171 resultaten.
Transeamus
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.152 Het bleke laken gaf
de dood een naam
kleine lijntjes
op jouw handen
kronkelden blauw
langs onbegrensde pijn
toen gisteren sprak
met twee monden
liet ik besef
achter mij
en bracht
morgen dichter
nu de storm is
gaan rusten
zijn falende adem
oude bomen laat staan
kun je zelfs die
niet meer verplanten…
In teder gaan
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
704 soms knaagt
er iets aan geven
stukjes die zijn
blijven leven
uit een schijnbaar
onbegrensd moment
zag je ogen
voelde handen
samen hebben we verkend
in teder gaan
elkaar verwend tot
we in passie braken
op de hoogste tonen van
kristal kleurden regenbogen
in het scherven ruimen
kwam ik ze weer tegen
de stukjes leven die
ondanks alles…
zie maar in mijn ogen
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
838 de vruchten van mijn lach
zijn zo eenvoudig te plukken
kijk me gewoon maar aan
het moet al gek gaan
mocht dat niet gelukken
laat het onbegrensde binnen
de mond hoeft niet open
geen hand hoef je te reiken
zelfs stormen nemen af
en gaan op strelen lijken
zie maar in mijn ogen
en de rimpels daar omheen
je bent dan uiteindelijk,
zo weet…
mystery is the darkness in the night
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
594 Wat is daar toch beneden
Dat mij zo beduusd maakt
Ook al ben ik zo nieuwsgierig
Het omvat een schild
Met verborgen kleuren
Zo puur en toch zo melancholiek
Nee, het is geen bekwaamheid
Om in deze uitgestippelde wereld
Zo trots en onbegrensd te leven
In deze beschilderde nachten
Het is allang geen beklemde tralies
Meer waar het hart zo…
"het einde"
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.058 enkele letter vandaag
het betreft de letter z
heeft de ij als vaste buur
maar is en voelt zich het einde
op die laatste plaats
vertoeft hij graag
bij hem start
een reeks van
ongeschreven woorden
worden dromen waar
maar ook droefenis
in ware stilte
of een gemaskeerd gebaar
och was ik maar die letter z
de opening naar het onbegrensde…
Zwarte Tulp
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.277 mysterieus, tot de verbeelding
onbereikbaar virtueel
bezetenheid, een geestesspeelding
onbegrensd obsessioneel
een kweeste voor de desperado
wanhopig zevend naar karaat
verdwalend in zijn eldorado
graaigrijpend in het zand en zaad
over zijn vuiggewreven armen
begaaid, behaard als een primaat
strelen vrouwenhanden met erbarmen
tot banvloek…
Moedersteen
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.453 Spiegel der aarde,
waar ik vandaan kom,
moeder en zoon,
een oorsprong zonder einde
van woest en onbegrensd verlangen.
Een sublieme stilte
koortst in het avondlicht
waar wij eindelijk
samensmelten.
De tijd der taal is aangebroken:
het hart definitief
gehouwen in moedersteen.…
Een nieuw begin
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
680 Met onbegrensde mogelijkheden.…
Voorbij twijfel en onzekerheid
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
492 Tijd voor nieuwe dromen
over onbegrensde vrijheid.
Weten dat het goed zal komen.
Hoe vaker de zon ondergaat
des te helderder verschijnt ze aan de horizon.
Wordt eerst zon en aanschouw
dan de wereld in vol ornaat.
Te vaak zoeken we naar het waarom en hoe
en komen niet aan leven toe.
Schep ruimte voor het heden.
Focus op de toekomst.…
Het geld niet waard
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
270 Zo’n sterrenmunttheemuts
zwevend als een loops hondenteefje
in antroposofische vormeloosheid gekleed
met haar abge-eckte denkraam
Zo’n zorgkostenverhogende nietsnut
kwijlend als een geil hondenreutje
in egocentrische betekenisloosheid gekneed
uit geldbeluste hoogmoed
Zo’n pittig en kek kapsel-type
schooiend als onbegrensde bitch
in narcistische…
mystery is the life full of curious things
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
754 Wie is daar die mij roept
Mij smeekt om hulp
In de leegte van eenzaamheid
Het omvat een schulp
Met een schraal geluid
Hoor ik daar die ene stem
Nee, het is geen onbegrensde stilte
Van onbereikbaarheid wat het kloppend
hart laat bonzen In de schemeren
nacht van de sluier
het is allang geen gesloten kamer meer
waar tranen van melancholiek…
Vlaktespiegeling
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
435 Langs het snijvlak van naamloos land
en een onbegrensde zee,
loop ik over korrelig zand
met het ritme van de golven mee.
Waterrijke ruigte, weelderig behept,
tijdloos doch tijdig van aard.
Mijn weemoed, zoals de zee die schept
is hier een terloopse gedachte waard.…
Open oog en gesloten hart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
822 Ze zegt dat mijn ogen zo afgesteld zijn
Door het kinderlijk vertrouwen in mij,
Door de onbegrensde naïviteit waarmee
Ik de wereld in kijk -
Ze nemen alleen de waarheid van
Leugenaars waar, van voorliegers,
Van bedriegers met een open oog
En hun gesloten hart.…
Lichaam VI
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 We stapelen ondergronds
wat de geest niet verdragen kan
Schaamte en zelfverwijt
ook dingen die ons bang maken
Tektonische pijn
onder glooiingen van vlees
Waar hebben we ze begraven: de dromen
de beloften van het onbegrensde
Waar is de onbevangen blik
van het pasgeboren kind
Wat als we tevergeefs wachten
op een renaissance
Als…
In the Ports of Antwerp
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.479 Geheel zonder zorgen
kijk ik uit kralen
met happen uit m'n haar
en een stuk in m'n kraag
Verdoofd en geborgen
proef ik van stalen
van onbegrensd geluk waar
genoeg verdrinkt in graag!
In de straten van morgen
schrijf je verhalen
die je 's nachts glashelder ziet, maar
's ochtends nog heel vaag…
Dromen
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.400 DROMEN
Ik wil niet verder leven
Als dromen waarheid zijn
Wat moet ik met de waarheid
Mijn dromen doen geen pijn
De dingen die ik wenste
Trek ik mezelf aan
Als ook het onbegrensde
In grenzen moet bestaan
Zolang ik van die dromen
Geen waarheid maken kan
Zal het zover niet komen
Kom ik niet in die ban
Vervloek daarom de dag
Die komen zal…
IJSSELMEER
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
501 Hoog en droog
op houten jukken
ligt aan de voet
van d'oude zeedijk
Markerwaard -
in vergeten drift -
Ijsselmeer , onbegrensde onderstroom
van Midslander schippers
hun onvergeten droom
van brekende zeeën
vliegend schuim
de mast teneêr
nog brandt het licht
in roekeloos weer
geen teken van leven
in kolkende golven
nu later lig jij daar…
Zelfanalyse
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.164 Een grauwsluier
omgeeft golven
van emoties
een woeste zee
splijt mijn
gedachten
Lopen door het water
de horizon onbegrensd
waar mijn eigen ik
verdwijnt in de verte
en het denken
de macht bezit
Het rijzen en dalen
van mijn gedachten
het zuigen naar
het diepste diepere
van de zee
verdringt mijn pijn
Overpeinzing doet
met schuimende…
Wacht op mij .....
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.090 Zwijgend staat zij aan de rand van het meer
waar rimpelloos wateroppervlak verdronken
zinnen laat verdwijnen in bodemloze klanken
verankerd in het uiteindelijke weten
Verloren in het lege nachtelijke niets
terwijl het duister tranen naar de morgen stroomt
overspoelen hete golven woordloos verlangen
naar het onbegrensde van het minnen
Fluisterend…
Zielsverwant
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.439 De zoete geur
Van onbegrensde liefde,
In jouw ziltsmakende huid geboren.…
de klaagzang der expats
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
828 ze zwoegen voor de Koninklijke Shell
voor Europol of op een ambassade
als onbegrensd verdienende nomaden
hun carrière slaagde wonderwel
de voorspoed lijkt hun vaste metgezel
doch de vermeende welvaart is façade
de tranen zorgen hier voor waterschade
hun leven is een voorschot op de hel
ze klagen over alles in Den Haag
een slecht klimaat…
Verblijd u
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
704 Verblijd u in de Heer
Want Zijn macht is ongekend
En Zijn liefde is onbegrensd
Zijn goedheid keert steeds weer.
Verblijd u in de Heer, elke dag
Wil Hem danken voor al het goede
O, Heer, neem ons op in Uw hoede
Wij prijzen U met diep ontzag.…
reizing van mijn droom
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
860 In de reizende droom waar het
altijd zomer is en waar de zon
je altijd laat bereizen door het
onbegrensde levenspad.
Alleen hier is de vrijheid grenzeloos
beschilderd met juwelen
Zo mooi als de rode gloed
van de romantische zonsondergang.…
Moeder
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
560 Jouw pijn
is de mijne niet,
zij is onbegrensd
je adem stokt
en slaat het verweer
in je vel
op deze dreun
dansen je engelen
sluiten zich
tot een cirkel
zonder bodem
in de damp van die krater
tekent zich een bloem
wel tien
wel duizend
elk blad
streelt je wonden
je hebt ze zelf geschilderd
je kon niet anders
je bloesems zijn de schreeuw…
Jij bent zo jij
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
1.683 zoals een vogel
die onbegrensd
vrijmoedigheid wenst
op vedervleugelslagen
dromen mee kan dragen
een lichtschelp
eindeloos stralende
zelfs als in de schemering
de aarde lijdzaam wacht
op een donkere nacht
jij bent zo jij
de waterdruppel
die achterblijft
liefdefleuren wrijft
op schaduwblaadjes
van een dorre bloem
het dansende…
Onnavolgbare verschijning
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
485 Je vage blik helderder dan ooit
Al mijn emoties waren gekooid
Gedoofd en verdord
Mijn levenszender voorgoed gestoord
Alle paden dichtgegroeid en verlaten
Mijn hart een verzameling gaten
Je vult die gaten met je onbegrensde talent
Als ik nu verga heb ik gekend
jouw ontelbare onnavolgbaarheid
die mijn gloeiende hoofd verleidt
te denken in zinderende…
Onophoudelijk
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
484 aan
de verblinding van het leven
je kneep de ogen dicht
Dat de volheid van de hemel
te veel voor je was dat je
de hemel naast je niet zag
De ruimte voor een vogel
met weigerende wieken
is te hoog gegrepen
Zachte handen gaven je een plek
in het kraaiennest
jouw uitkijkplaats in de mast
Een ziel spoedt zich ongezien
door onbegrensde…
De horizon verlicht !
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.200 gemaskeerd door fictie
ervaar ik de realiteit
chaotisch en vertwijfeld
zoekend naar houvast
dolend in de kelders van
mijn onbegrensde geest
speur ik naar ankers
voor inzicht en begrip
om het drijfzand
te kunnen trotseren
wat mijn leven beheerst
voorzichtig tastend en afwegend
bepaal ik de nieuwe koers
mijn vertroebelde vergezicht…
Ochtend
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
891 en klam geboren
de zon hangt stil en laag te dromen
In de koelheid van de ochtend wil ik blijven
en de leegte van de nacht bewaren
Er is zoveel dat nog moet komen
de rimpels van mijn huid zijn heel ondiep
Wanneer ik naar de jonge ochtend kijk
daalt een zachte weemoed op mij neer
Ik zou mijn arm wel willen strekken
naar het zuiver, onbegrensd…
Lieve vagebond
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
896 ‘k heb je lief,
jij, m'n onbegrensde vrijheid,
laat ons vagebonden zijn
tijdloos verbonden
nooit gebonden.…