Alle inzendingen over klagen

802 resultaten.

Sorteren op:

Machteloos Kind

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 477
Je vertelt me van landen waar slechts een blik is voldoende om talen te doden en toch te verstaan Als je bomen doet buigen, wolken doet jagen, kruinen doet kreunen, in een ootmoedig klagen.…
Lucia20 april 2018Lees meer >

Geen Sint Gedicht

hartenkreet
4.0 met 223 stemmen aantal keer bekeken 1.250
Het leven is kut en klote maar alles oké hoor voor de rest Weet dan dat mijn deur altijd voor je openstaat Elke dag en elke nacht zolang die deur bestaat Weet dan dat je bij mij altijd verdrietig zijn mag En huilen en vloeken en boos zijn, elke nacht en elke dag Als het leven kut is, en je snapt het waarom niet Kom dan bij mij klagen…

onze taal

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 261
alleen maar stilte waren de taal van verklankte stilte van klaterende klanken in kleuren en geuren gevat - de wanklanken van de klok die de uren slaat het loeien van sirenes in een of andere verre stad nemen we erbij - het ruisen van de regen in onze blauwe fluistertuin de stille witte strepen van straaljagers in ons blauw het donker klagen…

De vlinder en de Hommel

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 666
sterk als een os En in de massa opgelost Wordt een vlinder en fladder zorgeloos van bloem naar bloem In alle kinderlijke vrijheid Beste schepper ik ben een kinderlijke strijder Is er een keus uit alle vier Ik wil in vrijheid fladderen, elke discussie overleven en toch in de massa zijn opgelost En om kracht heb ik als larve al niet te klagen…
D.R. Korthof11 augustus 2020Lees meer >

AAN EEN WIJSGEER

poëzie
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 4.311
Of 'k zal der grote Liefde Van uwe trotsheid klagen, En dan - dan moogt gij beven!…

Liefde

hartenkreet
3.7 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.645
dat kun je niet kopen Het wordt je gegeven of je wilt of niet Je kunt alleen maar wachten en hopen Totdat je misschien een oplossing ziet Die blik in jouw ogen die zei me genoeg Ik zal hem ook nooit meer vergeten Het was de liefde waar je om vroeg Ook jij was er door bezeten Het doet ons erg veel verdriet Maar niemand zal ons horen klagen…

De directeur van het grand hotel

gedicht
2.5 met 27 stemmen aantal keer bekeken 14.736
cosy lounge spécialités culinaires geräumiger parkplatz situatied opposite the railway station chambres modernes/musique restaurant à la carte of à la diepvries zalen beschikbaar voor 20 tot 200 personen van normale omvang voor vergaderingen recepties partijen en concilies ook voor huwelijksfeesten alleen moet men dan later niet komen klagen…

Vrije zon

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 629
eeuwenlang volkt ons land om dankzij vaak nijvere handen wat recht is praten zij niet krom gun ze nu toch wat panden water aarde en de lucht bestaan voor ons allemaal geloof niet elk kletsverhaal dat iemand zomaar vlucht omarm ieder die komt vragen naar een plek onder de zon voed hen uit jouw rijke bron en stop toch eens met klagen…

Zo breekbaar en zo broos

netgedicht
3.3 met 52 stemmen aantal keer bekeken 7.145
En 't zijn de nutteloze dingen die 't kostbaarst in dit leven zijn: een droom, een lach, herinnneringen, je vriendschap en je troost bij pijn, een kinderlied doorheen ons klagen, een vogel die heel helder fluit, een licht dat plotseling gaat dagen en zó gaat weer het duister uit. Uit: Steeds weer exodus…
Adeleyd28 maart 2006Lees meer >

Alleen op de wereld

hartenkreet
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.778
Ik wil zo graag antwoord op die vraag, en sorry als je vindt dat ik klaag. Ik wil dit alleen even kwijt, hopend en wachtend op iemand die mij bevrijdt.…
Angela12 juli 2007Lees meer >

De geleerde heer

poëzie
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.032
Zijn jongste kind was ernstig ziek, Lag stil en bleek te klagen, En werd ondanks zijn groot verstand Het kerkhof opgedragen. Die arme hooggeleerde heer Zat eenzaam bij zijn boeken, Waarin hij nu ten einde raad Vergetelheid ging zoeken.…

Groene kerst?

netgedicht
3.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.121
Al is het tienmaal feest, 'k heb reden om te klagen. Ik erger mij het meest aan lui die boompjes zagen. Men kan met schone schijn voor mij de pret bederven. Die bomen lijden pijn en zullen langzaam sterven. Ze maken, dat ik walg, door zo het feest te vieren: alsof ze voor de galg de hanger eerst versieren.…
Aubrey11 december 2007Lees meer >

Als

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 732
We klagen, zeuren, kunnen niet geven, Laat staan dat we onze les willen leren. Ieder zit zijn negativisme af te wegen, Als men maar heel even de zon zag.…

loosdrechtse plassen 2008

hartenkreet
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.000
wie zal het roer gaan overnemen waar is zo’n unieke gelegenheid zeilers moeten elders gaan lenen tot op het laatst was jij bereid wie trekt nu de kar het water in sorry Annemiek wij hebben zo’n zin wij missen jouw tactiek bedankt voor al die leuke dinsdagen jij was onze steun en toeverlaat het ligt niet aan ons; wij hadden niets te klagen…
nel van strien20 september 2008Lees meer >

Advent

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 973
Toch komt de lente al van ver in het gezicht want straks begint weer 't wachten op het lengen van de dagen, op zon en voorjaar, ook al moeten we nog eerst veel klagen, afzien, dromen van wat komt, al is 't verlangen nooit voldaan, nooit ingevuld tot waar er niets meer te verwachten valt.…
Adeleyd28 november 2009Lees meer >

De kast

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 606
Van baklucht wordt de klant benauwd, zodat-ie aan het klagen slaat. 'Je moet niet ruiken,' krijgt-ie raad. Het nórmaal valt bij hem verkeerd, doordat men zitvlees uitserveert. 't Dessert bevalt 'm ook al slecht, want hangop is het nagerecht. De muren komen op hem af.…
Aubrey17 december 2010Lees meer >

Fluistermijmeringen

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.220
extra broodnodig voor de vogels deed me strooien vleugelslag grijsdons op wit sneeuwtapijt een glimlach een jaar is omgevlogen bracht vreugd maar ook verdriet beperking ach je hoort me niet klagen zoveel mensen dealen met een lach of ook een traan weer anderen die verloren de aller aller liefste op deze aard geen boom vol slingers…
windwhisper23 december 2010Lees meer >

Laat mij nog éénmaal

poëzie
2.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.787
Geef mij nog ééns Uw koele hand: Dan zal 'k voor altijd van U gaan, En dwalen langs 't verlaten land, En klagen van mijn laatste waan.…

Tuin

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 979
Achter ons huis ligt een tuin hij is niet eens zo klein een stuk of dertig aren moet hij zo wel zijn éénmaal in de week dan maai ik het gras en loop daarbij te wensen dat het gazon kleiner was ik maakte ook wat perken een bloemetje staat fris ik weet nu ondertussen wat onkruid wieden is over het hele karwei loop ik te klagen en te…

Spijt

gedicht
5.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 19.017
Wat helpt mijn klagen? Wat mijn roepen, wat mijn vragen? Wat ik bulder, wat ik zweer? De echo zendt mij alles weer. Gij die later wordt geboren, wil naar wijze woorden horen: pak die beide handen beet, dien het wijf dat moeder heet. Antwerpen, 1934. --------------------- uit: Verzen (1969)…

Danklied voor vandaag

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 541
De winter, alhoewel er die niet eens geweest is, kleurt ook de gevoelens grijs en doet versomberen tot klagen en zeuren. Maar wie het wil hoort zelfs de vogels nu een feestlied fluiten. Wat komen nu veel mensen buiten en werken in de tuin en roepen naar mekaar wat vrolijks.…
Adeleyd29 maart 2014Lees meer >

Uitvaart

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.513
En 't koor der klokken bleef eenstemmig klagen, De maagden weenden met gesluierde ogen En geen gaf antwoord op mijn bange vragen. 't Werd donker om mij heen, de sneeuw viel dichter, Ik voelde vlokken die me in 't aanschijn vlogen En 'k hoorde een stem: - ‘Het land verloor een dichter.’…

Doorzien

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 784
even in het ziekenhuis als je dat ziet en meemaakt, 't is net een fabriek, dan weet je zeker wat je nooit wilt wezen: ziek maar ja, artrose, 'k heb tot mijn tragiek wat gruis dat tussen wervelschijven van m'n nekkolom als zand dat daar niet thuishoort m' immobiliseert knarst, schuurt, obstructie pleegt en pijnlijk irriteert (als ik soms klaag…

Het einde der tijden nabij

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 517
ontworsteld aan de winterslaap met vaak onverwachte kwade dromen waarin wij toch meestal met ons ons internet- en schoolwerk gedisciplineerd klaar moesten komen en soms op de stoep konden zwaaien naar hij of zij op weg naar 't laatste perk behoorde u tot de groep van isolement en lange dagen, of de zachte helpende handen, weinigen hoorden u klagen…

Traagzaam trekt de witte wagen

poëzie
4.5 met 53 stemmen aantal keer bekeken 11.869
Traagzaam trekt de witte wagen door de stille strate toen, en 't is wenen, en 't is klagen dat ze bin' de wijte doen!…

LACHEN EN SCHREIEN.

poëzie
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.447
De mensen klagen, Dat vreugde vliedt: Laat vreugden vlieden, laat mensen jagen, Wij zien ze vlieden en klagen niet. Want al wat schoon is, Is schoon wijl 't vliedt, Want schoonst van een citer zijn toon is 't Sterven, het stijgen niet ...…
Albert Verwey10 december 2011Lees meer >

Lachen en Schreien.

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.182
De mensen klagen, Dat vreugde vliedt: Laat vreugden vlieden, laat mensen jagen, Wij zien ze vlieden en klagen niet. Want al wat schoon is, Is schoon wijl 't vliedt; Want schoonst van een citer zijn toon is 't Sterven, - het stijgen niet...…
Albert Verwey16 december 2015Lees meer >

Hopeloos verliefd

hartenkreet
4.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.566
kan niet Toch is er het gewoon dit allesverterend verdriet Niet meer weg te branden uit mijn ouder wordend lijf 'k wou dat het me nooit overkomen was want 'k weet met mezelf geen blijf Rimpeltjes en grijze haren vermenigvuldigen zich met de dagen Misschien is er niemand die het ziet De tijd dringt, en alleen ik hoor mijzelf eindeloos klagen…
Brigitte17 september 2002Lees meer >

jonge sla

netgedicht
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.506
ik ben in staat het zwaarste leed te dragen het uitzichtloos verdorren van een boon een snijbloem en zijn onverdiende loon ik zie het aan, doch niemand hoort mij klagen het rooien van de bintjes is gewoon een schaamteloze daad die af doet vragen of een beroep op normen ooit zal slagen toch blijf ik hard, negeer het machtsvertoon maar in…