12342 resultaten.
JEUGDWONDER
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
767 Het beleven vol verrassing
van de kinderjaren
blijft in ieders denken
Venus - standvastig blinkend
aan de nachtelijke hemel
zonder wolkenflarden
maar wil soms
weer ware ervaring zijn
lang vergeten vuurbollen
uit een pril heelal
komen opeens aansuizen
treffen rijpe mensen
spreken tot hen
gelijk
luchtgemurmel tussen struiken
jonge vrolijke…
Ik schrijf vogels
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
542 ik schrijf vogels
naar jouw raamkozijn
voor elke dag een lied
wat vrolijk kwinkeleren
een zachte ruis
door de reuring van de bomen
mijn hand vol innigheid
strooit zomerbloemen
o, mocht ik met jou
mijn duizendschonen dromen
ik schrijf vogels
naar de te vroege herfst
spreidt mijn liefde
over het keuvelbankje
de maan, de…
Gaesatae
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
576 Hel
Daar ga jij met al dit afscheid zonder spijt
in het wonder land vol met tijd
mijn lam
een handpalm
Ga mijn luit
de wereld splits zich, Bliksem
Donder
Mix M…
De heelmeesters aan het woord
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
591 glimmende gezichten in een karakter
vol schoonheid, geschoeid met landen
die allen de kleuren dragen van een
uitgebeende beschaving
‘k zag ook snelle tekens die geprent
de tijdcapsule lanceerden die in mijn
lens werden gespot door heelmeesters
met bleke handen en wangen als ovenwanten
toch een hoera voor dit angstsyndroom
welke de kwetsbare…
Zomerhartstocht
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
760 waar het licht van de zon versterft,
waar de vlucht van de avondvogels
ijler, steeds maar ijler wordt
tot een zwart en grillig silhouet
dat danst met zachte pastel,
daarheen vlucht mijn zomer
vol van onvervulde dromen,
mijn lijf verstart, verstijft,
want verloren dooft elke lust,
doodt elk genot, elk verlangen
van het hart, mijn hart…
dit werk
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
738 een lekkere rijpe kolibrie
vol met honing vanaf de tong
waar waren wij gestopt
door diepe groeven klinkt
de gong
dit werk nooit volmaakt
maar naakt
voor jou
altijd
geschreven…
Huppelbenen hoepelrokken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
511 Kijk… daar komt een Liefde aan
Op gouden huppelbenen
Een hart vol edelstenen
Maak plaats geef haar ruim baan
Ga lekker liggen op die bank
Nee niet daar.. of bent u blind
Bonbon een koekje wat u zint
Of gaat u liever aan de drank
Helaas het was een helleveeg
Ze liet me even in de waan
Maar was weer rap vertrokken
Ja al m’n flessen zoop…
Vanuit een gouden kooi
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
753 Vanuit een gouden kooi
keek een kleine blonde prinses
vol overgave, door tralies heen,
zo was ze immers nooit alleen.
Hij had van haar gedroomd
kuste haar wakker uit haar droom.
Dromend van jaren
liet hij haar bij hem sparen.
Totdat
ze naar
uitendelijk
de opening vsn de kooi zocht.…
Kerkhofblommen
poëzie
3.1 met 7 stemmen
5.701 Zo daar ooit een blomke groeide
over ‘t graf waarin gij ligt,
of het nog zo schone bloeide:
zuiver als het zonnelicht,
blank gelijk een lelie blank is,
vonklende als een rozenhert,
needrig als de needre ranke is
van de winde daar m' op terdt,
riekend, vol van honing, ende
geren van de bie bezocht,
nog en waar ‘t, voor die u kende,
geen dat…
Winter 2
gedicht
2.8 met 9 stemmen
7.735 langzaam glijden hier de uren
in een bestaan waarin het spreken
al bijna onmogelijk het lachen
ongehoord is het zwijgen
een ziekte
een bestaan waarin de nachten
wakend worden doorgebracht wachtend
op wat niet komt dromend van
rumoerige trottoirs en teder
geruzie onder de bruggen
langzaam sneeuwt de voortuin vol en
een vreemd…
Opwindende dirigent
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
714 Vol aandacht kijkt hij naar de dirigent
in zilverfolie vormgegeven,
het ragfijn webwerk
geweven om zijn handen
houdt zijn blik gevangen
dan spreekt hij uit
wat in hem opgeroepen wordt
zo stond hij vroeger
de armen als die dirigent
ertussen strengen wol
die zij tot kluwens wond
zijn armen zwenkten
op haar swingbeweging
nog voelt hij…
Dronk op de tuin
gedicht
1.0 met 3 stemmen
5.142 Van god los maar om de kikkers
en alle kweepeer begaan, de merel
te hulp met de appels, het huis
met cement, de woelrat vol van genade
naar het leven staand, te verschrikter
gezegend als het peren regent of
pruimen, goed voor de wesp, wreed
voor de wespen, aan de kant van
de egel, de muizen, de uilen,
in twijfel om wat het leed, het gras,…
geen titel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
461 mijn bladeren zijn gebonden
mijn bast een goede inborst
mijn roots niet verankerd
mijn knoken nog vol vet en vel
dus wat is het?
zoeken zij in mij de Bomenhoeder
die hen versproken was
zoals de Messias aan de mensen?…
De pluizenbloem
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
577 jij bracht mij
de pluizenbloem
een lange adem vol met wensen
ik wees jou
de holle weg
een stilteplaats voor mensen
wij lagen
op de heuvelrug in vergezicht
0nze kussen kaatsten licht
paradijsden zoals
de schepper heeft gezegd
legden onze schaamte weg
ook zonder appel en de slang
duurde het niet lang
er trok een wolk voor de zon…
Licht
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.408 Nu wij weer herdenken de geboorte van
“HET KIND”
die in het duister zijn licht laat schijnen
in een wereld vol oorlog en geweld.
Zodat wij zijn warmte kunnen voelen
om dan met elkaar in verdraagzaamheid.
KERSRMIS TE VIEREN!!…
Wereldverwachting
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
467 Tijd van verwachtend komen
hoop op verbetering
voor vrede vriendschap
in mijmerend dromen
stil verlangen
naar begrip
dagen steeds weer eender
troosteloos en grauw
in wereld vol materie
afgunst haat en nijd
geef de vrede
ban de strijd
laat het licht weer schijnen
er komt nog zoveel tijd
ieder tot steun te wezen
in een samenleven
die…
TWEEDUIZENDTWAALF
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
570 dit jaar begint
met overbekende én
onnaspeurbare vragen
heeft één grote terugblik
een eeuw geleden
was de reus der zeeschepen
schitterend voltooid
gereed voor zijn vertrek
pracht en weelde daarbinnen
riep rijke mensen
voor een geweldige reis
vol sprookjesgedachten
de trots van de oceaan
wachtte op groots beleven
oogstte bewondering…
VERGEEFS VERLANGEN
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
910 Ik wil hierover schrijven
maar kan het niet
ergens
tussen de hoge dijk
en de brede rivier
op zacht glooiend zand
vol verkruimelde kracht
karig begroeid
met weerbarstig gras
en eenzelvige bloemen
staat een kleine groep
lage kromme bomen
door beeldhouwende wind beknot
bij een donkergroen huisje
wiens dak en vensterranden
felrood glanzen…
De Eenzaamheid
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.614 Volg mij niet, als het hart, in duister
Sombre beelden kweekt;
Eng'len dalen dan vol luister,
Brengen mij met zoet gefluister,
Wat mijn ziel ontbreekt.
Laat mij eenzaam zijn in 't leven
Eenzaam met mijn smart;
En als vreugde u mag omzweven
Zij alleen de rust gegeven
Aan 't gebroken hart.…
Galanterie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
538 groetend stap ik de ochtend in
en tover vele vraagtekens op
gezichten die 't huilen nader staat
dan een ontwapende glimlach
steevast wandel ik verder
alwaar hondenuitlaters een
vrolijker humeur bezitten
groeten zij spontaan terug
vol groeiend enthousiasme
kuier ik naar de uitgestrektheid
waar zand tussen m'n tenen kriebelt
golven het…
Ik ging daar naar een winkel
gedicht
3.0 met 10 stemmen
6.663 Ze zeiden: wiewie wiewiewie
en legden heel hun toonbank vol
met veel wat ik niet wilde.
Ik moest naar huis terug. Ik moest
er woorden bij. Maar hoe te weten
of wat ik ik mijn woorden zei
en zij in hun taal anders ook
in hun taal net zo heette.
--------------------------------------
uit: 'fladderen voor de vloed', 2007.…
Beschavingsvernis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
595 zij spelen geen toneel
de handen vol hebzucht
wit aangelicht op het zwarte doek
langzaam krijgen zij gezicht
in egoïstisch bewegen
alsof het in hun genen zit
het nette pak
de dassen onberispelijk gestrikt
met het laatste restje beschavingsvernis
zij lachen minzaam
als anderen van ellende stikken
door het geld dat zij in woeker pikken…
TOMELOOS
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
917 Hoe hoog nog kan het dak
mijn schreeuw de wind doorklieven
de tijd voorbij gereisd
een zucht in lucht bewaren
een wachtwoord vol met hoop
houw ik uit grauwe muren
de hamer vastberaden
de code in jouw kleur
ik oefen barensweeën
als wou ik jou opnieuw
als zouden twijfeltouwen
jou nimmermeer verstrikt
mijn hand omvat de rand
waarop je…
Waarom? :(
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.369 Een gevoel van medeleven
Zelfs dat heeft hij deze jongen niet gegeven;
je ouders zitten nu nog vol verdriet,
zelfs dat interesseert hem niet...
Je was een echte vriend!…
VELUWS DAMHERT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
612 Tussen woeste struiken
draaft een lichtbruin dier
springt soms ruisend op
in zijn witte rugvlekken
glanst de gedachte
aan tamme medeschepsels
binnen de omheinde stadskamp
de snuivende hertenneus
van grauwe natte beeldhouwklei
vol verkenningsdrift
en
de fijne scherpe hoeven
bijltjes die de weg banen
door dichte takkenwirwar
schenken…
waarheen wij ook gaan
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
785 het is beslist
ik treed in het huwelijk
de dag geeft ons zijn zegen
terwijl een vogel zich vasthecht aan de zee
en krijst tegen het wegglijdend water
wij houden onze adem in
en willen de spiegel van de maan als getuige
waarin wij vloeibaar kunnen dromen
al dansend, rond en rond
met zwarte of gele vruchten op het hoofd
en vuurtorens vol…
Huis en tuin
gedicht
3.0 met 12 stemmen
11.569 Het huis is leeg, de tuin in vol.
De paardenbloemen pluizen bol.
De vogels maken geen geluid.
Het gras groeit boven de rozen uit.
Heel voorzichtig gaan de bomen
liggen om in slaap te komen.
Uit hun rompen rijst een woud.
En het huis wordt niet herbouwd.…
Je zon doorschoten haar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
489 een gedecideerde pas
de zonnebril die jij op had
trok alle aandacht
donker onder
zon doorschoten haar
dat goudblond krulde
je zwaai was ingetogen
maar vol verborgen kracht
zag verlangen in je lach
woorden bloeiden
zomers zacht in
tal van warme kleuren
tot jij die bril afnam
en ik verdronk in
jouw intense blauwe ogen
heb het…
Verstening
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
522 Later
Die morgen lijf vol lust
't Verdriet van uiteen
Met gebiggelde, maar
bovenal zoute
Tranen die blijven gaan
hoewel 't tempo door
verstening wordt vertraagd
Slechts ten goede
Daar in genevelde
dampen zonder gloed
Weerschijn dus voor altijd
in krochten schuilt…
ewige bloei
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
590 vir Ingrid
die uiterlik
nog altyd jonk
maar die jare
waarin jy nie geleef het nie
het jou oë geteken
jou siel
jy is nu lankal dood
dan jy geleef het
maar jou woorde
spreek vir ewig
van liefde en eenvoud
vir jou wêreld baie delikaat
jy is een ongerep blommetjie
tot barstens toe vol
om tot nou te bloei
en verder meer mooi…