11474 resultaten.
Hazepad
gedicht
3.3 met 6 stemmen
28.968 Wie verliet daar zo schielings de woning
zonder om te kijken naar het kind
dat de man nazwaait die het werd?
Waarom kiest iemand voor vernietiging?
Zonder begeleiding koos hij
voor een andere toestand:
het hazepad der extase.
----------------------------
uit: 'Niemand wint', 1992.
J.…
Bij het passeren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
478 De kou kwam voor de regen uit
bij heldere nacht en volle maan
een lied op de achtergrond
plaats viel niet te bepalen
Het meisje met de naam Berk
ze was zo willig en zacht
als ochtendmist met ros erboven
een eenheid met haar paard
Een boom omarmen, sappen voelen stromen
van blad naar wortels en de weg terug
een schimmel met ruiter…
Moonwalk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Langzaam sluit de dag z’n ogen
bij ontwaken van de nacht
verstommen stil geluiden
schaduwen schuiven langs muren
in schaars licht van lantarens
of over tegels van trottoirs
nu ontwaakt de nacht in stilte
langzaam trekt zij een gordijn
blind gaat zij haar eigen wegen
bijgelicht door schijnsel der maan
tasten schuivend enkele voeten
en ik…
wiegenliedje voor een vogel
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
769 vanaf het prille moment
waarop de gevederde
zijn lange hals
om haar verlangen windt
de snavel neervlijt
in de welving van haar borsten
haar naaktheid toedekt
met zijn verentooi
wéét zij zijn vermomming
zij laat de vogel
en wiegt het kind
verjaagt de onrust uit zijn ziel
haar buik wordt verlangen
maar zij wacht
tot de man in de…
Maanlicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
977 We verzamelen sneeuwvlokken
en het zachte licht
van sterren en maan.
Herinner je dit
als niemand meer weet
waar de weg van liefde is.
Herinner je dit
als niemand meer weet
waar de weg van leven is.
We lopen samen,
een allerlaatste keer,
bij maanlicht,
om middernacht.
Niets is voor eeuwig,
nog niet.…
levensmoed
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
635 Laatst redde mij een man van een dorp dichtbij,
hij bood een shagje aan.
En luisterde...
Het verhaal kwam in golven,
soms als braaksel, vulgair
dan als erudiet épos historique,
nu als een verlepte roos.
Mijn hele leven lang ben ik aan het poetsen,
een vlek die niet verdwijnen wil.…
wakker
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
684 het is laat
maar ik ben nog wakker
alles is wakker
de aansteker op tafel
en het blikje bier
naast de vliespinda's
en de plant
is ook nog wakker
en eet vlees, volgens mij
de dj's zijn wakker
zoals ze maar kletsen
de maan is wakker
onder een wolkendeken
de sleutels van mijn deur
ik denk dat ze wakker liggen
naast een paar…
proost
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
668 o koningin vol majesteit
U raken we als vorstin kwijt
Uw koningszoon, goed opgeleid
staat voor een hele nieuwe tijd
Eindelijk weer een man aan het roer
anders, maar wel heel erg stoer
en pracht en praal zijn niet voorbij
want Maxima staat aan zijn zij.
Naast haar nog drie lieftalligheden.…
De nieuwe farizeeër
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
526 Wat sta je daar
Vroom te zijn
Schuin voor het
Pand van Gucci,
Naast dat van Versace,
Strak in je Armani pak,
Zwarte baard onder
Je classy zonnebril,
Strakke blik op
Het scherm van
Je smartphone,
Doen alsof je
Heel druk bent,
De indruk wekt
Dat jij een man
Van de wereld
Bent - gebeden
Prevelend in
De naam van
Versace…
Schoonheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.072 Het leven is een feest
Waarin iedereen holt, rent sprint
We worden geboren zetten onze eerste stappen
Voor we het weten kunnen we geen stap meer zetten
Het eind is nabij
Het is een ander begin
Een leven zonder zorgen
In de nacht toont hij zich het mooist
Met de maan in mijn rug liep ik door de nacht
Geen huis wist dat ik het was
De bomen…
Heel ver weg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
998 De zon twijfelt of hij wel zal komen
De maan blijft vannacht weg
Alles lijkt zo ver weg, niets dichterbij
Is het echt voorbij?…
Romantiek bij maanlicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
607 Maan weerkaatst feëriek schijnsel
in een fascinerend licht
ons bootje kabbelt over het meer.
Heel passioneel lieven wij elkaar
jouw huid zo warm glanzend
gelijkend fluweel,
een nachtjuweel.
In volle betovering
blijf je uitbundig stralen.
~*~
Schilderij 'Moonlight' van
J.M. William Turner…
wacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
605 ik wacht
op een paar woorden
de zon en de maan
en de eenzame reiger
kom mijn liefste
ik mis je altijd
langs de vaarten
lopen koeien en mensen
dat zal dan wel
Nederland zijn
zo laag
zo laag het land
wat een onzin
we zijn kantoren
en snelwegen die kloppen
in hun aderen vol bloed
van de muziek
we zijn gek van muziek…
In tegenbeeld
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
500 genietend met haar mee
tot in de verte
de stormvogel nadert
en golven hun ankers gaan lichten
opgetuigd met kuif
rollen zij razend voorbij
overslaande massa’s springen op tij
immens is de kracht
die onverwacht hoogte kiest
gaten in dijken en weringen spiest
tot zij rimpelloos
de zon laat ondergaan met
in tegenbeeld een vol opkomende maan…
de schaduw van water
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
492 eindeloos verbolgen riet
het water deint tot kringen
waar je zonlicht zuiver ziet, in ringen goud
vol koudgebleven
rillingen
daar verglijdt de tijd tot ooit
want niets heeft nooit bestaan
we gaan, we groeien en de bloei van toen
blijft glanzen
langs haar eigen baan
de nimmerzat van weten -meet zich
met de diepte van een snavellengte
maan…
Exit
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
691 Vanochtend heeft ze er een eind aan gemaakt
Ze heeft zich van het leven beroofd
Ze heeft zich met alle kracht die in haar was
naar beneden gegooid
Van twaalf hoog kwam zij nedersuizen
De man beneden moest het zien
Het kraken deed zijn hemel gruizen
De tijd stond stil om zes voor tien
Gruwelijk was wat van haar restte
Benen en armen tot…
station Alkmaar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 de blikken van stille mensen op het perron
vertragen de trein
hun slappe armen houden de wijzers
van de stationsklok tegen
ik draag geen bloemen
onaangenaam dwarrelt koude lucht op
ik denk aan de gesloten blinden
stof dansend in zonnebanen
over het bed met de koperen spijlen
vermomd als de maan herken ik haar
achter het beslagen raam…
Goed beginnen
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.006 Daar staat een man die duiven
wegjaagt met zijn hond, verkeer
dat hem niet laat oversteken.
---------- ---------------------------
uit: 'Toespraak in een struik', 2008.…
lezen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
500 alles duikt op
uit de letters
een dikke man
een erge moord
of een aanbieding
voor luiers en baby's
en ruisende bomen waar
opeens bommen op vallen
zeker ook grote liefde
in tijden van steniging
dit alles maak je mee
aan je ontbijttafel met koffie
naast je ligt nog een boek
van honderden jaren geleden
in den beginne begon…
duvels samen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.040 De maan staat dichterbij ons bijdehante stadje
dan de weide doet denken aan
treinstation na treinstation vergat je
Diegem komt er zo aan
Vanaf Luxemburg in Brussel vol
schuimend bier en Polen
iedereen was duivel voor de lol
wij zaten in het hedendaagse bijgeloven
niets bestaat niet als het maar geschreven blijft
voetballen raakt kijkers…
Buitenaards leven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
625 als de wind
maak me nat met je regen
voer me,
voer me weg
weg als, als met regen
stromend ’t putje in
en laat me vreemd, achter
ontmoet me achter
op een onbekende kruising
bekoor me daar als vriend
al is dat misschien niet
misschien wel, verdiend
leid me naar avontuur
waar ’t uur geen toezeggingen doet
en waar de stand van de maan…
Die Dynamiek
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
581 gelijk twee vlinders
die draadloos
om elkaar heen dansen
tot op de toppen
van hun kunnen
gelijk een tango
waarbij haar hart
tegen 't zijne bonst
nog voor de
eerste stap is gezet
gelijk een moeder
die haar kind zoogt
na het negen
lange manen binnenin
te hebben gedragen
gelijk die twee-eenheid
van het voelen
en het mogen zijn…
Vrij
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.354 Toen ik zei
Met hem voel ik mij vrij
En kan ik zijn
Man zijn
Want vrij is dat ik ben
Ben vroeg aan mij
Waarom vrij jij niet met haar?
Waarop ik zei
Ik ben kaal
Het lijkt mij vrij normaal
En geenszins raar
Ben is niet kaal
En vrijt wel met haar
Mijn vrouw vroeg
Mij een bijdrage
Vrij met mij op de vrijdagen?…
Jeuk
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
958 Dat irritante gevoel genaamd jeuk
Is echt niet leuk
Jeuk op je rug, je kunt er niet bij
Dat maakt je niet blij
Lieve man, wil je me eens krabben, hou het niet meer vol
Wordt van die jeuk helemaal dol
Beetje naar links, nu wat meer naar boven
Zo'n persoonlijke krabber kun je loven
Helaas is hij niet altijd bij de hand
Dan zoek ik naar…
BEGIFTIGD (3)
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
499 Ze was pas achttien toen ze trouwde
De man die haar de zijne maakte
- En als de beste haring kaakte -
Zag hoe ze in de ander schouwde
Hij zag hoe haar dat zeer benauwde
En dat ze naar alleen zijn haakte
Hoe ze steeds meer gevangen raakte
Ze zich als mensenschuw ontvouwde
Met op haar schouders alle last
Van wereld en van dorpsgenoten
-…
Oceaan van sterren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
455 Ik kijk naar een eeuwige duisternis,
naar de schaduw van de maan
Vandaag heeft geen betekenis;
Morgenochtend treedt al aan.…
Hopman
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
856 mijn buurman is potent en schrander
hij hopt van ’t ene bed in ’t ander
de buurt spreekt schande van de man
maar krijgt er stiekem rode koontjes van
de buurvrouw, van de linkerhoek
en Fenna van twee blokken verder
wachten beurtelings op zijn bezoek
hij heeft zijn schaapjes welgesteld
met alle liefde daargelaten
en onderwerpt zich zelfs…
Van dood hout
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
447 ik zag takken breken
wist ze van dood hout
vluchtend voor de wind
die ze jaren wiegde
in het groen als kind
nog weerspanden zij
al buitelend zijn kracht
caprioolden op de vlagen
maar grondden roemloos
tussen het gevallen blad
waar klein grut
zijn onzichtbare bestaan
krioelde in het donker van
de nacht en volle maan
om blad en takken…
Uit donkere plooien
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
448 ik heb
het bos ontkleed
zijn bladerjassen uitgedaan
alle spinrag
is verdwenen
naakt komt het voor mij staan
ongenadig hakt het licht
de laatste spaanders
uit donkere plooien
verwaait wind
lichte varens en de
stilte van het beschutte ven
de open plek
is kaal bij volle maan
wat heksenhout is blijven staan
troosteloos steken…
onbemind
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
642 chaos rolt
mijn ogen uit
't woont nu in deze kamer
deze kleine kamer
deze kamer die dun is
aan de binnenkant, breekbaar
nu het weer herfst wordt en waar ik
op de avonduren wacht
om het licht van de maan
neer te halen
lang duurt het niet
want op de terugweg struikel ik alweer
over enkele gedichten
die mij komen vertellen
dat het…