958 resultaten.
tot u spreekt uw krant
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
637 hooggeachte lezers
lees en huiver met de ogen dicht
ik toon u mijn woorden die u bij de lurven
zullen grijpen als een bonte stoet van
valse predikers en krachtige leugenaars
lyrisch, met een scheutje azijn, gevangen
in loos gepraat, tobbend met de ruis van
terreur en zondagse psalmen
hoe een mens wikt, zwijgt en vals beschikt
het…
stilte, een canon
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
710 overal rondom
verborgen
de stilte van het denken
als onderdeel van alles
in muren gemetst om nooit meer
neergehaald - bakstenen eeuwigheid
in plantgroene gemeenteperkjes
worteldiep verankerd in die klei
waaruit dan later die muren
overal rondom
open en bloot
de stilte na het denken
als hoogste doel van alles
in systemisch ruis op de…
Het gefluister van de uren
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.455 Waar is de tijd
dat wij sliepen
als schelpen op het strand
in het blanke hart
van de aarde
bij het ruisen
van de zee
omgeven
door sluiers van verlangen
Dat bij het gloren
van de stille ochtend
lichamen zich ontvouwden
de glans van een schoon gelaat
een glimlach van lichtkristallen
een verloren traan
in de zilverschaal
en het blauw…
Avondmaaltijd in gethsemane
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
550 palmen ruisen zacht
een vriend wordt ingehaald
al eeuwenlang verwacht
de avondmaaltijd in gethsemane
het ritueel met zijn getrouwen
maar op een kon hij niet bouwen
door het romeinse recht veroordeeld
met twee moordenaars te hangen
wordt de kruisweg aangevangen
in het donkeren van het derde uur
geeft hij de geest weer terug aan vader…
Een mens hult een steen in het zachte
gedicht
2.8 met 26 stemmen
8.322 Roerloos maakt hij
dag na dag een bootleg van het ruisen
van een zonevreemde pijn.…
Vers gedolven lucht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
665 Ontgonnen ontstaan er bronnen
waarmee men tijd en land wil
winnen en oude lagen afgraaft,
gestaag beklimt een kind de
helling waarboven speelse winden
geduldig zand te spinnen staan,
slaan vlinders vleugels uit om
in de zachte schaduw van een
kind een innig lied te zingen
over een gedroomde vlucht,
ongeduldig, ruisen diepe
verlangens…
met vaste hand
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
688 de wind steekt op
ik raak vermoeid wanneer het ruisen
zich laat horen, uitgestrekt
in het neervallen
misschien om het gemis van de ochtend
waarin bloei gulzig en ongeremd golft
naar het oor van verbeelding
om verder te gaan
verder dan de broodgedichte dodenakkers
die, verward, hun verlangen nooit meer
kwijtraken
in telkens grotere…
Tanen
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
607 worden
is als een lege fles, niet rekbaar
en zonder statiegeld nimmer
inwisselbaar
de knoken die de sculpturen zijn
van een verleden waar de strijd in staat gekerft
lossen op in het stof dat ik
eens liet opwaaien en waar mijn onschuld
werd bewezen door de schuldigen die mijn wens
voorspoedigen om de stilte te omarmen
in een ruis…
Kom niet onder hoge bomen....
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.275 Zie, de bomen ruisen, leven,
slaan streng hun zware schoonheid uit.
Blijf daar weg zo gij maar even
wat lispelspeelt met half geluid.
Heilig zijn de sterke stromen,
een hart dat scheurt, een pijn die gilt.....
Kom niet onder hoge bomen,
kleintrotse, die niet lijden wilt.…
ZOEKEND IN DE STILTE
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.028 Waar bomen ‘t maanlicht dekken
en hun lover zachtjes laten ruisen
Zijn ‘t mijn ogen, die daar lekken
ik voel mij hier niet meer thuis en
Ik zoek wereldse stilte, al zo lang
gelijk gene zijde aan de overkant
De stilte van het verheven gezang
‘t vredige van Gods hemelse land
Ik zoek het land waarin het vuur
met de oceanen vriendschap sluit…
Haar tijd gaat zo ongemerkt voorbij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
535 Mijn hart draagt de ruis van een zender,
als een boodschap die om bezinning vraagt.…
In een vleugelslag
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
490 Ik viel
in slaap en hoorde als het laatste
de vleugels van engelen ruisen…
Persoonlijke gedachtegang.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
465 Er is in mij een resoneren
van geluiden van gesprekken
van beelden mantra's en gebeden
een weerklank van gevoel
op bepaalde plekken
Ik weet niet altijd wat
ze met me doen of deden
veel ruis en gruis is er
misschien ook een bezinksel
en soms zomaar uit het niets
is er een blinksel
als een ster, een diamant
en ben ik ineens daaraan verpand…
Sterrenzee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
494 Donkere golven rijzen op
In klanken van ruisen en zuchten
krullen zij langzaam om
Alsof zij de maansikkel aanbidden
die badend in bleek licht boven hen hangt
Een zilte adem wordt ingehouden
vergezeld door een korte stilte
Boven de golven van donkerte
verschijnen nieuwsgierige schuimkoppen
Dan buigt het geheel volledig neder
Stort in en…
LAIS CCLXVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
617 “Schlaf und Tod, die düstern Adler / Umrauschen nachtlang dieses Haupt”
Georg Trakl, Klage
Slaap en dood, uw zwarte zeilen ruisen
en vermalen worden 's nachts in het hoofd
woorden tot korrels, letters tot gruis en
buiten stormt het Niets, stom als beloofd:
koud en stil wordt het leven weg geroofd.
…
De lagen van de huid
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
670 De windstilte in het kleine hart
het blauwe licht van de dag
het ruisen van de regen
verdwijnen in het angstravijn.
De boze reus overschreeuwt
de blaren het bloed de pijn
van het breekbare soldaatje
met de tere kinderhuid.…
Kinderspel
gedicht
3.3 met 7 stemmen
2.344 Niets is onmo-
gelijk, ruisen de winden.
Zacht wiegt mijn hut. Ik word weer kind,
omringd door stille tover.
Een lied van licht danst voor mijn o-
gen op en neer. Nu onbewo-
gen blijven. Het is zo weer over.
Vogels kwetteren. De zon verblindt.
Uit: 'Lichtscherven'
Chris(tian) de Valk
Uitgeverij Elikser, Leeuwarden…
Alledaagse dingen
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.616 Het tjirpen van de krekel,
het zingen van de wind,
het ruisen van de zee,
het spelen van een kind.
Het krijsen van de meeuwen,
het knarsen van het grind,
het rollen van de branding,
het lachen van een kind.
De warmte van de najaarszon,
de geur van thijm en mint,
de smaak van zuiver water,
de vreugde van een kind.…
Duurzaam verliefd
netgedicht
3.3 met 191 stemmen
15.425 Hoor ons ruisen, dat zijn wij…
Hun vreemdheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 verhalenlang blijven luisteren
jij licht altijd
de hemel op met je
schitterende blauwe ogen
nog adem je geen woord
maar in de verte is het
eerste wolkje opgedoken
jij schetst een landschap
waarin ik mij kan vinden
met tal van bekende dingen
zacht kabbelt je verhaal
naar nieuwe oorden met
tal van andere woorden
bomen ritselen nieuwe ruis…
Paleisgeluiden
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.554 dwarrelt op van troon en kroon
vult de vergulde gangen
tapijten dragen hoffelijk het verlangen
van licht naar luchter op een gedempte toon
Ze is ontwaakt, regeert de dagen slechts
zonder besef van links of rechts
Als tegen het slaan van elfen
de warme avondwind waait uit het zuiden
dan schuifelt ze fluisterend langs de gewelven
en ruisen…
Fado
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.164 hok
En sleept de zonde mee
Het struikelblok
Met geheven kin hurkt ze in slijk
Zweren op de dij
Een vernestelde lok
Ze huilt en huivert blij
Zij wil los
De huig is een gloeiende klepel
De stem een windorgel in het deurgat
Pulp en zaagsel kleven aan de tong
Zij zingt met opzet vals
Maar dan stroopt ze het vel
Ademt ruim, de ruis…
Zomerdag
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
1.069 Traag walmend als dikke lava stroomt verkeer
over het blakende asfalt richting zee
Stoffig gras buigt deemoedig de halmen
Aan de wegrand ruisen duttende populieren
Het witte zand schittert verblindend
in het fel blikkerend zonnelicht
Boven het water daagt het grauw,
rommeldonder, regenkletter
overstemt het vrolijk kindergekwetter
Troebele…
Wat is een mens?
gedicht
4.8 met 166 stemmen
13.627 De grote duisternis waarin de dode schimmen
zich dringen naar het schemerachtig licht,
waarin de goden ongeweten ruisen
voorbij de tijd, die ons geblinddoekt houdt.
De mens vindt later vast zichzelf terug
als zij daarop vertrouwt of niet vertrouwt.…
wees mijn bruid
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.468 wees mijn bruid
als de avond valt
en de zon van mijn ogen
neerdaalt in mijn hart
wees mijn gade
als ik afdaal in
de vergankelijkheid
van geschapen smart
rust je hand
op mijn schouder
en stuur mij zacht
naar beminde wouden
waar de ruis van
vele zielen
mij zullen dragen
in voorbijgaande koude
wees mijn bruid
al is het voor even…
Tijd over
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.007 De armen gestrekt, een kruis
Het gevangen geklots weekt de lach los
De maagzweer kriebelt
Hij deint zomaar zonder zin
Onder een plafondspiegel
In een hotel met meer sterren dan stijl
Soms vielen gaten in de ruis van buiten
Zoals het lied van de krekels na een trilling
Dan dreef hij als een bark uit het raam
Na de trage knipoog van de…
Nog een keer nee zeggen
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
1.381 Maar
als je in tweestrijd komt in je hoofd
met jezelf en wat je me zojuist hebt beloofd
Als je niet zeker bent van ruis en waarheid
van keuze en spijt
als je verdrinkt
verminkt
de wolken je overmannen
in hun sluiers gevangen
Zeg dan nog een keer "nee"
dan mag je altijd met mij mee.…
REGENDAG
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.700 Betrokken
ligt de lucht met wolken grijs en grauw,
't stuifreînt, en die hoge bomen schokken
hunne kruinen, en vol vreemde rouw
ruisen zij, ontblaadrend, droeve zangen.
Lijk des avonds in het woud een dolend kind,
daar beneden door de donkre gangen
aaklig schreeuwt en huilt de wilde wind.…
Scoreverloop
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
2.071 'k Ben daarover nog verbolgen,
al het andere is slechts ruis;
wat mij toen bovenal stoorde,
- verder had het geen gevolgen -
was dat PSV het eerst scoorde
en Ajax speelde nog wel thuis.…
was jezelf de bol
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.608 ziet u het bliksemen
de weerlicht flitsen
thuis gezeten
aan uw glazen bol
denk dan niet terstond
sapperloot klapperlont
ik word knetter
of hemeltje lief
een toverkol
die komt hier aan
haar schichtgerief
misschien is het wel ruis
en geniet u nu de lol
van een per abuis
ingeslagen Teslabol
----------------------------------------…