412 resultaten.
ommekeer
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
2.626 doorheen je tranen
verdaagt ons verleden
ontsluiert ons eden
zich gaandeweg
fouten vervagen
kwijnend en stuipend
‘t treuren ontsluitend
tot blije aanzeg
laat ons gewagen
ontlast van het juk
naar teder geluk
in liefde blindweg…
Bij Geboorte 1
gedicht
2.9 met 24 stemmen
14.930 Nog nauwelijks het niets ontrukt
drukt hem al het juk van de vreugde
De pose naast de teddybeer
die opzichtig voor zijn beste vriend doorgaat.
De bezoekers koeren;
een hogere vorm van ademen.
------------------------
uit: 'Wasdom', 2011.…
Stille Kracht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
708 Zachtjes loop ik op mijn tenen
alles is sereen
Ik kijk om me heen heel stil
verklaren kan ik niet
Maar het maakt me woordloos
stille kracht die mij
De kracht geeft om het negatieve
te negeren…
Toen ik je gelezen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
385 De stilte
Sereen
Leegte
En het alsmaar dreigende
Geluid
Laat het niet eindigend zijn
Dit leven als voortuin
Zal men dan ooit verder het
Universum
In gaan
Of niet meer als een baan
Om de maan
Heen…
Koudvuur
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
639 haardhout smeult nog
op zijn laatste adem
de kamer beweegt
mijn handen onbedaard
uit de muur rollen ogen
op een kapotte vloer
glazig en opgezwollen
worden wonden bekeken
huiver breekt uit de gaten
in mijn huid, ik schuur de beenderen
van het juk en leg ze
op de as van wat was…
Koortsnacht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
595 Die nacht,
op bed met koorts
dacht ik aan de reizen
in jeugdigheid verzonnen
zonder antwoord in jouw huis
en de stilte in de nacht
dwong mij te luisteren
naar de vreemde signalen
die mij
in mijn droom vervreemdden
en dit kleine huis omringden
met een zwaar juk van intimiteit
in mijn nachtboek volgeschreven.…
Edelvrouw
netgedicht
4.2 met 31 stemmen
1.705 Ik vlei me neder tussen borsten
om mijn lippen te verzegelen
tot een afdruk van geluk
in aarden korsten mogen stollen
tot sporen zonder geluid of juk
zal mijn levenslot bezegelen
ga ver van alle vuige vorsten
die mij bestempelen als gedrocht
ik ben aan hun edelvrouw verknocht.…
Zelfkant
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
746 Op de rand van geluk en
juk van verleden.
Ik balanceer het heden
met een manke tred voort.
Mijn klein kwijnend zijn,
een hanzenpad gestippeld.
Een bouwwerk van
kruimelend zelfmedelij.
Aan de zelfkant sta ik graag,
Het houdt me op de been,
Maar waar moet ik heen?…
Dirigeren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
437 in dit pak zal ik dirigeren
ken elke maat
bevrijd het land van juk
en tirannie
groots zijn de melodieën
waar de wind zich aan vergaapt
steden in puin legt
en zich verlustigt op het land
ik ken de klank
van opwaaiend zand
ze is het lied
dat bij eb sliep…
PAR(I)A
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
242 Ik loop opnieuw, rechter,
niet langer gebogen
onder het juk van redelijke twijfel
waarmee u mijn demon vrijsprak.
Bevrijd ben ik nu ook
van al zijn loze excuses,
die mijn kokende bloed
niet konden stelpen.
Ach ja, ik kan weer lopen,
maar zal mijn geest ooit nog
kunnen zweven zoals vroeger?…
sterrenlied
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
781 in de nacht zing ik sterren
een oud lied van mens alleen
nee geen schreeuw maar sereen
en zacht: breekbare melodie
als een donkere vogelvlucht
angst tillend voorbij de dood…
ONTWAKEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
467 De tederheid
die de stilte is
Zo minnend
en sereen
De sluimer
die de droom
heeft teruggebracht
Vervaagt en
gaat slechts heen
De naaktheid
die mij niet vervreemdt
Weldadig, zonneklaar
Brengt licht
in al haar lieflijkheid
De dageraad
is daar…
STABILITEIT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
824 In Nederland voelt iedereen het juk
van Zalm met zijn beperkte huishoudboekje.
In stilte uit soms menigeen een vloekje.
Toch zwichten we voor Europese druk.…
MONTESSORRY
snelsonnet
4.3 met 24 stemmen
1.966 Maar zíj droeg het symbool van onderdrukking:
een hoofddoek, waar het juist over het juk ging
waaronder vrouwen zuchten wereldwijd.
Zo’n hoofddoek, nee, da’s echt geen vrouw gegund.
Een stofdoek, dat had dan weer wél gekund.…
het einde van de weg
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
426 aan het einde van de
weg zal ik me neerleggen
in het oranjerood van
de ondergaande zon
die me mee zal nemen
voorbij de horizon naar
de serene rust van
een nieuw nog
onontgonnen land…
Winterdag
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
417 Langzaam werpt zij haar stralen
over het sereen witte veld
en in het woud
staan de bomen
met witte mutsen.
In zilverschijn glanst
de verstilde wereld.
Kleumerig zitten kraaien
in naakte kruin van een eik
fel contrasterend tegen witte wereld.
Langzaam komt leven op gang
op nu verstijfde vaarten.…
ik wil bij je zijn
hartenkreet
3.0 met 19 stemmen
2.175 Ik wil bij je zijn
me tegen je aandrukken
naar je kijken als je lacht
ik wil bij je zijn vannacht
Ik wil bij je zijn
ik wil je voelen
van top tot teen
ik wil bij je zijn heel sereen
IK wil bij je zijn
wil met je lachen en dollen
tranen van geluk
ik wil bij je zijn,dit kan niet meer stuk
maar waarom ben ik niet bij je
waarom doe je…
B-Day
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
435 It's B-Day, Back to Splendid Isolation
Bevrijd van Brussels juk en de EU
Met Branie en Bravour kwam Boris' zege
Het middernachtlijk uur is slechts Uur-U
Westminster zwijgt nu net als de Big Ben
Met stomheid is geslagen, zonder end…
AGALEF.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
228 bevrijd in de zin van het mogelijke
verlost van een loodzwaar juk
anders gaan leven en denken bikkelharde noodzaak
zelfrespect en zelfkennis ook zelfzorg
doe niet aan een ander wat je zelf niet wil
seconde per seconde kiezen wat geschikt blijkt
in het hier en nu volhardend
verbazingwekkend wat leergierigheid vermag
een heus privilege…
De blauwe storm
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
477 De blauwe storm
Met witte schuimkoppen
Kent geen genade
Hij beukt tegen de aarde aan
Alles verzwelgend
In vergetelheid
Restjes vindt men later terug
Die wijzen op
Een wederzijds treffen
Oorverdovend maar sereen
Genadeloos
De blauwe storm…
Sneeuw
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
776 Maagdelijk wit bedekt het de aarde,
zo schoon, sereen en puur.
Ik aanschouw met warmte
dit wonder der natuur!…
dans
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
784 vergeten slingers
vieren feest
versieren de nacht
alsof het nooit
anders is geweest
zijn vergeten
in het donker
de sterren in een lijn
zo helder
zo duidelijk
hoe het moet zijn
daar
zie je haar
zo uitzonderlijk
een ster
zo sereen
en ze danst
ze danst
alleen…
In de ban van het kind
snelsonnet
4.7 met 3 stemmen
837 Ten overstaan van ieder rookgordijntje
voedt zij straks vredig en sereen haar kleintje.…
Wintertijd
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
3 Terwijl ik mijn tweede boterham
beleg met Postelkaas,
denk ik sereen
aan de relativiteit
van de tijd.…
uitgespeeld
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.565 het kerkhof of,
zoals u wilt,
de begraafplaats,
ligt er berustend bij
de dag is sereen
want iedereen
die hier komt
ervaart eindigheid
de laatste tuin van mijn ouders
hun graf is rijkelijk beplant
geen steen
ze zullen ervoor moeten bloeien…
Skylge
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
561 Schilderijen hangen daar
van een hoge hemel neer
keer op keer verandert
beeldend zacht het oog
breed en rustig mijn wil
stranden blauw ingebed
de branding van het leven
sereen toch verzandt de vloed
op onnoemlijk veel waarheden.…
Als de hemel toch bestaat
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
587 Zou je daar zijn
waar ik je wens,
zou je 't vinden zo fijn
zoals je was als mens,
zou je daar zijn,
waar engl'en toeven,
zou 'k me geen zorgen behoeven
wetend dat je daar bent,
waar rust en sereenheid is,
waar alleen liefde, liefde
en liefde is.....
zou je daar zijn?…
Koe
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
540 Kalm
grazend
De dagen herkauwend bezien
Samen en toch alleen
Kou lijkt niet te deren
En toch, daar is de zon
Aanbeden door je fiere horens
Berustend en sereen
Spiegelend in je blik
De voedende warmte gedeeld aan kalf en kind…
als een hymne
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
661 Mordechai
kleine man
zet je eerste passen
fier en sereen
bittere droefheid
is jou vreemd
voel de vreugde
van de julidans
dans waardig
vol vertrouwen
dans in alle schoonheid
als een hymne…
Blind en ontevreden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
593 Laat de zwerven z’n juk maar dragen,
Terwijl wij om méér en méér vragen.
De wereld draait rond, vol met dwazen,
Die zich nergens meer over verbazen.
We heffen, blind, de champagneglazen,
Zelfs nu de crisis maar door blijft razen.…