211 resultaten.
Gif(t)
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
513 Wanneer gespleten tongen
woorden slaan
en lippen blauw
zelfs kou
kunnen laten bevriezen
zullen veren
gedoopt in
huid op huid
het dons altijd
kunnen verbloemen
al blijft de gift git
het blanke vel
leest naamloos…
We blijven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
486 We blijven onverstoorbaar
naamloos omdat we zwijgen
geringe afstand van de kust
zee in alles wat hoorbaar is
rust dichterlijk bij mijn hart
gaat weer terug om aan te zwellen
in mijn nachten bij haar volmaakte duinen
tussen haar billen in het holst van de nacht
wanneer we samen zijn met de maan
naamloos omdat we zonder bezitten
zand…
Jong gras in de volle zon
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
545 Voor mij in hartje
Stad ligt jong gras
In de volle zon
Grasmat die de laatste
Dagen garen spon
Bij vocht en warmte
En zomerzon - koele schaduw
Slechts in een klein hoekje
Waarin het aangeschoten wild
Van de stad naamloos rusten kon…
Verzamelgraf
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
471 niet
Achter de heg
Werd weggestopt
In de grond voor
Ongewijde rechtelozen,
Heeft hier in
Verkorte vorm
Zijn laatste plek gevonden -
Niet verwonderlijk, omdat zijn
Menselijkheid al tijdens
Het leven werd geschonden -
Hij heeft hier met zijn
Onaanzienlijke lotgenoten
Een groepsgraf gevonden
Waarin hij samen met hen
Naamloos…
Sinaasappels van geluk
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
1.339 We lachen later
over het naamloos geluk: proeven
van de zon, drinken uit
beschonken lippen.
Liefde is lang
en gelukkig.…
Woorden van waarde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 Woorden die als
Losse flodders
De ruimte in
Worden geschoten
- Niet geschoten
Is altijd mis,
Is het devies -
Overdaad aan woorden
Die niet beklijven
In de lucht waarin
Ze worden uitgesproken -
En dan die paar
Die overblijven
Als de rest
Naamloos is verdampt:
Ik hou van jou,
Kom nu naar je toe
En doe er verder
Het…
na regen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
500 nu de waslijn druppels draagt, op rij
gezet door niets meer dan
de lengte van het koord
schiet een woord door omgebogen licht,
het zicht
schiet mee
een luchtruim ver
schenkt flonkeringen door het raam
in naamloos kleine buigingen
slechts monogaam
met elke bleke zee…
Zoden aan de dijk
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
511 dit schiet niet op
de hemel wordt nooit paars
de ruimte herhaalt zich
steeds vaker
de kamer weet zich
raamloos ommuurd
hartslag tikt soms in
blauwe morsecode
alles naamloos zonder
doel maar ademvast
binnen keerkring en rooilijn
onder- en bovengrens
al geweest en best wel
voorspelbaar…
Dit is echt [2]
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
314 Hij snuift, grazend
komt hij dichterbij
Alleen de vogels kijken toe
Warme adem verkent
de huid van mijn verlangen
Ik ruik wat het met hem doet
Voorzichtig likt hij mij
ik laat de wereld los
Mijn lichaam trilt
in mijn bewustzijn, naamloos
in zijn ogen, dit is echt
Geen romantiek…
De naamloze stad
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
450 Je hebt de pure emoties
uit het gedicht gestolen
het ego uit jouw hart getrokken
dronken grijsaard
je hebt vanochtend
met de oceaan gesproken
het dansen is voorbijgegaan
in schijn van werkelijkheid
door wellust en begeerte
toegeeflijk flirt je nu spontaan
met naaktheid van het bestaan
en vrijheid van het individu
je gaat vanmiddag…
Existentiekou
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
560 naam
kan zijn
men zegt:
"het komt wel goed"
terwijl de bodem
breekt,
om een kale waarheid
soms dieper snijdt
dan steekt
wij liegen niet uit
valsheid
of honger naar verraad,
maar om de pure waarheid
te naakt tegenover staat
een moeder schuift
wat stilte
voor wat zij niet
verdraagt,
terwijl de nacht
van binnen
haar naamloos…
Beginselen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
537 De beginselen begreep ik
uit wat voor handen was
uit hemelse bron
er was een schaduw
zonder verlangen
er kwam zonneschijn
zonder schaduw
en in de stilte
hoorde ik jouw naam
onuitspreekbaar
alsof er niemand
jou kende
was je alleen
soeverein
teder aangetast
door sentimenten
riep je mij
naamloos
terug in het verleden.…
Ondanks
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
514 Alleen de bomen spreken geluidloos
naamloos in groei van de natuur
rivieren worden smaller in ruimte
in gedachten zonder poëzie
beschrijf je landschap in een boek
alsof er niemand jou kent
ondanks jouw zwijgen is er een verhaal
in de beeldentaal van tederheid
leeft het schaduwland in gedachten.…
bosgeest
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
514 ze verschuilt zich
in een verlaten
apenbroodboom
achter de wortels
vindt ze in de holle
baobab haar onderdak
oud en naamloos
verborgen in een
Afrikaanse boom
ze zwijgt als het graf
een gesloten deur
de bosbewoners weten
weten dat ze haar
moeten verzorgen
en aanbidden
ze is immers een
bosgeest verzonken
in verlatenheid…
thuisreis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 woorden aan
hun begin nog
naakt geprevel
naamloos in een
wankele nacht
de maan beeft
en luistert
de dwalende
wind houdt
zijn adem in
woorden horen
de verte zoeken
het houvast
zweven als
witte vogels in
het vroege
ochtendlicht
naar de taal
waar ze
willen wonen…
Een naamloos existeren
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
518 tijd
heb ik nooit geweten
hij heeft mij altijd
op de hielen gezeten
dat ervaarde ik later pas
zag de wereld
als een uitdaging
waarvoor ik steeds
vol ben gegaan in een
toch heel druk bestaan
jarenlang ging
alles voor de wind
het goede pad gehad
toen merkte ik dat
ik mezelf vergeten was
alles bereikt en niet geleefd
in een naamloos…
Naamloos diep
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
532 ik ken de
gaten in de tijd
kleine overstapjes
in korte afwezigheid
even oplossen
in het vreemde niets
door het schouwen
van pure energie
impressies zijn niet
echt fysiek maar
iets tussen oneindig
hoog en naamloos diep
een vervloeien met
de stroom die leven is
delen en vermenigvuldigen
in pulserende vertakkingen
zo uit inertie…
naamloos met tijd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
685 De wereld en ik voorbij
gegaan geen weg terug
ik heb mijn eiland meegenomen
daarachter op het vasteland
mijn liefde achter gelaten
fluister het koesteren
volg mij tot in het sterke licht
van de zon en laat me daar
om elk zijn eigen weg te gaan
niet het snijden
maar het afgesneden zijn
daarom laat ik een hand achter
als licht spelend…
Een naamloos ontvallen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
418 dansend
op de wind in de
ogen van ieder kind
in versnellend
tempo op naar
de finale die met
een grote klap
alle schoonheden
onderuit haalden zo
dat zij weer verder
konden dwalen
in de laatste tijd
van het oude jaar
dat met zijn knallen
de grijste geesten
het verblijf op
aarde deed vergallen
verdwenen zij stilletje in
een naamloos…
Naamloos massagraf
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
462 nam bomen
en stukken bos
mee naar beneden
de geboortegrond
waarop zij ooit
zijn gegroeid en de
hemel hebben gezien
nog pulseerde
het granieten hart
voordat geweldige
modderstromen
in een snelle
waterafdaling naar
beneden denderden
daar brak de
menselijke bebouwing
als fragiele dozen in de
chaos van een
onvindbaar en naamloos…
één leven
netgedicht
4.1 met 29 stemmen
1.551 kijk naar mijn handen
en zie hoe de nacht
zich verzamelt in’t
woordgestamel
van de wind
naamloos gegil
op warme monden
zo zwierven wij
samen vreemd
vingers jaagden
stormen naar
zich toe en werden
in sneeuw
begraven
kijk naar mijn handen
en zie wie ik ben
in de voetstappen
van beenloos bewegen…
er zijn zachte muren
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
654 ga maar
de aarde wacht wel
in al zijn dagelijkse dingen
ga maar
naar zachte woorden
die zich uitstrekken
intiem
van vroeg tot laat
ga maar
maar laat me niet achter
een en al ziel, een
en al lichaam
want
alles, ja, alles
in deze armen
zal uit vuursteen bestaan
ga maar
maar laat mij jou dichten
laag na laag
naamloos zoals ik ben…
Schaduw lachte
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
515 ik zwaaide
tussen donker en licht
schaduw lachte
bewoog
gelijk mijn arm
weg uit zicht
stapelde
zwart van vele
nachten waken
waar wit in
steeds bewogen
worden niet kon slapen
ben ik de
regisseur van dit
naamloos horrorleven
of zijn actie en
reactie splinters van
een fragmenterend geven…
Gedroomde liefde
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
325 Mensen willen rotsen
daar hun leven op bouwen
Huizen die blijven
Mensen willen hun bestaan
slaan in herinneringen
die blijven
Mensen willen niet naamloos
zijn, maar de naam Liefde
is al voldoende
Mensen willen geloven
in de mensen
die ze nodig hebben
Mensen willen geloven
in de macht
van hun dromen…
Lichtzinnige dromer
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
519 mag ik
met donkere bladeren
het licht wegwuiven
om de nacht
met stil zwart
naamloos op te tuigen
nog waait de wind
wolkjes zomer
langs het rood van de zon
kreeg de
lichtzinnige dromer
vandaag meer dan hij won
roerloos in duister
krimpt eindelijk het licht
gefilterd uit schemering en zicht…
Stilte als vriend
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
508 ik ken de blikken
maar zij zeggen
mij niets meer
voel handen
op schouders
ze doen alleen zeer
zeg woorden
die zo verdwijnen
in oost-indische oren
wanhopig zoek
ik een uitweg
in alle negeren
neem stilte als
vriend om terug
naar mezelf te keren
heb het gedruis
naamloos verlaten
niemand had iets in de gaten…
Nadia
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
465 soms moet iets
naamloos zijn
omdat het niet kan
omdat het te erg
is te gruwelijk
voor de taal
zacht gebaart de
vrouw naar het boek:
haar stem waarmee zij
het zwijgende kind
bestrijdt op het
pijnlijk witte papier…
onderhavig
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
346 in levende lijve
is daar de gedaante
minder hard en hoekig
dan het naamloos
heden dat opvalt
door zijn korte duur
als gebrekkige
gelijkenis met ouders
en hun kinderen
tezamen een geheel
als som der delen
gaan we tussentijds
ons allen op een
naijlende voormiddag
exponentieel verwijderen
buiten het object
dat zich ontvreemdt…
l' arbre et le vent
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
634 ver van tijd, de woorden
die op schaduwen lijken
omdat niemand op hen wacht
hoeveel heb ik er al naar de horizon gelokt
nog voor het naamloos vervreemden
van mijn slapend lichaam
ik zal sterven, onverwacht
wanneer ik, als een boom in de wind,
word tot verlatenheid
de neerslag zal niet ontbreken
steeds lager
met een nog lichtere…
Toen
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.044 Dan hoor je ze
Kom spelen met de bal
Buiten zijn we
Jouw vriendjes
Kom
En dan weer die stemmen
Ergens ver verloren
Anders dan de werkelijkheid
Sommige zijn dood
Oud grijs en anders
Naamloos verloren
Zomaar ongevraagd verschijnt
Een helderlicht kindergezicht
Je kent het kind
Ergens ver verloren.…