Alle inzendingen over ruiten

797 resultaten.

Sorteren op:

Ik ben in eenzaamheid niet meer alleen

poëzie
3.0 met 77 stemmen aantal keer bekeken 27.001
Gij zijt verschenen, Ik zie uw ogen in mijn ogen gaan; 'k Hoor in de wind, die langs mijn ruiten henen En door de schouwe klaagt, uw woorden aan, Zó vrees'lijk droef en teer, dat 'k u zie staan Met bukkend hoofd, om in mijn arm te wenen.…

PROMOTIE

netgedicht
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 4.899
De ruiten, die geven onze grenzen aan, een bord vol regels en vol wetten. Zwart staat voor 'man' en wit is 'vrouw' of was het andersom? Ja, het was andersom. Zwart is voor jou. In gedachten hoor ik stenen slaan. Ik zet mijn zinnen op je dam. Je kijkt naar buiten. We beginnen. Ik sla een steen. Jij slaat er twee.…

de trein

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 959
Licht schokkend glijdt de intercity over zijn vastgelegde lijn Door vale ruiten vol met smoezeligheid grauwt grijze mist over de donkere stad Geroezemoes van geluid klinkt op Ik zit weer in de trein Gesprekken ongeremd door de passagiers verspreid worden plots afgebroken als hij daar binnenglijdt waar nooit een trein zou moeten stoppen…

Zondag

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 896
Nog nauwelijks begonnen kijken straten voor zich uit met auto's, fietsen - zo door de ruit als voor gebruik verzonnen. Het heeft iets weg van Legoland, een speeltje voor een kind dat elke dag opnieuw begint met luchtkastelen aan de kant.…

SONNET

poëzie
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.696
gij zijt verschenen, Ik zie uw ogen in mijn ogen gaan; 'k Hoor in de wind, die langs mijn ruiten henen En door de schouwe klaagt, uw woorden aan, Zó vreeslijk droef en teer, dat 'k u zie staan, Met bukkend hoofd, om in mijn arm te wenen. -------------------------------------- uit: De Nieuwe Gids…

't Dons en de veren

hartenkreet
2.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.124
Starend naar buiten Lopen druppen naar Beneden op de ruit Een engel wenkt mij Wil mij een verborgen waarheid; over een Geheim informeren Ik open het raam en Laat haar binnen Zij vertelt mij jouw Verhaal en ik, opnieuw, Word vervuld van liefde Voor jou.…

Wakker worden op een herfstochtend

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 725
De schaduw van een gestalte, meneer Esdoorn zwiept als een dronkeman, onvast ter wortel lonkt naar de ruiten die mijn ramen zijn. Opengeschoven stukken doek geven mij terug wat ik nooit zou kunnen missen. Esdoorn is nuchter, leunt gelukzalig Op het leven van een boom in een trottoir.…

Linksaf naar Hodeida

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 951
delen Bij voorbeeld is er weet van pas in de trein dat ik lang gelijk op bewoog met een buizerd tot hij precies daar waar het spoor zich kruist links af vloog richting Hodeida Airport Jemen Later bleek ik gewoon door te rollen soms nauw door tunnels verduisterd bij droge stilte geen zichtbare kamelen onbetamelijk veel zon en zand op mijn ruit…
suasso29 oktober 2007Lees meer >

Herfstvakantie geluk

hartenkreet
4.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.542
Regenkletter op ’t dak en tegen ruit Knus en warm in opa ’s grote stoel Spannend boek, heb het al bijna uit Herfstvakantietijd, weer geluksgevoel Straks eten, boontjes met droge worst Nieuwe aardappels met gebakken ui erbij Een groot glas water tegen de dorst….…

Houten huis

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 654
IJsbloemen smelten op kwetsbare ruiten tussen muren van het wankele houten huis bij het moeras, is het vochtig winter wonen de kinderen prikken met stokken in het ijs maar het eeuwige dooien is begonnen de wind brengt al lente rond het houten huis komen er weer konijnen tevoorschijn als uit een toverhoed, met allerlei kleuren wild, grijs…
mobar17 februari 2009Lees meer >

Uitzien naar een horizon

netgedicht
3.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 771
ik blaas grijs voor me uit en schep een vaag bestaan als door een beslagen ruit zie ik enkel mist en voel vandaag niets ik lijk niet opgestaan het is een pas op de plaats op een stoel kan zelfs onder een deken of pratend met loze woorden die daardoor toch veel zeggen ofschoon ik zelf niet weet wat ik bedoel het is tasten in de vergankelijkheid…

Wantje en Karel

poëzie
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.682
Ze belonkten hem zo teer Door de groene ruit... Hij keek toch naar hen nooit weer, - Karel lachte ze uit. Eens, terwijl het avondrood Zonk op veld en hut, Hoorde m'in de blijde buurt Vedel en geschut. Vrolijk danste m'er in drom En men riep er luid: Leve Karel! - bruidegom! Leve Wantje! - bruid! St-Gillis, 1853.…
Emanuel Hiel20 november 2010Lees meer >

Vuurkorf

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 672
De winter telt de roest door de ruit en in de nerven van de transparante jaren, waarmee het seizoen vervelt tot in de huid, strekt zich op duizend vleugels uit, warmt zich bij het reinigend vuur van de winterbruid om de herfstmuze uit te luiden, klinkt als vrolijk lied wat op z'n toverfluit de glazen telt, kristalen tonen over bladeren…
pama26 november 2010Lees meer >

In bad

gedicht
2.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 6.766
De adem van een snipverkouden wind tegen de ruit en klanken zwemmen vlinderslag mijn oren in en uit. Het water laat mijn zorgen varen op speelgoedschildpadden om ze langs de kanten te verdrinken om ze door de warmte te verzengen, opdat hun zwarte zieltjes zich met geuren van vanille, wilde munt en groene thee vermengen.…

Mijn licht, mijn fakkel, mijn toorts

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 617
Ik nam het vuur; bracht haar van binnen naar buiten, door donkere ruiten scheen een pril, steeds sterker, stiller wordend ideaal licht. De fakkel voerde haar doel, haar bedoeling veel verder dan enkel haar baarmoeder: zij bleek een al gehele, grote zorgende, verzorgende moeder!…
Petra Hermans30 december 2012Lees meer >

December

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 739
December glijdt weer in het jaar De ochtendvorst, het struikgewas rouwt grijs berijpt De hongerige kraai die naar een vetbol grijpt De dagen waterkoud, het sneeuwt al hier en daar December glijdt wat glibberig in ’t jaar December sluiter van het jaar De bleke zon, haar licht gaat rond vier uur op uit De winkelstraat treurt Sinterklazen door de ruit…

ter plekke

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 495
het sobert in grijs deez morgen zowel het zwerk als geest deels door de aanslag op de ruit voorts het tij waarin gij dit leest, het denken is traag mijn vooruitzichten bewegen zich nog achteruit kortom de sfeer is in ruste en tamelijk vaag ook voel ik me ietwat belegen in brokkel of gatenkaas om en om en in laag voor laag ben gestrand…

Spelletje

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 514
Dit lijkt me een boeiend spelletje Wanneer je in een trein gezeten Door het landschap glijdt Keer de rollen om Stuur de passagiers de wei in Zet de koeien in de 2de klasse Stel je de vraag Hoe reageren de reizigers Binnen het prikkeldraad Wanneer ze door de ruiten Van de voorbijflitsende trein De gezonde koeienkoppen opmerken Wedden dat…

het Wilde Weste(rwolde)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 400
Stadskanaal ga je hier terug naar normaal vrijheid smaakt beter dan elke 100 meter een verkeersdrempel nerveuze controle drukt zijn stempel in Westerwolde terug is het achter de rug heradem, voel je vrij in deze streek ontspan je zo in levenstempo van opgejaagd naar cittaslow rust, traditie energietransitie leven van het land over de Ruiten…

Deo Volente

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 588
We zijn stil gezet later staat niet vast er geldt een andere wet we plannen op de tast We dachten het te weten waar we morgen stonden of waar we zouden eten we hadden ’t uitgevonden We zitten nu gevangen kijkend achter ruiten luisterend naar gezangen van vogels die vrij fluiten We zien de knoppen springen van bomen die ontwaken…

Bellingwolde aan Zee

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 465
al die huizen, straten onder water en verlaten aardappels, koren gaan verloren zilt wordt de grond de Ruiten Aa mondt bij Wedde uit in zee een raar idee van een dwaze dichter ? nee ik ben geen oplichter het wordt een keer realiteit werkelijkheid iets wat je krijgt als de zeespiegel stijgt Bellingwolde aan Zee…

Goudse Karnemelksloot

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 534
In de dierenzaak zat ooit een prachtige papegaai, waarnaar ik vaak door de ruiten heb gekeken, als een ware vorm van troost. Ik keek altijd diep in zijn mysterieuze ogen, zoet helend als taaitaai.…

Sehnsucht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 646
Zo liggen we verzaligd thans, de zon schijnt door de ruiten Met hoofden licht en leden zwaar en vogels die gaan fluiten En later op de dag, dan zijn we vast weer vreemden, vervoegen we met tegenzin het leger der ontheemden.…

Kerstnacht

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 604
Voorzichtig stap ik uit het ledikant, loop rillend naar de bevroren ruit, mijn blote voeten plakken op het zeil, muziek vormt het enige geluid. Zes leden van de plaatselijke fanfare zie ik in het bleke maanlicht staan, er is geen wind, maar 't is flink koud, ze dragen mutsen, hebben dikke jassen aan.…

Koud

hartenkreet
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 634
De zon schijnt vrolijk door de ruiten, verwarmt mijn koude handen. Koud door de koude pen, waarmee ik schrijf. Het zijn nu koele woorden die ik opschrijf, uit een hart vol droefenis, door iemand die er niet meer is. Een die ik nu zo node mis. Iemand die mijn hart verwarmde, mijn hart dat nu zo eenzaam is.…
Antje26 mei 2023Lees meer >

De prins en de ezel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 296
tongen van de wind Van winters met rammelende takjes Van ijskristallen Van alles wat is en niet is Wat beweegt maar niet vraagt Wat vraagt maar niet praat Van de terreur van de stilte Die woorden doelloos laat zweven Ze zijn te licht Geen bodem om op te vallen Het blijven rimpelingen in de lucht Van het stof dat vastslaat op haar ruit…
John6 december 2025Lees meer >

Thermodynamica

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 308
Mijn adem vriest op de verbrijzelde ruiten, mijn hart slaat traag, een riem die is gebroken. Geen troost, geen melodie, geen placebo die de pijn verzacht. Kou is de enige eerlijkheid. Warmte bedriegt. Het blijft. Een spiegel die alles breekt, behalve de stilte. Het glas splijt in gedachten, niet in handen.…
Nathan23 maart 2026Lees meer >

Zandloper met zwarte vogels

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 143
De regen wast vlekken op mijn gelaat angst gaat dikwijls samen met onverholen overmoed trekt een wankel vierkant tot onzichtbare ruit maar een krom schot hangt onverwacht uit het venster   Een rijke vrouw belooft mij een geile buit maar ikzelf had het liever andersom gezien zij voelt de stormbel van de ijzeren vogel het stampvoeten van…

Dorpsfeest

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.711
feestterrein en dat was werkelijk om te gillen daar kon men zich voor een klein bedrag over het paard laten tillen De danstent trok ook veel publiek want men had zoals beloofd bij de aanvang in de tent alle lichten maar gedoofd Om klokslag twaalf in de nacht heeft men het vuurwerk afgestoken Maar dit jaar in het dorpshuis zodat alle ruiten…