150 resultaten.
licht absurd (maar mooi)
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
547 begaan met kleine dingen
die mij niet onopgemerkt blijven
het laatste dwarrelende blad
een kroonkurk tussen kiezels
op 't pad van de begraafplaats
de verloren geraakte sigaar
met het kleurige bandje (AGIO)
en bij een witmarmeren zerk
de vaas met rode rozen
zo zoek ik met eigen ogen
in een wereld van wanorde naar
de kleine dingen die…
Duinden in pannen
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.044 rotste in
strijd met de zee
zacht nam je vloed
het geelwitte zand
met zich mee
we glooiden in strand
betreedbaar voor velen duinden
in pannen om elkaar stil te strelen
toen kwam de storm
onverwacht tussenbeide
terwijl wij al zomerslang vrijden
jouw zand is verdwenen
toch rots ik niet meer en verwacht
je op springtij dan kiezel…
Jouw Normandië
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
923 Het strand vol stenen
en ik zoek je stemmen
maar er is geen zonlicht
of zout op de huid
Zo slaan wij dood,
aan een kust kwetsbaar
en ketsbaar de keien
die opspatten wijsheid
die ons zo ontcijferbaar maakt
Ik zal ooit begrijpen
hoe de geur van je armen
ons daar overvleugelde,
rotsen door regen en wind
kiezels werden.…
KEER WEEROM
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
661 Je voetstappen
door de stille
verlaten straten
waar sommige ramen
streepjes lamplicht
doorlaten
het geluid van de stilte
neemt met je gedachten
een loop
je indruk achtergelaten
hoop
plaveisel tot kiezels en zand
groots naar klein
neemt mij bij de hand
in de verte het geluid
van een voortgaande trein
die zijn eigen spoor…
Gebroken dans
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
563 Knisperend rol ik de kiezels
onder mijn voetzolen heen en weer
de regen valt gestaag op het leed
dat ik op mijn schouders draag
In mijn hoofd dansen satijnen schoenen
een dreunend ritme op de houten vloer
pas de chat, pas de chat
pirouettes in het kwadraat
Melodie van roze geschulpte tule
speelt gebroken tonen in mijn oor
ik wil mijn last…
over de aarde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
497 als thuis mijn
vingers over stukjes
landkaart schuiven
hangt de wereld voor
zolang het duren
kan van reislust
aan elkaar
geef mij een atlas
ik draag hem op mijn
rug over de aarde
ik loop de barre
sneeuwnacht in
zoek verglaasde kiezels
in woestijnen
in mijn geest verborgen
de reiskracht
zoveel groter dan ik
mijn vingers…
mijn winter wandelpad
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
556 waar kiezels van hagel en ijs
fonkelen als ruwe diamant
de weg wijzen naar het aards paradijs
op een bedje van zilver en goudgerand.
waar vele kleuren geuren naar koud
in een lucht zo fris en zo blauw
en waar iedereen elkander vertrouwt
ja...daar wil ik wandelen met jou!…
Maar onze liefde
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
485 Wolkenkrabbers storten in
Reuzenkeien zijn kiezels
voor kruiend ijs, kastelen
en tempels houden geen stand
onder bang en boos geweld
Elke angst gaat ten onder
aan zichzelf, kan niet blijven
binden en raakt verdeeld
Wetten worden gebroken
maar niet de liefde
waarin wij wonen, vrij
van chaos
die ruimte neemt
voor eigen gemak
steeds…
Ogen van bekenden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
488 stappen op
het pad
geknerp van
losse kiezels
de stille tred
op veerkrachtig
lichtgroen
lentegras
het bankje
bij de vijver
die spiegelend
zijn schaduw gaf
armen die
gedachteloos
schouders vonden
om even te ronden
verlangen dat
een uitweg zocht
in speels en heel
langdurig kussen
wij zijn
niet uitgerust
lust smeult zacht…
Conservatorium
gedicht
3.3 met 26 stemmen
12.110 .
---------------------------------
uit: 'Kiezel en traan', 2004.…
Zacht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
872 Aaibaar zijn de woorden
hoe voelbaar is de taal
nooit zullen letters sterven
elk graf heeft haar verhaal
doden zullen herrijzen
stenen worden verplaatst
donderend klinkt het dag
wanneer men is uitgeraast
de kiezels zullen knarsen
het pad begaanbaar gemaakt
sterke eiken verstouwen
op dat wat is geraakt
al zullen bladeren…
Het eonenlange wachten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
469 ik liep het pad
maar miste het
knerpende grint
de kiezels die
mijn voetstap altijd
ving in bekend geluid
nog voelde alles
vertrouwd ondanks
donkergrijs in het vooruit
het goot stil makend
de sfeer veranderde snel
naar kil en fel
tijd had opgehouden
te bestaan toen het
hemelwater zich liet gaan
zag de zondvloed
komen als…
Ode aan Chesil Beach
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
541 Nog net zie ik jou lopen
Verdwijnend aan de horizon
De wind trekt zachtjes aan je kleren
Lopend door de winterzon
Jouw dure schoenen
Stappen op de harde kiezels
Die kleine barstjes trekken in het soepele leer
Je attitude zo rebels
Eens begrepen we elkaar compleet
Deelden we onze dromen
Waren veilig bij elkaar
Niet verwachtend dat het…
Gewassen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
416 Langs het pad liggen
kleine kiezels met
her en der wat
ontluikend onkruid
in de verte snelt
een haas langs
een lodderogende koe
net niet gevangen
paarden staan op
hun achterste benen
wapperende manen
dansen in vrijheid
gierende geur geeft
bleke neusjes vleugels
bramen binnen handbereik
soppen nog niet plukrijp
in vochtige…
Het levenspad
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.097 Zandpaadje bij aanvang,
verhard pad bij opgroeien
sintels en kiezels kunnen
zich niet laten uitroeien.
Mallemolen van leven
wordt een draaimolen
met weven in de lucht.
De racebaan die bereden wordt
waarvan soms de lengte te kort
is, lijken vliegtuigstrepen in
de lucht.…
Steels - Duogedicht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
517 verdoezelde zwakheden
krullen aan de oppervlakte
grijze kiezels kreunen
onder het profiel
daar waar ik loop:
geen plaats voor dubbelzinnigheden
daar waar ik loop:
weet ik niet waar mijn schreden leiden
gevolgd door lange schaduw
welke terstond in de nek hijgt
kleurt het maanlicht rood
sterren flikkeren in het niets
op die geheime plek…
Aan mijn mentor
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.554 De kiezels
of het asfalt op?
En langs panden
of langs bomen?
Moet ik links of rechtsom gaan
en, draaiend in de baronie,
wachtend op de weegschaal
of het lot,
zal ik nog boven komen?…
Denkwerk ( slot )
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
525 ik zag een zonnestraal de kiezels raken
die ik plette op mijn pad
het stof leek iets te hebben van goud
stil geluk wikkelde zich rond mijn hart
ik vond in de regenwolkenhemel
de boog die de hoop voorspelt
er ontstond weer de verknochtheid
het ongekende levenslustige verlangen
naar de leeuwerik, haar verenkuifje
het vertrouwde riedeltje…
Zuivering?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
472 liep te vaak
de innerlijke stem voorbij, dan
werd het moeilijk ademhalen voor
het wezen dat samen met mij leeft,
in de rollende wind zonder einde,
in wat vervoering brengen zou
verzamel ik de ontroering, toch
spreekt het zich niet uit, zo ook
Chrysostomos besloten had
het gestamel verliest zich in geluid,
verzameling gekleurde kiezels…
Peultjes in een veel te ruime schil
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
514 Het afgegraven veen,
Water dat ontegenzeggelijk
Welde uit de bodem
Waar binnenkort mensen
Zouden wonen op steenworp
Afstand van de stad
Die gebukt ging onder
Een haast ondraaglijke last -
Onmetelijke ruimte met
Buiten, Binnen, Hout en Haven
Waarin mensenkinderen werden
Gestald als kiezels op het
Deense strand, als peultjes
In…
wandel wat in woorden
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.273 ik wandel
wat in woorden rond
vertreed me
zoek een bankje
aai een jonge hond
luchten vluchten als
ik naar wolken kijk
de zon schijnt toch
zijn eigen hemel rijk
en ik begrijp
de kiezel knarst
in het voorbijgaan
van personen
een gaan en komen
gezichten lachen
maar ik zie geen dromen
mijn ogen willen groeten
blikken willen niet…
sneeuwstorm
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
691 vaak smelten de vlokken hier in hun val
soms klitten ze samen in de vuist van een kind
dat de bal kneedt, de stramme pop ziet groeien
met zijn grijns van kiezels, zijn krullenbol van twijgen
rond de middag al verzinkt hij
in een groezelige pap
vandaag volhardt de vorst
naalden van ijs driften rond
ik rijd met lichte voet over een spiegel…
zelfbegoocheling
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
607 een aantekening
klein, in zwart gestileerd
herinnering aan later
en nog later te vergeten
streepje humor in de kosmos
die vooral ernst heet te zijn
hij verteert zijn agenda
als een koeienmaag de kiezel
op niemandsland gevonden
afspraak met de toekomst
ooit eerder daar neergelegd als
de vreemde eend die bijten zal
hoopvol, dat en niets…
ONBEDUIDENDE POLKA
poëzie
3.9 met 8 stemmen
2.974 Een Arlequin in watergroen
versleten roze draagt Colombine
de hof is groot de bomen hoog
het roodste rood van de ahorn
op 't diepste groen van dennen
wij stappen kleine stappen
-hoe is de kiezel scherp aan uw satijnen schoen-
het pak van Arlequin is watergroen
opdat het passe bij 't versleten roze van uw rok
en als de schaduw zij van uw assen…
Windekind II
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
405 Was 't ooit momenten kiezel zijn in de open lucht,
boven en in water wegscherend over snelheid lerend
vrij zijn in 't water en lucht, even zo'n vlucht begerend.…
bij jou zal blijven
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
2.245 De oever van de maas lag
glimmend op het droge land
waar de kou het water in een
licht bevroren schijn haar
anker in een trots van welvarendheid
had uitgegooid
de koffie parelde aan je lippen
terwijl je ogen twijfelden
je stem minder sprak dan voorheen
voelde mijn hart jouw emoties
van heel nabij
de kiezels waren koud en maakten
wind…
Kerstboodschappen
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
719 Alleen de laatste kiezels
dansen bogen in het ogenwater van overmorgen.
(c) pietersz van calumburgh…
Precursor
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
484 Ik besta in het uur dat wacht
Handpalmen wuiven mij van verre toe
Mijn ogen reiken duizend ramen tegemoet
Schampen langs heuvels van gebalde pracht
Er ritselt water
in kleuren van gesmolten lood
Een deining smoort
tegen de veilige oeverrand
Het gouden licht
getuigt van een afwezige dood
Ik mompel duizend namen op voorhand
Rollende kiezels…
Onvoorspelbaar?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
569 bloot te staan aan stroomloze
barrières, de kiezels van de tijd
zich stroomopwaarts bewegen
tot aan de bron waar ze
werden gevormd, telkens
verlegd, een onbekende
nevel sluipt door de
vingers van de ondeelbare dageraad
met onvoorspelbare mozaïeken
plooit zich in een menselijke maat
zijn gedachten ongrijpbaar
voor alle statistieken…
kiezelt vaag geluiden
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
599 woorden
op een ander pad
kiezelt vaag geluiden
in vlagen wind die ik
dan even niet kan duiden
je overspoelt me
met gevoel zonder
richting aan te geven
terwijl ik dacht voor even
jou standvastig in je leven
maar impulsief is
weer de dief van woorden
waarvan betekenis pas
later komt in onze
eerlijke bekentenis
dan kiezel…