252 resultaten.
Gedachte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
708 Ik hoef niet na te denken als ik aan jou denk.
De elegantie van jouw melodieën doen mij goed.
Ik hoef niet te presteren, jij bent mijn winnende lot.
Jouw charismatische energie verrijkt mijn serene mood.…
ROZEN VERSUS KLAPROZEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.662 Als de doornen van het leven
geen prikkels meer geven
de volle rozenpracht verwelkt
haar langste tijd heeft gehad
pluk ik voortaan dagelijks
klaprozen langs de wegen en
leef er degelijk vrolijk op los!
Samen met mijn kwetsbare fel hel
rode flinterdunne bloembladeren
welke slechts milde briesjes kunnen doorstaan
maar achter mijn avondlevensruit…
Rijmklanken, spraakvormen en metaforen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
695 Zo vormen metaforen en spraakvormen
zich tot beelden binnen een gedicht.
Zo geeft illusie aan de werkelijkheid zijn beelden
en geeft aan het gedicht zijn eigen gezicht.
De dichter boort met al zijn diepgang
van ziel al zijn hemels aan.
Zo kan het zijn,
zonder het zelf te willen,
dat het mooiste gedicht kan ontstaan.…
verdichten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
402 liever, dan, zomaar op het eerste zicht
leg ik alles in mijn hand
laat ik het bos groeien
door de aarde neer te drukken
onder mijn handpalmen
eerder, dan zomaar de vruchten
te plukken
verdicht alles zich tot mijn lichaam…
verdichten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
421 liever, dan, zomaar op het eerste zicht
leg ik alles in mijn hand
laat ik het bos groeien
door de aarde neer te drukken
onder mijn handpalmen
eerder, dan zomaar de vruchten
te plukken
verdicht alles zich tot mijn lichaam…
bijvoeglijk of overtreffende trap
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
609 Toen ik schreef over de hitte van zomer
het verzengende zomerweer dacht ik
terstond hoe lui is dat verzengend wel niet
wat is het verzengende in verzengend zomerweer?
De zon die warmt en warmer en nog heter wordt
spontaan in brand vliegt van hitte?
Mag het bijvoeglijke spreken met een surreële zon?
Wat is dan het schitterende in schitterende…
Braamt - Millingen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
483 Mijn zonnevlecht schreeuwt het uit
Onbestemd verdriet wil naar buiten
Tussen de eerste bomen kom ik thuis
Het koude water blust de pijn
Ik betreed oude jeugdherinneringen
Plak vandaag eroverheen
Over de dijken, langs het hoge water
Metafoor voor mijn emoties…
meesterdichter
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
639 Hoe jij met gevleugelde taal
naar het spant zweeft
jij kan een school woorden temmen
met de tippen van de vlerken
Je neemt me mee boven de meander
van je poëma, de bevliegingen
door je denkbeelden tempeesten
voel ik me ongewerveld
de vloeiende metaforen
als rivieren door het papieren landschap…
Jou...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
688 Jij bent een rode roos
de zon op mijn kruin
helder water dat stroomt
een fruitige wijn
bloesem in de lente
met zijn heerlijke geur
en een vlinder vol kleur
Ik zou jou willen zijn...…
Stilte uit een droom
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
2.869 Als een dichter niet meer bij de mensen is
geen persoonlijke haven kent in ’t geweten
dan gaat er niemand zonder heimwee naar zee
en als je ademt zonder innerlijke lente
weet je nooit of er een ochtend komt
is verlangen een metafoor zonder gevoel
maar bij de boom is er bekeerde stilte
wordt het niemandsland in een droom bewaard.…
Zwarte ster
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
652 Mijn ogen zoeken tere bloemen
die mijn ziel met licht betasten
boven het Britse landschap schijnt een ster
in de eeuwigheid, het licht van een idool
het is geen popster, maar een zwarte ster
hij zal je niet zeggen wie je bent
in tientallen metaforen leeft hij voort
door zilte duurzaamheid van liefde.…
Bulls Eye
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 Zijn liefde is als een roos:
Schuchter ontloken uit de knop
lokt de lente tot groeien,
ontvouwt hij blad na blad
om tot volle schoonheid op te bloeien.
Ik ruik z’n roze rozengeur en
word bevangen door het verlangen
z’n zwoele jongensferomonen
van dichtbij in m’n neus te vangen.
Ik snuffel aan elk kroonblaadje, zoek
verborgen geuren op intieme…
Gedane zaken
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
588 Liep achteruit
op de gang
van zaken
die gedaan waren
zonder keer
het volle gewicht
van loden spiegelbeelden
persoonlijke waanbeelden
vol valse metaforen
koude adem snijdt
in zachte kelen
buiten tegenwoordigheid
van elke tijd
vergeefs
op zoek naar
tijdloze vergetelheid…
Een maartse overpeinzing
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.133 Het langzame leven
grijnst als een metafoor
en versnelt als de dag zich buigt
voor de zonnegod die in haar was geboren
bleek gelaat en vingers dun als potloden
krassen woorden op ’t behang
daar zij als de dood is
dat ze haar gaan vermoorden
maar ik dacht toch echt
dat haar sterven al was geweest
en dat ik had gezworen dat de sneeuw
haar…
Twee oude mannen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
330 Misschien is het slechts
een teder gebaar,
of liefde
die nooit mocht bestaan,
of misschien
een metafoor voor eenzaamheid.
De zon van de middag
strooit haar laatste licht
over hun wazige gezichten.
***…
DE GEDICHTENFABRIEK
poëzie
4.8 met 66 stemmen
2.087 de dichter staat op met een hoofd als een uitgeplugde bluesgitaar
de dichter drinkt een koffie met een scheutje wanhoop
de dichter smeert een boterham met hinkende regels
de dichter rookt een sigaret met inspiratie,
in het park met de betekenisvolle beelden
de dichter graaft diep en vindt slechts onbetaalde rekeningen
de dichter schrijft zinnen…
grijs gebied (voor ijsberen)
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
715 met de pootjes in de fijnste sneeuw
zoals ’n leeuw in de hitte pitten kan
kan er ook gewatertrappeld worden
tussen de ijsschotsen van verlangens
’t is zo fijn om alles weg te wuiven
met de grote gevoelens te schuilen
achter metaforen
en als dat niet lukt
boos doses metamorfoses te strooien
alle fijngesneden plakjes van ’t hart
worden…
Echo van jouw lente
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
366 Jouw blonde duinen zie ik
aan stevig land van zilte zee
als metaforen in mijn dromen
onder het gefemel van een sterrenhemel
helder licht in het holst van de duisternacht
ik voel intens alsof alles opnieuw
aan prille lente went in de
essentie van verse voorjaarsbloemen
in het begin van jouw amoureuze brief
lees ik dat het vragen blijft…
Het ouder worden...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
556 Beklemd tussen vier muren in
het geraamte van de tijd...
Iedereen ademt zwaar en de leegte
tussen de botten is als verzuring
in de nerven van bladeren.
Langzaam, maar zeker sterft ieder
wezen, de ziel krimpt eerst ineen
en ieder ding waar zoveel waarde aan
werd gehecht verandert in steen.
De liefde die broos is wordt verpletterd
in een…
De Spin *)
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
7.845 In mezelf op zoek naar zin
trek ik uit mijn duister traag
wiegend tussen hoog en laag
mijn verwarring als de spin
die verloren in een vraag
zonder einde of begin
zichzelf voelt gevangen in
zijn vergeefse hinderlaag
tot de stille vleugelslag
van een vlinder binnendringt
in het raadsel van het rag
en het sidderende dier
tussen zijn…
Kruizen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
494 Allemaal kruizen op een rij, als soldaten in het gelid
Allemaal staan ze daar te wachten op ’t eerste zonnelicht
Allemaal tot ze een ons wegen of nog minder
Kan een poosje duren hoor
Ze hebben helemaal geen hinder van de moeilijke metafoor
Dat alles gehaast en snel moet gaan
Dus zie ik met lede ogen, die kruizen nu al jaren staan.…
zonder titel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
788 Met vlakke hand zoekt
ze mijn hart waarvan
ze het bestaan vermoedt
maar achter mijn ribbenkast
blijft het akelig stil
"Een metafoor", zegt ze
"IJskoningin", zegt ze
Uitdagend, overmoedig vraag
ik haar wat dat betekent
Haar antwoord is een
brandmerk op mijn geweten
haar zelfgedolven graf
"Je hart is ergens anders"
Nog voor…
In jouw poëzie verloren
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
524 ik duik in je woorden
zoals een meeuw
naar de vissen in zee
letters krijgen vleugels
als in zomerdromen
neem je me mee
naar een kleurenlandschap
waar bloesemklanken
luisterrijk bloeien
pennenvruchten groeien
tot voorbeeldige verzen
van liërende metaforen
ja, zo dikwijls
ben ik zweverig
in jouw poëzie verloren
* opgedragen…
Bewondering
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.721 zij
die in taal
wordt herboren
kan mijn
bewondering
ervaren
zij baart
zichzelf
door
metaforen
die nog steeds
weeën verklaren
die Bewunderung
Sie,
welche in Sprache
neugeboren wird
kann meine
Bewunderung
erfahren
sie gebärt
sich selbst
durch
Metaphern
welche noch immer
Wehen erklären…
Gemis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
923 het zijn niet de dagen
die zo leeg zijn
het zijn de nachten
eenzaam koud
daar waar jij ooit lag
ligt nog je afdruk
waar ik precies in pas
soms krul ik me even op
en laat me dragen
door een kuil
in het matras…
Dorst
gedicht
4.0 met 4 stemmen
864 ik wil met iemand spreken
een zin die regen zegt
maar tussen woorden met woestijn
en dorst als tegenteken
ofwel een ander vreemder
al weet ik dat het woord
dat tussen u en mij zal zijn
de ademweg zal breken
ik wil met iemand spreken…
diep in de zee
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
644 waar zal ik nog te vinden zijn
als uit de zee
geen dromen komen
woorden zich losweken
niet anders meer kunnen dan
sterven
kromgebogen
en altijd in de wind
waarheen zal ik de meeuw nog dragen
die een duinrug tot metafoor vervaagt
onbegaanbaar, hoger dan het gehoor
van het opgetilde water
dat voorgoed zijn stem verliest
mij…
vederlicht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
407 soms is het er weer
in mijn zoldergrot
tussen de uitgehangen was
voorzien van spijtoptanten
dat grijsblauwe schijnsel
door 'n ontijdige poort
dan kijk ik een film in de bek
-tanig en tandig-
zoals dat past bij verbazing
en misschien ook onbegrip
laat ik het geen metafoor
noemen
maar een meteoor
uit zelfverzonnen ruimte
ploffend…
Vergankelijkheid
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
843 Mijn leven is vergankelijk
Elke dag een beetje sterven
Maar morgen leef ik nog
Om de stand bij te houden
Hoog jubelend beklim ik de zonnebloem
Licht geworden door de barometer
Bezin ik helemaal te loor
Zak ik af naar de goudsbloem
Passeer de metafoor
Ik schat mijn kansen in
Haal ik deze lente
Of bak ik zo bruin
Dat men mij begraaft
Onder…
Dit leven
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
693 Woorden dansen
als vervreemde metaforen
wiegen eenzaam stilte
onder stadse avondregen
ritme zoekend
in waarde wegen
beelden van verzonnen vakantie
kraanvogels in het witte zand
avondzon en blonde stranden
misschien dat je terugkomt
in ‘t nog niet geschreven boek
maar vooralsnog
ben je verder weg dan toen
en alsmaar dieper in dit…