104 resultaten.
Zomertijd/ Wintertijd
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.329 De klok verzet, geeft weer dikke pret,
kinderen denken,
mama stuurt me te vroeg naar bed,
want het is nog licht!
De klok vooruit, een uurtje maar en toch,
da’s zeker en zonneklaar
zijn de verslapers onder ons,
ook een keer weer daar, want:
De klok een uur verzet,
is niet alleen dikke pret,
maar geeft een ander gevoel aan je lijf…
zomertijd (2)
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
481 in al zijn vergankelijkheid
was ineens de zomer daar
toen de zang van de merel
iedereen die maar luisteren wilde
uitnodigde voor een helder gesprek
de zomerwind streek over
het hoge gras beroerde
gedachteloos de mensenhuid
glanzende goudsbloemen bloeiden
zij zouden in de herfst vervagen
ergens rolde een zandkorrel om
niemand zou van…
Hoe ik ontroostbaar blijf
gedicht
2.2 met 92 stemmen
24.106 Hoe ik ontroostbaar blijf
in deze zomertijd
met de violetblauwe vlekken
aan de hemel
aangetast door weemoed
die me overvalt
als een te grote afstand
als mijn verbrande kindervoeten
zeldzaam als je bovenlip
met de bevroren mondhoek
als een potloodtekening
word je langzaam zichtbaar
met de dubbele vleugels
met de ivoren schouder
jij…
Het komt goed
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
690 een regendeken legt zich
over de lege straten
van een slapende stad
kiltedruppels raken
een smaak van verlaten
pijnigen een hart
stilte schrijft zich
in vergeten gedachten
zoekt een openheid
-
zonlicht komt, ontluikt
wekt een verwachten
het is nog zomertijd
de dichter wikt, schikt
verzen tot een bloemlezing
een bundel vol…
IN MEMORIAM
poëzie
3.0 met 3 stemmen
3.136 Vanavond sluit de zomertijd
Met winst vóór maanden ingeboet:
Een vol uur nachtrust komt tegoed
Aan wie zich braaf te slapen leit,
En zonder erg de morgen beidt.…
Zomer tijd
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
593 Bij het krieken van de dag
de zon tegenhouden
is zwaarder dan ik dacht
ik zoek de schaduw
maar die wijkt
waar ik plaats maak
voor verbazing
en mijn val
het is het mos
onder mijn gat
als natte droom
van een zacht bed
ik pluk het
met mijn winterhanden
langzaam uit elkaar ...…
Blote borsten
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
4.395 Eindelijk kan ik weer in de open lucht gaan zwemmen,
waar de elegante dames topless liggen te zonnen
met hun aantrekkelijke, gevarieerde memmen,
want daar is het allemaal om begonnen.
De zonnestralen doen het bloed sneller stromen
en door de hitte ga je als vanzelf naar koele meren
om aan de seksuele frustraties te ontkomen
en je zelf met zonnebrandcréme…
Zoon van de zon
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
600 '
De zonnegod kreeg acuut spijt
van zijn onbezonnen woord,
maar 't was gezegd en al gehoord
hij kan zijn zoon slechts hoeden
voor gevaren op de zonnebaan
'Luister goed, mijn zoon, welaan,
waak voor overijling en
beteugel overmoed:
Eéns in de lentemaand schenkt Luna
één uur zomaar aan Aurora
en dat nachtuur Zomertijd
komt…
Vang rail
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
609 bloesembermen
terwijl stilte
grote sprongen
maakt over bijna
rimpelloos water
verdrink ik
gedachteloos doch
rillend gevangen
in een rail van
wisselstroken
ademloos vouw ik
thuis open en zie
de laatste rimpel
verdwijnen uit het
zicht naar daar
waar morgen niet meer
bestaat maar nu kleur
geeft aan uren die
dubbel tellen
het is zomertijd…
Dag zomer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.074 Maar duiven vliegen nooit
naar grijze kusten ze laten zich
in bonte kleuren verven zodat
ze op spechten lijken tikken
zomertijden weg
de tillen staan leeg er druppelt
bloed het afgehakte kopje reikt
oogloos naar de sterren die
zachtjesaan verdwijnen tussen
wiekgeklapper en vale maan
het wordt herfst een laatste vlinder
waaiert versleten…
Zomerbloemen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
518 Aankondigers van de zomertijd.
Beeldig als een rondedans.
De levende bloemenkrans.
De blaadjes als hand in hand.
Versieren het eentonig land.
Als de zon weer zijn stralen zendt
openen zich de juweeltjes en
tonen zich van hun mooiste kant.
Het aangenaamste seizoen dat men telkens herkent.…
Papavers
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
876 Papavers: rood geplooide dromen
in een zomertijd vol zon
waarna de koude winden komen
of hun bloei vergeefs begon.
Gelukkig is het zaad geborgen
in een huis vol tederheid.
Een nieuwe plant die wacht op morgen
heeft haar bloeien reeds bereid.…
Het vliedende uur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Ik kijk naar de wekker
Is het reeds zo laat ?
Waar is het uur gebleven
dat in mijn hoofd nog staat ?
Het holt ons reeds vooruit,
kon niet wachten,
richting zomer
en zomerse gedachten
wanneer de zon, pas laat,
haar ogen sluit
De zomer,
met altijd te weinig uren
waarin wij,
in zwoele zomernachten,
diep elkaar in d'ogen turen
En…
Maartse vrije Kür
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
423 Een kleine, bescheiden persiflage op het hedenochtend over onze vredelievende hoofden neergedaald zesregelig blinkend kwikzilverig razend snelsonnet van de hand van onze zondagswoordenaar, maestro
Jan Bontje
MAARTSE VRIJE KÜR
Maar hoe nu verder, is de grote vraag
Wat was er eerder, krokus of
de zon
Was krokus eersteling of andersom?
De…
tellen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
414 een paar tellen
en de trein gaat
midden in de nacht
tel ik de uren
van de zomertijd
en van alle vogels
die nu kwetteren
in het Amsterdamse Bos
het seizoen zo vroeg
overal de bloemen en de bloesem
dan zie je die oude wijzerplaat
met een secondenwijzer die telt en telt
stel dat je die wijzer ziet stilstaan
precies op de klok…
je zong
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
781 hoe zuiver was je lentelied
teder van toon en
vastberaden in de liefde
zoals mijn vroege vogel zong
je stokte tegen zomertijd
alsof de schoonheid van je lief
je al je adem nam
te kwetsbaar over zo veel liefde
later met diepe klank, doorleefd
de pieken en het dal
het late bloeien in de herfst
voorbij het verre schamen
maar winter kwam…
Hitte aan de vaart
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
548 Nu de wind is gaan liggen
en de stad weer ruikt
naar oude giraffes
trek ik me terug in ledigheid
en koester ik de zomertijd.
Geef me een hangmat en een wahwah gitaar
geef me coctails met ijs
en een plekje aan de vaart.…
Seizoenen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
796 Onbewoonde klokken in lentetijd
tikten tot een nieuw seizoen
zich vol goede moed had aangemeld
waarin elk uur verstreek
Bevroren bloemen in zomertijd
verwaaien deden ze graag
in het hart van jouw aanwezigheid
die me altijd raken kon
Verzonnen boeken in herfsttijd
waar bleef het ware verhaal
wat een ieder lezen zou
de dag versneld voorbij…
Een kapotte balans
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
441 zich aan om aan
de basis te mogen staan
van de unieke vorm en
geur waar bevruchtingen
vanzelfsprekend gaan
ook in conclaaf van
wind vliegen en bijen
aan wie nu de eer om als
stuifmeeldrager
nog te echten na
talloze nectargevechten
zacht zingt
je lach het geurige
pad van dromen
jij weet dat
ze komen in de
overvloedige zomertijd…
Vogel-uur
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
895 De meeuwen slapen nooit
ze kwekken en ze krijsen
maar als het vogel-uur begint
wanneer het licht de hemel kleurt
begint een merel hen te overstemmen
het 'tè-tè-tè' verstomt
en rollende octaven
zetten de toon der ouverture
van alledag in zomertijd
geen dirigent, de meesterzanger
zet hier de toon, en 'tú-tú-tú'
vallen zij in, de koorgenoten…
Spoken in dementie
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
765 onverklaarbare tijden
laten de mens lijden
hoofdzaak is er niet meer bij
voeten wankelen door de dagen
handen die verlorenheid dragen
de duim, de vingers gekromd
een mond die wil spreken
in een herhaling
tot stilte verstomd
gedachten van een vader
gedachten van een kind
hoe bloeiend
blakend was eens de akker
schreef er de zwaluw zomertijd…
Lopen over water
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
646 Met zomertijd en wintertijd, mooi
hier en lief mijn lief. Zoveel adem
raakt niet kwijt. Alsof ik
eeuwig zou; lopen over water.
Wat klaart nu ik verlost
van mij wegen moet zonder
woordgewicht, naakt van daad:
nu ik sta aan water bedekt
met kroos, gras waarin ik niet
geloof, maar waarover ik ga
om een horizon waar geen land.…
Zomer aan de vaart.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
629 Nu de wind is gaan liggen
en de stad weer ruikt naar oude giraffes
trekken we ons terug in ledigheid
en koesteren de zomertijd.
Geef ons een hangmat en een wahwah gitaar,
sierlijke meisjes met lang krullend haar,
geef ons een plekje aan de mythische vaart,
we hebben zo lang voor mooie dagen gespaard.…
Onverwachte groei
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
558 Terwijl de zomertijd
Zich zacht te rusten legt,
Blaad'ren nog net niet vallen
Maar wel verkleuren in tinten
Goud en brons,
Ook de schijnbaar altijd
Groene heg het hoofd langzaam
Hangen laat,
Is daar op die dode plek
Plek waar zomers nooit iets
Groeien wil zomaar de onverwachte
Geboorte van jullie drieën,
Getooid met charmante…
Oud en vertrouwd
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
3.876 Kijk zie, ik ben weer
Terug in de zomertijd.
Gras wordt besproeid,
Een geur van de echo geeft
Zonneschijn op ’t gordijn.
Er is slechts een zijn.
Onze huiskamerdeur zucht
Een hunkering naar morgen.
Open en weer dicht.
Gerinkel in de keuken, buiten
Hen die nog wel mogen.
Verlangen is mijn deken.…
Zomer
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
725 De zomertijd is aangebroken
De lente dagen zijn voorbij
De natuur is reeds ontloken,
Het warme weer is nu nabij.
Zomer, de mooiste tijd van het jaar
Alles bloeit en groeit weer
De zon schijnt heerlijk, wonderbaar,
Het geeft alles zo’n blijde sfeer.…
Zomer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
650 De zomertijd is aangebroken
De lentedagen zijn voorbij
De natuur is reeds ontloken,
Het warme weer is nu nabij.
Zomer, de mooiste tijd van het jaar
Alles bloeit en groeit weer
De zon schijnt heerlijk, wonderbaar,
Het geeft alles zo’n blijde sfeer.…
In de tijd terug?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
7 Vannacht ging de klok
de tijd een uurtje terug
daar merkte ik niets van
omdat de slaap geen tijd kent
je bent er gewoon niet
wellicht wel in je dromen
maar zou ik echt terug willen?
in de tijd, 'die goeie ouwe tijd'??
neen geen minuut, geen seconde
ik wil ook niet in de tijd vooruit
ik wil vooral in de tijd zijn
in het, dat moment…
DECEMBER
poëzie
3.9 met 20 stemmen
4.370 De hoge bomen, zwart en bladerloos,
Wien grijsgroen mos de ruige stammen dekt,
Herdenken, droef, de zoete zomertijd,
En schudden zacht de wijze, kale kruin.
In de oude toppen klaagt de winterwind.
Door ’t huivrend schaarhout vaart een lange zucht,
En tillend klapwiekt, als een bruine vlinder,
’t Verdorde blad, dat trouw bleef aan zijn tak.…
gaan we naar de knoppen
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
790 virtuele
hebben we gehad
wil je voelen en lachen
om je gekke smoelen
als ik een kabouter zie
in het geven van je echte
leven ontmoet ik weer
je eindeloze fantasie
we nemen nu een ander pad
we gaan dromen slopen
een echte toekomst lopen
geen lente meer in
steeds maar hopen
maar eindelijk realiteit
voor ons geldt
voortaan zomertijd…