780 resultaten.
De Ode
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
2.020 Het zwarte vloerkleed wordt langzaam door het blauw verdreven,
en als de laatste vol met passie dansende vlammen ten onder gaan,
laat het maanlicht een mystiek schouwspel herleven,
De gestorven koning, het zwaard nog vastklemmend, de diepte in,
zijn kinderen aan de kust ontdaan.…
'K zie nu al hoe 'k, als jij gestorven bent
poëzie
4.2 met 23 stemmen
2.450 'K zie nu al hoe 'k, als jij gestorven bent,
Zal zitten, kijkend naar je stil gezicht;
Wel vol verleden, toch pijnlijk verlicht,
Dat jij ten minste geen verdriet meer kent.…
Storm
poëzie
3.2 met 22 stemmen
3.724 Zo stormt het door mijn borst, waar de gedachte,
Spokend met stenen blik, de liefde dooft,
Die ik gestorven in mijn ziel voel zweven.…
Jaren heb ik in potten
gedicht
3.2 met 24 stemmen
8.612 Ik ben moe, ik heb negen keer geleefd
en ben tien keer gestorven,
geloof me, slapen doe ik niet meer
en met dromen hou ik nooit nog op.
Meidoorn valt uit de woken en
zwavel sist op de daken,
maar in mij zwijgen de wolven,
in mij morrelen de kruiden niet meer.…
nymph gered bij papendal
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
658 In de bossen rond Papendal
dwaalde een zoetwaternymph
beroemd geliefd zo schoon
uit de orde der naiaden
In een eerder leven
gestorven en zo beschreven
door Alfred Lord Tennyson
in dezelfde tijd Poet Laureate
lyrisch daarna de schildering
door den late Pre-Raphaeliet
John William Waterhouse
toen als the Lady of Shalott
Haar ware naam…
Eenzame strijd
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.219 Toen je vrouw was gestorven
sloot jij je voor de wereld af,
want je dacht dat het jouw schuld was
en gaf jezelf deze eenzame straf.
Maar toen jij eens een droom had
waarin zij aan jou was verschenen,
werd jij opeens wakker geschud
het doffe uit je ogen was verdwenen.…
mijn hartenkind
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
2.813 kind verdrijven wil
die neemt duizend schoppen mee,
een drilboor, hamers en houwelen
vergeefs
die breekt eerder nog de aardkern uit
dan dit kind uit mijn hart
----------------------------------------------------
Toelichting: Dit kind is mijn stiefzoon die op elfjarige leeftijd onder mijn hoede kwam, nadat zijn moeder was gestorven…
ZONDER
poëzie
3.1 met 10 stemmen
2.475 een dag
één enkle dag,
Dat ik u niet aan ’t hart mag drukken,
In zoet verrukken,
En ‘k u niet eenmaal kussen mag,-
Dat is het droefst van alle zaken
Die ziel en zinnen treurig maken…
Dat is wel
een gestorven dag!
En of een dierbre zustermond
U ook,
voor Mij,
een kus wil geven,
Mijn liefste leven!…
Harde lijnen ?
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
607 Verpakte littekens gaan van
hand tot hand, geschreven op
een bevlogen krant van gisteren,
waait ritselend op in een gestorven
zucht om de tijd te ontmoeten
buiten mijn medeweten om.…
Lieve Caitlin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
541 Je manlief Dylan Thomas ging veel eerder terug
naar het Grote Onbekende dan jij, maar tijd doet
er niet toe als je zoals jij de jaren verdrinkt
in dezelfde weemoed en afkeer als je gestorven man.…
Zoom aan de overkant
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
456 ik dool om te willen zwerven
langs de seizoenen aan de wand
van de inmiddels gestorven tijd
met z'n steeds uitbottende hand.
bloeit een bloedende doorn als
tranen in het oog van het labyrint
waarin mijn tocht zich zal herhalen,
symbool van een gestreden strijd.…
gedachte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
667 Geschiedenis heeft geen waarde
als niemand er van leren zal:
hun doden hebben geen naam,
noch een toekomst en zijn doelloos
gestorven en tot as vergaan.
Dus laat ze gaan.
Elke dode sterft meermaals
waar hun naam te boek gesteld
tot vragen rond het heden leidt.…
EEUWIG TREKKENDE KRACHT
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
547 zin in,
zal moeten rusten,
continue heeft zij zich ingezet
voor haar dierbare kroost
zij had zich opgeworpen
als grote steun en toeverlaat
tastbaar als vliegende kracht
onvervangbare moeder
voor haar kleinkinderen en hen
als knuffelkotertjes toegeëigend
engelbewaardster
moeder Omie is nu weggesleept
naar het schaduwmeer
waar het gestorven…
Sage
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
467 Ik ben het doodskopaapje
dat gisteren gestorven is -
hopeloos.
Ik ben twee Siberische lynxen
op de snelweg naar Nairobi -
krankjorem.
Terug naar het Huis van Dromen
voeg ik mezelf weer rustig in -
onontkoombaar.…
in albast gegoten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
526 half en ik
gorgel nog slechts wanneer
ik in de verte iemand naar mij
hoor roepen,
ik prevel nog enkel woorden die mijn
naam verdoezelden in de
berm waar de geüniformeerde
macht me vond, mijn smeekbede
om hier de vonnis over mijn
hart uit te spreken werd
teniet gegaan door de
schuifpui die mijn
lichaam baarde
al was het reeds gestorven…
Grenzen gaan en komen.
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
430 Warmte wat nooit bevriest,
zoekt zijn immuniteit
in het bloed, wie dat vindt
dat resistentie bestaat even
alleen in woordenboeken,
wat ik lees is lopend vuur
sterk geïnfecteerd dat het
zelfs de dood ontdooit
de grenzen vallen weg
staan als blokkades weer op
waar mensen gaan, de haat
verbleekt, is even weg,
bladeren die al gestorven…
Monotoon
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
282 Mijn hart is vaker gestorven
dan het klopt.
Mijn ogen zijn gewend
aan duisternis.
Mijn handen
geknepen om niets
en dankbaar
dat niets geen pijn doet.
Als de volgende steek komt,
zal ik glimlachen.
Niet uit kracht,
maar uit gewenning.
Alles wat kwetsbaar was
is al lang
opgebruikt.…
kerkbezoek
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
589 Religie is dood, allang gestorven
in deze opgesierde benauwende gebouwen
waar dwanggedachten de sfeer bepalen.
Is God ook dood
gestorven wegens gebrek aan belangstelling
of is het geen religie
maar relatie die opnieuw
geboren moet worden!…
Femke van der Laan en het verdiet
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
565 Femke van der Laan laat
niet zomaar een ballonnetje op
neen een volle een grote
een met heel veel verdiet
er zit een mandje onder
je kan erin stappen
je kan eruit stappen
maar je mag ook mee ballonvaren
tot op grote hoogte van verdriet
waarbij de grote hoge stilte je iets zegt
dat het leven beneden doorgaat met en
dat verdriet niet…
Blarenlied
poëzie
4.1 met 19 stemmen
4.587 Gij weent omdat wij zingen
Op droeve mijmertoon,
Van half-vergane dingen,
Te vroeg gestorven schoon.
Wij suizen in de hagen,
Wij fluisteren 't voor uw voet.
Wij komen ritselend klagen,
Dat àlles sterven moet.
--------------------------------
uit: Maart-April (1936)…
De oude stippeltjes jurk van mijn oma op zolder
hartenkreet
1.9 met 14 stemmen
2.693 Mijn oma was gestorven
En ik had ineens geen zin.
Geen zin om te eten,
Geen zin om te drinken.
Maar als ik dat waar zou maken,
Zou ik nog verder zinken.
Dus ik doe oma’s oude stippeltjes jurk weer uit,
En berg hem weer mooi op.
Het is maar een jurk,
Maar door de draagster van die jurk
sStond mijn wereld op z’n kop!…
Veendorp
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
896 loon halen in 't café duurt
al gauw een halve liter jenever
Jongens met kort geknipte haren
meisjes met een ernstig gezicht
op grafstenen lees ik hun namen
Ik leef me in, voel hun dromen
ken hun toekomst van armoe en plicht
het zijn sprookjes waarin ze geloven
Ze troosten mij zonder woorden
als ik bedroefd terugkeer in 't heden
de gestorven…
Als de Godin mij verleidt
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
1.044 kleed
doch getooid met
zacht betoverend vlees
dat verzuurde appelen
nog verzot zo zoetig spijst
zij krult langs mijn haren
stroperig van kruin tot zool
omringt mij met zwoele gebaren
opdat ik nog enkel drijf op zaad
dat geen geboorte ooit zal verklaren
ten einde ruk ik met alle macht
verroeste hekken open
spijlen met ingebouwde
gestorven…
Tot de bodem
gedicht
1.2 met 287 stemmen
18.465 Naar kades klauwen, in je kreten stikken, rond
die luchtbel, rond je hoofd, een engel die niet komt,
o de gestorven zomers in je mond.
-------------------------------
uit: Het Parool, 30 mei 2012…
Piraatje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
632 3 dames in de dop
Ze was een kater
In poezenkleren
Ze kon vechten
Als een vent
Je kon als kat
Veel van haar leren
Haar knuffelgehalte
Was ongekend
Ze kon ook kletsen
Van die verhaaltjes
Als ik haar aansprak
9 jaar lang
Dag en nacht
Telkens weer
Dat is nu over
Mijn mooie rooie
Piraatje Chucky
Die knuffelde en kletste
Ze is gestorven…
Meetloos lint
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 Een reis op beide voeten
sinds zij groeiden, door mild
en vertekend land, vindbare
littekens gingen van hand tot hand,
geschreven op een vervlogen krant,
waait ritselend op in een gestorven
zucht om zijn tijd te ontmoeten
buiten mijn medeweten om.…
EEUWIG TREKKENDE KRACHT
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
649 haar zin
in zal moeten rusten
continue heeft zij zich ingezet
voor haar dierbare kroost
zij had zich opgeworpen
als grote steun en toeverlaat
tastbaar als vliegende kracht
onvervangbare moeder
voor haar kleinkinderen en hen
als knuffelkotertjes toegeëigend
engelbewaarder
ma-Omie is nu weggesleept
langs het schaduwmeer
waar het gestorven…
Samenwerking
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
574 We lopen slechts naast de waarheid en het licht
Gevangen in duister van gestorven liefde
Verblind de hoop die zich naar de toekomst richt
Verwijderd, elk gevoel dat niet beliefde
Ontheemd van elk gesprek dat ons nader bracht
Maar zoeken blindelings onze eigen wegen
We mijden dageraad en gaan door donk’re nacht
In ’t licht der ochtend komen…
Moeder van alle moeders
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
801 Ik kan en wil haar niet vergeten,
mijn gestorven moeder, die wijze vrouw,
die me het levenslicht liet zien.
Ken ik mezelf?
Die man die vijfenzestig jaar geleden,
in het logeerbed van zijn oma sliep.
Begrijp ik hem?
Die oude man, die ik in de spiegel zie.
De opa, die zijn kleindochters ziet spelen.…
Ween niet mijn lief.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
502 Ween niet voor wat gestorven is,
de kim blijft gericht naar het
onvoltooide licht, onttrokken aan
de duisternis in een smetteloze vlam,
die de menselijke ziel heeft ingericht
uit al het as van mensen die ik lief had
en werd ontnomen, een gebalsemd hart
een drijvende kroon in een gelauwerd bad,
hun hoofden gekranst met geurend
duizendschoon…