2837 resultaten.
Momijigari
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
22 Herfstregen valt zacht
de bladeren kleuren rood
voor ze zijn vergaan
Tussen de stammen
die hun vertrouwde loof stuk voor
stuk loslaten, opent het bos een stilte waarin
mijn adem de koelte hervindt en ik niets hoef vast te houden.
Het zonlicht vervaagt
behoedzaam tussen goudbruine
bladeren die hun glans niet willen bewaren, alsof
de middag…
Bij Avondschemering
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
615 al aan het sneeuwen…
Sneeuwpret, je van het !
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
507 Joepie het gaat
sneeuwen
meters
hoog sneeuwen
lekker naar buiten
met bevroren oren
geen
vogel zien of horen
fluiten
de mooie
bloemen op de ruiten
daar waar
ik woon aan de
rand van het
land
reik ik de sneeuwpop de
hand
die zal smelten
in de opgaande
zon
uitmonden in de
rivier
naar waar het in het…
Toon Hermans
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
957 En vierentwintig rozen
wie mens is
weent daarbij
dat is
Valerius de Saedeleer
in de sneeuw
met uitzicht
op een boerderij…
Sauerbreij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
805 Nimf der sneeuw glijdt
In stijl een
Col af,
Op
Lat
In wax,
En je weet
Niet wat je ziet.…
AVONDKLANK
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
444 Over wijde sneeuw
zweven zeven zwanen voort:
stil én zingend wit.…
PATROON
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
597 De natuur
maakt zelf
haar patronen
De sneeuw
'n beeldend kunstenaar
het zal lonen:
Als kijker
naar de aarde
onder mij.…
zo in de war
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
928 ik kijk naar de schemering
ik kijk naar de vogels
ik kijk in de verte vanaf het strand
Het wordt maar drukker
Geen moment van stilte, noch bezinning.
Ik ga verder zonder erbij stil te staan.
Plotseling kijk ik om en alles wordt zwart. En dan valt alles op zijn plek. Mijn wereld stort in. Ik weet het weer.…
Wolken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
581 Nooit zag ik zo veel wolkenluchten
maan en zon werden vriend aan huis
ieder raam geeft andere vruchten
de hemel vergroot mijn thuis
De rivier stemt tot nadenken
de stroom van het leven is dicht bij
het raam bedient mij op mijn wenken
de keus van het raam is vrij
Dit huis is als een kathedraal
mijn oorsprong draag ik mee
bezinning, ontmoeting…
In serene stilte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
549 jij stuift
met sluiers sneeuw
waarin een gouden zon
zijn licht laat breken
vlokt in
serene stilte
traagheid tot een
witte deken rust
met ongerept
heb jij de aarde toegedekt
die nog in winterslaap
haar krachten spaart
jij kleine winterfee
neem ons maar mee
voor een dans op de kristallen
in de eerste sneeuw die is gevallen…
Winterzin
gedicht
4.0 met 10 stemmen
3.844 Een grijze lucht die urenlang
op sneeuwen stond,
zich inhield, schuchter toen
een handvol vlokken zond
als een belofte voor de nacht
waarin je wakend lag
te slapen tot de dageraad
het sneeuwen niet meer tegenhield
en je gonzend van geluk
de dag begon en uit het zolderraam
de eeuwen en de witbestoven akkers
naast de landweg overzag,…
Bladpret
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
130 Het dwarrelen lijkt net
op sneeuwen. Nu opgelet,
deze sneeuw blijft liggen, dat
vormt een bladerdekenmat,
voor de egeltjes een zalig bed.
Er zijn ook lieden, die blazen,
zo'n schitterend egelbed
weg, omdat ze niet lazen
dat de bladeren egels redt.
Ze blijven slapen tot Pasen,
hebben dan in bladeren pret.…
Hamsteren!
snelsonnet
5.0 met 3 stemmen
738 De eerste vlokjes komen naar beneden,
‘t Wordt menens, zegt de meteoroloog,
Nog even en de sneeuw ligt metershoog,
Straks ben ik van de wereld afgesneden.
Vaarwel, dit is het laatste dat ik schrijf,
En hopelijk redt u het vege lijf!…
De Lommelaer - tanka
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
241 Hemel en aarde
vervloeien in flauwblauwgrijs
in de Lommelaer.
Slechts het rag van het takwerk
geeft 'rustigende vastheid'.…
Zomaar even
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
381 Er is gelukkig al wat sneeuw gesmolten
maar morgen komt er verse bij.
De kinderen zijn met sneeuw zo blij
maar oude mensen zijn toch bang
om hard te vallen en zo iets te breken…
Nu heb ik even vrij om kalm te kijken
hoe straten al wat meer berijdbaar zijn.…
Uitglijer
snelsonnet
3.1 met 7 stemmen
752 Het sneeuwt ja! ’s Winters is dat wel eens vaker,
Geen trein die rijdt, spekglad op elke weg,
De mensen zijn steeds sneller van de leg,
En vragen raad bij een opiniemaker.
Maar of je er nu wel of niet van houdt,
Neem dat geklets maar met een korrel zout.…
Vallen
snelsonnet
3.8 met 12 stemmen
550 Het sneeuwtapijt is krap drie centimeter,
Die 'blizzard' hier legt alle leven plat.
Men valt hier op zijn kont of op zijn gat,
(Dat laatste klinkt beschaafder en dus beter.)
Zorg wel bij pech - een gouden tip voor allen -
Dat u nooit op uw mondje zult gaan vallen.…
Hij heeft het mij beloofd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
285 Hij heeft het mij beloofd,
als Pegasus vandaag
alsnog door de witte hemel
vertraagd glijden wil,
de westelijke wind
stil liggen gaat,
zal hij zich
vanavond neervlijen
aan mijn verlangende zijde.
Maar de sneeuwt steekt
scherp in verheugende ogen,
onder onverhoopte vleugels,
de vervlogen wensen
der goden,
het vonnis
door Hermes uitgesproken…
Vlam
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
325 één roodborstje
en mijn sneeuwtuin heeft
een warme gloed…
de zachte kracht
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
848 de rimpels langszij mijn ogen
plooien zich bij iedere lach
zij vormen als vanzelf
warme zonnestralen
die mijn blik begeleiden
naar de vraag die ik
in je verlegen ogen zag
geen weg is zo kort
naar jou, naar binnen
alleen een doods gevoel
zou zich bezinnen
en afvragen wat ik bedoel
mijn beider wangen
door lengende
lippen gebold
tonen…
Ochtendgloren
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.385 Nuchter spant het licht
de kleurbogen
van druppels dauw
en klaart de stilte
een tranend bezinnen.
Het nachtgemijmer bidt
een tempel van geduld,
het kranig gestut
van zorgeloze zuilen
wordt geplet door de zon.…
Iets meer tijd
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
1.272 Geef me even wat ruimte
geef me even wat lucht
Geef me even de rust
opdat ik van opluchting zucht
Laat me even tot mezelf komen
laat me even gaan
Laat me even bezinnen
dan kan ik het straks weer aan
Nu is alles nog donker
zie ik nog niet het licht
Voel ik me buitengesloten
zonder mooi vooruitzicht
Gaat de toekomst weer voor me stralen…
schoon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.840 overkomt
ons allemaal
dat gevoel van
onmacht en
gaat met je
aan de haal
duurt lang
of kort
weet hoe dan ook
dat het niet schort
nu even niet
al dat gezeur
wil je weg ook
uit de sleur
van dagelijkse
beslommering
en goed bedoelde
bekommering
even alleen zijn
en alleen
met enkel jezelf
om je heen
voor rust
en denken
maar ook bezinning…
Breken
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
967 Eventjes sta ik stil
bij wat ik werkelijk wil
Mijn intens verlangen
in mijn hart gevangen
Even weet ik niet meer
denken doet soms zeer
Het strookt niet met mijn doel
de stem van mijn gevoel
En toch weet ik van binnen
dat ik mezelf eens moet bezinnen
Maar de tijd die vliegt voorbij
en voel me vaak vogelvrij
Ik praat werk ik slaap en…
Tussen het netwerken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
507 In eenzaamheid is het verdriet voelbaar
tussen het netwerken van mensen
lijkt de ziel een frivole schim
achter het vitragegordijn
schemert een egocentrische wereld
vol schijnbeweging en bedrog
en wanneer werkelijkheid klaart
is wat er overblijft:
Bezinning,
niet los te krijgen van de ziel
die in eenzaamheid verlossing zoekt
ver…
Stilte.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
744 Stilte, om te bezinnen,
na te denken over iets.
Stil te staan in gedachten
staren in het niets.
Stilte, ook al waait het
om je heen, krachtig,
soms met regen, donderslag:
BOEM!
Natuurgeluiden, luister,
luister, luister..
totdat de stilte weerkeert
in jezelf.
Vredig.
Tevreden.
Rustig.
Sttttt...
Stilte.…
je mag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
346 je mag honderden keren vragen
of een veelvoud daarvan klagen
je mag verwachten tot je zweeft
door lichtheid niets herinneren
je mag vergeten waarvan je wist
dat de vergissing niet gelogen is
je mag blij kijken op feestdagen
tussen kaarsen en gesprekslagen
je mag vrij schrijven dat je leeft
langs diepere kloverij bezinnen
je mag onthouden…
Leysin 1988
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
715 De droom van de stilte
in daden verwevend -
de mens: man en vrouw zijn -
als sneeuw in de bergen
heel schitterend leven.
Uit: Herworteld leven, 1990…
Witte nachten.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
890 Ik kijk naar buiten en de sneeuw valt zacht
op de vaart die wordt beschenen door de maan.
Ik denk aan de mensen die ik zelden kan behagen.
En ook wel aan mijn moeder die in haar duizend vragen
wil weten hoe het werkelijk met me gaat.
Dat ik eigenlijk nooit antwoord geef
en dat de sneeuw nu vast blijft liggen op de straat.…
Kwatrijntje
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.191 Kinderpasjes in verse sneeuw
Kriskrassend over het tapijt
Aan het venster een schrille geeuw
Met gepeins: waar is toch die tijd?…