6197 resultaten.
chille kast - van harte
hartenkreet
1.9 met 248 stemmen
647 van het puberzijn
ben jij echt geen kleine jongen meer
maar iemand die zijn skills tellen laat
thuis net zo goed als op school
de jaren die jou nu komen gaan
zul jij jouw vleugels willen uitslaan
wat ook weer niet betekenen zal
dat alles oké of goed te vinden is
grenzen blijven ook dan nog gesteld
wees daarover ook niet opstandig
sluit…
Mettertijd
netgedicht
2.8 met 14 stemmen
518 Wanneer de avond in de nacht verdwijnt
sluit ik mijn twee ogen tegelijk dwarrelen mijn gevoelens
naar jou die diep en intens mij terugbrengen naar de eerste ontmoeting
Stralen van jouw toentertijd uitgezonden licht en warmte zijn nog altijd waarneembaar.…
Diep in mij
netgedicht
2.6 met 17 stemmen
518 Wanneer mijn ogen sluiten hoor ik de stem van
water kabbelen met allerlei door een wind voortstuwende
klanken badend in onsterfelijk en tijdloos tegelijk laten de gedachten
zich meestromen met de golven van waaruit rust zal ontspruiten; een kalmte nabij.…
Dansen van weemoed
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
449 alleen die ons hart verblijdt
Met haar dansen van weemoed door koude nacht
Warmt zij muren lauw, geurend naar bloemenzee
Mannen knikken door hun knieën, als zij al niet 'out' zijn
Vrouwen lachen, plukken bloemen
De dagen zijn rijp, hun vruchten bovendien
Het leven is van alle tijden, dus pluk alle dagen die
Geplukt moeten worden
Zelf sluit…
Far niente
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
590 Holland eigenlijk wil weten
Van Mark Carola Wop en Sigrid Kaag
Wanneer de bom barst, dat is dus
de vraag
No nonsense heeft nooit ergens toe geleid
Behalve in de toeslagenaffaire,
De woningnood en stikstofbarrière
Dus koopt Mark maar weer eens wat maandjes tijd:
Laat eerst in Arnhem Zwolle en Maastricht
Maar zien hoeveel bedrijven moeten sluiten…
Herinneringen aan jouw licht
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
483 Stralen in de mist
jouw licht draagt mijn dagen voort
schaduw wordt zilver
Wanneer de avond in de nacht verdwijnt
sluit ik mijn twee ogen tegelijk dwarrelen mijn gevoelens
naar jou die diep en intens mij terugbrengen naar de eerste ontmoeting
Stralen van jouw toentertijd uitgezonden licht en warmte zijn nog altijd waarneembaar.…
Mensen om me heen
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
450 Het leven danst, soms wrang, soms zoet, tussen ons allen,
een zachte chaos, een kring die zich opent en sluit naar de dag.
Mensen om me heen, hun schaduwen vallen op mijn pad,
soms wandel ik mee, soms verdwijn ik stil in hun horizon.…
Papa
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.021 Het is al hier, de cirkel sluit.
Hetzelfde. Ik en hij. Zo dichtbij
en toch onherroepelijk voorbij.…
De Roos die Bloeit
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
296 Wij zijn geen losse stemmen meer,
wij zijn één roos,
één gedicht,
één vuurrode bloei
die nooit meer sluit.
Pluk haar nu.
Voel de scherpte in de greep, de glinstering op je lippen,
de diepe wortel die klopt in je borstkas —
diep, professioneel,
eeuwig.
Dit is de liefde die bloeit:
niet uitgesproken,
maar overal aanwezig.…
In hetzelfde vel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
223 Ze sluit zich als een landschap dat mijn voeten uit het hoofd kent,
een horizon die altijd net buiten mijn bereik blijft,
alsof de lucht zelf fluistert:
hier ben jij begonnen, hier blijf jij geworteld.
Maar dan
in de schemering tussen waken en vallen,
waar de werkelijkheid dun wordt als rijp op een ruit,
glipt er iets open.…
Het morele bankroet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
219 In het paleis sluit hij de boeken, poetst inkt van zijn vingers,
terwijl de formule op papier klopt, en de wereld beneden verbrandt.…
De oude vader
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
175 De indianenvader sluit zachtjes zijn ogen,
De strijd is gestreden, de cirkel is rond.
Zijn bloemrijke leven is hoog opgevlogen,
Verlost van de wetten van de aardse grond.
Een groots spektakel, een goddelijk plan,
En een heel klein, tevreden en dankbaar man.…
Een reis die niemand kiest
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
17 Ik schuif mijn stoel wat dichterbij
en stel je toch die andere vraag:
Of je wat water wilt, of rust,
of ik de gordijnen sluiten zal.
Je schudt je hoofd en zoekt mijn hand.
Ik blijf. Dat is voorlopig al.
Dit is een reis die niemand kiest.
Er is geen weg waarop ik mee kan.…
Waar het tij mij vindt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
16 Dan ontluikt het gebaar vanzelf: ik dans
het ziedende water in dat gretig om de lenden sluit,
mij om de borsten spat en draagt.
In deze heldere omhelzing verliest de eenzaamheid haar wanden;
alles wat verdween keert terug als schuim en licht,
eindelijk gevonden onder de oneindigheid.…
Vrijheidsvisioen 1944.
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.124 Op mijn Ausweis is geen stempel vergeten,
Misschien heeft hij bij zichzelf gedacht:
"In het reglement zijn snor en haardracht
Ongewenst; geen trouw, geen eer."Afgemeten
Kil van oog geeft hij de vrijbrief terug.
Als Groninger ben ik niet minder stug.
Dan verdwijnt hij godzijdank in de stad.…
scheiden, lijden, 'n toekomst
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
6.657 donkere nis
wat hij leek zijn spel is nu uitgespeeld
hersenen knarsen het ruist in zijn hoofd
praatjes voor de vaak in de vlucht vooruit
kan echt niet meer van de weeromstuit
distantie dient te breken spotzucht gedoofd
hij lijdt eenzaam en alleen het meest
onder het lijden dat hij altijd alom vreest
hij mist te zeer vertrouwen in en op zichzelf…
De inhoud van water
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
1.153 Naakt als ze kan zijn
loopt ze op het porselein
met zichzelf en niemand
het koude water gutst
kust haar rechterhand
waarna ze de knop
omdraait en de vloed
haar borsten en andere
lijnen overstroomt
samenvloeiend
in zachte details
spreidend over benen
haar kuiten strelend
en de angst der dagen
meeslepend in
een metalen putje aan…
Heimwee
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.454 Zoek ik dat kind soms
dat zich kon verwonderen
over alles dat leefde, groeide, bewoog
zoek ik dat kind soms, dat toen ongeschonden
speelde en lachte, zichzelf niet bedroog?
Maar......ik heb het prentenboek toch nog?
Ik hoef het maar te pakken
om heel voorzichtig
de plaatjes weer te plakken
want ik heb ze allemaal nog!…
het meisje met het muurtje
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
3.016 Haar weerstand en muur gebroken
Ze is zichzelf compleet in hem kwijt.…
Bloedworst en kaas
poëzie
4.1 met 28 stemmen
9.961 Er was 's 'n bloedworst van Duitse makelij,
Een wonder van hogere worststopperij,
Zo rond en zo krachtig,
Zo fris en zo prachtig,
Die trots op zichzelf in de winkelkast lei.…
Schaduwgedachten
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.128 verlichtten
En toch twee schaduwen lieten ontstaan
Heel even waren er twee paar ogen en handen
Gedachten bleven duister in die stad
Nog nooit had een schaduw
Zoveel ingehouden gevoel in zich gehad
Er is soms opeens geen barriere of verleden
Wel de gedachten van twee schaduwen
Die twee felle lichtjes willen worden
Dat gevoel beschrijft zichzelf…
hier spreekt geen metroman
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
2.552 hij gaat voorwaar hij staat
rechtop zijn haan die kraait
neemt van voren of gedraaid
oogt ruige rover van Riaadh
borst'lige kin van dagen ongeschoren
zijn machtig torso glanzend glad
gaaikes zijn helemaal wild en nat
in droom vereend al lang van voren
nagelknipper nooit van gehoord
onderhoudt zichzelf met stippen
tollen schroeven en…
Was dit wel liefde?
hartenkreet
2.6 met 14 stemmen
2.614 En voor een respectabele
stabiele vrouw te kiezen,
die zichzelf respecteert en graag ziet
en zich ook door haar man wil
laten respekteren.
Diep in mij hart schaam ik mij...
zal de vrouw waarvan ik eigenlijk hou
mij nog de deur openen.
Weet ze van de gebeurtenissen
van de afgelopen maanden?
Wat als ze het niet weet?…
Weet iemand wat op aard het schoonste is
poëzie
4.2 met 17 stemmen
6.100 Waarom diè rijkdom en diè een vrouw
En één zichzelf, hoewel ze allen nauw
Weten dat ze iets zoeken dan een woord
Alleen? Weet iemand dit? Wel hoort.…
Légionnaire
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
487 Ver op zee ramde hij het wapen in de huid
van een grote vis, wreed, zoals hij uiteindelijk
zichzelf doodde, na een zware mars door barre steppen.
De dood sloeg zijn rechterarm naar links, maar wel na
talloze overwinningen op diezelfde dood, wat in ons
nieuw leven wekt, goddelijke composities van
liefdeletters.…
Het leven in coupletten
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
575 Zij springt zichzelf in rondjes achterna.
Terwijl het vee, in haar roep gevangen,
rondjes loopt op vers gemaaid gras.
IJs, als intermezzo gegeten,
dat pijnlijk op de tanden rust.
Ze heeft ze net pas laten bleken.
De deur nog op een kier.
Zie je;
Zijn neus staat niet waterpas.
Het is wat hem ooit griefde.…
Aan de waterkant
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.096 De visser stelt zichzelf de vraag.
Maar ziet het leefnet vol, de pan dus gevuld,
deze vis heeft geluk, vandaag.
Toch,
morgen is weer een nieuwe dag,
waarvan je als vis verwachten mag,
dat die visserman er zal zijn,
met weer een aasje aan de lijn.
Om wellicht te vangen wat hij liet gaan,
want een volle pan,
daar denkt hij aan!…
Waar duizend sterren bloeien
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
807 Nacht, die niets van deze wereld kent,
noch de oorsprong van zichzelf,
op de minnaars planeet,
waar duizenden sterren bloeien,
en zij zijn zich van geen één bewust,
zelfs als de zon hoogst van de hemel
naar hen, die beminnen, kijkt.
Zon is niet echt
en het daglicht is voor de onbeminde.…
Wij, die ik ook ben
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
618 enkel
uit de schepping verklarende
gedragen heilige boeken
nu ben ik weer in de dood
om mijn ogen te verliezen
het snoert de mond
en dooft vertrouwd geluid
de cirkel lijkt haast rond
ik kijk nog eens naar het beeld
het hoofd gebogen,
blik naar binnengericht
het is de mens
die daar staat
in deemoedige gestalte
op weg naar zichzelf…
toe, verlaat me niet
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
565 Toe verlaat me niet
En rij mee naar een gokhal waar ik je de spanning zal laten voelen van het kansspel
En daarna gaan we even langs bij de hoeren,
Hier neem een sigaret
Want vandaag sloeg een verlegen kind, met net zulke lichte ogen als jij de hand aan zichzelf.
Vergeet je kaarsen en vergeet je dagboek
Verbreek de stilte
Toe, leef.…