983 resultaten.
Anne
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
1.210 jij stil daar hebt gezeten
Ze gingen langs de straten
met hun zwarte hemden aan
en schopten tegen deuren
met een goddeloos geweten
Ach - kon je nog een keertje maar
een zomer openslaan
en hinken op die stoep
waar jij je schoenen hebt versleten
Je keek nog naar de bomen
toen het licht werd uitgedaan
en wist dat in een nacht
het heimwee…
park
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
534 een langgerekte vijver plooit
zich minzaam in het park
te midden van oeroude bomen
trots op hun massieve kracht
een houten brugje spant zich ingetogen
door het heimwee en wat oude dromen
tot rust en milde troost gekomen
vindt in de spiegeling wat mededogen
wat eenden glijden schadeloos onderdoor
geen vogel vliegt nog op daarvoor
twee eksters…
Dichten is nieuwe namen geven
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
871 Dichten is woorden vinden voor
het altijd eendere heimwee,
voor de liefde, het vertrouwen en de haat,
voor geloof, hartstocht en wat zich niet zeggen laat.
Dichten is de lente zien en ruiken,
voelen en horen en weten dat niets erover zeggen
alles alleen maar erger maakt:
taal is niet te temmen, niet te gebruiken.…
Mens van het water
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.347 Bekend is dat god de wereld schiep
behalve Nederland, dat deden ze
zelf, zonder hun ingrijpen was
Holland een zandbank in de Noordzee
We polderen zee en meer in tot land
bouwen steden op de oude bodem en
uit heimwee naar 't verdwenen water
graven we in de bodem weer een meer
Men fluistert dat door eeuwen spelen
met wind, zand en water,…
Een milde herfstdag
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
815 Plots bloeit het heimwee dan weer open
en vult mijn denken en mijn ziel.…
Hart Voor Kerst
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
2.084 Dennengeur
verdrinkt
in gouden glitter
kaarslicht
mijmert
in flarden
nostalgisch denken
schemering
zweeft
op vleugels
van heimwee
naar schimmige verten
sneeuwvlokken
bedekken schuldgevoelens
met vrede op aarde
de nacht is sereen
en fluistert
vergeving
maanlicht weerkaatst
in stralen
van hoop
sterren
verzonken
in mythische…
Het vale licht
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
599 De regen deert me niet, hij vult
alleen mijn denken, blust het heimwee niet
naar die tijd toen we jong waren
en nog illusies bouwden langs de wegen.
Straks komt weer de lente
en we zullen zingen, niet alleen van
hartstocht of tederheid, maar van moed
en vertrouwen, al is het licht nog vaal.…
mijn orkest
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
698 geluk
laat de stemmen klinken
als ik moet gaan
en eens moet ik gaan
breng mij dan weg
op klanken van muziek
zij vertellen over schaduwen
de vleugels van verdriet
die het hart beroeren
laat de violen huilen
eens moet ik gaan
dan zal er staan
een orkest van herinnering
met koper en bazuin
spelend mijn compositie
een symfonie van heimwee…
Nachtlied van verlangen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
836 Het diepste ik
dat ik van jou ken
laat mij hier weten
wie ik nu ben
onder maanlicht
in de nacht
en onbevangen
het is de stilte
in jouw zwijgen
die ik in mijn hoofd herken
als weemoedig nachtlied
van verlangen
het zijn dromen
die dikwijls verschijnen
wanneer de zomer
gaat verdwijnen
zonder wrange klank
van droeve heimwee…
Op de versafdeling: gedicht voor Leo Vroman
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
818 Of toch een Goudse balling
Met heimwee naar de Markt
Een onuitspreekbaar leed
Zwarte humor
Hoe dan ook een eerbetoon
Aan Leo, dubbel held
Welbeschouwd een gedicht
Het kortste ooit…
K versus K.7
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
960 droogte
mijn lijdend lijf ingaan
ze heeft geen woorden nodig
't afsnijden van de tijd
't besef dat een terugkeer
misschien onmogelijk is
ik draag het zand van de nacht
naar het afscheid, het wanhopig zwijgen
volgepakt met knars en kanker
zal ik een briefje achterlaten
dat we morgen, samen als één,
lezen in ons eenzaam huis
met heimwee…
wie toen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
499 las ik in een bericht
en vooral dat 'al'
wie toen zalm ving
zou niet verbaasd zijn
over die tijd die er nog niet was
wel over ons die
niet weten wat zalm vangen is
terwijl je uitkeek
over de veenmoerassen
en daar doorheen ploeterde
met dezelfde koude vingers
waarmee je nu iets uit het vriesvak
soms even met een flits van heimwee…
Storm van stilte
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
532 Hier keert het tij
en maakt slagzij
de maan schuift aan
en huilt een traan
Een schip vertrekt
armen zwaaien
harten vol heimwee
zee blauwe dagen
Een vogel neemt een bad
en strijkt zijn veren glad
de dag tast blind
een kind doet de was
De natuur komt nader
de tijd verdampt
langzaam maar zeker
steven we af op een ramp.…
Zeevriend
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
826 De weidse gebaren van jouw golfstroom
beademen het voorjaar met nieuwe zomer
in de stilte van die heimwee
ben ik het kind van de duinen
te klein om de horizon te aanschouwen
te groot om de zandkorrels te tellen
in de verte van dat grote verlangen
zeevriend, leen mij de weemoed in jouw ogen
laat het land van mijn hart jouw schip zijn
de…
Het nieuwe begin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
630 Een acuut heimwee naar de dagen
die allemaal op mekaar leken,
en juist daarom zo mooi waren.
Stilletjes denk je terug
aan de avonden waarop
om halftwaalf de barbecue nog smeulde
en de rosé werd bijgevuld?
Voortaan moet er elke ochtend
vers brood zijn,
met verse moed.…
Zomerwereld
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
503 Soms,
die ziel snikkende heimwee
naar de warme zomerdagen
toen mijn ongekuiste jeugd
zijn eigen dromenvleugels kreeg
en ik als jongen om mij heen keek
vaak tijdens het ouder worden
het ontoereikende verlangen
naar die vrijheid zonder vragen
alleen, met ongevulde rugzak
en indianentooi op pad
naar een land zonder horizon
eenzaam dromend…
Reikhalzen
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
650 een kloppend schrijvershart
dwaalt met bitterzoet
verlangen door het vergezicht
van weidse polders
heimwee en hoop het kan
even duren tot lichtvoetige
bladgroene takjes uitgroeien
tot een reikhalzende boom
in de loop van onvervulde woorden
boven mits-maar-en-bezwaar
voorbij de lange smalle sloten
denkt de dichter poëzie
hij…
Zuurstofvriend
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.294 ben ik voor jou in dit voorheen verlaten bed
alsof mijn nieuwste wortels vochtig worden
door alles wat in tranen bij jou bleef
en ik buig voor jouw jeugdige schoonheid
jouw frêle handen aan de volumeknoppen
zuurstofvriend jij bent de vitale bron
voor mijn bloementuin in de nacht
van mijn ongerepte verdrietige verleden
toekomstige heimwee…
Verlegen vlinder in een natte jas
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
360 Hij heeft de intense emoties
om lief te hebben in stilte
door pure glorie
van natuurlijke heimwee
op de lange duur
in zijn mystieke erotische dromen
waar koude nachten
in verlaten steden
huilen om een wreed verleden
van armoede, verdriet en pijn
hij houdt zichzelf niet aan het licht vast
zoals de nacht soms om de dag lacht
is…
Sonnettentovenaar
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
567 Voorzichtig ga ik weer proberen
Om een sonnet te formuleren
Door Adriaan mij ooit geleerd
Dat ging toen soms wel eens verkeerd
Dan wist hij mij te corrigeren
De klemtoon anders te fraseren
Met ritme, jambe en met rijm
Het moesten veertien regels zijn
Hij pent zijn lightverse niet meer neer
Verblijft bij onze lieve heer
Misschien…
F.
gedicht
2.3 met 41 stemmen
12.023 wat ik het liefste wilde
is terugkeer tot een vroegere stad
staat van geborgenheid
beginnen van mijn leven nu
de onbestaanbaarheid daarvan
vergeet ik
bij terugkeer van een reis
ouder geworden en toch
terugvallen kunnen
in vroegere warmte
-----------------------
uit: Tirade nr. 200.…
Eenzame gronden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
520 Zie hoe hij de groene levensboom omhelst
waar hij vroeger ingeklommen
dacht dat hij kon vliegen
teruggekeerd naar eenzame gronden
heimwee naar de natuur van zijn jeugd
verleden uit een verborgen wereld
naar een schuilplek achter de horizon
luister hoe hij tegen de vogels praat
verhalen vertelt aan dwalende wolken
teruggekeerd naar eenzame…
Ga Nooit Terug ...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
410 ga nooit terug naar
daar dat en wat ooit was
een vorige huis waar je hebt gewoond
je werk van toen
het is vals die heimwee
die nostalgie dat sentiment
je kunt het toch niet overdoen
doe weg die oude jas
wat moet je ermee …
niemand die je er nog in herkent
de tijd is door gelopen
nieuwe inzichten en
veranderingen worden getoond…
Viooltijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 Gisteren, maar vandaag opnieuw,
hebben mensen verdriet gevoeld,
in het verlangen van violen.
In de smart van violisten.
In dichterlijke dromen.
In poëzie van muziek.
Hebben ze de pijn gehoord,
in het diepgaand verlangen,
naar vrijheid en samenheid,
terwijl de jaren klimmen.
Goddelijk verlangen ervaren,
naar het bewegend stilstaan,
van…
Redding
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
720 Vandaag droom ik van heimwee.
Vandaag ga ik in gedachten,
vol van verlangen hier,
op reis.
Op reis naar vergeworden landen,
waar geloofd wordt in de liefde.
Waar vrouwgebleven moeders,
aanraakbare Madonna's zijn.
Vrouwen naar mijn hart.
Waar het vrouwelijke in mensen,
de toekomst van de wereld wordt.…
Bespiegeling
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
528 Winterse bomen
weerkaatst in vensterverval.
Ooit was het hier warm.…
Gladiolen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
483 Jouw geest laat een stille echo klinken
in de bloeiende zomerse tuin
ik heb me in de gladiolen verdiept
om de bloemen op jouw graf te leggen.
Ze zijn mooi nu, in hun zomerse schoonheid.
Als jij vanaf jouw verre ster toekijkt
weet ik dat je zult glimlachen.
Om zoveel toewijding en liefde.…
Straks komt de herfst
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
574 En heimwee kleurt soms ook de luchten,
de wolken die in stilte verder drijven…
Durf stil te zijn, niets zal voorgoed hier blijven.…
Avond in Mei
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
493 Groene velden van ons eerste geluk
zijn uit een andere geschiedenis
in door verdriet vergeten verleden
omringd door geschilderde geesten
om het stille duister te verdrijven
heb ik rode rozen, blauw zien blozen
met mijn koffer op weg naar nergens
onder angstaanjagend bewolkte luchten
probeer ik werkelijkheid te ontvluchten
langs herinneringen…
Dromerige nacht
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.310 Die dromerige nacht aan de kust
hield jij mijn eenvoudige werkelijkheid
dicht bij de zacht schijnende lantaarn
en ik riep nog eenmaal
"Jeugdliefde"
door een intense droom gebracht
alles samengevat tot de essentie
in de bezinning van een eenzaam bestaan.…