Alle inzendingen over lichtjaren

112 resultaten.

Sorteren op:

Fatale massa

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 599
Een wittig rif van gevaar tekent zich kraakhelder af in de verte flitst een schel licht meedogenloos spookachtig schijnsel röntgennegatieven van rimpelende vellen in donker fatale massa van een staartloze komeet schiet lood in lichtjaren prognose in maanden minder exact galactische heupen haardunne breuken gestage monotonie…

G-golven

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 505
luchtrimpelingen in de ruimtetijd komen en gaan als vorm zonder inhoud bewegende tekens van leven als quarks en microben en plankton in diepzee doch wat is de reden van hun bestaan in de oneindigheid van ruimtetijd miljoenen melkwegen stelsels van sterren op lichtjaren afstand komen en gaan materie verdwijnt en verspilt…
Maxim1 juni 2025Lees meer >

Doornroosje ontwaakt

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.038
De avondschemering weeft schaduw over jou, mijn oude huis; de bomen zorgzaam om je heen als trouwe vrienden Verstolen sta ik even stil vaste burcht uit vroeger tijd schuilplaats, centrum van 't heelal, bakermat en brandhaard van verderf Gestolde dromen van een andere tijd, lichtjaren ver; geuren van vervlogen hoop hangen als verschaald…

LIEFDESDROOM

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 759
Je bent lichtjaren weg, uit het zicht jouw eeuwigheid is in het zonnelicht je vertelt mij fluisterend verhalen door jouw stem laat ik mij stralen je spreekt van een onbekende wereld zo mooi zo teer steeds herhaal je één woord, iedere keer weer je schildert in kleuren jouw wijsheid van het leven het is veel meer dan een aards mens mij kan geven…
HANS UDING18 november 2013Lees meer >

Zonder om te kijken

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 579
je de weg over, Baan jij je een weg Tussen vrachtwagens En langsdenderende Trekkers door - Jij moet ergens heen, Al weet je zelf niet Waar naar toe - Ik groet je, Omdat ik je zo goed ken, Dag vrouw Aukema, hoor je Me zeggen, je kijkt me aan En je twijfelt of jij dat bent, Want tussen jouw ogen en de mijne Zitten lichtjaren…

vergankelijkheid

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.136
als de nacht nog stil is en een enkele ster nèt door het zachte wolkendek ontbloot in schittergloed zijn licht verspreidt van vèr onaantastbaar schijnend voor verval en dood zie ik een glans, die ons na lichtjaren bereikt wellicht gebroken in het tijdsgewricht eeuwigdurend, zoals het hier op aarde lijkt een vast punt van duurzaam schijnend licht…

ruimte

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 812
donkere mooie nachten toveren waanzinnige beelden met fel gekleurde zilveren tinten de maan heel diep aan de hemel straalt als een hoeder over het heelal met haar mantel in goudgele kleuren dirigeert zij… de sterren bovenal onbeschrijfbaar in tijd, is de ruimte of toch misschien niet helemaal maar dan spreekt men al vlug in termen van lichtjaren…
metske9 oktober 2016Lees meer >

entiteit

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 490
een getal, een daad, een liefde iets dat zichzelf kent zonder noodzaak tot notie iets dat een buitenwacht uitzondert en lichtjaren overbrugt zonder benul mijn steen ontbeert een stem gelijkend op tederheid, trilling eerder nog dan adem bevat stilte afwezigheid is afbraak ook niet meer wat het geweest is een breukvlak, een zeurende pijn…
Iniduo25 oktober 2017Lees meer >

tijd

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.124
is een wervelend kleurenspel van regenbogen bundels zonnestralen doorbrekend in een koel en donker dennenbos omgeven door gouden zonlicht paarsviolette heuvels geheven door mistige velden vogels in formatie als miniaturen tegen het blauw boven een stille diepte wegwijzers naar de kosmos naar onze oorsprong sterrennevels lichtjaren…

eindeloos

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 816
‘t kind mijmerend over vage verten daar achter de rode zonsondergang het einde van zijn eigen wereld die draait in een beperkt heelal kennis maakt de einder onbereikbaar lichtjaren reizen door ’t universum door sterrenstelsels zwarte gaten oneindigheid door ons geschapen ik droomde over mijn geliefde doden visioenen in hemels licht en…

Fractie

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 522
gestapeld ik dicht er mortel tussen: het is een muur schrijf ik “deur, raam, dak”, het wordt een huis ik laat de zon erop schijnen aan de overkant poot ik een paal neer niet zomaar één er hangt een bordje aan: Bus niets laat vermoeden welk drama er in dit tafereel besloten ligt maar als ik zeg dat de afstand tussen halte en huis een lichtjaar…

beloftes van de andere zijde

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 487
als je dood wordt word je achteraf je woont dan aan de achterkant van het leven met de deur op een kier uitgepuurd van deze tot gene zijde de terugkeer met een miljard lichtjaar de schriele hoop ligt op zijn keerzijde het zicht benepen tot tussenruimte als een gespleten atoom de gestaltes ternauwernood als krassen in het licht de ogen…

Latent tot de lente

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 618
Latent tot de lente Verschuilen zich wezens Als entiteiten zonder id- Verbreken niet langer Te dimmen hun ketens Ongrijpbare zwevende geesten Ontsnapt uit de fles Doorkruisen de schimmen Lichtjaren ruimte Spottend met wetten Van ratio en tijd Onverhoeds kruipend Bij nacht en bij ontij In aders van duivelsgebroed Maar tonen op…

Universeel

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 39
Elk vergieten ooit begaan In schuwheid van schaduw Aan het zicht onttrokken Blijft voor altijd bestaan Alle adem ooit geblazen Door ontelbare kelen gegaan En dat lucht zo helder is Blijft verbazen Alle liefde ooit bezongen Zo waarachtig en diep Is na lichtjaren van hier Door vele doden verdrongen Oogsten na ‘t zaaien Vogels, vlinders…
Iniduo6 november 2026Lees meer >

L'adieu,

netgedicht
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 579
Een gewaagde reis, waarbij de huid, mond en de schouder lijken niet van deze tijd en lichtjaren ouder, het frame gelaagd tot rond skelet, de ziel in tijd gewet,zal buiten het willen tot voortbestaan, in hardheid ingeboet, als ik door die zandstorm raas, wast mildheid, het been tot op het merg, als ik de vertraagde aftocht afblaas,…
pama3 februari 2009Lees meer >

Kosmonaut

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 597
Ontelbare lichtjaren ver weg van de aarde omringd door manen, sterren en meteoren wist de kosmonaut zich verdwaald en verloren toen hij de patrijspoort door, het heelal in staarde.…

schoolpoorten

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 688
van ’t geduld word ik zienderogen ouder van andere ouders die me staan ouder worden uit aanblik 'krijg ik de gnuivende knipogen ze doet alsof ze mijn zon is draait me een paar miljard lichtjaar om haar vinger ze zet een dansje in draallalaa draallalaa, draal en draalt tot het zadel van mijn bakfiets afzakt lankmoedig bekneld in mijn schoenen…

Smidse

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 153
Het schuurt, vonkt en vliegt in een grot te groot en te donker om te zien, te diep om te peilen Signalen ....schieten rond ........in een paradoxaal evenwicht Lichtjaren suizen voorbij In de witte ruis slaat een hamer Het knettert ....nieuwe stelsels ........oneindigheid Sterren borrelen op, diep uit de pan fonkelen ze naar een plaats…
Zywa11 augustus 2026Lees meer >

Spagaat van de tijd

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 613
Mijn lief, we zijn lichtjaren zo ver van elkaar, als polen van de morgenster, dichtbij als het oude en het nieuwe jaar, op helderheid gericht, als twee profielen van een gezicht, tezamen smelten kleine smarten tot simpel doel, in beide harten te drinken van een zeldzame wijn, een volmaakte dronk, gegist in een rijp festijn.…
pama23 december 2008Lees meer >

DICHTER OP TERRA

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 560
Eenmaal geland trainen ze, sterken Aan en voelen zich al snel weer net zo Zwartgeblakerd als de hitteschilden van Hun Sojoez Hun schoenen vullen zich langzaam Met lood, ze krijgen eksterogen, hun Pennen willen brandstof en zien uit Naar lancering en platform Weg van het aardse, hopen sommigen Uit hun baan te raken en zich lichtjaren…

Ad mortem festinamus

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.402
Verdien de stilte, die als de nacht - als een zwart zijden mantel - schrijdend en schreiend over het eigen graf neerstrijkt De doden hebben ogen in lichtjaren met de halo van een hangende hemel in een zwevende hel Verjaag er ongenode gasten die de einder zoeken en daar hun polsen leegschudden verveeld de kelk des doods half leeg…

In bloei

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 555
gladde, nieuwe benen in plaats van een vissenstaart Ik mocht je leren goed te lopen van Lotje in de lange Lindenlaan In de schaduw dichtbij een vijver schuilden we onder een treurwilg vanwege de prikkende zonnestralen In de avond lagen wij op de nog warme stenen uit te rusten, liefkoosden in het licht van sterrenstelsels miljarden lichtjaren…

Bommenregen

netgedicht
3.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.449
Lichtjaren later, nu we schijnbaar bedaren. Eivolle magen en glitterkleedjes horen bij de straat. Verveling zuigt kleur uit onze dromen Wat gist daar in de onderbuik? Een haat die de lauwe vrede overwoekert? Een stem van het volk verheft zich: We jagen die bloedzuigers naar hun moskee!…
Wimper27 maart 2003Lees meer >

Sterlicht

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 628
versteend en wordt zwart als de nacht lacht in een spierwitte melkweg waar miljarden fakkels helder schitteren omlijnd met figuren van vroegere tijden kleurrijk verschuilen objecten zich als onvoltooide schilderwerken ze wiegen in blauwe sluiers naast verstoten materie van wat ooit was de tijdgolf van het verleden door talloze lichtjaren…

Spaarzaamheid en het kieren

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 725
Het liefst zou men doodgaan aan een paar opgelopen verwondingen maar dat doet de deur dicht voor een paar lichtjaar en een mens wil altijd wel nog eens kunnen checken of de lichten wel gedoofd zijn en zo gaat men verder op een kieren in dit leven deuren en sleutels passen de hond of de kat nog even buiten laten en het vervloeken dat…

Mate van verschil

netgedicht
2.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 838
Gelukkig bestaan er van ons twee geen foto's, voorzover ik weet wel de beelden in mijn hoofd de koude die we deelden hartstocht en opnieuw de kou van sterren en planeten Tussen ons loste de afstand op Jij wilde niet met mijn voeten spelen verwachtte hetzelfde van mij Achteraf had jij het gelijk aan je zijde groeide de afstand lichtjaren…

DEKENS VAN VERDRIET

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.520
Nu nog zo pril, jouw dood nog zo vers maar jij zo gevangen op mijn netvlies zodat ik jou pas lichtjaren later zal loslaten! Dan zal ik verrijkend en vooral 'uitverdriet' opstaan om dagdromend van jou verder met 'ons' leven te gaan!…

Latent tot de lente

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 482
zonder ID, verbreken de ketens als fabelwezens zwevende virale schimmen Voor ieder ongrijpbaar, ontsnapt uit de fles, tonen de geesten in wazige mist hun valse karakter op klaarlichte dag, onstuitbaar, niet langer te dimmen Kruipen bij voorkeur bij nacht en ontij in aders van duivelsgebroed, doorkruisen in oogwenken lichtjaren…
Max27 maart 2020Lees meer >

Stijlfiguren

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 439
ik vraag me af of er verschil is tussen droom en belofte aanraakbaar met de hand op roerloos bezit, volstrekt en zonder eindig weten de adem van nu gulpt met sluimerbesef aan lichtjaren voorbij sporen van naamlozen beklijven met wildkrassen aan steile wanden toch, hemelgewelven krimpen tot kleine boeken, zijn in oogwenken gewist…
Iniduo8 december 2019Lees meer >

Heilig vuur

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 433
vrouw van 't heilig hart voor 't grote plein der eendracht in de lichtstad Dan viert de Unie in 't atomium zijn feest in 't papapandemonium der regelgekte die hen zelf verwart verstrikt, bedwelmt, men raakt eraan gewend een sterke man zet straks de boel op zwart in 't Grand Hotel van 't oude continent Dan blijken er plots lichtjaren…
Maxim4 juni 2024Lees meer >