640 resultaten.
Vallen
hartenkreet
2.8 met 18 stemmen
1.685 Ik wantrouw mijn oren
de stemmen die ze vangen in hun open schelp.
"Hou op...smoor de nagalm van het gekrijs,!
vergeet de leugen, de lijklucht van de list.
Langs de krijtrotsen:
Hij flirt met de windstoten.
Dieper lonkt de sissende oceaan,
de dreiging van klippen.
Algen spoelen aan.…
Pastel.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
767 En schelpen in elke pastelkleur op het strand.
Met het zachte beige, bruin en roze
Herkleurde ik de zonsondergang op het strand,
Zo zacht gekleurd, als in mijn droom bedacht was.…
HOLLAND
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.660 Wat zijt gij klein Holland
Met al uw velden en vlakke wegen,
Met uw rampzalige aardappellanden,
En uw vreeslijk droefgeestige regen,
En uw lage goedaardige stranden - -
Maar groot toch is de zee Holland,
Waaraan gij langzaam zijt verschenen,
Waaruit ge als een schelp zijt geboren,
Die zingt door uw hele land henen,
Dat elk in zijn ziel…
Thuis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
749 Achter hem aan,
hij, die bijna altijd
een tak heeft gevonden, een stok
of een stuk touw in de hand,
een schelp of een steen van het strand,
of het duin, voor zijn tuin.
Zijn buit noemt hij dat dan
en neemt die blij mee.
Verder niemand die avond,
zij alleen
en het geluid van de wind.…
oester
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
704 hoe jij bent ontvreemd van schelp en zee
geraapt wordt van het wad, waar dolende
prielen jou voeden met het deels gezouten water
en scherpe messen je delen tot een tweedelig wezen
zelfs de meeuw onthecht jouw huis van
’t weke vlees waaruit je bent ontgonnen,
zijn snavel zonder vrees je snuit
bevuilt met harde halen van zijn kaken
verhalen…
Dansen we de tango?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
401 verlatenheid
verlangen daagt z'n klankkleur uit,
het geluid van verzuring zwelt aan
en ebt weer weg met de taal als
zwaarte korst en leeft verder om
los te laten voor het lichtste vers
dat we gezongen hebben uit volle
borst, die stem draagt altijd verder dan
een kruispunt of grens, ik luister naar
jouw levenslied, ik vind in iedere schelp…
Bekende toestanden, gemengde gevoelens
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
603 Het orgel gorgelt in het sprookjesbos
in de avondstond dwalen spoken rond
de zee kust het land en brengt schelpen mee
tussen de regenbuien schijnt de zon.
De huiskamer laat alle hoeken zien
woorden vallen geluidloos op de grond
er hangt een schaduw over de wereld
trage lichtpuntjes aan de horizon.…
cyclus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 bemoeizuchtig werden en terug wilden
naar momenten toen het einde nog niet werd herkend
het eindigde toen een schoolbel klonk
en zij verdwenen in een straat
waar alle geluid verstomde
tijd in onbruik raakte
en zij warmte inlijfde
nog voor het begin, niet wetend
wat een uur vreet uit onwetendheid
het eindigde op een strand
waar een schelp…
Zomer van een zevenjarige
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
500 Bruinverbrand
Donker je huid, maar weet van hoe je Vader voor De Gordel van Smaragd Vocht
Heb je niet
Zorgeloos stoei je met omslaande Golven, gulzig drink je Limonadegazeuse, eet je wit brood
Met boterhamworst
Zand knerst tussen je tanden, rots in De branding je vader, maae weet van Dwangarbeid
Heb je niet
Aandachtig verzamel je schelpen…
Geboortedag
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
815 Je bent niet meer hier
Je bent nu daar
Waar geen pijn meer is
Waar jij misschien niet meer jouw verjaardag viert
Die dag waarop jij hier geboren werd
Die dag is vandaag
Die dag vier ik op een plek met liefdevolle herinneringen aan jou
Waar we samen zo vaak wandelden
In de zeegolven doken
Schelpen rapen
Kijk mama, een haaientand…
Prachtig perspectief
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
736 Helder water
met Herm in beeld
Groots is de Little Chapel
de kleinste katholieke kerk
Slechts 5 hele meters lang
Ingelegd met
Keramiek, glas en schelpen
'Kitcherige verzameling
scherven', zegt de één. 'Meester-
lijk puzzelwerk'
Aldus vele anderen
In de mooiste kroeg gooide ik
Bullseye; een schot in de roos
Naast kleine kerk…
Aan een zeer jong meisje
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.069 ,
- 'k hadde over uw gestaar mijne ogen willen neigen,
en in de diepte van uw blikken willen zien
het leven dat er leeft, de driften die er dreigen,
en voor wie u bemint wat tederheid misschien
'k Hadde in uw ogen, - meren waar nooit dagen dalen,
maar wondre bloemen soms, en rodere koralen,
en in haar vreemde schoot de schoonste schelpen…
Winters strandgenoegen.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
962 ijskoud zeewater van de brandingsgolven beroerd mijn enkels
harde wind doet fijn zand in wolken opstuiven
schelpen op de vloedlijn knarsen onder mijn voetstappen en
schuren de huid van mijn onbeschermde voeten open
ik ben niet de enige die vandaag aan het strand loopt
achter mij ontwaar ik ook enkele dik aangeklede figuren
die met de rug tegen…
Van Scheveningen naar Hoek van Holland
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
473 Mijn straten, sluizen waar ik speelde
nieuwe huizen bij eiland Vloek,
zacht zand en de warmte, Kijkduin,
drommen op zoek naar Pokamon,
door Grieks raam, zicht op Haags strand,
hapjes eten,
langs strandmotor,
hoe parel en moer schelpen glommen,
wij bloot in golven sprongen
borsten deinden,
de pijpen waaruit wolken verwoeien,
Waterweg, hoe…
Hier geniet zij oeverloos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 Diep in haar schelpen
loopt ze door eigen gangen, zonder afscheidsbrief.
Wat haar linkerhand toont vergeet de rechter
ze heeft wel gezegd oud te worden, heel oud.
Kent de natuur binnen en buiten rechtvaardig
getuigen, echt de kroon op werk van mensen.…
HARBA LORI FA*
gedicht
3.8 met 33 stemmen
14.056 Schelpen en krekels, mijn kelk is vol eeuwige middag.
De stroom waaruit ik gisteren dronk had koel, helder water.
Ik zag de laurierboom weerspiegeld, ik zag hoe de schaduw
van de bladeren wegdreef over de bodem.
Dit was alles wat ik wilde. Harba lori fa.
Mijn leeftijd hangt aan een draad. Zo ben ik de spin
boven het pad.…
Bertje.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
640 De schelpen zijn zijn sommen.
Hij telt ze een voor een
en altijd is 't goed.
Nooit mist hij er een,
want hoeveel hij ook telt,
hij komt altijd uit op drie.
Dus klopt de rekensom.
En Bertje steekt zijn duim op
naar de maan, een mooie nacht.
De bomen zeggen hem verhalen.
Glimlachend luistert hij ernaar.…
Den Haag, haar duinen en de zee, éénheid in vrijheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
576 dienende aan mij
ongevraagd ook raak en beschadig ik haar
nooit is zij echter haatdragend of afwijzend
dicht, heel dicht blijven wij vasthoudend bij elkaar
bewegen wij richting zee en tooit zij zich, strijdbaar blijvend, voorzichtig verder in het groen
haar zachte zand heelt mijn voeten
vermengt zich langs kronkelende paden met grind, gras en schelp…
RUMPHIUS
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
406 zijn werkwijze verlaten
Nauwkeurig was zijn inventariseren
Hij sprak met iedereen, zelfs met een plant
In dichtvorm, raadselachtig was die kant
Van Plinius Indicus, 't registreren
Van vindplaatsen zou later zeker helpen
Van flora's afnemen of weer verschijnen
Oorzaak en reden op te kunnen sporen
De voortplantingsorganen, zaden, schelpen…
Royal Shell England
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
560 Willem Alexander laat het predikaat Koninklijk vervallen
Shell vertrekt per 10 december 2021 naar Engeland
Omdat Elisabeth ook koninklijk is, zelfs veel meer koninklijker
Shell krijgt de titel Royal ‘and more’ Royale fiscale faciliteiten!…
Overwinteren
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
955 Mijn harde schelp is mooi en fijn,
met parelmoer dat glanst, maar vast
zal zij vergaan. Als een lekkende kraan
huil ik. Hoe laat ik haar bestaan?
Geritsel bij mijn voelspriet. Die voelt
dat er gewoeld wordt en ik schiet
mijn schelpje in. Anders voelt
de woeste woeler mijn verdriet,
mijn tere huid. Was ik wel heel?…
Mijn gedachte als Sedna
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
1.471 ik wil totaal in jou verdwijnen
toe lief, laat je nu maar gaan
proef je warme zachte lippen
voel jouw heet en vochtig lijf
wil meer dan alleen maar nippen
ik verlang naar je, dus blijf
draag mijn hart met beide handen
heel langzaam naar het verlaten strand
laat mij in vergetelheid landen
verdwijnen met je in goudgeel zand
raap de schelpen…
Een dag als moeder
hartenkreet
4.3 met 28 stemmen
1.694 ",
word ik een schelp
en trek langs vage oevers,
naar daar waar boom en bloem
tussen weelderig vochtig gras
in schoonheid bloeien
en de scherven der dag
uit mijn herinneringen snoeien...
Morgen...
Nieuwe dag, nieuw begin, nieuw leven...…
een dag uit de vrije hand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
406 een keten van witte schelpen is de knersende
dansvloer zand voor voeten.
de hele dag stuift licht naar de kraag van het duin
naar de open autodeuren de handspiegel parfumgeur
een stroeve kam door het haar
meisjes kunnen de tenen schoonspoelen van
de hitte boulevard.…
Moedergesteente
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
590 van moederziel alleen
Alle seizoenen zijn in ijs gebeiteld
Moet ik zwijgen als praten niet mag
Vraagt de bloem zich af vertwijfeld
Moet ik wachten op de beloofde dag
De oude rijkaard in zijn stoel
Blijft op een toekomst hopen
Als een blinde torpedo zonder doel
Geen geld kan verloren jaren kopen
Kleine handen op een strand
Bewaren schelpen…
een dag uit de vrije hand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
461 luidruchtige kapers vinden
bijna naakte meisjes
bruin getinte dijen
beplakt met zand
natte lijven op land
lange blikken
omkeren liggen
zwarte piraten
zout in de adem
vangen grote vissen
blauwe tatoeages
zwemmen van het lijf
ze staan in watertorens
die neerkomen
worden bedolven
in vloeibare muren
van golven
een keten witte schelpen…
Er bestaat helaas nog geen vredesmedicijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Er kwam een man langs met een kind met gitzwarte ogen
hij had schelpen in zijn zak, een kastanje en beukennoot.
Zijn mooie glimlach kwam even binnen ging niet verloren.
Hij streelde onze hand niet bang dat wij niet echt waren.
De minuten werden plots een soort eeuwigheid van ooit.…
Indië
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
589 De koele schaduw achter het huis,
mierenleeuwtjes in het zand
en verderop de hoge stemmetjes
van bruine kindertjes aan de kali kant
Die spannende wekelijkse autotochten
soms naar een ver en verlaten strand,
daar zocht ik naar de mooiste schelpen
met mijn broodtrommeltje in de hand.…
te oud
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
1.343 oudroze en gekarteld welft het oor zijn
tere schelp vermoeid naar binnen
broze oudgediende
vergroeid met wetenswaardigheden van weleer
oester
in een laatste stervensuur vol overgave voor
het crescendo van een naderend saluut
de bedding van de mond geplooid door
klaterende stromen, ontsprongen in het hooggebergte der
beleden overmoed, ijl…
Wisselbeest
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
1.062 Ik denk dat ik geen vis wil zijn; ik vind ze bloot en glad en kil,
Ik wil een vacht; een verenpracht, geen harde schelp of kikkerdril,
Een roofdier, sterk en snel en mooi (wel vegetarisch, dus geen prooi)
Een olifant, gracieus kolos, trompetterbaas van 't grootste bos,
Een paradijsvogel wellicht; adembenemend aan het pronken
met haar kleurig…