782 resultaten.
afscheid van speelse kleuter
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
482 't was doodstil
op het kerkhof
dat barstte van leven
in forsythia,prunus
en magnolia.
in een grote kring
stonden kleutertjes
rondom de kleine witte kist
bij het pas gedolven graf
voor hun speelgenootje.
terwijl dat kistje langzaam zonk
zong cécile dion :vole, vole,vole!…
zo maar klanken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 de zon gaat niet op in letters
eikenbast barst niet in het woord tranen uit
wenen is geen naam maar een klankvol leven
medeklinkers nemen het voortouw in stilte
leggen de nadruk op gevoel en kleuren
klankkleur is woordloos te horen
voor openstaanders die niet
omstandig aanwezig zijn
omstanders treuren in spijkerschrift
dat klinkt als ach en…
Reconstructie
gedicht
1.5 met 16 stemmen
5.827 Ram een schip tegen de kade
Maak twee gelijke barsten in een schedel
tot de tegels helder kraken. Rakelings het plein
waar ruimte om je oren waait als vlinderslag
in vlagen van paniek. Neem een k voor in je mond.
Een stokkende kade om aan te staan.
-------------------------------------
uit: 'Er staat een stad op', 2007.…
Onomkeerbaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Wanneer het kwik des winters onder nul staat
en ieder loopt te barsten van de kou
de ogen tranend, wangen lichtjes blauw;
dan zegt de weerman ons dat het om vorst gaat.…
April
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
482 De witte Sneeuwklok aan het eind van haar Latijn
Is zichtbaar drachtig van met zaad gevulde koppen
De Blauweregen, zwaar van honderdduizend knoppen
Ontluikt haar ogen in een waas van blauw satijn
De Rododendron staat op barsten van het paars
En de Hortensia bebladert teer haar stokken
De Schoenlapplant ontdoet zich van haar wintersokken
En…
Wat jij voor mij bent
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
821 bevatten,
niet kan begrijpen, niet kan vastpakken
niet op kan vertrouwen, maar enkel kan voelen
voelen in heel mijn lichaam, voelen tot op het bot
weet je dat jij mijn hart in leven houdt,
dat je het bloed laat stromen,
weet je hoeveel je betekent, wat je bent voor mij
kan je dit ooit bevatten, zonder bang te worden
of in tranen uit te barsten…
Op ieder potje past een deksel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
783 Het potje barst, de deksel laat los en valt er af.
Er is tijd nodig om het potje te lijmen.
Er is tijd nodig voor dat de herinneringen van de deksel verdwijnen.
Het potje moet rusten, het potje moet helen.
Uiteindelijk komt die weer een andere deksel tegen.
Een te grote, een te kleine of één die past, het is passen en meten in het leven.…
Een misantroop voor enkele weken
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
493 Vol met barsten en scheuren.
Levenloos zonder kleuren.
Hij voelt zich zieker dan ziek.
Het is te zien aan zijn mimiek.
Hij haat zichzelf soms zoveel.
Het grijpt hem dan naar de keel.
Er loopt een traan over zijn wang.
Omdat hij weet dat hij het niet kan.
Hij kan zichzelf niet eens meer aan.
En het lukt hem niet te gaan staan.…
Ontwaken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Telkens opnieuw breekt de ochtend de nacht,
als een eierschaal rond de aarde
barst het ochtengloren
waaruit het geel als een ronde bol
aan de horizon stijgt,
de lucht vult met heldere lichtkleuren.
Laag per laag ontmantelt ze haar wereld van het donker nacht gebeuren
en laat leven weer geboren worden.…
Een rietstengel die wacht in de wind.
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
424 Een rietstengel die buigend
bijna barst en toch steeds
wint. Een golf van woeste
droefenis die iets wegspoelt
van de diepe duisternis.
Want dat vooral is het mooie
van het riet in de waan, dat
met alle dromen de beelden
zich steeds weer oprichten
in de zee van het bestaan.…
Wilde Wingerd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
638 Zeker is dat je niet zult sterven:
straks barsten weer je bessenzaadjes...!…
LUST
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
493 er barst een kern van liefde in de liefde open,
zij spartelt blij, een stoute zeemeermin, en meer
van hen dan meetbaar is komt in de golven vrij.
het wrijft haar naam in hoge, droge duinen uit,
en ‘s morgens leest de zon de letters weg.
er kwam verlangen in de zee van het verlangen.…
HET
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
494 het houdt van verval, het trage ontbinden,
de graduele neergang van orde tot aarde,
water en slijm, het kleven van woorden
aan handen ontdaan van hun grip, vuur
dat vreet aan molm, gebinte van kerken,
donker gewemel diep in een crypte, barsten,
glasbreuk, stofwalmen, krakende vloeren, steenslag,
roest, gelig vet in de kromme hoek van het blad…
Opgekropt verdriet
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
539 van nooit verwoordde opgekropte woede
tot de muur barst
brokstukken worden uitgekotst,
naar buiten sijpelend.
Het mocht toen niet
Het mag nu niet
'Pakt een pilleke
Dan gaat het wel voorbij'
Hoort ze zeggen.
Ze hebben je liever
alleen maar blij
in deze opgefokte maatschappij
van glitter en glamour.…
sancta familia
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
649 de opgezette boom
van verlicht denken
over breuken en barsten
of afgezaagde wortels
bloedt inzichtelijk
tussen licht flakkerende kaarsen
dansen geen poëtische klanken
woorddronken van taalliefde
en volgeschonken glazige ogen
met op rijm gemaakte maaltijden
slechts gangen uit het éénkeuzemenu
der intergenerationele keuken
geserveerd als…
Na de scheuir
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
385 Niet alles wat barst
wil terug
naar vroeger.
Sommige lijnen ontstaan
om licht te geleiden.
Aan tafel
ligt ervaring opengevouwen:
code naast compassie,
structuur met adem.
Een mens die systemen leest
en daarin
mensen blijft zien.
Wat uiteen viel
werd geen gemis
maar ruimte.…
polyfoon
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
365 kunnen zijn
dit zal verheffen
wat behouden blijft
geconserveerd en wel
als de vaste grond
voor belemmeraars
van voortgang
leven moet ademen
opbloeien, vergroeien
ik stuiter door
geluiden
de wolken
voor liefde
om het herboren hart
dit opengebroken zicht
botte voorspelbaarheid
is een moeras
tegen kracht
voor longen die willen barsten…
Vrijheid is een werkwoord
netgedicht
2.4 met 25 stemmen
491 De knop barst open
rood dat door het pantser breekt
licht wint van de nacht
De ochtend breekt de stilte van de nacht,
een nieuwe dag in mei is opgegaan.
We vieren wat de vrijheid ons heeft gebracht,
en hoe we hier vandaag samen mogen staan.
Geen muren meer, geen angst die ons regeert,
geen woorden die we moeten onderdrukken.…
Hoera eenzaamheid!
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
2.544 schrobbend op z'n muren, zwart van laatste vuren
Mijn portie aan fikkie, ben 't spuugzat geworden,
verhuis heel ver weg, naar van god verlaten oorden
Waar 't niet bloeit op elke heuvel of lonkt om elke hoek,
want altijd 'kouwe kermis' lijkt mijn levensvloek
Geen molenstenen om m'n nek, m'n hart zegt nu tabee
nooit meer buigen en nog barsten…
Hoera Eenzaamheid!
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
776 liefdesgruis,
schrobbend op muren, zwart van laatste vuren
Mijn portie voor Fikkie, liefde spuugzat geworden,
verhuis gewoon ver weg, naar God verlaten oorden
niet te zien op elke heuvel, lokkend om iedere hoek,
want altijd 'Kouwe Kermis' lijkt wel m'n levensvloek
Geen molensteen om m'n nek, m'n hart zegt nu tabee,
nooit meer buigen en toch barsten…
woordbreuk
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
867 in deze botsing
van ongelijke werelden
breekt het woord
barst en kraakt
onder het olijk jolijt
van eeuwige paradoxen
levert enkelvoudige letters
aan het edelachtbare Hof
en de betere huizen
geblakerd hun tradities
en rijk verleden
ogen en oren
koloniseren gewetenloos
de lamme hersenen
beheren strategisch
spraakkunst en bloedsomloop…
lente
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
1.266 vandaag ben ik zo in mijn schik
want speenkruid stilt dit ogenblik
reeds in de vroege morgenstond
spriet groen al uit de zwarte grond
en op mijn wang verschijnt een blos
de ribes gooit de trossen los
zo zacht als poesjes die ik streel
zijn katjes zilverzacht fluweel
een merel kwettert liefdevol
de prunus barst z’n kopjes bol
ik zucht…
Ik Schreef Maar Wat
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.197 extra's in mijn gezicht
die de rimpels van de winter rechttrekken
als ik jou zie opstaan in winters strijklicht
Ik schrok van het vuur
in de wending die zat in
jouw wiegende heuplijn als
de strobo uitbleef
en ik strofes wegschreef
tot jouw dansende voet
onbevlekt onbesmeurd
boven alles onheilig
mijn erker betrad
Maar de inhoud barstte…
Leliëngetreur
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
607 De wolk barst, waait de hemel weg.
Bedeesd en statig wiebelen zij heen en weer,
gezegend zijn de takken die mijn ogen openen,
naar hoge dromen wijzen zij te meer.
Laatste woorden, voor een manloos graf.
Blauwe lelies vangen mijn verbaasde val,
voor mijn lief en ander leed.
Niets is wat het scheen,
ook de zon niet meer.…
Dilemma
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
879 De bel barst zwartgallig, mijn licht dooft
mijn hemel, de Lethe cirkelzwaddert rond mijn hoofd.
Het enige wat ik doe is mezelf horen reutelen.
Nasaal gonst en basaal bonst het’ –trombose of geweten?-
‘Er zijn geen wachtenden voor u, die in uw zetel peinst
had dit geraden, aan elk verlangen
komt slechts een einde door vervulling ervan.…
Zeepsop voor mondspoelen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
486 ‘k Zeg je, ‘t helpt geen barst, niks niemandal
ijdele hoop is ‘t gebleken
want spoelen met zeep, na een kernachtige kreet
zorgt voor meer ellende dan we ooit weten!
Net als met haat, jaloezie en nijd
dus vergeet die handeling nou maar
je haalt de narigheid niet uit de mens
dat is gebleken en dus: zonneklaar!…
Morgen.....
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
920 Morgen, als het lente wordt
zal ik buigen wat krom is naar recht,barst
het leed en de pijn om even vergeten te zijn.
Morgen, als het lente wordt
vlecht ik voor de wereld een biezenmand
waarin rotte appels zullen verdwijnen,
een voorwaarde voor een duurzaam bestand.…
La Dame Blanche
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
650 wanneer mijn handen dalen
en tussen je lokken strijken
de geel grauwe sepia dagen geruisloos omslaan
scheer ik lager onder jouw wervelende vrouwenwolkendek
als de zuidenwind voluit duinen uiteen barst
mijn stem met fluweel stoffeert
( en al wat eb was
over mijn strand
woest vloed
blinkend als kind
met vlinders in handen
verborgen…
- Regendagen -
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
946 Als ik jouw moed niet had,
als mijn hele wereld wrang aan dingelen lag
en het licht was donkere tussenruimte,
puntige golven zonder enig gevoel,
zoals een gouden malle streep van licht
lichtere zijstrepen,
matglanzende regen met structuur
die mij aan het huilen maken,
zonder keelgeluid barst mijn krachtig hart,
zonder balken heeft geen…
lente groet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 de knoppen in de seringenboom
zullen straks barsten, mooi en vol van kleur
waar mijn ouders zo van hielden
de warme dagen van de lente zal ook de liefde
goed doen. mensen nu eens geen gezeur of geklaag
het is nu lente en dat wilden we zo graag
laat ons volop genieten van deze tijd.
lente en dan… op weg naar de zomer…