Alle inzendingen over gebeente

96 resultaten.

Sorteren op:

Van streek

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 496
Gebeente raakt splinterend Op drift, verweekt, dringt Met nevelgeknars diep Door in het ultramarijn. Getroffen ook het staal, Roos van elke wind- Hozende holte, die druipt Van niet te winnen tin. Onverzettelijk van streek Gebracht, ontketend zich Gesteente uiteinde, Zich ondermijnende zelf.…

TWEEHONDERD JAREN

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 356
Op Breda s en Princenhages grond ontwaakt een veld van rust, ontvangt zerken, waaronder na s mensen leven en werken, het gebeente wacht op d Eeuwige Stond. Somtijds klinkt klokkenstem plechtig in het rond, geleid door luchtige zangvogelvlerken, wil eerbiedig het bezoekersbrein sterken, dat hier vragend schouwt, of om verlies gewond.…
Han Messie4 januari 2026Lees meer >

Vergeten! - Ja! dat was het woord!

poëzie
3.8 met 41 stemmen aantal keer bekeken 6.504
wanneer het graf Mijn koud gebeent besluit, Dan draagt mijn ziel in ruimer lucht, Nog uw bevallig beeld. - Vergeten...! ach! hoe grieft dat woord Mijn tederminnend hart! Neen! eer ik u vergeten zou Moest ik vernietigd zijn!…

MARSLIED

poëzie
4.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.460
Soldaat, je blijft mijn kameraad, Is ons gebeent' eens wit. De maan beschijnt ons geel en schril, Een aap slaakt nu en dan een gil; Wij blijven na de dood soldaat, Op ’t slagveld in ’t gelid. ------------------------------------- uit: Yoeng Poe Tsjoeng (1930)…

Bij mijn graf

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 629
Alleen zijn gebeente is gebleven, als teken van zijn vergane leven. Hier heb ik de as van zijn dochter, die mijn lieve moeder blijft, aan moeder aarde teruggegeven. Waar verleden overleden is. Waar toekomst ongeboren is, heerst rust. In het moment waarin we staan. Waarin bomen blijven wortelen. Waarin aarde zaden kiemen laat.…

Het einde van een leven

netgedicht
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.322
Mijn gebeente was voor U niet verholen, toen ik in het verborgene werd gemaakt. In moedersschoot lag ik verscholen, maar werd daarin met geweld gekraakt. In Uw boek stonden ze alle geschreven, de dagen voor mij reeds geteld. Maar al de dagen van mijn leven, ze zijn geeindigd met geweld.…

In de haven van Cesinatico (I.)

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.440
stilte flakkerend weg als ’t morgenlicht de stroom afzet En aan drie glazen rode edelsteen hangen leergelooide handen - door strijd verleerd - met zich alleen opgevist in lange nachten struikelen zij in nieuw morgen na een val in diepe schachten Drie blauwe boten stom en vast gedauwd in sterrenhagel gezouten smart van nagel in ‘t gebeente…
sunset14 augustus 2007Lees meer >

Bijwijze van haat

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.006
Dit is de bank, hier komen de oude mensen, deez' dag is schoon, ook voor 't verkalkt gebeent. Hier gaan wij zitten, dromerig vereend, en hun oud hart zal doodlik ons verwensen. Hun oude hart, dat nimmer wou verflensen: 't kent haat en liefde en bloedt nog en dat meent te kloppen voor elkaar tot het versteent!…

memoires van een misantroop

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 523
leugens mijn besluit mij daaraan te onttrekken was het beste wat ik ooit deed alleen schoolde ik mij en alleen leefde ik noodgedwongen in mijn afgelegenheid mijn afwezigheid werd door mij op prijs gesteld soms keek ik neer op uw tranendal en wist mij bevestigd in mijn gelijk meer is er niet ik ga sterven laat niets na dan mijn gebeenten…
enrico9 maart 2012Lees meer >

De worm.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 631
Wie schenkt er aandacht aan je lijf als je gebeente koud en stijf tot in alle eeuwigheid voor altijd onder 't gras verblijft? Refr.: Dat is de worm, dat is de worm, met links de kop of is't de kont? Dat is de worm, dat is de worm, met rechts de kop of toch de kont?…
HH. Uitdewaard29 september 2013Lees meer >

De droom van elke engel

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.491
schaduwloze maan en de zon die vlammende tongen spuwt Jouw hart schuilt in de stilte van een naamloze God die jouw naam schrijft met cilinder en as met meetlat en passer in het oneindig heelal als was je gezalfd nog voor je het gif gegeten had en eindeloos verstorven liggen de woorden in Aarde ’s schoot die vervloeien met het gebeente…

EEN EEUW LANG

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 556
Op de strenge diepzeebodem door beschermend duister omgeven ligt al honderd jaren het wrak van de Titanic zijn boeg en wanden slapen dof _ bruingekleurd grillig en verweerd door onoverwinnelijke vraatzucht van ontelbare dwergplantjes daarbinnen verblijft het gebeente van zeelui en reizigers die een verborgen graf kregen dat sterke herinnering…

sacrale winterdis

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 885
de pit een want van warm aardappelvocht pompen van schuim tijd en dampende dis het broeden op doorknede sloffen sjokkend met aarden klompen de kluiten schuren de vloeren tegels waar ik er in godsnaam weer mee blijf wederom waart het futiele in de sacrale momenten want buiten heeft onherbergzame voeten lente is als warme soep voor 't gebeente…

In de zwaarte van de schemering

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.063
zijn gedachten ineen tot een gordiaanse knoop Hier, in dit leven knarst de tand des tijds het gruis in open wonden Ongemerkt slibt het zout in jonge ogen tot geen traan de pijn nog schreien kan Hij stelt het licht geen vragen meer daar het duister hem zo benauwt En waar hij warmte vraagt rijpt de koude nog dieper in poreus gebeente…

De strandjurk oplichten

gedicht
2.1 met 1499 stemmen aantal keer bekeken 131.174
Omzeil de verrukking, dat zinkt toch maar als reumatiek het gebeente in. We heffen aanvankelijk de jurk tot op de heupen slechts. De maan fonkelt maanlicht op je naakte dijen. ‘Een waarheid,’ fluister ik ‘herhaalt zich niet’ & ‘je trekt mij als het trekken van de maan.’ Stilte.…

Het bewegende duister

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 474
Er draven massa’s merries door de nacht hun hoeven overstemmen lijkwitte kelken welke de akkers bedekken onder rode gloed van de huidig blijvende oorzaak het is alsof de paarden spreken: wij bewaken het gebeente van de rustende gestorvenen want onder de drukte heerst het meest stille der stilte witte kelken vangen het geluid van ons draven…

De vroege graven.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.172
O gij Ed'len, om wier sterven nog mijn oog zo dikwerf weent, Ernstig mosdekt reeds de rustplaats van uw sluimerend gebeent'! O hoe zalig was ik, Dierbren! toen 'k met u, met u de Dag Blozend komen, en van maanlicht nog de Nacht doorschemerd zag!…

aan den oever der wederkeer

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 133
maer wanneer ick wederkeer aen het stenigh strant, treckt een trage koude door leden ende gebeente. het lijf herinnert wat het water vergat. . ooch ghi siet mijn lach. die bleef. gelijck een klein licht na het wijcken der zonne. .…

De storm der gedachten

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 602
De storm veegt de tekens van de rotsen en ik laveer tussen waan en waarheid rond het speerpunt van de nacht waar de straffe wind ijlt, met tegenwicht mijn gebeente bijeen houdt in de storm der gedachten waar mijn heil verankerd ligt in het ongeneeslijke der natuur hier, kabbelend op dit laatste uur Illustratie: ' Het broertje…

COLMA

poëzie
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.439
Zij stuit aan de heuvel, De vochtige heuvel, Daar, diep in de grond, 't Gebeente vermolmde, Het dierbaar gebeente Van heel haar geslacht. Hier zinkt ze op het aardrijk - Gevoelt zich nog eenmaal, En troetelt het graf - Haar lippen verbleekten, Hare ogen verstijfden, En 't roosje brak af.…

Klacht

poëzie
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.692
En roept hem weer, als het blaast tot de aanval, Als wij klimmen tot het licht op de bergen, Dan dreunt zijn gebeente van vreugde! En mijn ziel vecht met de voorsten - Maar hij is gestorven!…

Klacht om Abisag

poëzie
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.165
Maar koud tot 't verkalkt gebeente Werd hij als hij lag alleen. Toen een jonge prins u minde, Werd als vlieg hij van eens blinde Aangezicht fluks weggevaagd. Uwer borsten rode toppen Werden hard als rozenknoppen Waar geen bloeien meer in daagt.…

Lillith , Adams eerste vrouw?naar joodse overlevering

hartenkreet
4.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.073
krachtig werkende demoon U zwerft Lillith ook in deze dagen nu rond bent vandaag straffe kost, opstandig in venijn uit de hoed komt geen konijn Adam verkreeg uit eigen lichaam, leden, vlees de vrouw naar zijn hart Opgelucht sprak Adam reeds in het boek Genesis beschreven veelzeggend "eindelijk vlees uit mijn vlees beenderen uit mijn gebeente…
arensoog5 augustus 2025Lees meer >

Het Huwelijk

gedicht
3.8 met 1162 stemmen aantal keer bekeken 498.050
Maar sterven deed zij niet, al zoog zijn helse mond het merg uit haar gebeente, dat haar toch bleef dragen. Zij dorst niet spreken meer, niet vragen of niet klagen, en rilde waar zij stond, maar leefde en bleef gezond. Hij dacht: ik sla haar dood en steek het huis in brand.…

Habeo caminum in capite *

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 612
Geert Grotius godsgeleerd te Deventer heeft naar het woord van Jeremia eerst onder iedere groene boom en op iedere hoge heuvel gehoereerd Alvorens hij het gebeente opgroef van Miewes de lollard van Gouda op Grote’s aandrang alsnog verbrand teveel messias en lekenpredikant wat in die bange tijd distantie vroeg Gedreven nog door…

Laatste pennestreek

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 563
~ voor onze nestor, heer Mostertman ~ Gegroet, u trouwe dierbare gemeente Teerbeminde lezers van 't gedicht Woordenluisteraars en beeldenkijkers Ik weeklaag maar zeg niet 'wee uw gebeente' Beminde lezers van het minnedicht Paardenfluisteraars en pottenkijkers Gedichtenzamelaars en 'zelf'verrijkers Van voedsel voor de geest dat ons…

De eenzame schilder

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 573
“ maar het geschilderde skelet antwoordt niet in de stilte maar in zijn onheilspellende zwijgen ligt de dood, gemaskerd, om de hoek nabij te vroeg ontwaakte bollen om het er koud van te krijgen herkent hij de rillingen tot aan het bot van het verstilde gebeente.…
mobar25 januari 2014Lees meer >

AVOND-BESPIEGELING IN EEN BOS

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.526
Gij blijft opnieuw hun kroost ter kalme rustplaats strekken, En ras, ras zal uw loof ook hun gebeente dekken. Oneindige! mijn hart smelt weg in stil geween. 't Verandert al wat is, behalve Gij alleen!…

Van sterven

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.125
Maar traag in uw gebeent een angel voelen boren, daar aan 's beds voeteneind het grijnzend doodspook zit, wijl 't vale waslicht blaakt, een doffe stemme horen die, over u, het „De Profundis" bidt...…

Perceptie

gedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.449
Het gebeente, het geknekelte van bomen, reumatisch en geborneerd vadert, de laatste, om die actie. ‘Ik geloof alles wat je zegt.’…