28259 resultaten.
Relatie, losse!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
624 Een relatie wordt vaster
naar mate je elkaar loslaat
naar mate je elkaar meer gunt
dan is een relatie vast
en veel zekerder!…
Adem van de zee
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
695 in een kringloop, tijdloos de emotie
van hechte verbintenis
nu in geschiedenis verbonden
als een golfstroom zal haar adem
tijdloos liefde dragen…
Vriendin en vriend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
569 Je hoeft mijn mond niet te volgen
geen geschenken te brengen
bloemen mogen tuinen blijven sieren
luister maar gewoon naar je hart
ervaar de resonantie in de kamers.
Het is te vinden, dat vertel ik je
met en in de kleuren van de natuur
als ik de spatels of het papier
tot mijn ogen maak, mijn iris
geheimen eindeloos uitdeelt.
Tijd oogt als…
Witruimte
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
554 Stel je vragen erbij,
wik mijn woorden.
Ze zijn niet adequaat,
kruimels, zandkorrels slechts
van wat wil worden gezegd.
En neem het tussenrijk mee,
het wit waarin ze zijn gevangen,
want geen verhaal kan bestaan
als niet met zicht en gehoor
een hart de dingen verbindt.
Laat mij ook toe tot jouw stilten,
lief,
laat mij daar
scheppend…
Koffiedrinken
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
755 Mensen met liefde en passie zijn het,
die ons vitaliseren.
Zij zijn het,
die ons laten genieten.
Van het mysterie dat we koffie noemen.
Van het leven zelf.…
Een Nieuw begin
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
747 Ik weet wat liefde doet met mensen.
En soms doet het zo’n zeer.
Liefde doet iets met mensen,
Het maakt ze zo teer.
Ik weet dat ik het verdriet achter me wil laten.
Ik weet, ik weet…
Ik zoek, ik zoek…
Een nieuw begin.…
Patricks liefde voor ons
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
651 Mijn liefde voor jou springt moeiteloos over de dood heen
om je gesloten oogleden als je gaat slapen
een kusje te geven
en je een zachte nacht te wensen
Mijjn liefde voor jou is sterker dan de dood
wrijft over je rug om je te troosten
weet je altijd geborgen
Als je me mist,
was ik er al zonder dat je me hoeft te roepen
Mijn liefde voor…
Cirkels
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
667 Geen begin maar ook geen einde,
steeds weer draaiend in het rond.
Als de eeuwige getijden,
eb en vloed bewegend in een open wond.
Zwart en wit,
angst voor het donker.
Heftig wanneer je er alleen mee zit,
wachtend op dat ene kleine wonder.
Waar je soms vanuit de verte eventjes naar mag kijken,
een dartelende vlinder ronddansend in stralend…
Eindsprint
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
364 Eerst duizend doden sterven voor de sprint
Eerst Napels zien en dan ècht door het lint
Eeuwige roem als je d'etappe wint
En daar de elyzeese velden vindt
Voor even nog van voren
met je kop
Maar morgen wacht je pas room
at the top…
Zonnelied van de H.Franciscus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
108 U prijs ik om vergeving,
voor wie opnieuw begint,
mocht eens de liefde winnen
in ’t hart van ieder kind.
U prijs ik zelfs voor ’t sterven,
de allerlaatste tocht;
mocht ieder dan ontvangen
wat hij ten diepste zocht.
…
Bouwval
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
9 een bouwval de toegang uit het lood
niemand kijkt er meer naar buiten
die hier woonden verhuisd of dood
de wind speelt langs kapotte ruiten
de vensterbank kaal en verrot
van kinderen verstomde kreten
resten gordijn als overschot
in flard en stuk gereten
liefde, haat, ruzie, verdriet
door muur, deur, raam omgeven
waar de een het leven liet…
Lenteverwachting
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
649 Wanneer prille geluiden vrij te horen zijn, zachte
geritsel van de wind in bladloze boomtoppen, een vogel nabij
Noten en tonen als draadjes samengevlochten tot een melodie terwijl
hun warme klanken mijn lichaam strelen, een vroege morgenstond breekt aan.…
Eiland
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.157 architecten zijn twee kauwen
die bezield een wiegje bouwen
in d’oude Linde voor mijn huis
Het tweetal is gezwind verloren
en treedt zich in het lieve lusten
tot de plicht die aan hun beidjes
gesteld wordt als er broze eitjes
in ’t warme liefdesnestje rusten
De boom verwondert zich in stilte
buigt haar groene lover in ontzag
zorgzaam over het prille…
nu gaat de beuk erin
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
760 overtollig is
loodzwaar van jaren groeien
de takken buigen door
maar in het oerwoudgroen
kan niets meer bloeien
ik heb de grond gezocht
in humusachtig duister
de lucht rook al verrot
ik wortel in opnieuw beginnen
en laat de lente binnen
kaal zoek ik de zon
weet hoe alles begon
witte wolken en wat blauw
kom kleine vogel nestel je
de prille…
winterkinderen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.318 wat weten jonge dichters van de kou
ze zijn nog in de lente van hun leven
ik zie het prille dons nog aan ze kleven
ze gissen slechts naar wanhoop en berouw
hun winter is een heerlijk sleetjerijden
een zweven op de gladgeschaafde noren
de pijn beperkt tot tintelende oren
geen flauw benul van ongeneeslijk lijden
toch zullen jonge dichters…
Eenzame tranen
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.541 In het eenzaam stille duister
slaat een trieste donkere klok
wijl ik zachtjes om haar fluister
dwarrelt ook een enkele vlok
Over het koele donkere stille
ligt een bleek en stervend licht
Geheel versleten is al het prille
zelfs ‘n traan op haar gezicht
Langs de stilte van de oever
klinkt het fluister door het riet
en het stille wordt nog…
een rode opkomst
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.139 ik zag de maan
heel helder staan
aan de mij
bekende hemel
maar ik wist dat
juist door lichte mist
mijn zicht op jou
teloor kon gaan
ik droomde je
in vol ornaat
een rode opkomst
in een prille nacht
om dan in hoogte
feller te gaan schijnen
ondanks het klimmen
lijk je te verkleinen
je straalt geen
zorgen die tot morgen
moeten wachten…
Oase op de heuvel
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
10.167 er is geen water,
alleen maar dorst
en aan die anderhalve cactus
is ook geen eer te behalen
en in de verte
blaken
twee kleine heuveltjes
in de zon
En dan ineens springt die
oase mij in het oog,
liggend op een heuvel,
zacht glooiend
met fijne sprietjes gras begroeid
en met prille dauw bedekt
daar leg ik mij neer…
De geur van lavendel (1)
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
2.281 Je stierf
oude jaren geleden
toen waren onze vingers jong
ze roken naar lavendel
en prille tederheid
we vulden onze longen
met dromen in het rood
morsten lentedagen
in ‘t licht zo eindloos lief
wat ik zag
was het begin
vogels daalden
en verzamelden
op je schouder
de zomer verbleekte
in je korte, bruine haar
plots lag…
vorstbestendig
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.019 Met stijle passen
schuifel je uit mijn kader
als kind, geliefde, moeder, vader
en weer als kind
Onherroepelijk groei je volwassen
betreed je drempels in de tijd
ontlokt de horizon, zo wijd
je van het huis dat je bemint
Dus laat krokussen je nogmaals verrassen
Tel je stappen op het prille gras
Het veert straks op, alsof je hier nooit was…
Toen
gedicht
3.1 met 53 stemmen
38.420 De prille jaren vijftig leden
buiten voelbaar onder de winterkou,
de rode kolenkachel was nog amper lauw,
maar de elektra-kaarsjes in de kerstboom deden
hun best, de kleine jongen wreef zijn handen,
maar bleef zich warmen aan hun zachte stille licht,
zo af en toe kneep hij zijn ogen dicht,
waardoor het nét leek of er echte kaarsjes brandden…
November
poëzie
2.9 met 145 stemmen
39.776 Verloren zijn de prille wegen
Om te ontkomen aan de tijd;
Altijd november, altijd regen,
Altijd dit lege hart, altijd.
-------------------------------------
uit: Het verlangen (1921)…
wedergeboorte
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
761 de stilte is gestorven
aan prille woorden
zwijgende strakke lippen
ontdooiden
aangeraakt door de echo
van zachte golven
die de duwende lucht
ontkooiden
een nieuwe schepping
werd onstuitbaar
verworven
bevroren in diepe
levensaders
verstokt in
lijfelijk gelid
waar een moedeloos
verloren gemoed
de keel vernauwde
door een hart dat bloedt…
Dartele vlinder.
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
715 Dartele vlinder, dartel maar voort
de dag is nog lang, de nacht jong en stil
bezoek alle bloemen die je nog wil
maar dartel, dartel, omdat dat zo hoort
Dartele vlinder, enig in je soort
waar kom je vandaan en wie zul je zijn
na de nevelen in de volle schijn
mooier dan ooit iemand van heeft gehoord
Dartele vlinder, kleur paars en goud
in prille…
Opwaardering
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
960 zwanger te zijn
ging ik het opwaarderen
het voelde zo bijzonder fijn
een wonder te beheren
koestering te geven
aan een nieuw begin
geen machinaal gebeuren
juist een warm proces
vol eigen dynamiek
in beleving en fysiek
een ultieme les
eigen grenzen te verleggen
tekens van een wil te lezen
af te weren wat bedreigt
opdat het prille…
hallo jij
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
780 voel jij ook al,
buiten dan,
de prille schijn
van een nieuw begin
de herhaling
van voortgang,
de finale van de dood
ik zeg maar,
even ontwaar ik
kleuren
die als geschilderd
verschijnen dus
bruin, rot en zwart
luiden de klokjes
jubeltonen
die onhoorbaar klinken
over de doffe grond
van gevoel
vergetelheid of
gedempte temperament…
Een woord ?
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
734 Ik weet niet of er
zinnen bestaan die de
geur van je huid kunnen
vangen, de bewegelijke
spirit in je ogen, een bron
die wordt verwend als
de prille knoppen botten,
het fluisterstille gebaar van
mijn vingertoppen in je
rulle haar, de koelte in de
schaduw van je oogleden,
die altijd te beminnen.…
Ochtendgloren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
747 ochtendgloren zacht en mild
dat 't duister uit de stilte tilt
waarbij de vogels in de bomen
dan ontwaken uit hun dromen
en bij het prille ontwaken
zal 't duister het daglicht raken
dat geleidelijk op zal doemen
en 't gloren wil benoemen
met het tjilpen van de dieren
die het gloren komen vieren
wordt de sfeer ermee verweven
en het duister…
Eenvoudig meeslepend
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
605 De andere ik in mij
Een onnavolgbare wens
Te verkennen alle mogelijkheden
Van dit eenvoudig leven
Een wens die laat zien
Een prille ochtendzon
Laat schijnen over
Wat ook nog kan
Van grote gevoelens
En heftige emoties
In onbezonnenheid
Gestart en begaan
Mee laten slepen
In een ongewis gebeuren
Voluit te proeven
De diversiteit…
Haaks water
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
525 De glunderende namiddag plaats
februari haaks in het vergezicht
alle beloften van de winter
waaien gebroken weg
in de eerste zucht van de lente
de ijle dijk tracht tevergeefs
dwalende geruchten te keren
de jonge dagen van het prille jaar worden
als hoofdkussens opgeschud
de nooit gekomen winter verdrijvend
een zachte 'g' wankelt noordwaarts…