10502 resultaten.
Akis II; in de wind geslagen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
401 jullie af
matrozen, om deze jongen
aan boord te nemen
na de avonturen aan wal
in de chaos zonder zeden
de reden is heel simpel
ik wimpel jullie niet af
met ’n laf en onaf betoog
maar door mijn oogharen
zie ik in de versufte jongen
duidelijk ’n god gedrongen
wachten om los te breken’
de matrozen luisterden niet
en al snel nadat ’t schip…
nachtboot
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
470 de schroef maalt in diepte
het eender koude donkere water
dat zwaar en onverschillig woelt
meegaand of log malend
er valt geen staat op te maken
de motoren stampen hard
tot ze zich schikken in
de lange trilling die de
hulk van het schip verheft
tot een goedmoedig besef
onder de stenen van de kade
zoekt het brosse schuim
lange slikkige…
BEHOUDEN VAART
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 Heer Bommel geniet
met een oude luchtballon
van bedaard vliegen.
Ollie en Tom Poes
kijken vol vermaak naar wat
onder hen voortglijdt.
Rustig landleven,
woelig verkeer verschijnen
en gaan vanzelf weer.
Oosters prachtpaleis
maakt plaats voor oerwoudmoeras,
dat doet huiveren.…
ogen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.501 Licht in het water
Glinsterend
Diepe duisternis
Zwarte wolk
Meren vervagen
Mistig
Storm op zee
Spattend water
Lange duinen
Waaiend zand
Kapotte steiger
Drijvende plank
Kleuren op de bodem
Koraaleiland
Zwart wit ver weg
Gezonken schip
Sprekende vis
Zielsverband
Spiegels op de kade
Waarheid…
Van kroeg tot kaap
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
967 wier waait met de netten mee
de zon rust op een mistbank
boven hare majesteit, de zee
het stromeisje schenkt ruimschoots
wijn en dein, turft de dekzwabbers
geronseld per dozijn
de zeilen bol, het zeeschuim op de rol
recht ze haar rug
met haar kop pal voor de wind
verdwijnt het schip
op de valreep wankelt een vader
schreeuwend om zijn…
Lied van de zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
353 Langzaam zak ik weg, de diepzee in
de volzee: het duizelt me van scholen
visjes schieten weg en zijn er nog
In het licht boven mij glijdt het witte
schip van een zwaan over
de bellen uit mijn mond
Ik hoor krekelzang in het hoge gras
een meeuw vliegt over, waarschuwt
en wijkt, golven rollen zich op
tuimelen over elkaar heen
en breken…
wat weten zij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
668 wat weten zij
die aan de kade staan
zij zien ons
hand in hand
traag en wankel
naar het schip toe gaan
weten zij
wat wij voelen
als wij
elkaar omarmen
als wij
hartstochtelijk
zo lijkt het toch
elkaar zoenen
voor de laatste keer
wat weten zij
over ons
nu wij blijkbaar scheiden moeten
ik
van jou
mijn nooit gekende moeder
jij…
ONKWETSBAAR?
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
1.227 Het vermeende onzinkbare schip begon aan zijn eerste reis. Aan boord werd volop feest gevierd, waarbij maar heel enkele mensen aan mogelijk gevaar dachten.…
schepen die op de Elbe varen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
487 schepen die op de Elbe varen
dragen de kop in de golf
het zwarte schip dat laag
op het water ligt
het hele ruim bevracht
meeberekend maar opgegaan
schijnbaar van het doel
ontslagen op de wijde baan
het murmelend spoor dat
luisterend aan boord meeloopt
van het begin gebogen maar aan
het eind weer gesloten
boten schuiven langs…
landbouwhaven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
607 achter boerderijen weggedoken
slingert de afgedankte buitendijk
als groene sliert plots onderbroken
door een vreemde kale plek
waar zweet en vloek
getijden deden springen
waar groei van graan en biet
de boeren deden zingen
waar hun vruchten zwaar
door handen van de knecht
van wal in schip gedragen
afgevoerd naar silo en fabriek…
De strijd gestreden
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
2.420 De strijd lijkt gestreden,
in het slagveld der passie…
Ook al is het kortgeleden,
er lijkt geen ruimte voor compassie
De strijd lijkt gestreden,
mijn schip met gevoelens laat ik varen..
Maar het mes dat mij heeft gesneden,
zal ik eens en voor altijd bewaren….…
Eerbiedige waardering
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
1.880 Onstopbare tranenstem
onuitwisbaar herinneringsverdriet
Hartinslag als bliksem
einde der levenslied
Antwoord...open
verdriet eindeloos
Doelloos rondgelopen
afstand...machteloos
Gedachten ontnemen energie
Op het moment dat ik vernam
Ontembaar...overmand door emotie
Tranengordijn...alles verlamd
Één doel voor ogen
een schip in beroering…
tijd puzzel knuffel
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
751 Hoe kan ik in godsnaam nu stoppen
de knoppen zijn geknapt
de klaprozen zijn betrapt
op hun ware aard
zij zijn gespaard
draai maar u majesteit
de aarde in een onwaarschijnlijke tijd
het schip is rijp
door tijd van spijt
gekapseisd
door een vuur van ijs
nu smelt het bewijs
langzaam maar zeker
gaan de geesten in ruis
spreken
en zij
de…
Drooggevallen
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
544 Gedragen gewaden van wier
in wind verwaaid roepen ze
wat ik had willen roepen, ze
wijzen de weg, niet wetend wat
me beweegt, roerselen die zij raken,
watergeluiden steeds met andere
smaken, kraken de spanen die ik
ontbeer, mijn schip schuurt het
land, drooggevallen in profetieën,
overvloed vlotgetrokken van de
wanen en hun klippen, geduld…
veranderd
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
726 Mijn dichtwerk verandert sterk
lange zinnen waren nooit mijn merk
maar ze zijn nu nog korter
als een schip dat plots een bootje wordt
als van haver tot gort,
als de wens langer te leven
is de wens nu een leven zo kort
als een kind de wereld bekijken.…
Sirene lief
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
639 Het karkas van mijn schip gebarsten
en met koffie en witte wijn volgelopen.
Daar was zij het
die, met een lichte geur van eucalyptus,
de groep naar de eenzaamheid bracht en
volstrekt ongepast
de leegheid tot volheid maakte.
Een schipper,
ongeschoren,
die zijn eigen noodlot wenkt:
"Zing voor mij meermin.
Zing en laat ons samen zijn."…
verzilverd
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
578 eenzaamheid
zoekt het schelpenpad
dat ik achtergelaten heb
het zal zachter zijn
nu ik er mijn dromen
als van trap tot trap
neerleg
ik draai me om
langzaam vult de zee
mijn ogen
met een zilvergrijze zon
een meeuw wordt weer
een stip, schip in de verte
ongehaast
misschien is het een teken
dat de horizon zich verdiept
in een stilstaand…
Aftakeling
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
957 Mijn krakend schip, met altijd
stinkend drab in ’t ruim.
Koppig bonkend tegen de kaai en
van alles wat draaien
kan ontdaan.
We worden weggesleept. Een korte reis
over het IJ brengt ons voorbij
de laatste kranen, naar mannen
met roest in hun baarden.
Zij tekenen met krijt de zwakke
plekken.…
NASTORMSE BAREN
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
627 De zee toont bij vergane wind
nog hoge gelaten golven
met bolle gladde ruggen
vol stille schuimslierten
waarin luchtbellen
steeds verstoppertje spelen
de traag slinkende welvingen
tillen en duwen het schip voort
geven de reizigers
bemoediging en verlichting
het loerende gevaar verdwijnt
voert kwijnend een griezelspel op
grappen zegevieren…
Haverklap
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
556 ik doorkruis telkens mijn zee
wissel woorden met
eb en vloed
ik heb windeieren gelegd
en een strand geoogst
schepen vallen achter de einder
verdwijnen zonder troost
de mast verdwijnt als laatste
Moeder Aarde, klamp mij aan
welk schip daagt de branding uit?…
Laat maar stromen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
498 Als het eenmaal stroomt
valt het door niets nog te keren
wat men ook zal beweren
welke oplossing men ook droomt
Als het eenmaal stroomt
laat het dan maar komen
het kan immers niemand deren
het zijn jouw aller diepste dromen
die je iets proberen te leren
laat alle remmen los
stel dan je droom op schrift
bevrijd je schip van z’n tros
en…
Reis of roes
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
637 Ben je geboren op een klein
eiland in de stille zuidzee
of opgegroeid in een verlaten
uithoek van een vergeten rijk
achteroverleunend in een
oksel van de machtige
chinese tors waar angst taboe
is in de ongenaakbaarheid
der himalayahoogten
dan is zoeven over zes
maal duizend mijlen land
in een zwevende zeppelin
of schip van…
alles wat was
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
204 op een voorbijvarend schip
zag ik het vertrek van alles
wat verdwijnen zou
in de modderige rivierbedding
helde een schuin verankerde herberg
die zinken zou
zilveren taal tinkelde
even helder als alles wat ik zag
mythe en landschap vloeiden samen
‘s nachts luisterde ik of het regende
later hoorde ik het geroffel van druppels
op het…
Oude mensen verdwijnen...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
541 Oude mensen wonen er tevreden.
Maar oude huizen zijn onzuinig.
Oude mensen zijn een kostenpost.
Thuiszorg is duur.
Oude huizen worden afgedankt,
getekend door de tijd,
en afgebroken.
Oude mensen verdwijnen.…
Gouden ooft
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
775 Zomervuur gedoofd
door de herfstregens geblust
dragen mijn handen
rijkelijk het gouden ooft
waarop nog uw zegen rust.…
[ Met mensen intiem ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 Met mensen intiem
willen zijn: moeten delen --
in hun geheimen.…
[ Blijf maar een kind, dan ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 Blijf maar een kind, dan
kun je prinsheerlijk slapen --
in vreemde armen.…
[ Lusteloos duw ik ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
380 Lusteloos duw ik
mezelf op het campinghek --
heen en weer terug.…
Niets
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
793 Niets is nieuw
Alles is oud
Nieuwe dingen worden gauw oud
En oude dingen worden weer waardedevol…
Meditatie
gedicht
2.9 met 19 stemmen
14.870 Geen rots geen ster geen waaien en geen wiegen
doch overal het loerend water onder zee
geen vis geen vin geen stilgezonken schip
alleen het groen, het onbeweeglijk net
waarin mijn adem stokt, mijn hand niet meer durft dwalen.
En alles valt nu stil: mijn bloed, mijn blik
mijn blakende gedachte.…