254 resultaten.
Groene oase
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 De tuin, het is een
verademing
om er te mogen zijn.
Kleuren bespelen het
aanzicht.
Met onze handen
wieden we het onkruid.
De rozen bloeien in
wonderlijk roze.
De varens zijn prachtig
groen.
De Hortensia's
schitteren
in al hun kleurenvariatie.
Enkele musjes hippen
over het zachte groene
gras.
De lupine is wonderlijk
en…
Oase in het park
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
494 De schaduw in het park
voelt als een oase
even voel ik dat je naar me kijkt
je weet tegen wie je praat
want vroeg of laat
komt afscheid nemen
het waarom waardoor
we uit elkaar fladderen
is zoals de stille geheimen
van zwaluwen in de zomer
het gesprek verwaait met de wind
woorden dansen in spelonken
steeds meer mensenvlees…
groene oase
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
543 hoe wij -klimaatgevoelig als we zijn- onze
kleine achtertuin ontdeden van de meeste
ooit zelf gelegde plavuizen en tegels
hoe zon en regen onze tuin stilaan een mooie
groene aanblik gaven en wij ons weldra
in een geurende oase waanden
hoe planten en bloemen onstuimig hun plekje
in het zonlicht bevochten en wij de oude tuin
met nieuwe…
Revalidatiecentrum Oase
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
664 Een man gaat langs de muur
van de lange gang,
aarzelend.
Op het dakterras samen,
naar de verre strepen
van vliegtuigen kijkend en keuvelend.
Allemaal bijkomend van 't leven.
De tijd staat stil,
de vloer is schoon,
de zusters zorgen.
Uit een verre hoek,
de neurologie afdeling,
komt 's nachts een kreet,
en nog een.
Iemand is in…
In oase frisgroen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
364 zij zongen
het lied van
lang geleden
in de goudgeel
brandende zon
onder het voegen
van de muur
die met grote
natte doeken
goed werd
afgeschermd
tegen de te snel
drogende wind
en intense hitte
aan de trillende
horizon lijnden
andere huizen
en koepels zelfs
een kleine minaret
verhief zich in
oase frisgroen
daar donkerden…
Een oase van rust
netgedicht
2.1 met 11 stemmen
534 Zacht omhooggestuwd
vleugels omarmen stilte
weg naar het licht toe
Verlangen naar een plek
waar zachtheid de lucht vult, waar mijn
overvolle zintuigen langzaam stilvallen. Een ruimte
waar elk geluid fluistert, en mijn geest in stilte mag uitademen.
Dromen van een tuin met
paden van mos, waar bloemen hun geur
aan de wind toevertrouwen.…
Geen fata morgana
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
803 in niemandsland
pak ik je hand
in ogen op verloren
stappen in het zand
van de woestijn markeren
slechts je laatste sporen
mag ik in groen weer de
oase zijn nee geen fata morgana
wel je paradijsje na alle pijn…
Let It Snow!
snelsonnet
3.8 met 4 stemmen
756 Terwijl de buitenwereld maar bleef razen,
Genoten zij van hun privé-oase.…
Ontwikkeling
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
1.276 tijd raast voort
waarin ik
mijzelf heb
geaccepteerd
de wereld
ga verkennen
aan anderen
kan wennen
jij in een oase
wachtend op mij
warmte en liefde
voel me vrij
de toekomst
is kleurig
in rust
vol rode rozen…
Luchtspiegeling...
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.365 In de verte zag ik jou,
plots dichterbij
stilzwijgend
gebroken rede
onvruchtbare oase
de luchtspiegeling voorbij..…
als dan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 wanneer dan
in aarde op mijn buik
de enten van mijn liefde
wortelend zelf geboorte geven
dat dan de wereld
in vrede mag zijn
een oase de aarde rond
van rust en vrijheid
waar om, voor en met elkaar
gewoon de mensen zijn
omdat anders zijn of menen
niet langer wortels klooft
omdat anders geloven
mensen nieuwsgierig maakt
waardoor takken…
Gedichten.nl
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
542 Gedichten.nl is een veilige oase,
waar Johan fijne Mostert brengt.
Een hemel, waar jonge dichters,
zich hartstochtelijk mogen uiten.
Een plaats waar een oude dichter,
al jarenlang, zijn mosterd haalt.…
Allah-nieuws
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
889 in 't land
van duizend
en nog 'n nacht
blijkt Allah
heel anders
dan tot nu
werd gedacht
ze leeft
in Nirwana
als Tabula Rasa
speelt kiekeboe
geeft Fata Morgana
bij droogte
en morgenstond
ze heeft ook
'n oase
met catering
voor eigen
rekening…
Blikken heg
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
644 Vrijdags namiddags
Met vaste tred
Trekken wij onverveerd
Met stapels gewapend
Naar die oase van rust
En zacht murmelende mensen
In deze ruimte
Van gelijkgestemden
Wisselen wij de
Voedingsbron voor de geest
Blij dat die heg, door
Niet-zielsverwanten met blik gevuld,
Voor even dan, is geweest…
Muur
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
875 Witte dag
Het dwarrelt
In grote vlokken omlaag
’t is winter
Het mag
Schitterende zonnen
Een horizon
Met bloemen en geuren
Zonder sneeuw
Niet met mij begonnen
Een oase vol gloed
Vol geloof
Met vertrouwen en angst
Een witte, dikke
Muur van voorspoed…
leemte
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
520 nacht werd woestijn zonder oase
bergen verbrokkelden tot vallend gesteente...
als lawaai oplost geeft dat stilte
licht dat wegkwijnt wordt duisternis
warmte die wegebt wordt kilte
en wee je gebeente als jij straks verdwijnt
ontstaat er zooo'n leemte…
Ingehouden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
740 groene oase houdt haar adem in
zij wacht op de streling van de zon
die hen zal doen blozen, kleur bekennen
in deze groene wereld
specht moedigt torretjes aan
om tevoorschijn te komen
zodat zijn honger gestild zal worden
in hoeveel bomen hij zal moeten boren
weet niemand…
Een geheel vormend
netgedicht
3.6 met 34 stemmen
1.781 Zonder enige twijfel
benoem ik jou
tot alles wat mij dierbaar is
en waarmee ik deel
Het samen zijn is puur
en een oase van genot
waar niets voor wijken hoeft
en ik mij geen moment verveel
Pijn doet het missen
van je geluid, je gevoel, je stilte
mijn ziel voelt zich verbonden
en vormt met jou een geheel…
Als de avond valt
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.267 Als de zon haar stralen
heeft verzacht
en de uitbundigheid
van de dag is verstomd
en weer een dag
is weggekust
geven de bomen met hun
onbeweeglijk blad
een oase van rust
en de nacht
alle lief en leed
meeneemt in
onze dromen
wachtend op
een nieuwe dag
die ons weer jubelend
zal verwelkomen…
Jouw liefde
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.344 Pure schoonheid
Ongekend, zo mooi
Alsof ik zweef
Over een helblauwe blauwe zee
Met de roodste zonsondergang
De zon die mijn huid prikkelt
En het water zachtjes mijn vingers streelt
Jij tilt mij
Over mijn angsten en twijfels heen
Jij tilt mij
Naar onze oase van geluk…
Natuur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 De natuur
zou moeten zijn
een oase
van rust en stilte
schoonheid, reinheid
zachte geluiden
van vogels en krekels
groen, kleuren
van planten en bloemen
Alleen
de mens
hij weet geen
raad meer
denkt niet meer
leeft voor zichzelf
laat de natuur
langzaam
verdwijnen
totdat hij ook zelf
er aan ten onder gaat…
Mijn deel van leven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
486 schaduw was
bekleed met
kleine reepjes zon
die dansten op de
warme wind in een
oase met licht als bron
een stukje paradijs
waarin alles vergeten
sneller smolt dan stukjes ijs
ik kuste jou
de nieuwe wereld in met
een schitterend perspectief
ik heb je al
mijn deel van leven
zo godvergeten lief…
Oerang Oetan Apen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
390 toch ben ik
blijven wachten
met de
wetenschap niets van
de kosmos te
verwachten
rondgezworven
in dorre zandwoestijn
met af en toe een
bron; de oase waar ik mijn
dorst lessen kon
het manna door
hen bewaard
in twee
buideltassen
van het wereldpaard
wedijverend
met een
klein kuddeke
schapen
rondom de
torenhoge
oerang…
Ruimtepijn
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
472 ver keken
je ogen in het
heldere blauw
waarvan de kou
op onze huid
tintelde en
woorden al
bevroren
voordat hun
tonen
twinkelden
de grootsheid
van ruimte
maakte ons klein
gelukkig brandde
vuur tussen ons
een heerlijke
warmte oase
als deken van
liefde tegen
het verlaten zijn
en ruimtepijn…
Extase
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
448 Het verstand zegt nee maar
het gevoel
Verblindende uitzinnige
extase
Bestormt de hemelboog kent geen oase
Van rust, geen middel schuwt
het voor het doel
Vernedert en bespot de goede rede
De helderheid ervaring juiste
weg
Bezonkenheid heeft er geen enkele zeg
In razernij wordt wijsheid blind gemeden…
ZUIDERBAD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
145 Aan de Vlaamse Schelde
te midden van een door mensen
welgeschapen oase
laat het jonge zwembad
zijn water stijgen en dalen
in vrijmoedig samenspel
met het getij van de rivier
het zandstrand onder palmen
schenkt bezadigd genot
verfrissend vermaak
geboren uit de sterke hand
van Antwerpens daadkracht vol bloei.…
Bloemen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
981 Crocus en pinksterroos –
Zijn grandioos,
Hortensia en lupine
Klinken als mandoline,
Lelietje-van-dalen en boterbloem
Ze krijgen verdiend hun roem,
Lelie en alpenroos
Zijn net zo mooi als een hartstochtige klaproos,
Pensee en vergeet-me-niet,
Papaver en aconiet,
Lavendel en rozemarijn
Doen mij denken aan een oase in de woestijn.…
Sluitstenen der eeuwigheid
netgedicht
4.3 met 35 stemmen
1.374 jij en ik
groeiden
aan de zonzijde
van het vrijgekomen land
de nacht viel
langs glooiende
trechterheuvels
enkel ons einde
droeg een krans
van stenen
in de oase van
samenhorigheid
stapte ik
over ijzige dagen
en zag
hoe vlak keien
mijn graf omsloten
in de weidsheid
van stilte
vlak voor het portaal
naar een vrije wereld…
Atalanta
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
603 Mijn nek, een dankbare oase
voor een afscheidskus.…
Osmose
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
502 Ik zag haar bij de bron
duizend schonen in het gras
oase in bloesem en groen
leek het precies zoals het was
water, satijnen waterplas
gedronken liefde zoveel dat kon,
verdroogd, verdronken in de woestijn,
reeds verloren, voordat je het
verlaten moest, tranen getemd
in een ander gezicht, om te zien,
je bestemming in een
osmose van licht…