20407 resultaten.
Klokken in 't avondgrauw
poëzie
3.0 met 9 stemmen
2.128 Heer, heb meêlij met
degenen, die nu liggen op hun doodbed,
bij 't flets geschemer der gewijde kaars;
heb meêlij met degenen, die nu weggaan,
het klamme zweet op 't voorhoofd, glazig de ogen.
De klokken luien, heen en weder slingrend
haar trillend tampen...…
Wanneer is 't genoeg?
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
865 Wanneer is het genoeg,
als je voldoende hebt?
Wanneer is het voldoende,
als je meer hebt?
Wanneer je meer dan
voldoende hebt, heb je
meer dan je aankunt
en ooit bezitten zult.
Maar wanneer is dat?
Want tevredenheid is
in deze tijd
nooit genoeg.…
lente in ‘t hart
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.267 mij heel zacht
in ’t diep beminnen
nog niet te laat
verdrink ik graag
in onze liefdesnacht.…
OP HET UITMALEN VAN ’T HAARLEMMER MEER
poëzie
3.4 met 12 stemmen
4.979 Wat baat het met uw klauw heel ’t Oost en ’t West te plokken,
Indien u bijt in ’t hart deez’ wrede waterwolf,
Belust om over u eerlang te triomferen?
O, landleeuw, waak eens op en wek met éne schreeuw
Al ’t veen: de Kennemers en Rijnlands oude heren,
Met d’ Amstellanders op, tot noodhulp van hun leeuw.…
In 't verkeerde keelgat
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.148 Als iets in ’t
verkeerde keelgat schiet,
je soms jezelf
zo vreeslijk verslikt
rood aanloopt
blijft hoesten
met een kriebel
die,
hoe je ook slikt
de hele dag voelbaar blijft,
als iets je in ’t
verkeerde keelgat schiet,
zonder dat je iets eet,
is ’t omdat je weet
dat opmerkingen
vervelender kunnen zijn
dan voorwerpen.…
De zin van 't leven
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
719 De zin van leven is
soms onzinnig te
noemen maar wie
zijn wij, om die
reden te roemen
wie zijn wij om
te bepalen of onzin
ook nodeloos is?
Alles heeft een reden.
Helaas.…
"t zijn de kleine dingen
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
2.087 maken van de meest
vreemdsoortige bouwwerken
die hij prachtig vindt.
’t Zijn de kleine dingen
maar wel zo enorm
die mijn leven kleuren
compleet maken,
die de zon laten schijnen,
ondanks dat ’t regent.
’t Zijn kortom de kleine dingen
die ’t hem doen.…
In 't huis van Smart
poëzie
3.8 met 6 stemmen
3.221 In 't huis van Smart, waar ik belandde
Bij 't jammerlijkste dansjolijt,
Zag 'k Zorg en Ouderdom en Spijt
Dansen of zij 't van buiten kenden.
De Tamboerijn, bij naam Ellende,
Gaf, hoog bevel, de stok respijt
In 't huis van Smart, waar ik belandde
Bij 't jammerlijkste dansjolijt.…
’t herhalende verdriet
hartenkreet
3.5 met 23 stemmen
1.709 op ‘t levenbrengend vocht.…
't blijft een wonder...!
hartenkreet
2.5 met 24 stemmen
7.455 Zo'n mooi gaaf mensje
Ineens ben je de "grote zus"
Geen dikke buik meer bij mama
Maar een broertje..dat veel geluid maakt!
Eerst is het vreemd
Je krijgt niet meer alléén de aandacht
Maar hij is toch wel lief...
Kadootjes voor hem
Maar ook voor jou
Papa verwent je extra met uitjes en ijs
Gelukkig...keer op keer!…
'k heb 't heet
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
891 Meerdere keren de douche in, niet dat ’t helpt maar je wordt eventjes
wat natter dan je al was en de verkoeling is even een feit
Het is zo warm, het is zo heet, ‘k wou dat er een windje stond,
de een na de ander zucht en is vergeten dat er verleden week
nog een storm woedde die iedereen deed verzuchten,
< ‘k wou dat het wat warmer was>…
't Geef-orgasme
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
929 Dag-in dag-uit oorlog en vrede
Elke dag opnieuw gaan mensen dood
Dag-in dag-uit worden kinderen geboren
Elke dag opnieuw een nieuwe reden
24 uur per dag wordt de liefde bedreven
Groeien kinderen op van klein naar enorm
In allerlei grootte en diverse soorten
Verschillende kleuren, met en zonder handicap
Zo zorgt de hele wereld in al haar…
't Gewoon maar laten voor wat het is
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
902 't Gewoon maar laten voor wat het is:
de vieren of vijven, de acht of de negen;
je leeft toch niet van wat anderen zeggen
al kan je gevoel zich daar soms niet bij leggen
en voel je je stekels dan rechtop gaan staan.…
't Dons en de veren
hartenkreet
2.7 met 13 stemmen
2.124 Jij bent een
Bijzondere vrouw
Die nog slechts ware
Liefde mag krijgen
Echte liefde, gepompt
Uit een goed hart
'k Weet inmiddels dat
Jij en ik elkaar mogen
Dat ik van jou houd
Zonder dat 't verwart
'k Deel graag met jou mijn
Lichaam en geest. 'k Deel
Graag met jou echte liefde
Buiten en binnen, tussen
't Dons en de veren…
In ‘t middernacht’lijk uur
poëzie
2.8 met 11 stemmen
2.424 In ‘t middernacht’lijk uur zie ‘k om mij heen,
en zie mijzelf; zo velen achterbleven
in ’s levens strijd vol angsten en vol beven,
volhoop en wanhoop, blijheid en geween.…
Als 't kindje komen zal
poëzie
3.2 met 4 stemmen
2.099 - En 't gezicht
Houdt, blij en vroom, ze op 't wolkenspel gericht,
Waar hemelkindren dansen hemeldans.
Het duizlend kopje in 't kussen, dat haar man,
Met teedre streelhand, schoof onder 't hoofd,
Blijft stil zij turen, tot de rei vervloot.…
tot ’t woord ons raakt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
520 op lippen kleven woorden
door zwijgen belast
dichten wij - soms jij
soms ik
in vrije verzen
en tussen-
zinnen
overal
stoutmoedige sporen
aaneensluitende letters
boren diepe wonden
in borsten van lezers
tot de laatste adem
hun longen vult
- eenzaam wenen wij
soms jij - soms ik
en denken terug
aan die dagen
tot een gedicht…
’t Rechte spoor
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.088 En eindelijk
Daar ben je dan
Lang heb ik naar je uitgekeken
’k Weet niet wat ik verwachten mag
In dagen, maanden, weken
Maar voor jouw komst
Was het als nacht
Bedroefd ging ik maar door
Ik hoop daarom
Met jou erbij
Kom ik vast op ’t rechte spoor…
’T IS KUNST TE LEVEN
poëzie
3.7 met 25 stemmen
9.880 hoe de wereld gaat: waar twee gezellen vissen:
Heeft dikmaal een het nut, en d’ander moet het missen:
Een lacht er in de vuist, gans blijde met de vang,
En d’ander schreit er om, en jammert uren lang;
Daar is een zeker greep om dit en gint te raken,
Niet ieder is bekwaam tot allerhande zaken;
Wat dezen heeft verrijkt, heeft genen uitgeput,
’t…
De weg in 't woud
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.689 Vrij moge ’t bos een nieuwe lente beiden!
De blaadren, die in ’t slijk der wegen zakken,
zijn dood, voor eeuwig. Dan, wie treurt daarover?…
In 't dorpje Deudesfeld...
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
2.078 Een dorpje, sluimert in het dal,
maar eens, was ’t vuur en vlam
Een vreedzaam landschap, stil en puur,
maar eens, was ’t boem, boem, boem!…
Hoor 't is de wind
poëzie
4.1 met 14 stemmen
5.215 Hoor, 't is de wind, 't is de wind, 't is de wind, en
zoekende zucht hij om ruste te vinden,
overal rond, en en vindt gene, nooit :
of hij de daken van d'huizen verstrooit,
of hij de vliegende blâren doet ruisen,
of hij de bomen daarboven doet buisen,
of hij de torren hun toppen afwaait,
of hij de malende meulenen draait,
of hij de…
Schemering in 't woud
poëzie
3.2 met 15 stemmen
4.536 een matte lach uit droeve wolkenbrauwen
doet flauw de teed're nevel blauwen
in 't gélend woud. -
Ik zie de bleke stervenswenk.
Ik voel het doffe duister in mij dringen
en verre stemmen hoor ik zingen
al wat ik denk. -
Waar zijt ge, Dood?…
zondagnamiddag in 't Zwin
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
886 vandaag lachte ik met jou
fragiel mooi was je
op dat kleine stukske strand
we dansten rondom de zon
zwaaiden naar de sterns
je had je ipod in een oor
met Bach als achtergrond
in het andere kleefde ik aan
een kleine cirkel rondom
ons maakte het gans compleet
we spraken niet van lente
we spraken van nieuw licht…
‘t mooiste moment
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.442 een kus is geen contract
en een geschenk nog geen belofte
handen geen boeien; al groeien
nieuwe spraken mij door jou te zien
bleef het een zwijgen toen ik je vroeg
een laatste woord als ons moment
jouw lieve mond en zachte lippen
liefdevol lachend weten
waar in het stille midden
als bede fluisterend bloeit:
’mijn lief, ik heb je lief’;…
Nu baant zich 't nat
poëzie
3.8 met 17 stemmen
3.341 Nu baant zich 't nat
Een heimelijk pad,
En tjilpt en fluistert,
In bloem en blad
Voor 't oog verduisterd.
Nu dartelt vrij,
Op gouden zanden,
De stroom voorbij.
Hij schuurt zijn randen
Allengskens uit,
En sleept de buit
Van kleiner vlieten
Geweldig voort;
En golven schieten,
Van ver gehoord,
Langs 't rotsig boord.…
Vaarwel aan t, woud
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
977 Ei, zie van ver nog wordt het woud
Zijn groet aan ons niet moe,
Daar 't wuift met tak en twijgen,
Die duizend stemmen stijgen;
't Roept ook vaarwel ons toe.…
't Woord gekooid
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
2.526 Liggend in je vormen
Jij in die van mij
Voorbij zijn de stormen
Genezen de wonden
Geslagen door het woord
Sprakeloos de monden
Woord en weerwoord uitgeput
Eindelijk van rede vrij
’t Woord gekooid, de zinnen los
Vreeën we de hoofden leeg
Hijgend, nu van daden
Tot we niet meer konden
Ondanks alle bomen
Zien we weer het bos
Laat ’t woord…
Schuif op naar ‘t graf
poëzie
2.9 met 16 stemmen
2.505 Schuif op naar ‘t graf: uw huis moet leeg.
Een nieuw bewoner staat ervoor.
Hij is nu jong en gij zijt veeg.
Zijn voet volgt in uw spoor.
Benijd hem niets: de tijd is kort.
Een ander volgde alweer zijn stem.
Ge ligt nog nauwlijks of hij stort
U na en wacht op hèm.…
Bij 't Bossche Broek
netgedicht
4.9 met 11 stemmen
655 Heel helder stromend water
en overal 't gesnater
van zoveel dat daar leeft;
De zwanen drijven statig
en zijn misschien nalatig
maar wat dat ook maar geeft;
De eenden roepen dromend,
wie weet van waar hier komend,
vertellen niet hun lied;
Er is een zee van zwijgen,
van rusten en van krijgen,
wees stil, kijk en geniet!…