112 resultaten.
ZONDAG IN NAPELS
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
984 In Napels is het rustig; wat een wonder
Kerkklok en voorganger zingen me wakker
Getuigen van het leven van hun Makker
De katholieken kunnen niet meer zonder
Beland in Napels’ groene hart en longen
Zijn ’Rijksmuseum’, kinderen en palmen
Blijf ik bij honden en bambini talmen
Voor ik ’t vermenigvuldigde, verwrongen
Gelaat van Christus zien…
FABELDIER
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
608 Ik zamel mirre in, schorsen en kruiden
Ik heb vijf eeuwen lang moeten verdragen
Hoe leven zich versnelde na vertragen
Hoe kerkklokken oorlog en vrede luiden
Ik zag de wetenschap de dingen duiden
Ik zag de lege en de volle magen
Ik zag de bataljons hun levens wagen
Vereenzaming van vele verre bruiden
Mijn nest is af, ik ga het nu betreden…
De gewenste string
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
428 discotheken
speurend speelt
de muziek met
haar beat in op
losse eindjes om
die te verbinden
tot de gewenste
string naar het
begeerlijke einde
ze zuipen schuiven
en snuiven alles
wat voor handen is
voor de ultieme
kick die orkanen
het zwarte gat laten
vullen waarvan de
schaduw al zichtbaar is
pas ver in de ochtend
als de kerkklokken…
De herfstmelodie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
431 nog slaan
de kerkklokken
van het verre
klooster warme
slagen langs
een van hitte
trillende horizon
door het
groengele
gewas kapt
de herfstmelodie
zijn kleuren in
het aroma van
volle slagen
die de bundels
langs zijn pad
lijnrecht formeren
verder verschrikken
vogels vliegen op
uit hun verborgen
schaduwplek
op weg naar
verbondenheid…
Dit is mijn land
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.209 ik wil slapen op rivierbed
en opstaan met de geur van mest
lopen op werkeloze dijk
of wat er nog van rest
ik wil de wind in m’n hoofd
want m’n stadshart is bevuild
ik wil de regen in m’n ziel
want m’n stadsgezicht huilt
een meeuw geeft geluid aan de lucht
een kerkklok zweeft op de wind
een boom neuriet zachtjes mee
alsof Brel het…
De Feniks van Zwillbrock
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
608 Wanneer dan in 't dorpje de kerkklokken slaan,
Verbaas ik mij niet om dit plots visioen:
"Ook heden in 't Venn hier is evenals toen
De Here waarlijk opgestaan."…
Dat ik dit kan zien
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 De regen
Die langs ze neervalt
Noopt mij om plaats te maken
De kerkklok zwijgt
Het hekwerk druipt
De donder raast Ik leef dus nog
Om dit te zien
En dan te bedenken dat ik niet eeuwig ben…
Op weg naar huis
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
510 De lichten achter onbekende ramen gaan langzaam één voor één uit,
een kerkklok die op de achtergrond treurend de komende nacht inluidt.
Ik ben op weg, op weg naar huis,
echter wanneer kom ik eindelijk weer eens thuis?
Ik voel een koude wind langs mij gaan,
zie mij eenzaam voor een lege etalage staan.…
Het dorpsplein
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
512 rustig dorpsplein
met lokale markt
of gewoon
ergens een
pittig drukke
splitsing van
wegen in een
middelgrote stad
met komend en
gaand verkeer
ik laat alles
tot mij komen
daar waar ik
vroeger de rust
totaal voor miste
zoals mensen
verkeer en een
hoorbare drukte
het dorpsplein
met de nog courante
zaken en gebruiken
de kerkklok…
Kolk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
439 De duivel heeft
de kerkklok gejat
in de kolk onder water
luidt hij die even later.
Rustige plas
op een mooie plek
voor de visser
een prima stek.
Maar in vroegere dagen
is een paard en wagen
met de voerman verdronken
in de diepte gezonken.…
De laatste gast
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
212 De kerkklok beierde ’t leste uur,
Het verse graf wachtte
Op zijn eerste en laatste gast.…
KLOKSLAG 20/20
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
573 In Vlaanderen tellen we af nog voor de avondklok
met klokslag 20/20 als de klokken aan het luiden gaan
moeten wij met een glas in de hand op onze dorpel staan
met buren klappen in de handen en drinken een goeie slok
zonder vuurwerk en vol geestdrift, het jaar uitwuiven
hopend dat we volgend jaar uitbundig kunnen fuiven.…
DESPERAAT GEBED
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.234 en als vanzelf stapte ik het bed uit
Uit mijn mond fluisterden woorden
iets als een droevig desperaat gebed
Over een droom van andere oorden;
een wereld, niet door smart besmet
Toen mijn klok zeven had geslagen
ontsnapte aan ’t lijf de laatste zucht
Verder leven, kon ik niet verdragen
bijgevolg toog ik maar op de vlucht
Toen de kerkklok…
herinneringen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 voor ons is samen
thuis hand in hand
de tuin en schuur
de muur waar we
altijd speelden en
ik jou en jij mij
verveelden met
kijken naar elkaar
wij waren altijd
snel thuis ook in
het grijs bestofte
treinstel op een
totaal verlaten station
in de middle of nowhere
ook thuis bij de
slaande kerkklokken
waar wij vergeten waren
uren te…
touw
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
683 kinderen aan een dik touw
op het schoolplein deden we
vaak een potje touwtrekken
en bij de gym touwklimmen
in groepen is het vaak touw trekken
om te kunnen overleven, zeker
binnen het touw van de boksring
mijn broer en ik zagen hem
hangen aan een dik touw
in de oude perenboom
de koster luidde met een
dik touw de zware kerkklok…
nacht
hartenkreet
4.8 met 68 stemmen
1.928 als het nacht is
en bijna volle maan
tijdens zo’n warme zomer als deze
en als je stil bent
als je heel stil bent
en alle mensen in je buurt zijn ook heel stil
als je alleen maar het ruisen van de bomen hoort
of heel ver weg het blaffen van een hond kan ontwaren
of als je het verwaaide geluid van een kerkklok alleen maar kan vermoeden
en nóg…
Pinksterfeest
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
743 Toch hoort men de kerkklokken luiden
Die roepen een ieder om te komen
Om jong en oud, om allen te beduiden
Dat Gods Heilige Geest is gekomen.
Wat Jezus beloofde na Zijn hemelvaart
Hij, die liefde is, laat ons nooit alleen
Hij is ons vertrouwen meer dan waard
Hij zond de Heilige Geest naar ons heen.…
Glazen tranen
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.342 “, schreeuwt hij
naar de rillende nachtegaal
die gekleed gaat in onmacht
nu zijn geest donkert
en troost jankend toekijkt
waarbij het laatste uur zijn ogen sluit
Intussen smeult de nacht voort
als de koorts zich een keerpunt droomt
en zij drie maal om de hete brei danst, huilend
terwijl buiten de kerkklokken beieren
in vol ornaat…
Doorkomst dodendorp
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
645 Ginds hoor ik dan nog een kerkklok slaan.
Eén... twee doffe dreunen in de stilte staan
hier blijkbaar voor het enig menselijke leven.
Het klinkt zo dreigend in deze droge bossen.
Ik demarreer op macht, ik moet de doden lossen.…
vroege straatbeelden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
453 aan de lange waslijn
de pet van de werkman
het shaggie tussen dunne
lippen geplakt een gebutste
trommel onder de snelbinder
brom en korte knik als groet
lege straten waar zelden
iets gebeurt behalve het
arme paard dat op hol slaat
en de held die met gestrekte
armen het dier stoppen laat
soms op zondag de
harmonie die de
kerkklokken…
Stilte in het bos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Kerkklokken luiden het tijdstip in van acht uur
een windvlaag laat groene bladeren knisperen
de aandacht typeert het interesse van generaties
zoals jong, welp, kuiken, kalf, pup, veulen en lam.…
' t Was meer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
551 Eigenlijk ging het dieper daar
op de boulevard
Want toen ik zo zat op zand
dat koel en nat,
boven 't muurtje
d' oude kerkklok zag
dacht ik aan de foto's
waar ook mijn moeder, jong,
zo bij datzelfde muurtje zat
met broer en zussen, moeder, tantes,
dat strand dat
nog hetzelfde was,
'k de einden wand'lend
langs kust bedacht,
mijn…
Schade
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
535 hakkelend verstom ik
slechts de stilte, hooguit een fluisteren
mag hier binnentreden
een ongrijpbare mengeling
van kleuren, lijnen en contouren
verdooft mij
de ranke masten betasten
de dampen die mij met de noordenwind
instoppen voor een eeuwige slaap
bewegingloos dompel ik
onder in water van ontzag
een rilling rolt over mijn huid
de kerkklok…
Jarretels
netgedicht
0.3 met 3 stemmen
628 daarom zag ik nooit de vrouwen, die het droegen,
al droomde ik wel van hen en wist ik hen te bereiken
met mijn scherpe dolk, die ze altijd weer vroegen
om diep in hun erotische fantasieën te snijden,
zodat ze zonder die bullshit mijn roede ontvingen,
waardoor ik hen verlost heb uit hun poespaslijden
en ze de gerafelde onzinlinten aan de kerkklok…
Kerkstofzuiger
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
772 “
De kerkklok slaat 12 uur als bevestiging van dat uur,
van mijn sfeerbeleving, van mijn overpeinzing, van mijn toekomst
Dan, wreed verstoord door 'Maria', knielend midden op het grote altaar-tapijt, zwaar zwoegend bezig met een brommende stofzuiger!
…
oude tijden
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
877 In de verte luidt een kerkklok
over de mistige grijze velden
Het is herfst
De bladeren dwarrelen
Over de verlaten akkers
De eenzame vrouw
Keert terug naar haar hut
Ze zocht de laatste aardappels
en uien van het land
Weemoedig denkt ze terug
aan de ver vervlogen tijd
Ze verloor haar man en kind
In een wrede oorlog
Ze blijft…
De Retiese Lént
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
619 Nog steeds spelen
kinderen onder de bloeiende linde,
geliefden geven elkaar rendez-vous,
ouderen worden niet moe
gezapig of fel,
onder de dorpsboom
woorden te uiten
van leven en dood,
terwijl de kerkklokken luiden,
zoals van oudsher.
Kostbare parel,
ware oase
waar allen zich laven,
alom geliefd en gekend:
ons Retiese Lént!…
Amsterdamse bos: een katheraal
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
465 Het is vandaag
Zondag 7 januari van het jaar des Heren 2018
de zon doet de dag goed
ik voel me opgewonden
ik hoor de kerkklokken luiden
“met vreugde zult gij naar het Huis des Heren gaan”
ik kies voor het Amsterdamse Bos
met man Jelle en labrador Mika
Ik wandel en verbeeld me
te lopen in een kathedrale kerk
met de bomen als de pilaren
en…
Bewogen
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
623 je dochters
Je kist stond in de lengte
voor hun voeten
Jouw koor zong zuiver
Je dochter sprak over je warme handen,
dat die er altijd waren, troostten
Het donkere hout en geur
van de oude kerk,
de in zwart geklede begrafenisondernemers
omlijstten de dienst
terwijl zomerlicht door hoge ramen viel
We stonden onder luidgalmende kerkklokken…
de haarlok
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
952 spijt
aan mijn al eeuwen terug vervluchtigde esprit
mijn hart dat klopte voor zo menig jonge vrouw
natuurkracht die zich niet liet ringeloren
waarbij ik fluisterend mocht horen
dát wat ik graag vernemen wou
ooit mocht gíj mij eens toebehoren
en ik nadien in het ochtendgloren
een lok met weemoed strijken uit uw kalm gelaat
terwijl een kerkklok…