7081 resultaten.
Baal Sjem
gedicht
3.1 met 36 stemmen
20.067 Tussen acupunctuur-pop en zen-beat
met spreuk spiritisme en dooddoener drugs
wordt slijk tot golem en tot god gekneed:
in zijn dode mond is mode het baalsjem,
hij wankelt door het brein op lemen voeten.…
'k Sta naar 't schitt'rend oranje in 't west te kijken
poëzie
4.8 met 5 stemmen
1.589 Het denken, moe van God, keert van Zijn luister
Zich gretig-aards vaak af naar kleurig duister
En weldadig koele verganklijkheid.
---------------------------------------------
uit: Brahman (1919), deel I, p. 246…
ZEELAND
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.489 Men incasseert gesloten iedere gril van God en zee.
De grond is als de mensen, stug. Hij geeft onwillig mee
aan ploeg en tractor in een nooit besliste, trage strijd.
De kinderen nog uitbundig in hun overhaaste jeugd,
een kalme trots neemt later de plaats van levensvreugd.
Ook een gebondenheid, en een besef van dood.…
100 jaar
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
2.481 Oh God, door Wie de dingen zijn gemaakt;
Die honderd jaar mijn leven heeft bewaakt,
neem mij tot U, het liefst nog deze nacht.…
HERSTELDE KRAAMVROUW
poëzie
3.1 met 24 stemmen
3.843 Ach, was er nu een hart,
Waar nooit het vuur van doofde,
Dat in zijn vreugd God loofde,
Zo als ’t hem smeekte in smart!
Help, help mij, dierbre Gâ!
Met mond, en hart, en leven,
Zijn goedheid eer te geven, —
En, Kindren! volgt ons na.…
IN EENZAAMHEID.
poëzie
2.9 met 24 stemmen
4.160 Zoek bij God uw troost!
De Hemelvader heeft geen kroost
Dan dat Hem nooit verlaat, en nimmer wordt verlaten.…
Tot wie mag ik mij wenden?
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
1.095 Oh mijn God, wat heb ik toch gedaan?
Wij zijn zo krachteloos, zo zwak,
in ons is niets meer van enig gehalte,
doch ergens is iemand die hoger reikt,
dieper gaat, je ontdekt in je laatste gestalte.
Er is een vriend, één die je ontmoet,
in het diepst van je wanhoop,
op de bodem van je bestaan.
Hij die jou kent en roept bij je naam.…
Hoera eenzaamheid!
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
2.544 Vandaag ruim ik m'n hart, restjes liefde en wat gruis,
schrobbend op z'n muren, zwart van laatste vuren
Mijn portie aan fikkie, ben 't spuugzat geworden,
verhuis heel ver weg, naar van god verlaten oorden
Waar 't niet bloeit op elke heuvel of lonkt om elke hoek,
want altijd 'kouwe kermis' lijkt mijn levensvloek
Geen molenstenen om m'n…
Hoera Eenzaamheid!
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
776 Vandaag ruim ik m'n hart, restjes liefdesgruis,
schrobbend op muren, zwart van laatste vuren
Mijn portie voor Fikkie, liefde spuugzat geworden,
verhuis gewoon ver weg, naar God verlaten oorden
niet te zien op elke heuvel, lokkend om iedere hoek,
want altijd 'Kouwe Kermis' lijkt wel m'n levensvloek
Geen molensteen om m'n nek, m'n hart zegt…
Donkere nacht
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
879 Je bent kapot van alles wat je door moet maken
de dag lijkt zo heel ver van je vandaan
je hebt de moed niet meer om verder te gaan
je verlangt naar een God die over jou zal waken.
Illusies noemen ze zulke gedachten
verlangens waar je alleen maar van zult dromen
want nooit zal het zover komen
omdat je in handen bent van andere machten.…
Maar 'k danste 't liefst volgens wiskund'ge wet
poëzie
4.7 met 9 stemmen
1.974 Huiv'rend zag 'k staan in de omzwaai van de nacht
De Mensenzoon, priester van Gods geslacht,
Ov'ral aanwezig heerser, het Getal,
Dat de omtocht van mijn sterrenvolken leidt,
En meteoren en kometen smijt,
Schertsend, door 't statig ritme van 't heelal.
----------------------------------------------------
Sonnet IV in de cyclus 'In de…
De wereld huivert
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.015 Soldaten doodden allen die ze hinderen,
uit naam van Allah, uit naam van God.
Ze doodden de ouderen, de kinderen.
Kom op jongens, schiet iedereen kapot.
En de wereld kijkt huiverend toe,
de wereld is het geweld zo moe;
Maar wie van ons houdt het tegen?
Wie van ons durft het te overwegen?…
Levenslust
poëzie
3.3 met 18 stemmen
4.709 Om langs rozen mij te leiden,
Om mijn leger zacht te spreiden,
Als dit minnend hart moet scheiden
Geef o God! geef mij die beiden:
Levenslust en stervensmoed.
-------------------------------------
uit: Eerste Gedichten (1849)…
jij was mijn griet in poncho
netgedicht
3.1 met 65 stemmen
18.752 woestijnen
de piramides lagen zuiver
op de lijnen die ik in de verre
ruimte zag daar vond ons
nageslacht een dood die leven gaf
jij was zon die opkwam
langs de stenen die in Stonehenge
werden opgericht om het seizoen
te weten ze nooit meer vergeten
jij sloeg cirkels in de granen
zodat boeren snel tot oogsten kwamen
jij bent mijn God…
Antwoord der Roomse burgerij
poëzie
3.4 met 14 stemmen
2.924 blindelings zijn beestelijk begeren,
De ziel wordt hare beul, de antichrist, te deel,
Zij is van ketterij een hoog gebouwd kasteel,
Een schole van die kloek zijn leugenen te leren,
Een bijslaap schaamteloos van ons verdwaalde heren,
Het graf van alle deugd, van boosheid een toneel,
Van 's Keizers recht en macht bekruipster en ontjaagster,
Van Gods…
Voor wie nog inspiratie mist
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.408 Want wat had hij aan braafzoete kind’ren,
Als de rest zich door niets meer liet hind’ren,
En voor Allah of God,
Even zinloos als bot,
Deze wereld met bommen deed zind’ren.
Geen zak was te diep voor die knapen,
De roe een onkies aanvalswapen,
Toch besloot hij zelfs nu,
Voor eenieder, ook u,
Zijn moed maar weer samen te rapen.…
late liefde
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
5.136 hij kwam met de verschoten kleur van schemer
aan de deur en droeg
de geur van bleke eenzaamheid
wij raakten door zijn komst verontrust
in hoge mate
ik dacht o kon ik bij een vader schuilen
hij zou mij als een polder indijken
mijn onzekerheid op een boezem uitlaten
zodat er weer regen ging vallen
liefde mislukken
jij dacht o god kon…
Skûtsjesilen op het IJsselmeer
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
899 en laten hun zeilen heftig klapperen,
de zware giek suist, venijnig en razendsnel,
van ree naar over, terwijl de boeg
diep wegduikt in een snor van schuim
als een vlucht sierlijke zwanen,
wiekt de vloot over het IJsselmeer,
terwijl langs pier en havenhoofd,
aan de wal, in duizendtallen,
de beste stuurlui staan,
al schipperend naast hun god…
Haft
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
783 Een oude visser murmelt dan nog wel dat de fiolen van de toorn Gods
worden uitgestort maar het Leidsch Dagblad beperkt zich tot de
overstort van riolen.
Op een zeldzame stranddag zitten de mensen met hutje en mutje
bij de uitwatering. Het isser soo digt als haft.…
In de schaduw van m'n kater
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
1.496 's Ochtends vroeg kom ik uit het café
in de schaduw van m'n kater, iemand
staat in het wit met z'n armen te maaien
Ik herken engel Gabriël van 'n schilderij
en ben aangedaan dat ik van zo dichtbij
naar gods boodschapper mag zwaaien
Eerste dagkroeg gaat alweer open
m'n kater, bang voor natte voeten
hou ik met bier op 'n afstand
Een agent regelt…
sint-oedenrode
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.379 langs de korenvelden
ruik ik de zwoele zomerlucht
gedragen door het Brabants land,
over zandpaden, tot stof geworden
en wilde bloemen aan elke kant
waar het kruid van sint jan
nog steeds ongewild getuigt
van een natuurlijke orde
ik ontwaar in de nabije verte
stram en fier de toren met de knop
al eeuwen wakend over Roois gebied
alware God…
Genadetijd
gedicht
2.2 met 14 stemmen
12.044 We bliksemen volleerd als goden,
Bestieren hemel en hel. We stelen liefde
En planten haar snel diep in onze buik. Mijn lief, de
Koning benijdt ons. We zijn zeer in de mode.
Jawel, op een dag zal de zon ons verraden.
Er komt vanzelf een eind aan alle heerlijkheid.…
DE BRUTALEN
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
832 hebben de rijkelijk gedekte tafel
hebben de goed gevulde beurs
hebben de rust na uw gedane arbeid
hebben de gouden bergen
hebben de kat in de zak voor u
hebben u nog nooit met open armen ontvangen
zijn de beul
zijn de verre vriend
zijn de dieven die de gelegenheid maken
zijn zo glad als een aal
laten u op de blaren zitten
leven als god…
De Verschrikkelijke Kerstman
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
3.260 op de berg Nojin Gangzang
vele valleien gaan van Lhasa
zeven duizend meter hoog
zit witte sherpa Tabula Rasa
roerloos in de wacht
voor de verschrikkelijke
Kerstman Yeti
Eeuwig zijn Sneeuw
God vergeten stil
kwam daar een stip
steeds naderbij
yakboterlampjes
flikkerden hoog op
Tabula Rasa ratelde
onbewogen op hete kolen
met zijn gebedsmolen…
meer lippen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
797 op deze hand ligt elke seconde
een afgrond steekt
de constante factor tijd lek
de dood moet je juist leven
kom vrouwe,
breek zes hemelen, ontdek
de maan draait
met het hoofd onbevangen
deze collectebus wil alles
nat, in een romantische bui
me niets afvragen
waarom het goed voelt,
niets zeggen
niets weten, van bijbel en god…
Image
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
685 Ik neem geen foto van een schaduw
waarin geen gevoel wordt ondersteund
je boog je hoofd en sprak tot eigen goden
die je zelf hebt bedacht,maar waar
jij tevergeefs op hebt gewacht.…
Middag zoals al die anderen
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
4.136 het niet door dat de angst mij aanstaart
Mijn droom wordt verstoord door de bonkende voetstappen die ik plotseling hoor
Voordat ik achterom kan kijken hoor ik iemand in mijn nek hijgen
Het voelt koud en kil aan, voordat ik het door heb voel ik een hand in mijn gezicht slaan
Ik hoor zware stemmen die boze woorden roepen en zonder respect naar god…
Ongezond
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.631 Ik heb me als een vod laten gebruiken
Me gewillig laten trappen
Als een hond bleef ik je trouw
Wilde het steeds niet snappen
Geheel naïef sloot ik mijn luiken
Blind was ik van jou
Ik kon niet in je hart kijken
Volgde stug mijn eigen hart
Gelijk een koorddanser zonder lijn
Levensmoe het noodlot tart
Ging jij gevoelloos over lijken
God wat…
'k heb 't heet
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
891 O jee wat heb ik het warm, wat is het heet het water loopt
me langs mijn oksels, mijn god wat is het moordend, hoeveel
vocht kan een mens verliezen, o help ik zweet.
Grote plekken ontsieren mijn shirt, ik schaam me diep en verloren
‘k heb het zo warm, ‘k heb het zo heet, kan niemand me dan horen?…
Diep in het lila park
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.611 Diep in het lila park
vond ik jou
Je had op me gewacht
met ogen vol leven
handen vol verwachting
Onze blikken zochten een glimlach
in het eindeloze deemster
voorbij de sterrenkou
spraken van ongekende paden
omhelsden gouden dromen
lachten als jonge goden
zwervend door de wouden
aan de rand van de wereld
Wat wij zagen
was een verloren…