwachting,
de waarheidszin heeft
voldoende mazen om
emoties op te vangen,
rusten op de mat van alle
kaal gelopen herinneringen
het glimmende harnas
van de toekomst blijft bereikbaar
tot aan de motten van een
te lang gedragen jas
waarin ik mij thuis…
Doorzettingsvermogen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
500 schaduwen
op het behang die
ons de adem dreigen
te benemen
voorbij
pijnlijke herinneringen
getekend als artisjok
het
opgekropt gevoel als
een beestenboel
blijft hangen in onze strot
de uitlaatklep verstopt
en dat we dan:
juist dan , vaak tot de beste
prestaties kunnen komen
in het diepte punt van ons leven…
gemeend geschenk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 nu jij jouw jaardag viert
tel ik niet de kaarsen
omdat de jaren tellen
die het leven verrijken
in voor- en tegenspoed
de intiemen momenten
met mensen om jou heen
die van jou houden
zoals jij om hen geeft
en er zijn voor elkaar
wij vieren de herinneringen
van grote en kleine dingen
die ons voorbij marcheren
omdat zij jou dat maken…
magnoliasnel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
492 voeten haar vertrappen zullen
zoals zoveel van de mooie dingen
op deze wonderbaarlijke aarde
die wij liever toch bij ons houden
ons sneller nu ontnomen lijken
als de ons betoverende parfum
die fris en transparant de magnolia
met een bloemige twist ons schenkt
om vlammend harten te veroveren
waar zij liefdevol littekenen kerft
met de herinnering…
Stilte
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
447 Het verdriet is groot voor
iedereen, maar de mooie
herinneringen
aan jou nemen ze mee
in hun hart.
Rust zacht lieve man,
vader, opa en vriend.…
blijven ademen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
490 Aan de muur hangen hun herinneringen
een boom met vele takken.
Dat is waar zij voor elke dag opstaan.…
Luister lief
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
485 Zoals ooit in oktober ons samenzijn bij zee,
we brachten samen mooie herinneringen
schelpen, oud eikenhout en een zeester
blootvoets al juttend naar huis weer mee.
Durf om je heen te kijken, nog even niet te wijken.…
Herfstblad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 Los van de boom aan wie ik was ontsproten,
zal ik straks in herinnering vervagen.
Nog plak ik mij krampachtig vast aan neon glimmend asfalt,
wil ik daar een goede indruk achter laten.
Maar reik ik niet verder dan een filigreine afdruk,
als het kanten kleed van de herfstbruid.…
Manhaftig
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
504 Verliefd op een herinnering die nog steeds toegankelijk is.
Er groeien bloemen uit mijn ogen
Er groeit passie in mijn lijf. De bodem wordt steeds dieper
Ooit hoop ik de wereld in mijn ziel te dragen
Maar voor nu, wind, til me op en neem me mee
Ik wil gewichtloos zijn en zweven…
jou feest ik - van harte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
691 jouw verjaardag is een poort
een deur naar de toekomst
op het kruispunt van jaren
waar de laan van herinnering
op de weg naar de toekomst
met erebogen dat markeert
wat jij doet of liever ook laat
in de vindtocht van het leven
met telkens weer onverwacht
het overweldigende avontuur
van stoeien met verrassingen
die telkens de adem benemen…
Veelvuldig herfst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
469 ’t Is weer herfst in het bos
En rottend blad geeft typische geuren
Evenals de paddenstoelen in het mos
Bladeren warrelen als sneeuwbui neer
Bedekken met kleurrijke lopers de paden
Eekhoorns scharrelen druk heen en weer
Om hun voorraden weer aan te laden
Ergens burrelt een bronstig hert
Roept zijn roedel samen te komen
Dit roept herinnering…
Voortschrijden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
582 dan weer plots even opslaand
het lijkt de gang van de maan
onvoorspelbaar boven 't hemeldek
het is een woordeloze kleur
dit zich een weg baant
door een wegwuivende geur
niet met opzet, maar van nature
zo hou ik mij dat maar voor
mensen roepen dat vaak in koor
om een toekomst te borduren
middels de visie van een draaideur
die de herinnering…
Rozenkrans. Gedachten in de ouderdom 3
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
518 Ik ben die ik ben
zo geworden
en verwen of ontwen
mijzelf
tussen het komen en gaan
Tijdens een moment
dat ik word gezien
of als ik met jou ben begaan
ik troost me als ik me
van een herinnering bedien
(als ik de dag van morgen
nog niet voel, laat staan
dat ik in mijn gisteren jou of jou
nog niet herken)
jij en jij en ik komen en gaan…
zwieren - van harte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
820 als op een kermis de carrousel
draaien onze jaren in het leven
langs de seizoenen van de tijd
met zon regen wind en storm
in de mallemolen van ons leven
in de winkel de markt het terras
vinden wij het geluk en verdriet
in het doodgewone alledaagse
jaarlijks haltert die molen even
herinneren wij wat nu voorbij is
in verwachting van de…
Herfststilte
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
607 speelt geen theater met de stilte
zeg maar niets meer is nu bittere ernst
en alles wat er toe deed is fout gegaan
alsof heimwee speelt met het vergeten
liedjes veranderen door een aai van de wind
de herfst heeft nu zijn eigen heilzame stilte
je slaapt niet, je bent niet herrezen
je zweeft ergens rustig en sereen
in de gedachten van herinneringen…
Een rugzakje
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
448 een
rugzakje
maar daaruit
pakte jij nooit
de geijkte zaken
wel verrassingen
die met een
lach tevoorschijn
werden getoverd
jij wist precies
voor de mensen
om je heen de juiste
sfeer te creëren
waarin hun talenten
weer op zouden
bloeien om
in samenwerking
met anderen
de mooiste dingen
gestalte te geven
jij deelde
herinneringen…
De Ballade van Orange Grove (3)
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
640 zwart naar wit van wit naar zwart
De man keert zich meer naar binnen
de zoon ziet de vader vergrijzen
zwijgend omvatten ze elkaars handen
zoeken elkaars blik hij en zijn oude papa
Het is de stilte voor de storm als
zijn vader plots spreekt over het
bloedbad in Orange Grove over
de doodsbange jongen in de greppel
Over gruwelijke herinneringen…
eeuwige glimlach
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
580 dan wel kruidige rosé
van druif tot glas
prachtig en uitdagend
bloeit de wijngaard
met pittig de helling soms
tussen het dal en de top
zij brouwt een glimlach
door samen te genieten
tot plots het afscheid
in de kleurrijke herfst
haar de adem beneemt
als dauw op druiven
druppen nu de tranen
als glimlachjes van liefde
die dat herinneren…
AAN DE DIJK
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
563 Hier sta ik, vandaag dichter, verankerd in mijn herinnering.…
van harte vriend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 van harte hartelijk
brengt jou vandaag de tijd
een glanzend gouden kroon
die jou de verhalen vertelt
van toen geluk gewoon was
al schrijnen soms de dagen
bij gekoesterde herinneringen
aan een vol en rijk leven
vol vreugde en kabaal
met jouw gulle lach als brug
van toen naar wat nog wacht
geef jij een warmende kracht
aan wie jou en…
glimlach om mijn spoor
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
482 huil niet, mijn kind, om wat verdween
mijn ziel zweeft zacht in tijd en ruimte
niet de leegte, maar de herinnering
is waar mijn liefde eeuwig zingt
glimlach om de paden die we liepen
om slapeloze nachten vol verhalen
mijn stem, mijn lach, mijn warme blik
leeft voort in jou, dat is mijn geluk
ik ben de zon op jouw gezicht
een haven vol geborgen…