inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 57.068):

Gemis

het zijn niet de dagen
die zo leeg zijn

het zijn de nachten
eenzaam koud

daar waar jij ooit lag
ligt nog je afdruk

waar ik precies in pas

soms krul ik me even op
en laat me dragen

door een kuil
in het matras

... Nooit speciaal voor iemand geschreven. Wel ooit aan iemand opgedragen, als een soort van metafoor voor afscheid. Nu voor mijn zwager. ...

Schrijver: Dianah, 15 september 2015


Geplaatst in de categorie: overlijden

4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 564

Er zijn 3 reacties op deze inzending:

geeraardt , 10 jaar geleden
Treffende symboliek van eenzaamheid. Zit vaak in de kleine dingen.
Egbert Jan van der Scheer, 10 jaar geleden
Rakend gevoelig poëtisch schrijven
Bert Weggemans, 10 jaar geleden
Schitterend geschreven gedicht dat vanaf het eerste woord raakt. Je hebt dit afscheid een mooie metafoor meegegeven.

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je e-mailadres voor anderen in beeld verschijnt)