Alle inzendingen over uitvaart

128 resultaten.

Sorteren op:

Aarden

snelsonnet
3.2 met 31 stemmen aantal keer bekeken 2.296
Al is een horrorfilm nou nóg zo slecht, Een kerkhof vormt er altijd het decor, Met bliksem en een wind van tien Beaufort; Helaas is het in Springfield levensecht. Een plu bij onweer dragen is niet schrander Je weet toch: wie een kuil graaft voor een ander...…

Ze liepen met kaarsen de berg op

gedicht
2.9 met 34 stemmen aantal keer bekeken 40.980
Ze liepen met kaarsen de berg op en zongen daarbij een muziek die klonk als klagen dat door het licht omhoog werd gedragen. Hem droegen ze levend en dood, de moeder droegen ze ook, maar die wankelde zo alsof de dragers er de brui aan gaven. Die er waren sloten zich aan bij de stoet: een schare donker en licht die zingend of zwijgend…
Hester Knibbe20 september 2005Lees meer >

[Je komt terecht 2]

netgedicht
1.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 647
Hij schommelt mee in zijn satijnen bedje boven een affuit en hoort niet meer de hoeven ploffen dof en dof op straat.…

Begraven (haiku)

netgedicht
4.6 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.305
Weer een bekende winterzwijgend begeleid. Rust nu in vrede.…
Adeleyd6 januari 2007Lees meer >

Kadaver

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.454
Mijn kraaien krassen een klein beetje met hun bekken op de lak. Ik scheld ze vol, vervloek ze strak: “Verdoem die vogels, Herejeetje!” De stoethaspels choqueren, veren en schaven, schrapen, raspen luid. Stijf van woede vaar ik uit: “Een echte kraai behoort te scheren!”…
WOLF5 februari 2007Lees meer >

Rouwdouw

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.473
daar loopt ze uit de pas met moeders oude mantel rond haar levendige geur begraven in de bonte kraag en oh ze kent het bouquet goed en oh ze heeft het parfum graag een vage glimlach krult haar rouge stift gelijnde mond een moment uit de plooien van het starre dat ze vond in het leven aan de boezem van de rijke bovenlaag en oh ze kent de bodem…
WOLF1 februari 2008Lees meer >

De droom van een dorpsjongen

gedicht
3.1 met 26 stemmen aantal keer bekeken 24.987
O, bij mijn uitvaart, hoop ik, zal je staan Op een der bruggen van het Canal Grande En mij voorbij zien glijden als een aal. ------------------------------ uit: 'Alles onecht', 1984.…

Afscheidsgedicht: Kalm drijvend

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.845
Het licht tilt op, laat gewichtloos zweven door haar eeuwigheid geen dag en geen nacht, alleen rust en stilte van ademloze heerlijkheid voel het zweven, hoog en laag regelend op eigen kracht langs glanzende planeten die stralend welkom heten fluisterend; je had het moeten weten je wil voert langs je eigen tijd nergens meer je aan…

UW WIL GESCHIEDE, JOUW WILSVERKLARING

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.296
Gedenk te leven dat met grote mate maar denk ook na met mindere mate maar wel af en toe over je dood na je sterven na je heengaan En dan met name aan je nabestaanden aan de achterblijvers voor wie 'het dag' blijft "Zij zetten je niet bij het grof vuil" Geef hen handvatten regel dus de uitvoering, vervoering van je uitvaart…
Jean Fermate10 september 2012Lees meer >

De droom is uitgewoond

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 597
de auto’s rijden al een tijd in zwart of grijs mij vlaggend tegemoet ik heb daarvan nooit opgekeken alsof je het intuïtief tijdens het leven hebt gemeden zij zijn uitdagend schoon vervoeren het theater waarin de droom is uitgewoond het laatste tripje net zo liggend als vroeger in het kribje langs de bekende plaatsen met…
wil melker31 januari 2013Lees meer >

Graf

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 882
Na het begraven komen de problemen, Een vers gedolven graf ligt er slecht bij. Een uitvaartondernemer tipte mij Voorlopig maar een opklapgraf te nemen. En ik ga blind op zijn adviezen af, Zo ’n man die kent het klappen van het graf.…
Wim Overweg26 februari 2013Lees meer >

Goede reis

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.341
ik heb geen woorden aan je meegegeven hooguit goede reis voor jou was het eindelijk prijs gekoesterd als wens herinneringen en fragmenten verhalen jouw aandacht in de mens jij hebt gedeeld bent gegaan blijft toch bij ons in voortbestaan…
wil melker21 januari 2014Lees meer >

De dood

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 926
Plotseling zag hij een helder licht En waar kwam die wondere wijs toch vandaan Voor hem stond nu een spichtig kind Een meisje, nog heel jong, was voor hem gaan staan Zij zong hem toe over boven de wolken Waar enkel liefde bestaat, en tederheid Zij gaf hem het vertrouwen om los te laten En hij hulde zich weldra in de vergetelheid Immers,…

De levensbel klinkt

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 944
Hoor, de doodsklok luidt. Zie ons levenden gaan, op weg naar het graf. Einde van ons bestaan. Ruik de versgedolven aarde. Hier sterft onze haat en nijd. Voel hoe zelfs afgoden zwijgen. Hier sterft tegenstrijdigheid. De weg, de waarheid en het leven. Hier wordt vrede opnieuw geboren, de opstanding van waarachtigheid. De duivel heeft de…

Nog steeds…

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 606
sluimert oude zomer bladrood grauwt daarna doorborduurt de narcis kil krokust jonge lente er trekt een voorhang op boven vluchtende ruïnes ver uit krijsend hete bergen slijkland zompt verdriet naar het westers paradijs somma knijpt een oogje toe ruilen lokt de satan zijn glimlach zegt genoeg…

Purmerend vergane tijd

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 638
Zij is op de kaasmarkt geboren als een man wilde- zag hij haar staan je had er eens goed moeten horen dan ging zij er niet meer vandaan Griet Purmetreutel werd zij genoemd lokte vele kerels in haar bres werd zij er vermoord en ook verdoemd op het fraai stadhuis bordes voor een uitvaart bleek geen cent was het niet wat zij verdiende niemand…

Zomerse haiku's & een tanka

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 532
De oversteek Witte schuimkoppen achter een schip dat uitvaart krijsende meeuwen. Vista el mare Uitzicht op de zee onze ogen zien een schip het hotel deint mee. Wisselend getij 't werd eb, de zee liep weg voetje voor voetje.…

Traagzaam trekt de witte wagen

poëzie
4.5 met 53 stemmen aantal keer bekeken 11.869
Traagzaam trekt de witte wagen door de stille strate toen, en 't is wenen, en 't is klagen dat ze bin' de wijte doen! Stap voor stap, zo gaan de peerden, traagzaam, treurig, stille en stom, en zij kijken, of 't hun deerde, dikwijls naar hun meester om; naar hun' meester, die te morgen zijn beminde peerdenpaar, onder 't kammen en 't…

Bij mijn graf

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 629
Vandaag sta ik bij mijn graf, waarin ik eens zal rusten, onder oude dennebomen. De zon schijnt door de takken. Het is hier stil. Als tiener stond ik hier ook, toen opa ter aarde werd besteld. Dezelfde bomen waren getuige. Vader en moeder stonden stil, bij eenzelfde moment als nu. Als opa ben ik nu zo oud als opa. Alleen zijn gebeente…

Grote Verdwijntruc

snelsonnet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 606
Tot nu toe was de keus alleen uit twee: Wil je een graf of urn na je verscheiden? Mijn moeder zei altijd: ‘k wil geen van beide! Nu is ook ‘resomeren’ een idee. Na al die moeite die het leven kost, Wordt aan het einde alles opgelost.…

Het laatste lied

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 611
Alsof de wind je laat fluisteren zachtjes wiegend of met krachtige vlagen waar dierbaren bijeen, in tranen en gedeelde smart naar jouw leven luisteren lijk je met lachende ogen van het leven lief te zeggen het is goed, ik ben hier heb elkaar lief, maak plezier de wind ging liggen tijdens gedempte snikken bij een laatste lied het was…
Erna Kagenaar27 september 2024Lees meer >

Onderweg

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 160
Van ver ben ik op weg naar Rotterdam. Best lange tijd geleden dat ik daar kwam. Stad met bijna gerenoveerde toren. Toen daar een lieve tante weggebracht. En nu een verre oom eraan verloren.…

Blijmoedige voorbereiding

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 668
Is onze uitvaart al geregeld? Is onze diagnose al gesteld? Dood wijst onherroepelijk naar ons leven. Dat is een blijmoedig makend feit. Het wordt hoog en hoog tijd, voor oud en voor jong, dat we ons opgewekt gaan voorbereiden. Zijn onze koffers al gepakt? Zijn we al klaar voor de reuzensprong?…

speel mozart

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 677
en ween bij mijn uitvaart zelf laat ‘k geen traan meer m’n geliefde anna catarina wel elk verdriet is van korte duur muziek brengt allen hogerop tijd voor een ontmoeting met hoe je lacrimosa was bedoeld was het nog mooier geweest als je ginds langer was gebleven jou verwacht ik heel spoedig deze eeuwigheid duurt niet lang dan altijd…

In memoriam mijzelf.

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.448
In brons gegoten klokken galmen luid mijn ingetogen uitvaart uit de mensen droef gelaten schrijden voort in lange rijen zij volgen zo eerbiedig stil wat er nog rest van mij met houten sier omsloten vier zwarte raven sleuren aan het koperen beslag zij trachten even triest te lijken als zij die volgen hun gedachten ingesloten In steen…
Verdano14 maart 2003Lees meer >

Samen bloemen kopen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 591
Wie uitvaart ben niet ik, maar onze illusie, dat eeuwig leven bestaat. Sta alleen maar even stil. Luister naar het fluisteren van de kerkhofbomen. Zie niet naar gisteren om, wanneer een merel fluit. Kom, laten we, vandaag nog, rode tulpen kopen, zoals verliefde mensen doen. Kom, laten we, vandaag nog, ons leven vieren.…

Nog één oog

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 247
een onderzoek is niet nodig en duur; hem rest enkel een uitvaart naar het duin. zijn gewrongen blik is pijnlijk en leeg, af en toe kust de zon zijn zere neus, en de knokkels van zijn gebroken hand. soms lijkt het of er nog een oog beweeg van het lichaam dat spijt had van zijn keus; zijn geplette hoofd volmaakte het zand.…
Wijnand Raben23 september 2025Lees meer >

UITVAART VAN MIJN DOCHTERKEN (1633)

poëzie
4.1 met 53 stemmen aantal keer bekeken 11.667
De felle Dood, die nu geen wit* mag zien, Verschoont* de grijze liên. Zij zit omhoog, en mikt met hare schicht Op het onnozel wicht, En lacht, wanneer in ’t scheien De droeve moeders schreien. Zij zag er een, dat, wuft* en onbestuurd, De vreugd was van de buurt, En, vlug te voet, in ’t slingertouwtje sprong Of zoet Fiane zong, En huppelde…

CONSTANCE MIJN DUIF

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.563
Ik verzorgde de uitvaart o.a. met duiven, die telkemale bij me langskomen, waar ik me ook bevind, zoals eergisteren in Zuid-Spanje op mijn balcon. Het gedicht is opgedragen aan wijlen Constance Blanken.…

Op de boot

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 579
Je bloemen van de uitvaart, verjaard, geurden nu als een wildboeket, en dreven na droge rozeblaadjes, takjes mochten met je mee oplossen in de zee tot fijnste stof.…