1504 resultaten.
Men verdraagt zich maar moeizaam
gedicht
2.6 met 12 stemmen
8.392 Het scherp gestoken zolderraam,
als gat onovertroffen,
en het dagelijks bewegen;
men zal er maar tussen vermorzeld -
verontschuldigingen als wormen door de dag,
die daardoor vrucht zal dragen, zich zal slagen.…
Synchroon gelegd
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
490 ik dacht in geven
voor haar een
schitterend mozaïek te weven
het felgekleurde glas
in speelse lijnen waardoor
een vrolijke zon kon schijnen
verschillend in formaat
maar toch synchroon gelegd
als onze liefde die alles zegt
heb me gesneden aan tal
van scherpe kantjes en de
moeilijkste passages vermeden
schoonheid is allengs
in…
voetnoot
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.275 Geronnen inkt onttrekt het leven
aan de vers gevloeide zinnen
Woorden fermenteren
in de windsels van hun naam
Toch heeft schrijvers scherpe snavel
ooit zijn spoor
in het voorheen vlakke vel gekerfd
En daar voeren vergeten voren
nog het vers
dat weleer wervelend weerklonk…
De visser
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
635 Hij weet het is een kwestie van tijd
om de talmende schemering
te bedwingen met zijn scherpe haak.
Maar te snel vertrouwd
doet hij zijn glorie binnenhalen
en vangt de zoete pierenlucht
van een winnaar in de maak.
R.J. van Tol…
Namen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
638 Haar huis, zonder man of scherpe randen, wacht met
haar, of heeft gewacht : die nacht, moegetrild van
haar verlangen ontbrandt de eerste ongeboren
letter, in razernij en dan is alles
daar : de as en de voltooiing,
de man die kruisen slaat
en zegt
altijd al,
altijd…
Gegrinde herinnering
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
524 met beroerende baren
brengt herinnering
telkens weer dezelfde stenen boven
roterend in de reproductie
slijten scherpe kanten af
het verzachten van beelden
uit het rudimentaire verleden
bevestigt een tendens
naar afronding in de mens
verstrooid en gepolijst
valt elke heugenis uiteindelijk
als gewassen grind op zijn plaats
in een laatste…
Een milde herfstdag
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
815 De bladeren worden almaar schaarser
aan takken die getekend staan
als zwarte strepen soms heel dik
maar scherp in 't daglicht nu of schriel.
Plots bloeit het heimwee dan weer open
en vult mijn denken en mijn ziel.…
Pierre
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
552 De Tros zet ons voor Oslo vast op scherp;
'N lied bij vader Abraham bestellen !…
OVERWINNING
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
874 Een scherp stuk glas, brengt meestal pijn
Maar de geheelde wonde aanschouwen... fijn!…
- Vriendschapsspreuken -
netgedicht
3.1 met 22 stemmen
1.757 Een kleine verzameling geluk
draagt de schijn op het gezicht
van zomersproeten
de wrange ingewikkelde smaak
gevoelig voor scherpe, bittere droogte
als gebarsten lippen
als smaak bloeddorstig en zoutig
verlangend naar meer
gekruid als een plechtig vormsel
en verzwegen voor de werkelijkheid
doet het zijn ogen dicht
overtreding in tegenspoed…
In mijn herinnering.
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
616 Sommige zijn nog steeds scherp
andere werden vager raakte ik
langzaam kwijt in de tijd.
Beelden van fijne herinneringen
van verdriet en pijn voel
dan ook weer het eenzaam zijn.
Een mensen leven is net een film
vol van emotie, waar dingen in
gebeuren die je moet aanvaarden.…
Gevallen spiegelglas 2
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
586 Gevallen spiegelglas 2
Zie in de scherven van glas
teleurstellingen in mijn leven
vervormen van goede wil
door fouten stuk gevallen
spiegelende scherpe splinters
van verraderlijke eigenwaan
dat glas de glans ontneemt
gebroken glas is niet te lijmen
herinnering bewaard spiegeling
nooit zal het ooit weer worden,
en beter ook dat men niet…
Liefdedroom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
814 Jij
verbetenheid breekt open
je levensvocht spat uit je
gapende wond
rode vlek
Dank
scherpe randen van de wereld
samen met
Liefde
diep weg opborrelend
velt je
je stroomt weer
Jij oude bekende
grimmigheid
glimlachend
Liefde
zo krachtig breekijzer
samen met wereldse scherpte
schept helderheid
verbreekt knellende liefdesband…
de muur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
807 kronkelige, dorre takken
woelen in mij
ze vormen een labyrint
ik wil eruit
maar ben de weg kwijt
muren,
langs voor,opzij en achter
ze worden steeds hoger
takken met scherpe doornen
priemen erdoor
ze zijn heel talrijk
de doornen doen pijn
dus blijf ik er af
op de doornen
heb ik een dikke laag cement gelegd
het cement is opgedroogd…
Zonder tegenzin
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
668 Denkend aan slechts jou
zie ik wijsheid en liefde
Tijd van toen, nog steeds
tijd van nu
Wij denken zonder
tegenzin nooit te sterven
Sleutel van de Poort
ligt aan het eind van
die enorme regenboog
Palet van kleuren
Zompige aarde
zinkt zonder bederven
't licht van de zon
Daarentegen ben,
hoe je het ook wendt of keert,
jij zeer scherp…
Delven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
447 de tijd moet nog vloeien langs ontelbare korrels
nog wringen langs doorwrochte grond
zich ontknopen en weer verwarren
in doorploegde aarde, gewassen met traanvocht
van stervende ogen, duizend doden lang
de tijd moet nog kantelen in de vlietende beek
zich nog blussen in het gelede landschap
zich ontdoen van rauwe bochten en scherpe smart
vooraleer…
ik niet
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
509 ik hoorde woorden over sawa’s,
hoe een kind in hunkering naar meer
dan moeder, zocht in windsels
stil verdriet
ik had dat niet
mijn moeder uitte zich slechts stroef
met scherpe sneden brood
het mes op tafel liet ze schrapen
maar toch werd vaak het heft
haar wapen en het ging
soms hard, bij ieder woord
ook zij
probeerde goed te zijn…
De leeuw is los!
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
606 het is tijd dat het tij keert
ik heb weer veel geleerd
de stenen die mij lieten zakken naar de grond
zijn weg
ik brul het uit naar jou en de rest
kijk mij dan gaan
mijn gezicht die tanden en die blik
zo scherp als een mes
nu is het mijn regie en niet de jouwe
maar het wachten was het waard
ik ga voorwaarts
met een frisse wind
nu…
riposteerde op de kling
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
591 scherp blikt
het staal nog warm
uit het foedraal
als jij me groet
het snijdt de
wind aan flarden
je masker op als
wij en garde gaan
jouw eerst touche
in onbeschermde flank
ik riposteerde op de kling
raakte onverhoeds je hand
je zwaaide groot
in alle houwen de
striemen door mijn vest
koesterde ik in vol vertrouwen
in rood gaf…
NIKÈ
gedicht
4.8 met 45 stemmen
5.856 Kraanvogels met machtige slag,
kraanvogels in vliegende vlucht
boven Hellas, hoog aan de lucht,
de snavels in falanx gericht;
drie wiggen in splinterend licht,
met het scherp door de zeewind gewet.…
vrij (voor Ferry)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
629 het leven
de liefde
de dood
alles is verwoord
verzwegen
beschreven bezongen
en toch
in deze stilte
nu jij voor
eeuwig zwijgt zijn
mijn oren pijnlijk
scherp afgesteld
zwart op zwart
op afstand
een duistere vlek
eenmaal dichtbij
voel ik de plooien
en lagen
op de dodenakker
wilde bloemen
ben je vrij vogel
in een kooi…
Koketteerde afscheid
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
742 ik vond je beeld
gedeeltelijk in scherven
je benen nog intact
lang en verleidelijk
ze liepen uit op ruzie
je lichaam schreef
haar lijnen in mijn handen
borsten strak vooruit
je buik was zachtjes rond
waar ik mijn leegte vond
je ogen braken
als ik naar je keek
je blikken zeiden niets
op je gezicht de scherpe
trekken in graniet…
In de verf gezet
gedicht
3.5 met 2 stemmen
3.390 De scherpe vouwen in
zijn broek en hals, het oude haar
dat met een spray verstevigd is,
de rouge op de boerenwangen,
de lipstick – wat een stervende
al niet te wachten staat. Hij is
vakkundig in de verf gezet,
de zwaar geretoucheerde minnaar
en roze etalagepop,
liggend op je tv. Het leven
stijgt elke avond in hem op.…
op zich
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
543 ik zoek iets meer
dan die gemoedelijkheid langs mijn huid
van kruin tot kuit strijkt
ook verwachting tussentijds
scherpe tongen, met
een vlammend commentaar
maken slechts onzekerheid waar
ik buig en laat mijn haar
in sluiers naar beneden vallen
gelijk als het gestorven blad
van stille herfstbomen
en het lallen van een dronken tong…
het voorjaar onder handbereik
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.191 ik zie de zon maar
mis de streepjes warmte
ze schijnt koud licht dat
blauw weerkaatst op je gezicht
het winters fel
laat ijzig scherp een
lege schaduw zien waarin
de vorst zijn sporen kerft
guur blaast een noordooster
de natuur haar kaalheid aan
weerbarstig in verzet
trots blijft zij onaangedaan
maar in je ogen kiemt
de lente en…
question ordinair
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
451 bij vlagen zweeft de vraag in mijn hoofd van
is er in het gewone leven nog plaats voor poëzie
dichters moeten zwoegen en de scherpe kanten verwijderen
van bonkige gedichten en de klank verzachten om toch
vooral maar niemand te beschadigen...…
Erasme
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
554 .
___________________________________
Er is naar jou een heleboel vernoemd
Jij was Eras, maar jij zei
'Ik zal zijn'
Dat is 'Ero' in Middeleeuws
Latijn
De Lof der Zotheid maakte je beroemd
De milde ironie van een
erasme
Brug tussen kerk- en maatschappijkritiek
Meer dan Madocke's Reynaert - laat staan Driek
Was toen best scherp…
ENGEL
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
841 juist op een dezer dagen
heb ik eindelijk het licht
van een engel gezien
met ferme trage vleugelslagen
zweefde hij langs de hemelboog
zag jij hem ook vraagt hij haar
ze wist dat hij onbewust weer
vanuit z’n fantasiewereld loog
ja natuurlijk dat is toch zonneklaar
jij hebt voor dat soort dingen
een scherp oog jij oude kroegtijger
maar…
bedreigde stad
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
584 licht slaat op het aanbeeld
een van te voren gesmeed lot
langs blanke gevels
die de nood blind dragen
scherpe schaduwen priemen
over lege straten in de benauwde
kelen van ramen
de stad is zonder verweer
onder druk in zichzelf gekeerd
de huisdeuren blijven gesloten
voor onbekende gevaren
was het maar later.…
puzzel
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
964 Stukjes pijn, met
een scherpe rand
die niet lijken
te passen.
Maar later feilloos
op hun plek vallen
en één geheel
vormen.
Een uitkomst die
je niet begrijpen
kunt, laat staan
aanvaarden.
In gelatenheid
draag je de pijn
van dat stille
verdriet.
Zwijgend, berustend
maar vooral
hopend op dat ene
luisterend oor.…