128 resultaten.
Aarden
snelsonnet
3.2 met 31 stemmen
2.296 Al is een horrorfilm nou nóg zo slecht,
Een kerkhof vormt er altijd het decor,
Met bliksem en een wind van tien Beaufort;
Helaas is het in Springfield levensecht.
Een plu bij onweer dragen is niet schrander
Je weet toch: wie een kuil graaft voor een ander...…
Ze liepen met kaarsen de berg op
gedicht
2.9 met 34 stemmen
40.980 Ze liepen met kaarsen de berg op
en zongen daarbij een muziek die klonk
als klagen dat door het licht omhoog
werd gedragen. Hem droegen ze
levend en dood, de moeder droegen ze
ook, maar die wankelde zo alsof de dragers
er de brui aan gaven. Die er waren
sloten zich aan bij de stoet: een schare donker
en licht die zingend of zwijgend…
[Je komt terecht 2]
netgedicht
1.5 met 8 stemmen
647 Hij schommelt mee
in zijn satijnen bedje
boven een affuit
en hoort niet meer de hoeven
ploffen dof en dof op straat.…
Begraven (haiku)
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
1.305 Weer een bekende
winterzwijgend begeleid.
Rust nu in vrede.…
Kadaver
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.454 Mijn kraaien krassen een klein beetje
met hun bekken op de lak.
Ik scheld ze vol, vervloek ze strak:
“Verdoem die vogels, Herejeetje!”
De stoethaspels choqueren, veren
en schaven, schrapen, raspen luid.
Stijf van woede vaar ik uit:
“Een echte kraai behoort te scheren!”…
Rouwdouw
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
2.473 daar loopt ze uit de pas met moeders oude mantel rond
haar levendige geur begraven in de bonte kraag
en oh ze kent het bouquet goed en oh ze heeft het parfum graag
een vage glimlach krult haar rouge stift gelijnde mond
een moment uit de plooien van het starre dat ze vond
in het leven aan de boezem van de rijke bovenlaag
en oh ze kent de bodem…
De droom van een dorpsjongen
gedicht
3.1 met 26 stemmen
24.987 O, bij mijn uitvaart, hoop ik, zal je staan
Op een der bruggen van het Canal Grande
En mij voorbij zien glijden als een aal.
------------------------------
uit: 'Alles onecht', 1984.…
Afscheidsgedicht: Kalm drijvend
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.845 Het licht tilt op,
laat gewichtloos zweven
door haar eeuwigheid
geen dag en geen nacht,
alleen rust en stilte
van ademloze heerlijkheid
voel het zweven, hoog en laag
regelend op eigen kracht
langs glanzende planeten
die stralend welkom heten
fluisterend;
je had het moeten weten
je wil voert langs je eigen tijd
nergens meer je aan…
UW WIL GESCHIEDE, JOUW WILSVERKLARING
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.296 Gedenk te leven
dat met grote mate
maar
denk ook na
met mindere mate
maar wel af en toe
over je dood
na je sterven
na je heengaan
En dan met name
aan je nabestaanden
aan de achterblijvers
voor wie 'het dag' blijft
"Zij zetten je niet bij het grof vuil"
Geef hen handvatten
regel dus de uitvoering,
vervoering van je uitvaart…
De droom is uitgewoond
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
597 de auto’s
rijden al een tijd
in zwart of grijs
mij vlaggend tegemoet
ik heb daarvan
nooit opgekeken
alsof je het intuïtief
tijdens het leven hebt gemeden
zij zijn
uitdagend schoon
vervoeren het theater
waarin de droom is uitgewoond
het laatste tripje
net zo liggend
als vroeger in het kribje
langs de bekende plaatsen
met…
Graf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
882 Na het begraven komen de problemen,
Een vers gedolven graf ligt er slecht bij.
Een uitvaartondernemer tipte mij
Voorlopig maar een opklapgraf te nemen.
En ik ga blind op zijn adviezen af,
Zo ’n man die kent het klappen van het graf.…
Goede reis
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.341 ik heb geen woorden
aan je meegegeven
hooguit goede reis
voor jou was het
eindelijk prijs
gekoesterd als wens
herinneringen en
fragmenten verhalen
jouw aandacht in de mens
jij hebt gedeeld
bent gegaan blijft toch
bij ons in voortbestaan…
De dood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
926 Plotseling zag hij een helder licht
En waar kwam die wondere wijs toch vandaan
Voor hem stond nu een spichtig kind
Een meisje, nog heel jong, was voor hem gaan staan
Zij zong hem toe over boven de wolken
Waar enkel liefde bestaat, en tederheid
Zij gaf hem het vertrouwen om los te laten
En hij hulde zich weldra in de vergetelheid
Immers,…
De levensbel klinkt
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
944 Hoor, de doodsklok luidt.
Zie ons levenden gaan,
op weg naar het graf.
Einde van ons bestaan.
Ruik de versgedolven aarde.
Hier sterft onze haat en nijd.
Voel hoe zelfs afgoden zwijgen.
Hier sterft tegenstrijdigheid.
De weg, de waarheid en het leven.
Hier wordt vrede opnieuw geboren,
de opstanding van waarachtigheid.
De duivel heeft de…
Nog steeds…
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
606 sluimert oude zomer
bladrood grauwt daarna
doorborduurt de narcis kil
krokust jonge lente
er trekt een voorhang op
boven vluchtende ruïnes
ver uit krijsend hete bergen
slijkland zompt verdriet
naar het westers paradijs
somma knijpt een oogje toe
ruilen lokt de satan
zijn glimlach zegt genoeg…
Purmerend vergane tijd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
638 Zij is op de kaasmarkt geboren
als een man wilde- zag hij haar staan
je had er eens goed moeten horen
dan ging zij er niet meer vandaan
Griet Purmetreutel werd zij genoemd
lokte vele kerels in haar bres
werd zij er vermoord en ook verdoemd
op het fraai stadhuis bordes
voor een uitvaart bleek geen cent
was het niet wat zij verdiende
niemand…
Zomerse haiku's & een tanka
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
532 De oversteek
Witte schuimkoppen
achter een schip dat uitvaart
krijsende meeuwen.
Vista el mare
Uitzicht op de zee
onze ogen zien een schip
het hotel deint mee.
Wisselend getij
't werd eb, de zee liep weg
voetje voor voetje.…
Traagzaam trekt de witte wagen
poëzie
4.5 met 53 stemmen
11.869 Traagzaam trekt de witte wagen
door de stille strate toen,
en 't is wenen, en 't is klagen
dat ze bin' de wijte doen!
Stap voor stap, zo gaan de peerden,
traagzaam, treurig, stille en stom,
en zij kijken, of 't hun deerde,
dikwijls naar hun meester om;
naar hun' meester, die te morgen
zijn beminde peerdenpaar,
onder 't kammen en 't…
Bij mijn graf
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
629 Vandaag sta ik bij mijn graf,
waarin ik eens zal rusten,
onder oude dennebomen.
De zon schijnt door de takken.
Het is hier stil.
Als tiener stond ik hier ook,
toen opa ter aarde werd besteld.
Dezelfde bomen waren getuige.
Vader en moeder stonden stil,
bij eenzelfde moment als nu.
Als opa ben ik nu zo oud als opa.
Alleen zijn gebeente…
Grote Verdwijntruc
snelsonnet
3.7 met 6 stemmen
606 Tot nu toe was de keus alleen uit twee:
Wil je een graf of urn na je verscheiden?
Mijn moeder zei altijd: ‘k wil geen van beide!
Nu is ook ‘resomeren’ een idee.
Na al die moeite die het leven kost,
Wordt aan het einde alles opgelost.…
Het laatste lied
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
611 Alsof de wind je laat fluisteren
zachtjes wiegend of met krachtige vlagen
waar dierbaren bijeen, in tranen
en gedeelde smart
naar jouw leven luisteren
lijk je met lachende ogen
van het leven lief te zeggen
het is goed, ik ben hier
heb elkaar lief, maak plezier
de wind ging liggen
tijdens gedempte snikken bij een laatste lied
het was…
Onderweg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
160 Van ver ben ik op weg naar Rotterdam.
Best lange tijd geleden dat ik daar kwam.
Stad met bijna gerenoveerde toren.
Toen daar een lieve tante weggebracht.
En nu een verre oom eraan verloren.…
Blijmoedige voorbereiding
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
668 Is onze uitvaart al geregeld?
Is onze diagnose al gesteld?
Dood wijst onherroepelijk naar ons leven.
Dat is een blijmoedig makend feit.
Het wordt hoog en hoog tijd,
voor oud en voor jong,
dat we ons opgewekt gaan voorbereiden.
Zijn onze koffers al gepakt?
Zijn we al klaar voor de reuzensprong?…
speel mozart
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
677 en ween bij mijn uitvaart
zelf laat ‘k geen traan meer
m’n geliefde anna catarina wel
elk verdriet is van korte duur
muziek brengt allen hogerop
tijd voor een ontmoeting met
hoe je lacrimosa was bedoeld
was het nog mooier geweest
als je ginds langer was gebleven
jou verwacht ik heel spoedig
deze eeuwigheid duurt niet lang
dan altijd…
In memoriam mijzelf.
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.448 In brons gegoten
klokken galmen luid
mijn ingetogen uitvaart uit
de mensen droef gelaten
schrijden voort in lange rijen
zij volgen zo eerbiedig stil
wat er nog rest van mij
met houten sier omsloten
vier zwarte raven sleuren
aan het koperen beslag
zij trachten even triest
te lijken als zij die volgen
hun gedachten ingesloten
In steen…
Samen bloemen kopen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
591 Wie uitvaart ben niet ik,
maar onze illusie,
dat eeuwig leven bestaat.
Sta alleen maar even stil.
Luister naar het fluisteren
van de kerkhofbomen.
Zie niet naar gisteren om,
wanneer een merel fluit.
Kom, laten we, vandaag nog,
rode tulpen kopen,
zoals verliefde mensen doen.
Kom, laten we, vandaag nog,
ons leven vieren.…
Nog één oog
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
247 een onderzoek is niet nodig en duur;
hem rest enkel een uitvaart naar het duin.
zijn gewrongen blik is pijnlijk en leeg,
af en toe kust de zon zijn zere neus,
en de knokkels van zijn gebroken hand.
soms lijkt het of er nog een oog beweeg
van het lichaam dat spijt had van zijn keus;
zijn geplette hoofd volmaakte het zand.…
UITVAART VAN MIJN DOCHTERKEN (1633)
poëzie
4.1 met 53 stemmen
11.667 De felle Dood, die nu geen wit* mag zien,
Verschoont* de grijze liên.
Zij zit omhoog, en mikt met hare schicht
Op het onnozel wicht,
En lacht, wanneer in ’t scheien
De droeve moeders schreien.
Zij zag er een, dat, wuft* en onbestuurd,
De vreugd was van de buurt,
En, vlug te voet, in ’t slingertouwtje sprong
Of zoet Fiane zong,
En huppelde…
CONSTANCE MIJN DUIF
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.563 Ik verzorgde de uitvaart o.a. met duiven, die telkemale bij me langskomen, waar ik me ook bevind, zoals eergisteren in Zuid-Spanje op mijn balcon. Het gedicht is opgedragen aan wijlen Constance Blanken.…
Op de boot
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
579 Je bloemen van de uitvaart,
verjaard, geurden nu als een wildboeket,
en dreven na
droge rozeblaadjes, takjes mochten met je mee
oplossen in de zee tot fijnste stof.…