Alle inzendingen over vol

12342 resultaten.

Sorteren op:

JEUGDWONDER

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 767
Het beleven vol verrassing van de kinderjaren blijft in ieders denken Venus - standvastig blinkend aan de nachtelijke hemel zonder wolkenflarden maar wil soms weer ware ervaring zijn lang vergeten vuurbollen uit een pril heelal komen opeens aansuizen treffen rijpe mensen spreken tot hen gelijk luchtgemurmel tussen struiken jonge vrolijke…
Han Messie7 augustus 2011Lees meer >

Ik schrijf vogels

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 542
ik schrijf vogels naar jouw raamkozijn voor elke dag een lied wat vrolijk kwinkeleren een zachte ruis door de reuring van de bomen mijn hand vol innigheid strooit zomerbloemen o, mocht ik met jou mijn duizendschonen dromen ik schrijf vogels naar de te vroege herfst spreidt mijn liefde over het keuvelbankje de maan, de…
Hilly Nicolay27 augustus 2011Lees meer >

Gaesatae

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 576
Hel Daar ga jij met al dit afscheid zonder spijt in het wonder land vol met tijd mijn lam een handpalm Ga mijn luit de wereld splits zich, Bliksem Donder Mix M…
lugh16 september 2011Lees meer >

De heelmeesters aan het woord

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 591
glimmende gezichten in een karakter vol schoonheid, geschoeid met landen die allen de kleuren dragen van een uitgebeende beschaving ‘k zag ook snelle tekens die geprent de tijdcapsule lanceerden die in mijn lens werden gespot door heelmeesters met bleke handen en wangen als ovenwanten toch een hoera voor dit angstsyndroom welke de kwetsbare…
elze16 september 2011Lees meer >

Zomerhartstocht

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 760
waar het licht van de zon versterft, waar de vlucht van de avondvogels ijler, steeds maar ijler wordt tot een zwart en grillig silhouet dat danst met zachte pastel, daarheen vlucht mijn zomer vol van onvervulde dromen, mijn lijf verstart, verstijft, want verloren dooft elke lust, doodt elk genot, elk verlangen van het hart, mijn hart…
Tjoke24 september 2011Lees meer >

dit werk

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 738
een lekkere rijpe kolibrie vol met honing vanaf de tong waar waren wij gestopt door diepe groeven klinkt de gong dit werk nooit volmaakt maar naakt voor jou altijd geschreven…
sine metu5 oktober 2011Lees meer >

Huppelbenen hoepelrokken

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 511
Kijk… daar komt een Liefde aan Op gouden huppelbenen Een hart vol edelstenen Maak plaats geef haar ruim baan Ga lekker liggen op die bank Nee niet daar.. of bent u blind Bonbon een koekje wat u zint Of gaat u liever aan de drank Helaas het was een helleveeg Ze liet me even in de waan Maar was weer rap vertrokken Ja al m’n flessen zoop…

Vanuit een gouden kooi

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 753
Vanuit een gouden kooi keek een kleine blonde prinses vol overgave, door tralies heen, zo was ze immers nooit alleen. Hij had van haar gedroomd kuste haar wakker uit haar droom. Dromend van jaren liet hij haar bij hem sparen. Totdat ze naar uitendelijk de opening vsn de kooi zocht.…
Nicoline16 oktober 2011Lees meer >

Kerkhofblommen

poëzie
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 5.701
Zo daar ooit een blomke groeide over ‘t graf waarin gij ligt, of het nog zo schone bloeide: zuiver als het zonnelicht, blank gelijk een lelie blank is, vonklende als een rozenhert, needrig als de needre ranke is van de winde daar m' op terdt, riekend, vol van honing, ende geren van de bie bezocht, nog en waar ‘t, voor die u kende, geen dat…

Winter 2

gedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 7.735
langzaam glijden hier de uren in een bestaan waarin het spreken al bijna onmogelijk het lachen ongehoord is het zwijgen een ziekte een bestaan waarin de nachten wakend worden doorgebracht wachtend op wat niet komt dromend van rumoerige trottoirs en teder geruzie onder de bruggen langzaam sneeuwt de voortuin vol en een vreemd…

Opwindende dirigent

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 714
Vol aandacht kijkt hij naar de dirigent in zilverfolie vormgegeven, het ragfijn webwerk geweven om zijn handen houdt zijn blik gevangen dan spreekt hij uit wat in hem opgeroepen wordt zo stond hij vroeger de armen als die dirigent ertussen strengen wol die zij tot kluwens wond zijn armen zwenkten op haar swingbeweging nog voelt hij…

Dronk op de tuin

gedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 5.142
Van god los maar om de kikkers en alle kweepeer begaan, de merel te hulp met de appels, het huis met cement, de woelrat vol van genade naar het leven staand, te verschrikter gezegend als het peren regent of pruimen, goed voor de wesp, wreed voor de wespen, aan de kant van de egel, de muizen, de uilen, in twijfel om wat het leed, het gras,…
Ed Leeflang6 december 2011Lees meer >

geen titel

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 461
mijn bladeren zijn gebonden mijn bast een goede inborst mijn roots niet verankerd mijn knoken nog vol vet en vel dus wat is het? zoeken zij in mij de Bomenhoeder die hen versproken was zoals de Messias aan de mensen?…
enrico20 december 2011Lees meer >

De pluizenbloem

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 577
jij bracht mij de pluizenbloem een lange adem vol met wensen ik wees jou de holle weg een stilteplaats voor mensen wij lagen op de heuvelrug in vergezicht 0nze kussen kaatsten licht paradijsden zoals de schepper heeft gezegd legden onze schaamte weg ook zonder appel en de slang duurde het niet lang er trok een wolk voor de zon…
wil melker24 december 2011Lees meer >

Licht

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.408
Nu wij weer herdenken de geboorte van “HET KIND” die in het duister zijn licht laat schijnen in een wereld vol oorlog en geweld. Zodat wij zijn warmte kunnen voelen om dan met elkaar in verdraagzaamheid. KERSRMIS TE VIEREN!!…

Wereldverwachting

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 467
Tijd van verwachtend komen hoop op verbetering voor vrede vriendschap in mijmerend dromen stil verlangen naar begrip dagen steeds weer eender troosteloos en grauw in wereld vol materie afgunst haat en nijd geef de vrede ban de strijd laat het licht weer schijnen er komt nog zoveel tijd ieder tot steun te wezen in een samenleven die…

TWEEDUIZENDTWAALF

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 570
dit jaar begint met overbekende én onnaspeurbare vragen heeft één grote terugblik een eeuw geleden was de reus der zeeschepen schitterend voltooid gereed voor zijn vertrek pracht en weelde daarbinnen riep rijke mensen voor een geweldige reis vol sprookjesgedachten de trots van de oceaan wachtte op groots beleven oogstte bewondering…
Han Messie1 januari 2012Lees meer >

VERGEEFS VERLANGEN

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 910
Ik wil hierover schrijven maar kan het niet ergens tussen de hoge dijk en de brede rivier op zacht glooiend zand vol verkruimelde kracht karig begroeid met weerbarstig gras en eenzelvige bloemen staat een kleine groep lage kromme bomen door beeldhouwende wind beknot bij een donkergroen huisje wiens dak en vensterranden felrood glanzen…
Han Messie7 januari 2012Lees meer >

De Eenzaamheid

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.614
Volg mij niet, als het hart, in duister Sombre beelden kweekt; Eng'len dalen dan vol luister, Brengen mij met zoet gefluister, Wat mijn ziel ontbreekt. Laat mij eenzaam zijn in 't leven Eenzaam met mijn smart; En als vreugde u mag omzweven Zij alleen de rust gegeven Aan 't gebroken hart.…

Galanterie

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 538
groetend stap ik de ochtend in en tover vele vraagtekens op gezichten die 't huilen nader staat dan een ontwapende glimlach steevast wandel ik verder alwaar hondenuitlaters een vrolijker humeur bezitten groeten zij spontaan terug vol groeiend enthousiasme kuier ik naar de uitgestrektheid waar zand tussen m'n tenen kriebelt golven het…

Ik ging daar naar een winkel

gedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 6.663
Ze zeiden: wiewie wiewiewie en legden heel hun toonbank vol met veel wat ik niet wilde. Ik moest naar huis terug. Ik moest er woorden bij. Maar hoe te weten of wat ik ik mijn woorden zei en zij in hun taal anders ook in hun taal net zo heette. -------------------------------------- uit: 'fladderen voor de vloed', 2007.…

Beschavingsvernis

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 595
zij spelen geen toneel de handen vol hebzucht wit aangelicht op het zwarte doek langzaam krijgen zij gezicht in egoïstisch bewegen alsof het in hun genen zit het nette pak de dassen onberispelijk gestrikt met het laatste restje beschavingsvernis zij lachen minzaam als anderen van ellende stikken door het geld dat zij in woeker pikken…

TOMELOOS

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 917
Hoe hoog nog kan het dak mijn schreeuw de wind doorklieven de tijd voorbij gereisd een zucht in lucht bewaren een wachtwoord vol met hoop houw ik uit grauwe muren de hamer vastberaden de code in jouw kleur ik oefen barensweeën als wou ik jou opnieuw als zouden twijfeltouwen jou nimmermeer verstrikt mijn hand omvat de rand waarop je…
JELOU7 april 2012Lees meer >

Waarom? :(

hartenkreet
0.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.369
Een gevoel van medeleven Zelfs dat heeft hij deze jongen niet gegeven; je ouders zitten nu nog vol verdriet, zelfs dat interesseert hem niet... Je was een echte vriend!…

VELUWS DAMHERT

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 612
Tussen woeste struiken draaft een lichtbruin dier springt soms ruisend op in zijn witte rugvlekken glanst de gedachte aan tamme medeschepsels binnen de omheinde stadskamp de snuivende hertenneus van grauwe natte beeldhouwklei vol verkenningsdrift en de fijne scherpe hoeven bijltjes die de weg banen door dichte takkenwirwar schenken…

waarheen wij ook gaan

netgedicht
4.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 785
het is beslist ik treed in het huwelijk de dag geeft ons zijn zegen terwijl een vogel zich vasthecht aan de zee en krijst tegen het wegglijdend water wij houden onze adem in en willen de spiegel van de maan als getuige waarin wij vloeibaar kunnen dromen al dansend, rond en rond met zwarte of gele vruchten op het hoofd en vuurtorens vol…

Huis en tuin

gedicht
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 11.569
Het huis is leeg, de tuin in vol. De paardenbloemen pluizen bol. De vogels maken geen geluid. Het gras groeit boven de rozen uit. Heel voorzichtig gaan de bomen liggen om in slaap te komen. Uit hun rompen rijst een woud. En het huis wordt niet herbouwd.…

Je zon doorschoten haar

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 489
een gedecideerde pas de zonnebril die jij op had trok alle aandacht donker onder zon doorschoten haar dat goudblond krulde je zwaai was ingetogen maar vol verborgen kracht zag verlangen in je lach woorden bloeiden zomers zacht in tal van warme kleuren tot jij die bril afnam en ik verdronk in jouw intense blauwe ogen heb het…

Verstening

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 522
Later Die morgen lijf vol lust 't Verdriet van uiteen Met gebiggelde, maar bovenal zoute Tranen die blijven gaan hoewel 't tempo door verstening wordt vertraagd Slechts ten goede Daar in genevelde dampen zonder gloed Weerschijn dus voor altijd in krochten schuilt…

ewige bloei

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 590
vir Ingrid die uiterlik nog altyd jonk maar die jare waarin jy nie geleef het nie het jou oë geteken jou siel jy is nu lankal dood dan jy geleef het maar jou woorde spreek vir ewig van liefde en eenvoud vir jou wêreld baie delikaat jy is een ongerep blommetjie tot barstens toe vol om tot nou te bloei en verder meer mooi…
enrico31 augustus 2012Lees meer >