9250 resultaten.
die azen zonder vragen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
669 de dag is licht
naakter wit maakt
kijken wat verlegener
passie vrijt
zijn donkere blik
nacht brengt zachte
anonieme handen
het verlangen naar
het hoogste punt is
het duister wel gegund
ogen volgen ronde
bogen op de tast
de tong is zonder mond
te gast op lippen die
zich welvend schikken
licht versluiert lust
geeft ruimte en rust…
Jij was zo anders
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.361 In jouw ogen
zag ik het heldere licht
van verlangen
naar ondeelbaar samenzijn
een vaste belofte
van onbekommerd rusten
in elkanders dromen
de ultieme vervulling…
Oma
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.517 lang niet echt iets gezegd
haar niet meer kunnen voelen
wat ik nu voel is niet echt
in gedachten in haar armen
in gedachten bij haar zijn
in gedachten haar verwarmen
maar gedachten doen soms pijn
pijn die niet lijkt te verzachten
door geloof of door de tijd
verdriet, gemis en enkel wachten
tot de herinnering mij leidt
naar de rust…
afscheid van een kind
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
1.985 ze legt haar kind in bed
tijd voor je slaapje mijn schat
ze lachte
pretoogjes ontmoeten haar
die liefelijke kinderblik
vertederd haar moederhart
ze heeft even rust
grasduinend in de krant
een koffiekoek in de hand
ze is gelukkig met dit leven
haar man komt thuis
een dikke knuffel
zachte kus op openende lippen
zalig eenheidsgevoel…
Gelijkenis
netgedicht
4.2 met 27 stemmen
2.604 de jaren tussen beide in
konden de pret niet drukken
met gelijke hum en nukken
kenden zij elkander
vanaf de eerste blik
die herkenningsklik
bracht telkens rust en vreugde
waarop beiden zich verheugden
het kind nam aan wat opa gaf
en ook omgekeerd was de oude
zeer vereerd met wat de kleine bood
gezeten op zijn stramme schoot
het knuistje…
Dover
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
5.043 Ik dacht, fijn ik ga nu met pensioen,
en hoef gelukkig niets meer te doen,
maar mijn vrijheid is heel beperkt,
ik verlang soms naar de rust van mijn werk.
Op het kantoor kon ik het werk uitdelen,
nu loopt mijn vrouw mij te bevelen,
dan moet er in de tuin worden gewerkt
en ook heeft zij weer een kapotte dakpan opgemerkt.…
twee eekhoorntjes
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
3.315 twee oorkussens voor ons hoofd
zocht ik om vannacht te dromen
ik vond ze in het groene mos
onder de stilte van een beukenbos
bladstil hangt het licht
zacht lispelt de wind
het groene dak koestert mild
de rust van oeroude bomen
wij liggen naast elkaar
wachten tot de avond komt
dromen voor de nacht
heb ik voor je meegebracht
een holte…
ze boeien licht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
677 heb je zon beloofd
maar de stralen
breken in je ogen
tot een valse glans
woorden krijgen
nu geen kans
handen trekken
schaduw aan
ze boeien licht
waarheid kijkt
onaangedaan
vervuld van plicht
je vreet nu energie
omdat de verte
andere dingen ziet
geen rust om stil
te staan want anders
vallen angsten je weer aan
ga…
jij bent mijn paspoort
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
560 een lief tafereel
onbewust gebruik ik te veel geel
haat mezelf nog het meest
omdat de uitweg die
ik spon met draden fantasie
niet om de werkelijkheid heen kon
paden waren afgesloten
als in beton gegoten
ommuurd tot op immense hoogte
en ik stond daar alleen
kon geen kant meer heen
maar jij reikte een hand
en schouder om te rusten…
ik hou....
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
3.631 Er is geen reden om jou te zien
wat maakt het allemaal ook uit
geen zekerheid en geen rust
ik hou niet van misschien
Ik ga, 't wordt niet beter met de tijd
want jij hebt nooit de moed gehad
om jouw hart door mij te laten breken
ik hou niet van zwakheid
In al die lange loze nachten
heb ik je genoeg kansen gegeven
maar de tijd lijkt stil…
zo herfst de winter
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
645 over land dat
bang wordt voor de stilte
nog grazen
koeien in de wei
en dartelen er
schapen maar
het malse gras
is al wat moeilijker
bijeen te schrapen
in oppers hooi
ruikt nog de zomer
maar vogels
in een vroege rui
gaan al voortijdig
schuilen voor
de naderende bui
zo herfst de winter
dichterbij laat
zich in alle rust…
Waarom ben ik verliefd
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.580 Waarom ben ik verliefd
Want ik kan er niet meer tegen
Voor mij is het een vloek
Misschien voor anderen een zegen
Het geeft mij weinig rust
En het doet me heel veel pijn
Ik doe veel gekke dingen
En kan mijzelf niet meer zijn
Die meid beheerst mijn leven
In mijn gedachten en in mijn slaap
En ben ik dan eens met haar samen
Zet ik mijzelf…
De herinneraar
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
779 ik rust in m’n stoel
tegenover de staande klok
die m’n tijd wegtikt
verzadigd van het verleden
gebukt onder druk -
van talrijke herinneringen
stormt in een stil
moment 't ganse verleden
het bewuste binnen
bladerend door mijn leven -
sleurt het onbewuste
mij mee langs de ruïne van
ongeheelde wonden
verborgen en verworden tot…
Tevredenheid
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
870 Een veld goud gele narcissen
hun kroontjes
wuivend in de wind
met in hun midden
die ene zich verlaten
voelende hyacint
wees die wie je bent
zei moedertje natuur
ook al ben je anders
van kleur en van structuur
het maakt jou
niet minder prachtig
de zon gaf kracht
de maan gaf rust
de wind gaf liefde
de regen liet groeien
de bijen…
Zilverstroom*
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
644 Heeft geen rust
Gedachten spelen door mijn hoofd
Attractieve, maar dromen
*Hemelrivier = Melkweg…
Darwinners grefolutie
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
654 Schepping of evolutie
Bij ons rijst steeds maar weer die vraag
Bewijzen zijn voor beide niet
Ze blijven voor ons vaag
Wat is en straks nog komen zal
Is niet aan toeval toevertrouwd
Noch door middel van 'lot' gebouwd
Zij lijkt te rusten op heilige pilaren
Evolutie verklaart het bestáán van leven niet
Wij zijn toch meer dan ontwikkelende…
Mijn wereld uit geluid
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
621 met ogen dicht
maak ik mijn
wereld uit geluid
boven alles uit
vliegt langzaam dalend
de techniek naar thuis
zacht zoevende motoren
passeren vrij dichtbij
in een onafgebroken rij
een verdwaalde meeuw
doorbreekt het kwetterend
vogelkoor met valse schreeuw
dat even rust na
een claxon met
wat decibels teveel
bij laad en los kreunen…
Wind
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
612 Wie legt de rust wel eens op jullie blaadjes.
Is hij het wanneer hij even geen naam heeft.…
laat me varen
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
711 ik sluit mijn wereld
verberg de deuren van het huis
en wanneer de avond alle ramen verbrandt
tot een donkere reis
zwelt de nacht
als een brede rivier
met pijnlijke gewrichten
de rust zal komen
ik weet het zeker; binnen in mij
zal een eindeloze tocht zich herkenbaar maken
zich openen
met niets om over te schreien
met paarse…
Eldorado
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
487 de golven
van de ruwe zee,
zoekend naar houvast
hoop zagen varen,
zingend ten onder gingen
in het tumult
van water, wind
en regen,
door smekende blikken gedrevenen
die grensoverschrijdend streden
vasthoudend zoekend
naar een beter leven
hoop leerden vestigen
over grenzen heen
teneinde te
verdwijnen
in de stilte
van de eeuwige rust…
In zijn magisch ritueel
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
550 terwijl zij naakt
zijn offertafel
al bereidt
wet hij kruislings
lange messen legt
ze binnen hun bereik
de rust van
wierook kringelt
langs het witte marmer
zij rilt gevangen
in zijn magisch ritueel
kaarslicht toont haar warmer
gemaskerd door
het eerste ochtendlicht
schrijdt hij nader
zij geboeid
verheft met luide stem
het oude…
Mijn gebed is valse hoop
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
656 ik stak kaarsen aan
en wilde bidden
maar de wind golft rook
het licht speelt spook
op zwart beroete muren
mijn gebed is valse hoop
de dag brandschildert
licht in lood gezette ruiten
leven speelt al eeuwen buiten
binnen rusten zielen van
hen die in de tijd ontvielen
hun tempels zijn geplaatst
in urnen aan de muur
ze begraven was…
Op de rede,
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
550 Vanuit
die visie meer tolerantie
doet vergaren in een nieuw
refrein, het hoofd en hart op
het kussen van de nieuwe rede
zal rusten, gebotteld in een
fles, gevonden op de waterlijn.…
alsof er schaduw waaide
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
940 zoals die eerste schreeuw
of een onvervuld verlangen terwijl het buiten
langzaam donker wordt
een wenken waarin duisternis zwijgt
om de waarheid te vieren, het bloed zo bang
om vol te zijn
ik waag een eerste stap
en spring naast vleugelranden, verlies datgene
wat zozeer veranderd was
de graven kraken
kalm
zij zijn de enigen
die rusten…
ALLEEN
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.122 Alleen op de wereld
gesteund in alles
intense rust
diepe gedachten
ontspanning
kloven krijgen bruggen
watervallen ladders
hemelen komen dichterbij
afstanden vervagen
sterren worden tastbaar
dromen worden werkelijkheid
aanraking wordt liefde
woorden blijken strelende gedachten
leven wordt voortbestaan
eeuwigheid wordt overbrugd…
Schaduwland
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
571 molen stil en star
de uren naar de einder waait
Alle dagen zijn daar deuren
naar eindeloze wegen die
zonder bestemming voort waggelen
op weg van eergisteren naar
de welvingen van 't onaantastbare
Struikelend over gebalsemde lijken
scheppen we een ondraaglijke
lichtheid over teloorgang en dood
we reiken naar ontoegankelijk licht
laten rusten…
Knoop
hartenkreet
4.1 met 22 stemmen
1.191 Knoop in mijn buik
voelen doet me zeer
Liefde brokkelt af
Ik kan haast niet meer
Die blik in jouw ogen
alsof mijn hart splijt
Dromen en verlangens
raken steeds meer kwijt
Altijd die onzekerheid
bijna niet kunnen eten
Ik ben zo toe aan rust
wil jouw waarheid weten
Wil jij dan nog wel….…
Hortus Botanicus, Leuven
gedicht
2.6 met 26 stemmen
8.215 Weldadig en in rust verzonken, deze
tuin, vooroorlogs ooit mijn vaders
geliefde pleisterplaats. Geen sporen meer
van hem die ik hier zoek.
Maar elke plant, hoe onaanzienlijk ook,
wordt hier gekend, genoemd bij naam
en toenaam, een belofte van genezing.…
NU EVEN NIET
hartenkreet
2.8 met 17 stemmen
2.639 Nu even niet
ik ben in gedachten
nu even niet
ik ben bezig
kan niet ophouden
nu even niet
ik probeer te slapen
om kracht op te doen
nu even niet
ik houd van je
gun me mijn rust
nu even niet
kleinkind, je bent zo lief
straks heb ik tijd
nu even niet
twijfel je aan mij
leef gerust, je kan zeker zijn
nu even niet
straks laat…
De poort der levenden
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
732 koude stenen dekens
staan in eindeloze rijen
onder warme woorden
rusten geliefden zacht
verblindend geuren
blanke bloemen
in de zinderende zon
een witte vlinder fladdert
bijna onopvallend
naar een volgende
toch heerst hier
voelbaar verdriet
van veel herinneringen
in treurige berken
die eeuwig lijken
mee te wenen
zwijgt bedrukt…