10945 resultaten.
Tussen wie ik was en wie ik ben
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
221 Ik vraag het de stilte:
Wie ben ik?
De muren antwoorden niet.
De bank, het bed,
ze houden mij vast
in dagen zonder richting.
Ik was iemand, ooit.
Een ambtenaar op weg,
met een tas vol plannen,
treinen die sporen trokken
door een leven met structuur.
Ik kende mijn naam,
ik wist mijn doel.
Nu draag ik alleen een echo,
een waas van herinnering…
Tussen wat was en kan zijn
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
379 Tussen wat was en kan zijn
Een recept voor morgen
Er zijn dagen die zich nauwelijks laten afronden.
Ze blijven hangen aan de rand van het jaar,
als licht dat weigert te verdwijnen.
Misschien wil het nog even blijven -
omdat ook wij aarzelen voordat we verdergaan.
We kijken terug.…
Tussen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
356 in het ritme
dat niemand hoorde
riep iets haar naam
steeds opnieuw
alsof het terug kon
komen, door herhaling
haar handen vonden
het kussen
zochten weerstand
een grens
iets dat zei
hier ben je,
het antwoord bleef uit
alleen het bonzen
dat niet meer wist
waar het vandaan
kwam
en het glijden
dat geen richting had
tussen…
Rollenspel
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
501 Hoe meer
we ons
als mensen
identificeren
met de rollen
die we spelen
hoe minder
authentiek
de relaties
worden
In die rollen
heb je dan
een mentaal beeld
van wie je zelf bent
en van wie
de ander is
Jij gaat hierin
niet met
de ander om
maar met wie
je denkt
dat je bent
gaat om
met wie
je denkt
dat de…
Testament van dwaze dingen
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.348 Verlate trekvogels stijgen haastig op
een reis van wetten en weerstand
zal hen dicteren.
Gekooide vogels weten niets
over dictaten van bergen of wind
achter tralies landen gekortwiekte veren.
De dichter jaagt papieren dromen na
bij thuiskomst stalt hij zijn zinnen uit
een testament van dwaze dingen.…
Tussen normaal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
487 Alles is al gezegd
jij snakt naar goede tijden
net als ik
....Wil je gaan
....slapen bij vrienden?
Je bent bang
dat het niet goed komt
je zou niet weten hoe
....Je gezicht zegt: laat me
....zolang maar met rust
--------------------------------------------
Blijf, we zijn getrouwd
om contact te hebben
dat is normaal
....een intieme…
Mediteren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
517 Mediteren
is vooral
jezelf te leren
te respecteren
en met name
je hersenen
te eren
dat voedt
je geloof
in rust, geluk
en je jeugdigheid
tot in jouw eeuwigheid
amen!…
zie
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
715 Bij het vallen van een gedoemde stad
verliet een visser het geweld
het vuur zal spuwen
iedereen gaat voor 't snelle geld
De visser zit aan de waterkant
zacht ruist het riet
een joint in z'n hand
en niemand die klaagt of 'm ziet
Een of andere dode zangeres zingt
op de radio een lied
je moet eerst vangen voor je iets vindt
en niemand…
Anders dan zij
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
704 In het voorbijgaan
Ze zien je niet
Als je langs hen loopt
De woorden die je spreekt
Ze horen je niet
Als je zachtjes met ze praat
Anders dan zij
graag gezien en zelfbewust
Vrij om zichzelf te zijn
Diep verscholen
stille tranen
Als je intens verdrietig bent
De kwetsbaarheid
Gevoel van onvermogen
Omdat je anders bent
Anders…
Twee Wegen
poëzie
3.1 met 10 stemmen
3.301 Het vaal is tussen wit en zwart,
Het taai is tussen week en hard,
Het lauw een eigenschap tussen hitte en koude.
Maar tussen vloek en zaligheid
En is geen bijweg die ze scheidt.
Het een hij vlieden moest die ’t ander hebben zoude.…
En dan nog iets (13)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
894 apekool
toch wel
ik heb moeite met
de tussen-n
behalve bij
siliconenborsten
aan elkaar geschreven
natuurlijk
denk ik dan
aan lekkende
spellingkwesties
nochtans
bij de uitspraak
leg ik nooit de klem-
toon op borsten…
Spiegelglad
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
587 aarzelend zet ze haar voeten neer
ze voelt ze wegglijden
een stevige arm
behoedt haar
voor vallen
in haar hoofd malen
gedachten en woorden
plus vergeten herinneringen
die zich een weg
naar haar hart banen
wat heeft wijsheid
te maken
met wat ze nu voelt
de weg van nee
is juist die
van de minste weerstand
zal ze nog eenmaal
klauteren…
Tussen de Wallen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
827 De slaaf verbreekt zijn ketenen en
zijn zweet blijkt champagne te zijn.
De ratten schieten weg in vissekomtegels
met uitgehongerde piranha's. Chinese
borsten priemen sadistisch vooruit,
steken toe bij iedere oogopslag.
Het Monument is een te grote dildo,
een aarde vermoordende kris,
waar geen heks haar schaamlippen
aan durft kapot te…
Paddestoelen
snelsonnet
4.0 met 1 stemmen
801 natuur moest deze week wat dichterbij
edoch, wat is natuur in deze tijd?
veel mensen zijn die binding domweg kwijt
staan ook niet bij het dichten in de rij
maar paddestoelen spel ik zonder n
en alle woorden schrijf ik met een pen…
Warme Regens
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
2.001 Ik schrijf jouw naam in Jade,
zie vage contouren van leven,
een verlaten huis, jouw laatste woorden
en de liefde die we deelden.
De moesson lijkt datgene uit te wissen
dat wat ons zo verbond.
De zachte en lome overgave
aan elkaar en de tijd.
Een laatste sonate
klinkt uit de achterkamer
als herinnering aan wat eens was.
Je laatste…
EUS: ÖZCAN AKYOL EN JAN SLAGTER
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
455 Nu met de afdaling van zijn leven
heb ik betere vergezichten en vooral inzichten
neem nu de controverse tussen
Özcan Akyol beter bekend als Eus
en Jan Slagter veelal bekend
als de gebeten hond die bijt
maar het is de tonende en de tanende
de potente en de minder potente
het lijkt bijna bij Jan op kutnijd
dat wat ik in vrouwen verafschuw…
Het middelpunt
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
174 Daar,
in de ruimte
tussen twee gedachten
kan iets oplichten
geen antwoord
een herkenning
dat
het bestaan
zichzelf
door de mens heen
probeert te begrijpen.
datgene
wat blijft wanneer
alles even ophoudt.…
DAG DES OORDEELS
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
446 Ik kwam in de hemel
kwam in het aangezicht
van God en sprak: wij....
God onderbrak me en sprak: en jij...
ik sprak: ik heb publiekelijk...
God onderbrak me wederom en sprak: en privé?…
De klank van mijn oude vleugel
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.647 De klank van mijn oude vleugel
wordt zwak en schril:
er is iets versleten
in hem, diep van binnen.
Er valt niets te herstellen,
er valt niets te beginnen:
tegen een doodlijk euvel
kan men niets beginnen.
De arme zwakke klanken
zullen ijler stijgen,
(waar bleef de sterke, volle
klank van hun jeugd?)
tot ten leste komt
het verlossende zwijgen…
Met een ruiker
poëzie
3.0 met 8 stemmen
1.156 Tussen haar zusters, de verkoren rozen,
Verbergt zij kuis en bang de zaligheid
Die haar verwart en mijmerend doet blozen
Nu zij vermoedt waartoe ze is voorbereid.
De bloemen op haar haastige adem beven.
Waarom die vrees?...want ze is mij teer verwant
En heeft mij daarom argeloos gegeven
Dit warme speelgoed, haar verliefde hand.…
Familiedag
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.566 Van heinde en verre komt de sippe saâm,
Een dag per jaar, om met elkander te eten,
En op te rakelen wat werd vergeten:
Der vaadren veten en hun eigen faam.
Zij smullen lang van 't hartig nagerecht
En lasteren met argloos om zich schouwen.
Bij veel betuigingen van vol vertrouwen…
de oude bok en zijn groen blaadje
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
788 wat begon als vederlicht
groeide uit tot zwaargewicht
want door te flirten met passie
veel gesjoemel te weinig actie
een kamer huren was een optie
voor het uitgesteld orgie
aardbeien en champagne
waren ooggetuige van deze campagne
de trappen op naar niveau twee
een oude kamer met wc
een groot tapijt bedekt de vloer
een raam met uitzicht…
vertrouwen
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.324 spreken met je hart
zwijgen met je mond
je bent een geval apart
sterk en heel gezond
maar meestal averechts
zijn jouw gedachten wel
bizar, zeker niets slechts
dat begreep ik echter snel
dus schenk ik je het vertrouwen
ontgoochel me alsjeblieft niet
ik wil het niet berouwen
zo besparen we veel verdriet
ik hou van jou mijn zoon
mijn…
Vrij worden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
648 We kunnen ons voorstellen,
dat mensen als wolken drijven.
Dat we afzonderlijke wolken zijn.
We kunnen bewustzijn ervaren.
Dat we de heldere hemel zijn.
Dat we wolken kunnen zien.
Mensen die werkelijk beseffen,
dat ze wolken en hemel zijn,
kunnen bewust kiezen.
Ervaren liefde.
Worden vrij.…
De vrouwen van de wereld
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.010 Alle vrouwen in deze wereld
en van voorgaande tijden
koesterden samen één geloofsbelijdenis.
Deze vrouwen, die ons allen voorgingen
hingen aan een koord om de nek.
Vrouwen nemen collectief pijn en verdriet op zich,
teneinde geluk en liefde te brengen.
Het is altijd hun wil geweest
om onrust in de ziel der man
te transformeren in rijkdom der…
Even soppen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
608 Ik ben een weergod
vol sadisme
ik werp mijn water
naar omlaag
zie ik een feestje
uit de hoogte
dan draag ik hagel
en ik plaag
Ik waai de kersen
uit de bomen
ik kraak de bomen
en het riet.
En staan er bloemen
op te komen
dan doe ik dat
liefst snel teniet.
Ik jaag de mensen
in hun jassen
en sloop luid lachend…
Boerderijruine
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Je staat er maar
van jaar tot jaar
achtermuur omgevallen
half ingestort het dak
dakpannen hangen
balanceren zwak
op losse latten
de fut is eruit
kozijnen verveloos
al een hele poos
ramen vuil en onbewoond
en binnen zag
ik stofrommel
en veel spinrag
ooit een stoere boerderij
nu een somber wrak
wie gaat je opknappen
maakt een nieuw dak…
kamp De Beetse
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
488 Kamp De Beetse
gebouwd voor de werkverschaffing
loodzwaar werk, bestraffing
dat je werkloos was
wildernis werd akkerland
alles met de schop, de hand
een meter diep omgespit
je sliep
twee rijen houten barakken
naast een rechte zandweg
in het kale land
verder niets.
Wat later
staat er
prikkeldraad
omheen
en vier wachttorens
omstandigheden…
Een zaterdagochtend
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
625 Dwalend door verlaten straten
van mij onbekende kille steden
doodstil door Jan en alleman verlaten
opgejaagd door spoken uit het verleden
wandel ik op een vroege zaterdagochtend
aarzelend door mijn hoofd
op zoek naar zekerheden
waarvan ik denk te zijn beroofd.
In een kluwen van verlatenheid en nijd
die de liefde even deed verzwinden.
ben…
Samen Haiku
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
348 Ook met hondenweer
Samen door storm en regen
Een trouw ritueel…