192 resultaten.
Paviljoen aan zee
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
812 langs zonnig venster
scheert gracieus
de meeuw omhoog naar
Lokkende lonkende luchten
uitgestrekt en eindeloos
ontsluit zich een zee
dobberend blauw
wiegt zij wattige hemel
en in 't brandpunt van het deelbare
vallen zij heel even samen
het kind in de vrouw
en het kind in de man
pannenkoek met appel
en rozijntjes zegt de man…
Jouw prenatale dromen
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
808 nog zijn
je longetjes in rust
maar je lijfje
voelt wat mama doet
je schopt en rekt
wendt en keert
weet je gevoed door
warme moederkoek
pas als jouw dagen naken
en de weeën gaan ontsluiten
zal er een einde komen
aan jouw prenatale dromen
als de navelstreng is afgesloten
gaan jouw longen eindelijk open
kan het huilen beginnen
om…
Waterlelie
netgedicht
3.7 met 69 stemmen
5.963 Zachtjes deinend op het water
Ontsluit zij traag haar schoonheid
Gelijk met de eerste zonnestralen
Haar hele pracht en openheid
Bewaart zij voor de dag iets later
Dan in al haar kwetsbare schoonheid
Laat ze haar hele pracht ontluiken
Haar hart vol stuifmeelstampers
Voor snoepers die haar ongezien ruiken
Gulzig smullend van haar heerlijkheid…
Zomermorgen
poëzie
3.4 met 18 stemmen
4.129 rondeel
Aanstonds, toen ik wakker werd,
Scheen de zon mij in de ruiten
En de vogeltjes daarbuiten,
Van nabij en in de vert,
Sloegen, 't bekje opgesperd,
Aan het zingen en het fluiten,
- Aanstonds, toen ik wakker werd -
Dat de englen met hun luiten
Niet zo vrij en onbenerd,
- Als de doden 't oog ontsluiten -
Hunne vreugde kunnen uiten…
Geweven licht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
664 zacht klingelt
illusie in de
top van de boom
schitteren sterretjes
in alle kleuren
van je mooiste droom
golft engelenhaar
op de weerkaatsing
van geweven licht
versluiert en
warmt zij de plaats
waar het kindeke nu is
magisch is de zang
waarin het diepgevoeld
verwachten klinkt
tot eindelijk ontsluiting
de tijd verdrijft met…
Zonder volwassen schroom
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
601 ik heb je gewekt
je laten komen
en koester je
de saaie dromen
je verlegen lach
je weet dat ik je mag
je boeit me mateloos
in jou ontsluiten ga ik
me ongeremd te buiten
ik heb het kind in je gezien
het oogt zo schoon
zonder volwassen schroom
we zijn versmolten in het rood
van passie en van bloed
de nieuwe waarheid voelt zo goed…
Voorrecht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
538 De contouren zijn grijs en zwart
Ze doen denken aan de sluier rondom mijn geest
aan de afgrond waarin ik ben geweest
Maar deze donkere kleuren ontleden alle smart
Zij ontsluiten het zuiverste licht
Haar gedeeltelijk verschijnen
Alle pijn gaat verdwijnen
Door haar vage gestalte een nieuw leven gesticht
Raden naar hoe zij is in het echt
heeft…
zij is door groen gedekt
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
918 ik heb de lente
weer ontdekt
maar weet de plek
waar grond
geen bloemen gaf
zij is door groen gedekt
zon noch warmte
brengt bloei wel groei
in steeds ontluiken
moet ik echt wachten
tot de eerste bloem
zich ooit zal gaan ontsluiten
ik zie ze kleuren
om me heen
knoppen die me raken
wil geen groen alleen
maar juist de nectar
van…
Meringen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.698 Ik hou toch zo van meringen
met van die fluppen aan elke kant
Ze kruipen als gewone bleringen
maar verslonsen ieder argeloos kwasant
De vuurtoren aan scheepse kraven
spuit zijn licht naar ’t grobuit
wanneer het volmondig langs komt traven
en hun wapkleppen ontsluit
Dan is de welling in het slonder
en de mering geeft half stok
Ik neem mijn…
Geschonden groei
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
507 , de grootheid
van versmolten delen, lijkt anders
dan ze samen waren, leidt tot een
nieuw geheel, gesnoeide echo’s
van vervallen koninkrijken, brengen
tijdperken van bloei en wat niet
meer is, gaat niet verloren, de kern
van de essentie te vergelijken,
van wat men in het hart wil dragen,
wat verder gaat dan wat men al bezit,
ontsluit…
Uit veilig geborgen
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
421 je lacht en
je stem fluistert
zachte tonen
terwijl woorden
zich op liefdevolle
wijze schikken
in de melodie
van de muziek
die je uitstraalt
in je lach
wordt het refrein
geboren dat steeds
weet te bekoren
door de subtiele
wisseling van
akkoorden die
de nieuwe conceptie
verrassend ontsluiten
nog magistreren
je ogen de kleuren…
Onze handen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.152 Jouw handen willen vangen
verscheuren geleefde tijd
zij vlechten stil verlangen
vingers verstrengeld in strijd
Mijn handen gebaren zacht
raken jou heel even aan
jij schrikt terug, onverwacht
verkrampt door herleefde waan
Onze handen vouwen verward
ontsluiten nog te leven tijd
vereelt geraakt tot in het hart
verzachten gestreden strijd…
Mogen wij mee
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
423 bloemen
reiken langs de
ranke lijnen van
jouw aandachtsveld
zij hadden snel hun
hartjes open gesteld
in het weerkaatsten
van de mooiste kleuren
wiegend op de wind
musiceerden zij
schoonheid en pracht
die je nergens vindt
jij danste vogelvrij
blij lachend in een
eldorado van de
heerlijkste lentegeuren
jij gaat deuren
ontsluiten…
Onrust
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
687 Verbeelding zorgt voor macht
ontsluit tot nu gesloten ramen
de letters juist bijeen gebracht
voegen gevoel en beeld tezamen
tot een onweerstaanbare kracht
geschreven om aan te gehoorzamen.…
Jij bent de godin
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
531 ik zie je
na de lange nacht
het leven scheppen
jij geeft groen
aan gras en boom
schemert blauw de lucht
laat in wit
de wolken komen
dromend op hun vlucht
opent bloemen
in de kleur van het seizoen
ontsluit het donkere van toen
jij schenkt ziel
aan alles om je heen
zonder jou ben ik in kou alleen
jij bent de godin
die leven schept…
De Morgenstond
poëzie
3.6 met 11 stemmen
5.330 ô Welkom, schone Dageraad,
Die uit een gulden kamer gaat,
Met glans van held're stralen;
'k Ontsluit mijn venster voor uw licht,
Om met een vrolijk aangezicht
U minnelijk in te halen.…
Op de vleugels van de ziel.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
602 Wachtend op
de dageraad,
dankzij mijn
penselen
en wat streken
waterverf,
ontsluit
de intimiteit
het duister,
als rusteloos
wiel op het
deinend canvas.
Op de vleugels
van de tijd
koestert het
mijn gevangen
lichaam, gebaard
achter gouden
tralies van
de moegestreden
horizon.…
Minachting
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.247 Het gepolitoerde mahonie houten paneel
In die deur met zijn duizenden draaien
Nu een glans en troosteloos geheel
Zou geen zacht zijden rokken meer aaien
Gefluisterde geheimen aanhoord
Gesloten om weer heimelijk te ontsluiten
Begeleidde hij in liefdevolle momenten
Glimmend lachend in onschuld naar buiten
Moeizaam kreunend dient hij nog…
Avond valt
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
650 Zware wind bruist door boom en kruin
schaduwen dansen spelend, vliegend
zon en blad, op de wind wiegend
stoeien en sterven in Eden's tuin
Groter wordt de donkere projectie
het opent nieuwe perspectieven
ontrafelt onderliggende motieven
en ontsluit een tedere affectie
Licht wordt donker
natuur wordt poëzie
ontdaan van alle schijn
blijft…
Hé! Daarboven.
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
688 Of vind je mij een muggenzifter,
die zich niet helemaal ontsluit en op
al jouw slakken zoutzakken leeg.
Kom, leg het me dan nog eens uit.
Het was toch jouw besluit,
die Tsunami; of ben je niet almachtig?
Waarom blies je niet even van
te voren op je fluit? Of wist je
misschien niet dat het komen zo?
En ben je niet alwetend?…
Zeg je zegje...
netgedicht
3.0 met 19 stemmen
2.758 tref jij dichte deuren
ontsluit dan je hart:
zeg je zegje in kleuren
in plaats van in zwart
heb jij gif te lozen
verbloem dan je toorn:
zeg je zegje in rozen
in plaats van een doorn
maak jij valse starten
herzie dan je stijl:
zeg je zegje in harten
in plaats van een pijl
mis jij stro en halmen
hervorm…
binnenland
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
769 geef me geen naam
want ik ben de dwaas achter muren
van de wereld
en durf amper op te kijken
naar de reiziger die zich vonkloos, onherkenbaar
spiegelt aan mij
voor het oor van herkomst
verwant
met het stilste raadsel, ter verklaring
van mijn uit het lijf getrokken ziel
ontsluit duizend ogen
verhelder water met zonlicht
draai…
In aantocht. (Palmpasen)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
618 Gejuicht en gezwaaid
mantels en twijgen
op de weg bezaaid
konden niet zwijgen
Ontsluit voor Hem
Jeruzalem
mijn hart, als woning
voor onze Hemelkoning
Door 't kruis gedragen
gekroond op Golgotha
om zonden te verjagen
werd Hosanna openbaar!
(Mattheus 21:1-17)…
WOORDELOZE SCHOONHEID
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
436 van veel vlinders vogels
bomen en bloemen
ken ik de namen niet
net als van al die naamloos
mooie vrouwen
die ik al genietend zie
ik hoef ze niet te benoemen
mijn oog vertelt me wel
wat het ziet en gaat mij
dat in beeld toevertrouwen
hun schoonheid ontsluit
in mij een geluidloos lied
gecomponeerd met de prachtigste
niet bestaande…
kom breek het glas
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.135 stoten tegen glas
dichtbij en onbereikbaar
je zien bewegen
zonder touwen
in vreemde handen
op de maat van radeloos
het schreeuwen
wordt gefluister en
de huiver is je angst
dat jij het niet meer bent
jezelf niet meer kent
en naar die ander kijkt
die op je lijkt maar zonder hart
dat klopt nog in je eigen lijf
kom breek het glas
ontsluit…
LAIS CCCXXVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
503 is lust voor haar een lot dat zich ontsluit?
(2017 - rev. 2020 - CCb)…
Liefdesnacht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
268 Een trilling gloeit, het hart ontsluit —
verlangen dat zich zacht bevrijdt.
Geen woord, geen naam, alleen het licht,
dat langzaam langs de grenzen reist.
Een vonk, een golf, een ogenblik —
waar ziel en lichaam samenglijdt.
En even stopt de wereldtijd,
het zuchten wordt een melodie.…
onvervuld
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
173 hoe kan een hele wereld
leven in het gedicht
wie zal zijn taal ontsluiten?
hoelang houdt de dichter zijn schreeuw
en zijn vragen in?
de hemel was vol wolken…
Hartgedachten
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.292 Niet in staat te geven: liefde
ben ik opgesloten in mijn hart
Harde woorden, verdriet en pijn keren het tij
Delen wil ik liefde, warm gevoel oneindig veel met jou
Bereid te leren, aan te passen, te veranderen
Ontsluit jij de gedachten van mijn hart?…
bevalling gewenst
netgedicht
3.8 met 32 stemmen
5.437 Een vrouw ademt de verwachting uit
na de ontsluiting telt men de uren
tot de eerste schreeuw komt
toch nog onverwacht
een voetje op zoek naar steun
vindt de schaar, waarmee zij
net drie keer ingeknipt is
zij wacht totdat haar boreling
op haar rust, bloed, taai slijm
bevochtigen haar uitgezakte buik
de zachte onderkant van een stad
waar…