Alle inzendingen over zee

7279 resultaten.

Sorteren op:

zoiets als lucht

netgedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 618
mijn ogen alleen zal ik mezelf aan de grens herkennen in het weten dat mijn hart heftig klopt (liefde veroorzaakt pijn) wanneer ik naar een laatste wens word geschopt door de hongerige tijd die, zoals mijn duindromen, immer bij mij blijft ziltig in waarheid, rakelings langs golven en sterren of zal mijn naakte lichaam in zee…

Verstilling

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 589
ik wil voetstappen zetten op een goudgeel, bepalboomd, verlaten Bounty strand mezelf ongeremd laten meevoeren met schuimend', ontembare golven een worden met het kloppend' hart van de zee ik wil verstilling en tedere gedachten zullen we vandaag een beetje lief zijn voor elkaar?…

Ameland

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 625
AMELAND de lucht vibreert van geur en kleur en ijs met boven zee een blauwe wolkenband daar aan de rand van prachtig Ameland dat eigenwijze duinenparadijs er staat één ster, gekleed in parelgrijs ik tel konijnenkeutels in het zand en leg een doornig takje aan de kant er klinken zachte klanken: kyriëleis bij vlagen is het net alsof ik…
Joke Berensen31 december 2008Lees meer >

Deadline

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 650
weerhoudt Tijd als beul van mijn bestaan De reactie als het laatste oponthoud Als de wereld over een uur zou vergaan Niets meer te verliezen enkel vermogen Alleen de ongenaakbare blik opslaan Van het ongeloof in jouw ogen Wanneer nog één minuut mij zou resten Vertellen wat mij heeft bedwongen Seconden als de laatste reddingsvesten In de zee…
Bor17 januari 2009Lees meer >

Zomeravond

hartenkreet
3.5 met 28 stemmen aantal keer bekeken 2.015
We keken zwijgend naar het dalen, van de ondergaande zon, die blonk, terwijl de laatste zonnestralen, de zee bereikten en verzonk. We ademde de zilte geuren, van zeelucht, zittend tegen ‘t duin, en keken naar het zacht verkleuren, van ’t avondrood, een stil fortuin.…

D

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 854
De wind waait over land en zee De wind waait altijd met je mee Een mens blijft soms achter op een plek Dat terwijl de ander vertrekt Laat mij vliegen als de wind als in een fantasie Van dit kind Ooit was ik bemind naar verre streken waai ik heen Al moet ik lopen Op één been Afstand is maar een paar letters Een woord Maar afstand van…

Zwaai ze uit

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 511
jaagt in vlagen een dorst die door alles heen draagt op jouw adem, die het leven kust stil van binnen het zilte zout maakt geen lawaai waar het leven drijft in een zee van tijdstromen van eb en vloed ik hou me vast langs jouw oever met vaste tred ligt het ietwat ziltig op mijn tong ter ontspanning neem de lucht in me op zweeft het…

Vogelvrij

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 829
(met dank aan Willem Kloos) ik ben een God in ’t diepst van mijn gedachten het Haagse luchtruim is mijn hoge troon ik wijk niet voor de dreiging en de hoon van hen die mij vervloeken en verachten Oost-Indisch doof ben ik voor jammerklachten een stad aan zee, ik ben een autochtoon u bent lakei en veegt mijn straatje schoon mijn schrikbewind…
Daan de Ligt12 augustus 2009Lees meer >

'K zou 't leven hier zomaar willen bezingen

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 716
Ik hoor 't ruisen van mijn eigen bloed hoezee, zee en mijn gemoed. Stilte bestaat niet. Stilte bestaat niet. De dag is werkelijk gul overgoten onverdroten niet schuw onverplicht zonovergoten licht. ‘k Heb al verse bramen gegeten. geen enkel uur ’t bestaan verweten. Ik draag een trui.…

Licht

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 538
En de rode zee is dicht. Egypte aan de horizon. Hij schrijft op een kaart: 'Groeten uit een land ver weg', Terwijl hij droomt. Het natte krijt Droogt in zijn handen. Hij lacht bij termen, rotsen en stenen die het licht niet dragen kunnen. Verdwalen kan hij niet, Want hij is niet onderweg.…

Drenkeling in de binnenzee

netgedicht
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 968
De nacht verzwaart wat de dag niet verwerkte verdronken in de grote zee der alledaagse dingen terwijl de boot langzaam verder vaart blijft de drenkeling navelstarend achter geheel omringd door bovendrijvende gedachten zwemt hij richtingloos rond klemt zich dan vast aan zijn levenstaak lijkt niet te beseffen dat ook dit een gril…
Gerardo11 oktober 2009Lees meer >

Avond

poëzie
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.265
O, driewerf zalig, wie het werd beschikt, Om in de zee der sluimring neer te duiken Als daar een lief gelaat hem tegenblikt! ------------------------ uit: Gedichten…

Saxo

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 587
bijna die bladzijde sla ´k om dertig plus één zomaar een jaar omgeslagen bladzijde in mijn leven mijn verhaal moet nog veel leren ´k ben namelijk pas begonnen dus voorlopig nog niet klaar bijna vergeet ´k jou mijn anker in een zee vol van tranen mijn veld in de ochtend mistig met dauw bijna dacht ik te kunnen dichten de wereld wat verlichten…

brieven aan ene onbekende I

poëzie
2.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.947
De verre wind, die over de aarde ruist, Het smachtend ritslen fluisterend door de blaren Die van geen zwijgen weten of bedaren, Daar ene ziel, begerend, in hen huist,- Hoe wordt dit één op ééns met wat er huist, Diep in mijn ziel: begeerte om op te varen, De vlakten ver, verschieten te overstaren Tot waar dit land de luide zee ombruist.…
Hein Boeken16 oktober 2019Lees meer >

Zonnewind

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.786
Wij zijn kinderen van eenvoud ooit uit sterrenstof geboren opgestaan in vroege morgen toen haar zonnewind verscheen en zo hingen wij er jaren in oneindig navelstaren onverzadigd aan haar rokken als haar schemerlicht verdween En toch - zij liet ons steeds geloven in haar zee van regenbogen die zij strooide over velden met verdwaalde hagelsteen…
jan haak17 januari 2010Lees meer >

KLEINE TIJD

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 622
schepping der aarde als een gebeuren van slechts zes dagen waarna God een korte rust genoot mogen wij deze beeldende week als de ontluikende wereld zien de jonge mensheid leeft dan in de morgen van de zesde dag door zonnige vragende nevels daalt een pad van zilverblinkend steengruis langs bochtige hellingen af naar een geheime blanke zee…
Han Messie29 januari 2010Lees meer >

Laatste opdracht

gedicht
3.1 met 70 stemmen aantal keer bekeken 17.990
Je verliest me, mijn liefste, verliest me, maar jij bent mijn land en mijn zee. Ik zal je zoeken, ver, in vreemde landen, omdat ik twee keer bannelinge ben. je verliest me, mijn liefste, verliest me. ---------------------------------------- Uit: 'Sofia blijft een mysterie', 1988.…

Toen hij nog een koning was

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 605
In eenzaamheid heeft hij, met zijn oor in schelp gedrukt, de zee omschreven en met lucht en leegte broederschap gesloten. De weelde van de echo van zijn zucht is als munt weer opgestaan en heeft hem met goud en marmer overladen. Toch laat stilte zich niet doorbreken door praten. Alsook de herrie bestaat bij gratie van de rust.…

Behouden

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 540
een lichamelijk deel van jou stil bewaard, als een rond de vingers gedragen relikwie de kleine schrijn glanst zilveren gedachtes ze reflecteren stil dat lieve monogram, nooit verjaart jouw naam als ik buiten kijk en vogels beven in hun vleugels dan weet ik dat de kou slechts winters baart, maar nu verlang ik naar de schelpen die de zee…

Vervreemding

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 548
dat je naast me stond, in een bushok zonder bestemming, maar met een sigaret ik bedwelmd door de kleuren van jouw rok belande die nacht alleen met jou in bed toen je afscheid nam, mijn naaktheid nog naar lente rook, intimiteit in het stotteren, het aarzelen van een halfzacht gekookt ontbijt alsof ik uit het water kwam en het bad een grote zee…
mobar25 mei 2010Lees meer >

Droom-vlucht

netgedicht
4.7 met 32 stemmen aantal keer bekeken 828
Een droomvlucht terug naar dagen die eens oneindig voor mij lagen bracht een glimlach en geluk kwam mij dansend tegemoet een witte veer dwarrelde langzaam neer als stille engelen-groet en tekende vleugels op schelpen uit de diepte van de zee, ik droeg ze naar het licht ze vlogen...met mij mee los van de grond waar ik in…

Bezoek

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 694
Wrevelig wierp ik hem de folder toe waar de blauwe zee van afdroop. Ik keek naar de afgetrapte schoenen op mijn kurk droge vloer. Hij nam zijn hoed af en veegde met ranke handen denkbeeldige stof van zijn jas. Waarna hij de folder verscheurde, mij nog eenmaal doordringend in de ogen keek en verdween zoals hij kwam, zonder een woord.…
Hanny10 augustus 2010Lees meer >

DE GEEST RIJPT

poëzie
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.824
Stof is het Al, de geest is hare roem En alderfijnst sieraad, uit licht gegoten En zwevend erts dat ik te zamen noem Muziek, der aarde zee en lucht ontvloten, Hoort hoe omwaart haar blinkende tempeest Dat nog in stilte laat een adem horen In golving op en aan en nimmer moe.…

Wolf in schapevacht

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.048
Verwrongen golven nemen haar gedachten mee vernietigend voor jou in een veel te diepe, donkere, zee. Een zachte lieve lach is al wat men ziet met enkel haar verscholen duistere spinsels speciaal voor jou; in het verschiet. Want toen zij het weer wou, was jij er niet... je kon niet meer... haar; haatdragend "hartzeer".…
Nicoline28 september 2010Lees meer >

Verheven nachtrust

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 817
Geliefde, het denken aan elkaar is de liefde die niet blust, als twee kinderen die naakt de zee ingaan, mekaar verwarmend tegen de bittere kou vandaag de dag. En dan slapen in het zand onder een kleed van rozen.…

Max Havelaar

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 807
Droogstoppels en alle Slijmeringen Gij laffe, ijd’le femelaars, beseft daar ligt een Roofstaat aan de Zee, wil ik nog melden tussen pakweg Oost-Friesland en de Schelde.’…
Aar Noordam20 oktober 2010Lees meer >

Nostalgie brengt mij huiswaarts

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 722
Omheen dans Een afgrond waar mijn hand de hemel niet plukken kan Waar dorre bloemen mijn vermoeide aangezicht ontsieren en de echo van lieflijke klanken wegsterft Ik vind ogentroost klimmend tegen blinde muren in vale herinneringen aan een zacht bemoste bedding waar ik mij te ruste leg als de zon zich verduistert en de zee…

Eijerland

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.582
Nog bij eb kwamen ze samen hooggelegen rondom water zij aan zij met hun gedachten aan verdronken Eijerland hier eens verloren aan de Noordzee die hen meetrok in de ginder om opnieuw daarna geboren als een onderwatervlinder te verdwalen langs het lege dat de zee er had verkregen met de dominee - het scheepsjong goudverdieners en hun zegen…
jan haak16 november 2010Lees meer >

Valse lente

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 743
Op zondag ja en amen de zonden om haar lijf Het wad ligt nu verlaten De zee is uitgewoed Op het zand liggen vele gaten reeds omspoeld door vloed…

Sediment

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 469
Na overgave ingesloten waar tijd geen rol speelt land en zee hebben gegeven ontzout en verwaterd struikelend slepen door kwade dromen fascinerende mist naar een nieuwe tijd van dode bomen en versteende mensen binnenin fossielend bos onverklaarbaar sla ik het voorhang open van motregen dat viel in de ochtend voor mijn gevoel alreeds expres…