Alle inzendingen over zichzelf ,sluiten

6197 resultaten.

Sorteren op:

chille kast - van harte

hartenkreet
1.9 met 248 stemmen aantal keer bekeken 647
van het puberzijn ben jij echt geen kleine jongen meer maar iemand die zijn skills tellen laat thuis net zo goed als op school de jaren die jou nu komen gaan zul jij jouw vleugels willen uitslaan wat ook weer niet betekenen zal dat alles oké of goed te vinden is grenzen blijven ook dan nog gesteld wees daarover ook niet opstandig sluit…

Mettertijd

netgedicht
2.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 518
Wanneer de avond in de nacht verdwijnt sluit ik mijn twee ogen tegelijk dwarrelen mijn gevoelens naar jou die diep en intens mij terugbrengen naar de eerste ontmoeting Stralen van jouw toentertijd uitgezonden licht en warmte zijn nog altijd waarneembaar.…
CB10 mei 2021Lees meer >

Diep in mij

netgedicht
2.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 518
Wanneer mijn ogen sluiten hoor ik de stem van water kabbelen met allerlei door een wind voortstuwende klanken badend in onsterfelijk en tijdloos tegelijk laten de gedachten zich meestromen met de golven van waaruit rust zal ontspruiten; een kalmte nabij.…
CB18 juni 2022Lees meer >

Dansen van weemoed

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 449
alleen die ons hart verblijdt Met haar dansen van weemoed door koude nacht Warmt zij muren lauw, geurend naar bloemenzee Mannen knikken door hun knieën, als zij al niet 'out' zijn Vrouwen lachen, plukken bloemen De dagen zijn rijp, hun vruchten bovendien Het leven is van alle tijden, dus pluk alle dagen die Geplukt moeten worden Zelf sluit…

Far niente

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 590
Holland eigenlijk wil weten Van Mark Carola Wop en Sigrid Kaag Wanneer de bom barst, dat is dus de vraag No nonsense heeft nooit ergens toe geleid Behalve in de toeslagenaffaire, De woningnood en stikstofbarrière Dus koopt Mark maar weer eens wat maandjes tijd: Laat eerst in Arnhem Zwolle en Maastricht Maar zien hoeveel bedrijven moeten sluiten…

Herinneringen aan jouw licht

netgedicht
1.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 483
Stralen in de mist jouw licht draagt mijn dagen voort schaduw wordt zilver Wanneer de avond in de nacht verdwijnt sluit ik mijn twee ogen tegelijk dwarrelen mijn gevoelens naar jou die diep en intens mij terugbrengen naar de eerste ontmoeting Stralen van jouw toentertijd uitgezonden licht en warmte zijn nog altijd waarneembaar.…
CB27 november 2024Lees meer >

Mensen om me heen

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 450
Het leven danst, soms wrang, soms zoet, tussen ons allen, een zachte chaos, een kring die zich opent en sluit naar de dag. Mensen om me heen, hun schaduwen vallen op mijn pad, soms wandel ik mee, soms verdwijn ik stil in hun horizon.…
CB22 januari 2025Lees meer >

Papa

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.021
Het is al hier, de cirkel sluit. Hetzelfde. Ik en hij. Zo dichtbij en toch onherroepelijk voorbij.…

De Roos die Bloeit

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 296
Wij zijn geen losse stemmen meer, wij zijn één roos, één gedicht, één vuurrode bloei die nooit meer sluit. Pluk haar nu. Voel de scherpte in de greep, de glinstering op je lippen, de diepe wortel die klopt in je borstkas — diep, professioneel, eeuwig. Dit is de liefde die bloeit: niet uitgesproken, maar overal aanwezig.…

In hetzelfde vel

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 223
Ze sluit zich als een landschap dat mijn voeten uit het hoofd kent, een horizon die altijd net buiten mijn bereik blijft, alsof de lucht zelf fluistert: hier ben jij begonnen, hier blijf jij geworteld. Maar dan in de schemering tussen waken en vallen, waar de werkelijkheid dun wordt als rijp op een ruit, glipt er iets open.…

Het morele bankroet

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 219
In het paleis sluit hij de boeken, poetst inkt van zijn vingers, terwijl de formule op papier klopt, en de wereld beneden verbrandt.…

De oude vader

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 175
De indianenvader sluit zachtjes zijn ogen, De strijd is gestreden, de cirkel is rond. Zijn bloemrijke leven is hoog opgevlogen, Verlost van de wetten van de aardse grond. Een groots spektakel, een goddelijk plan, En een heel klein, tevreden en dankbaar man.…

Een reis die niemand kiest

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 17
Ik schuif mijn stoel wat dichterbij en stel je toch die andere vraag: Of je wat water wilt, of rust, of ik de gordijnen sluiten zal. Je schudt je hoofd en zoekt mijn hand. Ik blijf. Dat is voorlopig al. Dit is een reis die niemand kiest. Er is geen weg waarop ik mee kan.…

Waar het tij mij vindt

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 16
Dan ontluikt het gebaar vanzelf: ik dans het ziedende water in dat gretig om de lenden sluit, mij om de borsten spat en draagt. In deze heldere omhelzing verliest de eenzaamheid haar wanden; alles wat verdween keert terug als schuim en licht, eindelijk gevonden onder de oneindigheid.…
karo mare16 november 2026Lees meer >

Vrijheidsvisioen 1944.

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.124
Op mijn Ausweis is geen stempel vergeten, Misschien heeft hij bij zichzelf gedacht: "In het reglement zijn snor en haardracht Ongewenst; geen trouw, geen eer."Afgemeten Kil van oog geeft hij de vrijbrief terug. Als Groninger ben ik niet minder stug. Dan verdwijnt hij godzijdank in de stad.…
melchior23 april 2005Lees meer >

scheiden, lijden, 'n toekomst

hartenkreet
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 6.657
donkere nis wat hij leek zijn spel is nu uitgespeeld hersenen knarsen het ruist in zijn hoofd praatjes voor de vaak in de vlucht vooruit kan echt niet meer van de weeromstuit distantie dient te breken spotzucht gedoofd hij lijdt eenzaam en alleen het meest onder het lijden dat hij altijd alom vreest hij mist te zeer vertrouwen in en op zichzelf…

De inhoud van water

netgedicht
2.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.153
Naakt als ze kan zijn loopt ze op het porselein met zichzelf en niemand het koude water gutst kust haar rechterhand waarna ze de knop omdraait en de vloed haar borsten en andere lijnen overstroomt samenvloeiend in zachte details spreidend over benen haar kuiten strelend en de angst der dagen meeslepend in een metalen putje aan…
Ruud Linssen28 september 2003Lees meer >

Heimwee

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.454
Zoek ik dat kind soms dat zich kon verwonderen over alles dat leefde, groeide, bewoog zoek ik dat kind soms, dat toen ongeschonden speelde en lachte, zichzelf niet bedroog? Maar......ik heb het prentenboek toch nog? Ik hoef het maar te pakken om heel voorzichtig de plaatjes weer te plakken want ik heb ze allemaal nog!…

het meisje met het muurtje

netgedicht
3.8 met 23 stemmen aantal keer bekeken 3.016
Haar weerstand en muur gebroken Ze is zichzelf compleet in hem kwijt.…
Josien1 februari 2003Lees meer >

Bloedworst en kaas

poëzie
4.1 met 28 stemmen aantal keer bekeken 9.961
Er was 's 'n bloedworst van Duitse makelij, Een wonder van hogere worststopperij, Zo rond en zo krachtig, Zo fris en zo prachtig, Die trots op zichzelf in de winkelkast lei.…

Schaduwgedachten

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.128
verlichtten En toch twee schaduwen lieten ontstaan Heel even waren er twee paar ogen en handen Gedachten bleven duister in die stad Nog nooit had een schaduw Zoveel ingehouden gevoel in zich gehad Er is soms opeens geen barriere of verleden Wel de gedachten van twee schaduwen Die twee felle lichtjes willen worden Dat gevoel beschrijft zichzelf…
MainCoen5 januari 2004Lees meer >

hier spreekt geen metroman

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.552
hij gaat voorwaar hij staat rechtop zijn haan die kraait neemt van voren of gedraaid oogt ruige rover van Riaadh borst'lige kin van dagen ongeschoren zijn machtig torso glanzend glad gaaikes zijn helemaal wild en nat in droom vereend al lang van voren nagelknipper nooit van gehoord onderhoudt zichzelf met stippen tollen schroeven en…

Was dit wel liefde?

hartenkreet
2.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.614
En voor een respectabele stabiele vrouw te kiezen, die zichzelf respecteert en graag ziet en zich ook door haar man wil laten respekteren. Diep in mij hart schaam ik mij... zal de vrouw waarvan ik eigenlijk hou mij nog de deur openen. Weet ze van de gebeurtenissen van de afgelopen maanden? Wat als ze het niet weet?…
Zonnetje23 oktober 2008Lees meer >

Weet iemand wat op aard het schoonste is

poëzie
4.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 6.100
Waarom diè rijkdom en diè een vrouw En één zichzelf, hoewel ze allen nauw Weten dat ze iets zoeken dan een woord Alleen? Weet iemand dit? Wel hoort.…

Légionnaire

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 487
Ver op zee ramde hij het wapen in de huid van een grote vis, wreed, zoals hij uiteindelijk zichzelf doodde, na een zware mars door barre steppen. De dood sloeg zijn rechterarm naar links, maar wel na talloze overwinningen op diezelfde dood, wat in ons nieuw leven wekt, goddelijke composities van liefdeletters.…

Het leven in coupletten

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 575
Zij springt zichzelf in rondjes achterna. Terwijl het vee, in haar roep gevangen, rondjes loopt op vers gemaaid gras. IJs, als intermezzo gegeten, dat pijnlijk op de tanden rust. Ze heeft ze net pas laten bleken. De deur nog op een kier. Zie je; Zijn neus staat niet waterpas. Het is wat hem ooit griefde.…

Aan de waterkant

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.096
De visser stelt zichzelf de vraag. Maar ziet het leefnet vol, de pan dus gevuld, deze vis heeft geluk, vandaag. Toch, morgen is weer een nieuwe dag, waarvan je als vis verwachten mag, dat die visserman er zal zijn, met weer een aasje aan de lijn. Om wellicht te vangen wat hij liet gaan, want een volle pan, daar denkt hij aan!…

Waar duizend sterren bloeien

netgedicht
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 807
Nacht, die niets van deze wereld kent, noch de oorsprong van zichzelf, op de minnaars planeet, waar duizenden sterren bloeien, en zij zijn zich van geen één bewust, zelfs als de zon hoogst van de hemel naar hen, die beminnen, kijkt. Zon is niet echt en het daglicht is voor de onbeminde.…

Wij, die ik ook ben

netgedicht
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 618
enkel uit de schepping verklarende gedragen heilige boeken nu ben ik weer in de dood om mijn ogen te verliezen het snoert de mond en dooft vertrouwd geluid de cirkel lijkt haast rond ik kijk nog eens naar het beeld het hoofd gebogen, blik naar binnengericht het is de mens die daar staat in deemoedige gestalte op weg naar zichzelf…

toe, verlaat me niet

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 565
Toe verlaat me niet En rij mee naar een gokhal waar ik je de spanning zal laten voelen van het kansspel En daarna gaan we even langs bij de hoeren, Hier neem een sigaret Want vandaag sloeg een verlegen kind, met net zulke lichte ogen als jij de hand aan zichzelf. Vergeet je kaarsen en vergeet je dagboek Verbreek de stilte Toe, leef.…
paul blok3 november 2010Lees meer >