Alle inzendingen over wind

11284 resultaten.

Sorteren op:

Alsof...

netgedicht
4.7 met 38 stemmen aantal keer bekeken 1.157
In het hart van een bloem vond ik een nieuw verhaal het sprak een taal die niemand kon verstaan alsof het langzaam zocht naar woorden van betekenis werd de wereld een waaier vol letters van liefde waar zoveel onzeker is mag morgen nog dromen in een dal tussen bergen of vangen bomen dan teveel wind?…

WINTERSLAAP

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 699
Ik hou niet van ijskoude dagen Van wind die door de kieren waait Oh was ik maar een zevenslaper Geen hond die blaft , geen haan die kraait Maandenlang ver weggestoken Me hullen in mijn eigen huid En ademen op mijn eigen ritme Geen mens te horen, geen geluid Laat me ontwaken in de prille zomer Wanneer de kievit wiekt boven het land Laat…

Gaven

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 657
In het levenswater van de rivier vind ik bomen en bloemen stromend in zachte tint verwijld het in woorden langs de waterkant daar, in vele talen gehuld beelden, bloemen, gaven en stilte omhullend laat de wind me dragen naar mijn huis een grijze flard waait over lost op in een uitgestrekte hand van overgave en brengt het levenswater…

KWATRIJNEN

poëzie
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.020
Niets bleef dan regen, dorre bladen, dode stenen, de wind rukt aan de bladen en de bomen… Kilte en mist, ons eigen eenzaam wenen.…

Klein moederke

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.559
Moet ge mee naar schole, Dwars door weer en wind, Kom dan stil gescholen Onder die mantel, kind. Broederke, broederke mijn, Laat mij uw moederke zijn. ---------------------- driegen: naaien…

Zien wat ik zie

hartenkreet
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 642
Zijn takjes bewegen voorzichtig mee met de zachte wind. En ritmisch zie ik de kleine knopjes aan de takjes zoetjes meebewegen op een achtergrond van licht grijze wolken. Het is mooi om de natuur in een oogopslag van heel dichtbij en heel veraf waar te nemen.…

Zintuigen

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 843
Vormende letters worden woorden En woorden laten boekdelen spreken Laten we het geschrevene in verre oorden Gedachten worden dan niet vergeten Gevoelens kennen geen grenzen Zo zijn gedachten eindeloos Zie alles door het vlies van de lenzen Blind van verlangen, jij mijn roos Ik vang je geur, meegevoerd met de wind De stilte laat zijn oorverdovend…
Franklin19 april 2011Lees meer >

Profielets,

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 496
De dood is een omhelzing van de wind, ook voor een pad op zijn tocht,waarvan de vleugels zijn vergaan tot plant, geëtst in steen, een zwart altaar waarvan in ‘natura‘ niets in onbruik is geraakt.…
pama29 mei 2011Lees meer >

Het was niet mijn stek

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 509
heb als jonge loot het bos zien groeien in seizoenen bloeien samen ringden we de jaren in voor en tegenspoed tot kreun en steun het bladgeruis ging overheersen ik zag ze vallen in de laatste zomerstorm geknapt als lucifers mijn bos is weg ben kwetsbaar en alleen de wind jaagt langs me heen ze hebben me gestut verplaatst…

standbeeld

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 586
Het is al behoorlijk verweerd door wind en regen en staat zwaar in het nu herfstachtige weer. Een standbeeld staat er en kijkt zonder mening, staat er zonder beweging toch heel gewichtig te staan en kijkt strak vooruit, niet naar de ge- bouwen maar meer naar een onduidelijk punt in de ruimte.…

Herkomst

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 419
Stralend ver schijnen mijn woorden meegevoerd in ijle wind alsof ze komen uit de kosmos waar geen oor de herkomst vindt maar waar eens mijn gedachten vanuit liefde zijn geboren wat geen mens ooit nog bindt.…

Moeder Aarde

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
Als zij oud is – geef het vleugels – laat het koren golven in de wind – zaaigoed voor sagen, zee voor al wat vruchtbaar is – in goede aarde. Als zij jong is – laat haar bezinken en gewiegd worden als een onnozel kind – bodem nog ongerept in de voren van zijn toekomst. Mijn inzicht zal haar niet grijpen.…

Het tweede leven

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 586
je staat te pronken in het landschap dat je zelf geschapen hebt tot hoog geschoond van alle wilde takken die het leven gaf een volle bladerkroon nog stevig in de wind die lachend langs je zingt maar aan de stam ontspruit nog ongewild een nieuwe loot draagt bladeren van verliefde jeugd voorbij de harten op de bast in afscheid…
wil melker29 augustus 2011Lees meer >

brokstukken

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 743
aangemeerd waar geen mens het leven kan verdragen slechts tijd houdt mij hier nog gevangen neergestreken daar waar vogels zelfs ontwijken mensen rietstengels lijken eenzaam deinend in de wind engel, ach, engel was jij niet mens geworden? waar moet ik zoeken dit eiland groeit te snel mens, ach, mens was jij geen engel geworden?…

Vurige winterbloem

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 601
Argeloos raap ik de kou van de grond als steen en grind de aarde verborgen houdt Ik verberg de woorden in mijn mond als de wind mijn adem komt stelen De zon maakt hulpeloos licht in gesloten ogen en mag nu het uur der waarheid spreken Ik zal met de liefde spelen in het hart van een vurige winterbloem We zullen…

Gevleugelde stilte

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.109
stilte vlak voor de kraag die genezijde afsluit van een ondoordringbare mist ik mis het doordringen tot de einder waar haar schaduw slaapt in een gemis aan korenbloemen en madeliefjes pluizende paardenbloemen en sporen van een trein brengen mij bij haar zonder lawaai en loopschoenen die rust vertreden ik heb gebeden denk ik de wind…
Erna Muermans3 september 2011Lees meer >

een laatste zonnestraal

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 833
nog sprankelt licht over zee een rimpeling danst met nevel de wind al koel omhelst het water een trage golf spoelt over strand waar een eenzame voetstap verloren gaat meeuwen schreeuwen hartverscheurend, klapwieken breed over het water, waar de glinstering verstilt een laatste zonnestraal wordt schaduw de maan trekt een baan…
lijda6 september 2011Lees meer >

Ze strompelt daar

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 493
De wind blaast nu ook pijnlijk schriel en ‘k weet me ongeborgen.…
Adeleyd9 september 2011Lees meer >

Streept horizon bol

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 534
laat me maar drijven op een oneindige zee oeverloos deinen met eb en vloed mee de wind als mijn vriend golven als huis in hun eeuwig geruis heb aan de hemel mijn leven getekend met wolken in buien en regen als sluiers daar waar zij raken de lucht en het water streept horizon bol eist bestaan weer zijn tol want grenzen verleggen…
wil melker18 september 2011Lees meer >

Hellend vlak

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 556
Struikelend over de ochtenddauw zweef ik bodemwaarts naar het universum van het nietige daar groeien de wonderen van het onbeduidende voor haastige passanten de druppelen zijn er pover een kristallen kwetsbaarheid water in kleinverpakking het duin bedrijft toverij kneedt zand tot kleur oude wind tot steel in dampige sluiers ontmoet…

Gift van de zon en de zee

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 636
wij hebben de duinen zien bloeien als gift van de zon en de zee eerst het lichtere paars dan het zomerse geel de wind speelde mee verlieten de drukte van zaken en stad kozen de stilte van het glooiende pad in het zand bij laagwater tekenden sporen de lijn een horizon verder zal het rustiger zijn elkaar bij de hand in een tocht…
wil melker6 december 2011Lees meer >

durf jij?

hartenkreet
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.196
... de wind waait een libel naar onze kant toe. tast jij? ... mijn ziel likt jouw stilte die zalig is. zie jij? ... er zijn veel "wouw!" uitziende vrouwen. kan jij? ... mijn vrouwelijke vibraties als een blinde waarnemen. durf jij? ... met open hart met de rivier meestromen richting 'wij zijn'...…
vilija17 december 2011Lees meer >

Vannacht

netgedicht
1.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 965
Als in de herfst de laatste roos de fletse blaadjes af voelt breken die krullend opgaan in de wind, weet zo het lichaam, smal en broos zijn geest al grotendeels geweken dat nu zijn laatste tocht begint?…

De fijnste kamermuziek

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 545
ik heb de bloemen van lente en zomer geplukt alle kleuren verzameld maar wit bracht geen geluk de vruchten van herfst geraapt een sprankelende drank gemaakt maar door de gist deelden wij kater en vlagende mist harde noten gekraakt tot de fijnste kamermuziek maar in de wind verwaaide de melodie slechts tot flarden heb in mijn leven…
wil melker12 februari 2012Lees meer >

from me to you

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 786
op de vrije loop een warme kern maakt blij in de handdruk van nu gebruikt de tijd de maalstroom van Valentijn de waakvlam van affectie die gloed heeft flair op het levenspad van waarde doordringt alles het blozen verbergt zich op het bladerdeeg van windstromen omdat er (vrij)wel altijd wind is heeft gevarieerd een eigen taal ook als…
Quicksilver14 februari 2012Lees meer >

kolkenklank

netgedicht
4.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 677
k voel mezelf meestromen met de schaduw die rond mijn hart waart hoe hij klotst, onderweg, tegen een leger wordende horizon nimmer thuisgeraakt door de wreedheid van de wind, in de avond gebaard jij beweegt naar rotsvaste gestaltes, waarin mijn lichaam vervaagt; zich niet vertonen kan omdat verdriet om ziltig vertrouwen vraagt wij verliezen…

SPIJZIGING

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
Stil en afgelegen het dorp Oud en scheef de huizen De wind is beiaardier Bespeelt sneeuwklokjes Vroege vogels trekken alle Registers open In het midden van de plas- Een rubberbootje, een man Hopend op een wonderbare Visvangst De mist is dun, het is ijskoud Paarsblauw de krokus Ik voel me verzadigd, houd Eindelijk eens korven…

Ezelsporen

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 728
Mijn zintuigen verkillen in de wind het is lente, maar de zon laat zich niet verraden. Stuur ik mijn gedachten of word ik bestuurd? Ik zoek mijn weg door ezelsporen en als we stoppen, luistert de stilte stiekem mee. Wie kan mij zien, kan mij horen? Ik ben er niet, heb onderweg mijn ziel verloren.…

Liefhebwilg

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.152
heb mijzelf afgelopen dagen gestalkt hoeveel takken ik tel die niet te benoemen zijn de straling is niet altijd verlangen naar fysiek genot dat stapsgewijs stijgt naar hoogtepunten platonische liefde verloren dreigt te gaan kan evenzo slapeloos breken redding is de enige optie laat mij dan als de wind zijn waar mijn naam een deel…

Natuur

hartenkreet
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 565
Spinnen met tekens Een vlinder vol kleuren Bloemen in elke vorm vol gevoel en geuren Voor ieder een lust De zee een zoute traan De nacht de zon en maan Een zwoele wind of een orkaan De natuur geeft alles aan de liefde de moed Ze doet kwaad ze doet goed De mens die de natuur ruimt en haar niet ziet Is de natuur vol van geduld Zij die…